Ξεχωριστή είναι η σημερινή ημέρα για την Μαρία Κορινθίου και τον Γιάννη Αϊβάζη, καθώς η κόρη τους, Ισμήνη έχει τα γενέθλιά της.

Η έφηβη κόρη της Μαρίας Κορινθίου και του Γιάννη Αϊβάζη κλείνει τα 15 της χρόνια και εκείνοι έχουν να θυμούνται τα αμέτρητα χαμόγελα που τους έχει χαρίσει, ενώ ανυπομονούν για όλα τα επόμενα που έρχονται.

Η τρυφερή μανούλα, όπως ήταν αναμενόμενο δεν θα μπορούσε να μην ευχηθεί και δημοσία την μικρή της, δημοσιεύοντας μια φωτογραφίας της, την οποία συνόδευσε με τις πιο τρυφερές ευχές.

«Χρόνια πολλά νινί μου… να χαιρόμαστε το υπέροχο πριγκιπικό σου όνομα! Σ ´αγαπώ από εδώ ως τον ουρανό και ακόμα παραπέρα!Όλα για εσένα!«, έγραψε η Μαρία Κορινθίου στην ανάρτησή της.

Λίγη ώρα αργότερα και ο Γιάννης Αϊβάζης ευχήθηκε δημόσια στην μονάκριβη κόρη του, δημοσιεύοντας μια κοινή του φωτογραφία.

«Χρόνια πολλά ομορφιά μου, Αεκάρα μου , φιλαράκι μου !!! Να σε χαιρόμαστε και να σε θαυμάζουμε πάντα ζωή μου !!!
Σε Λατρεύω Ισμηνού μου», έγραψε ο τρυφερός μπαμπάς κάτω από την φωτογραφία.

Η Sandra Bullock βυθίστηκε σε βαρύ πένθος, καθώς ο σύντροφός της, Bryan Randall, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 57 ετών μετά από μάχη με την ALS, γνωστή και ως αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση ή νόσο του Lou Gehrig.

Το ζευγάρι ήταν μαζί από το 2015 και η Sandra Bullock δεν έχανε την ευκαιρία να εκφράσει δημοσίως τον έρωτά της για τον φωτογράφο, αναφέροντας σε πολλές συνεντεύξεις της πως ήταν «ο έρωτας της ζωής της».

Σήμερα η Daily Mail έφερε στη δημοσιότητα ένα βίντεο, όπου το ζευγάρι αντάλλαξε όρκους αιώνιας αγάπης στις Μπαχάμες, παρουσία αρκετών στενών φίλων και συγγενών, το 2017.

Όπως θα δεις στο βίντεο που εξασφάλισε η βρετανική ταμπλόιντ, η Sandra Bullock και ο Bryan Randall χόρεψαν αργά υπό τους ήχους του “Shelter” του Ray LaMontagne, ενώ βρισκόταν έξω σε μια ξύλινη βεράντα.

 

«Το έκαναν πραγματικά για τα παιδιά, για να σφραγίσουν τη συμφωνία και να τους δείξουν ότι αυτό είναι κάτι που θα γίνει για πάντα. Μετά την τελετή ο Louis και η Laila (τα παιδιά της ηθοποιού) άρχισαν να αποκαλούν τον Bryan μπαμπά» αναφέρει πηγή από το περιβάλλον του ζευγαριού.

Σύμφωνα με την DailyMail, ενώ η ασθένεια του Randall επιβάρυνε την ένωσή τους, ήταν «πιο μαζί από ποτέ» τη στιγμή του θανάτου του.

Πέθανε η Υβόννη Μεταξάκη, όπως γνωστοποίησε το μεσημέρι της Τρίτης 11 Ιουλίου, ο Σπύρος Μπιμπίλας. Ο πρόεδρος του ΣΕΗ προχώρησε σε μία ανάρτηση στις προσωπικές του σελίδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υπογραμμίζοντας πόσο ευγενική και χαμογελαστή φυσιογνωμία υπήρξε για τον καλλιτεχνικό χώρο.

«Ένα δυσάρεστο νέο και πάλι για τον καλλιτεχνικό μας χώρο. Έφυγε από κοντά μας μια σημαντική ηθοποιός που διέπρεψε και ως σεναριογράφος πολλών σειρών. Η δημιουργός της μεγάλης επιτυχίας «Της αγάπης μαχαιριά», η ευγενική και χαμογελαστή Υβόννη Μεταξάκη ταξίδεψε στο φως.

Την γνώρισα στις πρώτες μου μεταγλωττίσεις (αφού ήταν και μία από τις πιο αγαπητές φωνές των κινουμένων σχεδίων) στο «Μικρό σπίτι στο λιβάδι» κι ήταν πάντα δίπλα σε μας τους νεότερους. Ενεργός ηθοποιός στο Θέατρο και σε πολλές σειρές στην τηλεόραση. Τελευταία της επιτυχημένη εμφάνιση στη σειρά «Χωρίς όρια». Καλό ταξίδι αγαπημένη μας Υβόννη» έγραψε χαρακτηριστικά ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Η ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα:

Με νέο επεισόδιο επέστρεψε το First Dates το βράδυ της Κυριακής 18/6.

Εκεί συναντήθηκαν για πρώτη φορά ο Ανδρέας από την Πάτρα και ο Αλέξανδρος από την Ορεστιάδα προκειμένου να αναζητήσουν τον έρωτα και την αγάπη. Αφού καλωσόρισε και τους δυο η Ζενεβιέβ Μαζαρί, στη συνέχεια προχώρησαν στην πρώτη τους συζήτηση.

Έχοντας εξομολογηθεί, λίγο νωρίτερα στην κάμερα του First Dates, ο Αλέξανδρος πως ο Ανδρέας δεν είναι και τόσο ο τύπος του, θέλησε να του εκμυστηρευτεί κάποια πιο προσωπικά του θέματα όσο απολάμβαναν το πρώτο τους ποτό.

«Εγώ έχω μεγαλώσει σε επαρχία οπότε ήταν δύσκολα τα πράγματα. Πολύ επαρχία, πιο βουκολικά πεθαίνεις. Μεγάλωσα στην Ορεστιάδα που είναι στον Έβρο πάνω» είπε αρχικά, ο Αλέξανδρος.

«Εγώ ακόμα δουλεύω πάνω σε αυτό. Ιδανικά θα ήθελα να μην με ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Έχω μεγαλώσει και με έναν τέτοιο τρόπο όπου άμα δεν μπορούσες να μπεις στα κριτήρια και στα κουτάκια τα οποία θα ήθελαν να δουν οι άλλοι εσένα, θα είχες θέμα. Οπότε κατά κάποιο τρόπο καταπίεζα λίγο τις ανάγκες μου, τον τρόπο έκφρασης μου από το ντύσιμο ως τον τρόπο που μιλούσα και τα ενδιαφέροντα μου για να μπορέσω να είμαι λίγο πιο «διακριτικός». Εντάξει, τώρα, βλακείες. Όταν όμως ήμουν πιο μικρός είχα και εγώ τέτοιου είδους προβληματισμούς. Θεωρώ ότι ένα average άτομο που είναι queer στην Ελλάδα έχει παρόμοια εμπειρία στο συγκεκριμένο κομμάτι.

Ταυτίζομαι φουλ με αυτό και γω! Η αλήθεια είναι ότι εμένα πιο πολύ με περιόριζε η οικογένεια μου παρά το τι θα πει η κοινωνία. Πιο πολύ η μαμά μου, όχι τόσο ο μπαμπάς μου αλλά εντάξει. Σε όποιον το λέω αυτό, τους κάνει εντύπωση αλλά εντάξει. Εγώ δεν έκανα coming out σε κανέναν, δηλαδή δεν το έχω πει. Δεν το έχω πει, όχι ότι φοβάμαι, απλά δεν θέλω να το πω γιατί δεν είναι κάτι που θέλω να το λέω», συμπλήρωσε στη συνέχεια ο Αλέξανδρος.

«Από τότε που έφυγα από την Ορεστιάδα δεν βιώνω καθόλου μπούλινγκ. Με δέχονται οι άνθρωποι όπως είμαι, αγκαλιάζουν την διαφορετικότητα μου, ακόμα και τα στρέιτ άτομα, άντρες και γυναίκες. Να πω την αλήθεια με σοκάρει γιατί στην Ορεστιάδα, το να μεγαλώνεις σε μια επαρχία που και η οικογένεια σου και η κοινωνία δεν το δέχεται, είσαι λίγο πιο εγκρατής στις εκφράσεις σου», κατέληξε ο Αλέξανδρος.

Στα επόμενα επεισόδια, της σειράς Παγιδευμένοι, του ΑΝΤ1, οι εξελίξεις έρχονται να καθηλώσουν το τηλεοπτικό κοινό. Πάνω που ο Δημήτρης και η Άννα βρήκαν ένα σπίτι για να στεγάσουν τον έρωτά τους και να φέρουν στον κόσμο το παιδί τους, ξορκίζοντας έτσι τις πληγές του παρελθόντος, έρχονται αντιμέτωποι µε την πιο σκληρή πραγματικότητα.

Συγκεκριμένα ο Σπύρος, έχοντας αντιληφθεί πια πως τα περιθώρια έχουν στενέψει για τα καλά, ομολογεί τα πάντα στον Δημήτρη, καθώς και την εμπλοκή του Γεράσιμου στη δολοφονία του Κοσμά. Συνειδητοποιώντας πως η οικογένειά του κρύβεται πίσω από τον φόνο του πατέρα της γυναίκας που αγαπάει όσο τίποτα στον κόσμο, ο Δημήτρης καταρρέει. Ο εισαγγελέας, χωρίς να χάνει χρόνο, πιέζει τον Γεράσιμο να του πει πού βρίσκεται ο Θοδωρής, αποφεύγοντας παράλληλα να συναντήσει την ανυποψίαστη Άννα. Παρότι εκείνη φτιάχνει χαρούμενη το σπίτι τους και επιμένει να πάει να το δει, ο νεαρός δεν μπορεί να την αντικρίσει. Στη σκέψη πως θα πρέπει να της ομολογήσει πως ο αδελφός του σκότωσε τον πατέρα της και ο πατέρας του μαζί µε τον παππού του τον φυγάδευσαν, τον λούζει κρύος ιδρώτας.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Μαίρης Καράμπελα στο περιοδικό My Tv, παρότι γνωρίζει πως κάτι τέτοιο θα τη διαλύσει, αποφασίζει να είναι ειλικρινής απέναντί της και καταρρακωμένος πηγαίνει να τη βρει στο καινούργιο τους σπίτι, έτοιμος να της αποκαλύψει τη σκληρή αλήθεια. Όταν όμως τη βλέπει να είναι χαρούμενη, ύστερα από τόσο καιρό, κάνοντας όνειρα για την κοινή τους ζωή, διστάζει και δεν ξέρει πώς να βρει το θάρρος για να μπορέσει να της πει τα πάντα.

Παράλληλα, ο Ανδρέας, ο Σταύρος, ο Σπύρος και ο Γεράσιμος πηγαίνουν στο λιμάνι, όπου είναι κρυμμένος ο Θοδωρής. Όταν, όμως, φτάνουν στο σημείο, τους περιμένει μια μεγάλη έκπληξη, καθώς ο νεαρός έχει εξαφανιστεί. Τα ίχνη του Θοδωρή χάνονται, µε αποτέλεσμα όλοι να ψάχνουν εναγωνίως για να τον εντοπίσουν. Από την άλλη, ο Αλέκος, θέλοντας να δώσει τη χαριστική βολή στην Άννα, έχει αποφασίσει να την οδηγήσει στην αλήθεια για τον φόνο του Κοσμά. Έτσι, φέρνει εις πέρας το σχέδιό του και η Άννα μαθαίνει ποιος είναι ο φονιάς του πατέρα της!

Στη σκέψη πως ο Δημήτρης γνώριζε ότι η οικογένειά του κρύβεται πίσω από τη δολοφονία και δεν της είχε πει τίποτα, διαλύεται και πληγώνεται ανεπανόρθωτα. Τα µάτια της πλημμυρίζουν δάκρυα και η καρδιά της σπάει σε χίλια κομμάτια, µη μπορώντας να αντέξει τη φρικτή αλήθεια. Ύστερα από αυτή την αποκάλυψη, τα θεμέλια της αγάπης της για τον Δημήτρη τρίζουν και η σχέση τους περνάει σοβαρή κρίση.

Συνελήφθη από τις Αρχές στην Κατερίνα άνδρας για κατοχή ναρκωτικών. Ο συλληφθείς φαίνεται πως υπήρξε παίκτης σε παλιότερο ριάλιτι αγάπης στην ελληνική τηλεόραση.

Η σύλληψη του παίκτη έγινε από αστυνομικούς στη Λεπτοκαρυά της Κατερίνης.

Ο νεαρός, που είναι ιδιαίτερα δραστήριος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με συχνές αναρτήσεις, εντοπίστηκε να έχει κρυμμένη σε κρύπτη του πορτ παγκάζ του αυτοκινήτου του, ποσότητα κοκαΐνης βάρους 235 γραμμαρίων.

Κάποιοι άνθρωποι είναι γραφτό να συναντηθούν και ακόμα και αν κάποιες συνθήκες βάζουν εμπόδια στη σχέση τους εκείνοι είναι αποφασισμένοι να τα υπερπηδήσουν και να αφήσουν την αγάπη τους να θριαμβεύσει.

Βάζοντας στην άκρη θρησκείες, χιλιομετρικές αποστάσεις και αντιδράσεις από συγγενείς η Sura και ο Haris Sevastopoulos απέδειξαν ότι ένα καλοκαιρινό φλερτ μπορεί να εξελιχθεί σε σχέση ζωής. Σήμερα έχουν δύο παιδιά, ένα εγγόνι και μια όμορφη ιστορία αγάπης μισού αιώνα να διηγηθούν. Και όπως λένε συνεχίζουν να… ποτίζουν τη σχέση τους με αγάπη και ταξίδια.

Πώς ξεκίνησαν όλα
Το καλοκαίρι του 1971 η Sura Crutch, που μόλις είχε αποφοιτήσει από το Ινστιτούτο Τέχνης του Κλίβελαντ, ξεκινούσε μία τρίμηνη ταξιδιωτική περιπέτεια, θέλοντας να ζήσει «την εμπειρία ενός νέου χίπι που κάνει ωτοστόπ σε όλη την Ευρώπη», όπως η ίδια λέει χαρακτηριστικά. Στόχος να γνωρίσει από κοντά την τέχνη και την αρχιτεκτονική διαφόρων χωρών, όσα διάβαζε τόσα χρόνια στα πανεπιστημιακά συγγράμματα.

Ένα απόγευμα, πίνοντας σε μία παμπ του Λονδίνου, η Sura γνώρισε έναν Έλληνα και του είπε ότι η χώρα του ήταν ο επόμενος προορισμός της. Εκείνος έγραψε σε ένα χαρτάκι μια διεύθυνση. «Ψάξε τον φίλο μου, Haris Sevastopoulos, όταν φτάσεις στην Ελλάδα. Θα σου βρει φθηνό κατάλυμα» της είπε.

Έτσι και έγινε. Η διεύθυνση στο χαρτάκι αντιστοιχούσε σε ένα οικογενειακό εστιατόριο στην περιοχή του παλιού αεροδρομίου, που βρισκόταν απέναντι από αμμώδεις παραλίες. Ο Haris Sevastopoulos ήταν ο γιος του ιδιοκτήτη, ένας φοιτητής στην Αρχιτεκτονική, που το μόνο που ήθελε ήταν να παίζει μουσική.  Πράγματι βρήκε στη Sura ένα φθηνό ξενοδοχείο ελάχιστα λεπτά από την παραλία. Οι επόμενες μέρες ήταν γεμάτες μπάνια, ηλιοθεραπεία και ξενάγηση στα αξιοθέατα της Αθήνας για τη νεαρή τουρίστρια.

Μία μέρα έπεσε πάνω στον Haris που πήγαινε στο εστιατόριο του μπαμπά του. «Σου αρέσει η Αθήνα;» τη ρώτησε. «Την έχω λατρέψει» απάντησε εκείνη. «Η μέρα είναι πολύ ζεστή, πάω να πάρω το μαγιό μου και να κάνουμε μαζί μπάνιο» της είπε εκείνος και κάπως έτσι ξεκίνησε η γνωριμία τους. «Αυτό ήταν. Η σχέση ξεκίνησε αμέσως» λέει ο Haris στο BBC.

Καλοκαιρινό ειδύλλιο με… άδοξο τέλος
   
Τις επόμενες μέρες ήταν αχώριστοι. «Περνάγαμε καλά μαζί. Μοιραζόμασταν το ίδιο χιούμορ. Υπήρχαν τόσα τέλεια κλαμπ οπότε βγαίναμε κάθε βράδυ και χορεύαμε σαν τους τρελούς μέχρι το πρωί» λέει η Sura.

Ο Haris όμως δεν έβλεπε τη σχέση σαν κάτι παραπάνω από ένα σύντομο καλοκαιρινό ειδύλλιο. Και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα τις επόμενες μέρες όταν παράτησε τη Sura για να πάει διακοπές με τους φίλους του σε Μύκονο, Κω και Κέρκυρα με μόνο στόχο να φλερτάρει και να γνωρίσει πολλές γυναίκες. «Όταν έφυγε απλά συνέχιζα να βγαίνω με τους φίλους του και με έναν από αυτούς έβγαινα ραντεβού» λέει εκείνη. Όταν όμως επέστρεψε και την είδε στο μηχανάκι με τον φίλο του ενοχλήθηκε. «Μην ξεχνάς» του υπενθύμισε εκείνη, «είμαι απλώς περαστική από εδώ».

Οι επόμενες μέρες είχαν βραδινές εξόδους, ποτό και χορό. Όμως τα πράγματα δεν ήταν όπως πριν, κάτι είχε σπάσει μεταξύ τους. Η Sura έφυγε.

Η αλληλογραφία που τους έφερε πάλι κοντά
   
Πέρασε ένας χρόνος. Η Sura άρχισε να δουλεύει στο Κλίβελαντ ως θεραπεύτρια τέχνης, χρησιμοποιούσε δηλαδή την τέχνη ως μια δημιουργική διαδικασία για να βελτιώσει τη φυσική και ψυχική ευεξία ενός ατόμου. Αλληλογραφούσε με τον φίλο του Haris που είχαν έρθει κοντά όταν εκείνος είχε φύγει για διακοπές με τους φίλους του. Μία μέρα εκείνος ανέφερε το όνομα της Sura, με τον Haris να ζητάει να μάθει νέα της. Και κάπως έτσι ξεκίνησαν να γράφουν γράμματα ο ένας στον άλλο για τα επόμενα τρία χρόνια. Και τα γράμματα άρχισαν να έχουν ερωτικό χαρακτήρα.

«Ανυπομονούσα να διαβάσω κάθε γράμμα του. Να δω πώς είναι, πώς περνούσε, πώς ένιωθε. Λέγαμε τα πάντα, μάθαμε τα πάντα ο ένας για τον άλλο» λέει η Sura, που ξεκίνησε να μαζεύει χρήματα για να πάει πάλι στην Ελλάδα. «Απ’ όλα τα μέρη που είχε ταξιδέψει σε αυτό τον τόπο ήθελα να γυρίσω. Είχε ζέστη, ήλιο, γαλαζοπράσινη θάλασσα και πολιτισμό. Οι άνθρωποι ήταν καταπληκτικοί και το φαγητό ήταν καταπληκτικό. Ήταν ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος για μένα, ο οποίος είχε αλλάξει τα πάντα μέσα μου» λέει.

Η επιστροφή στην Ελλάδα
   
Το καλοκαίρι του 1974 η Sura επέστρεψε στην Ελλάδα και ο Haris την παρέλαβε από το αεροδρόμιο. «Πήγαμε κατευθείαν στην παραλία που είχαμε κάνει το πρώτο μας μπάνιο, βουτήξαμε με τα ρούχα. Δεν μπορούσα να περιμένω» λέει εκείνη. «Ήμασταν τόσο χαρούμενοι που ήμασταν μαζί» προσθέτει ο Haris.

Η Sura έμεινε από την πρώτη μέρα στο μικρό διαμέρισμα του Haris. Οι λίγες μέρες διακοπών της έγιναν δύο μήνες και η φιλία έγινε έρωτας. Ταξίδεψαν μαζί στην Κρήτη, τη Σαντορίνη, τη Μύκονο. Η λατρεία του Haris στο αλκοόλ έκανε τη Sura να του δώσει τελεσίγραφο. «Η Sura είναι μια πολύ δυναμική γυναίκα. Μου είπε “ή θα γίνεις καλύτερος ή θα φύγω και θα πάω στη Νορβηγία να βρω ένα παλιό μου αγόρι».

Όταν ήρθε η ώρα να επιστρέψει η Sura στις ΗΠΑ ο Haris ήθελε να πάει μαζί της. Ένας τρόπος υπήρχε για να γίνει αυτό: να παντρευτούν. Η Sura δεν ήταν σίγουρη για ένα τέτοιο βήμα. «Αγαπιόμασταν πολύ. Ήμουν διστακτική όμως, είχα δει πολλούς γάμους να διαλύονται και ένιωθα μεγάλο άγχος για να κάνω ένα τέτοιο βήμα» θυμάται εκείνη. Η λύση ήταν να τον αφήσει στην Ελλάδα. Και τότε αποφάσισαν να τολμήσουν τον γάμο.

Η οικογένεια του Haris αντέδρασε. Ο πατέρας του δεν ήθελε να φύγει ο γιος του από την Ελλάδα. Στην χριστιανή ορθόδοξη μητέρα του δεν άρεσε καθόλου ότι η Sura δεν ήταν Ελληνίδα και ήταν Εβραία. Εκείνος τους αγνόησε και τους δύο.

Η μητέρα της Sura ξαφνιάστηκε. Δεν την ένοιαξαν όμως πολλά. Η μόνη ερώτηση στην κόρη της ήταν αν ήθελε να περάσει την υπόλοιπη ζωή της μαζί του. «Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι τον αγαπώ» της είπε η Sura. Και αυτό ήταν αρκετό.

Ο γάμος στην Αμερική και στην Ελλάδα
   
Αφού ξεπέρασαν τα γραφειοκρατικά εμπόδια ο Haris πήγε στην Αμερική τον Σεπτέμβριο του 1974, έχοντας για αποσκευές μόνο ένα σακίδιο πλάτης. Δύο μήνες αργότερα παντρεύτηκαν. Οι πρώτοι μήνες δεν ήταν στρωμένοι με ροδοπέταλα. «Ήταν διαφορετικό να είσαι τουρίστας και να έχεις κοπέλα. Και άλλο να ζεις μαζί της.  Ο γάμος έχει σκληρή δουλειά, ευθύνες. Έχεις αυτή την παιχνιδιάρικη διάθεση, αλλά πρέπει να ασχοληθείς σοβαρά με πολλά πράγματα» λέει ο Hαris.

Και παρά τα λόγια μιας χαρτορίχτρας που του είχε πει «αυτή η γυναίκα θα σε καταστρέψει σε τρεις μήνες» εκείνος δεν γύρισε ποτέ την πλάτη στη σχέση τους.

Δύο χρόνια μετά επέστρεψαν στην Ελλάδα και παντρεύτηκαν ξανά, μετά από απαίτηση της οικογένειας του Haris. Πριν την ελληνορθόδοξη τελετή, η Sura βαπτίστηκε. Η μητέρα του δυσκολευόταν να αποδειχτεί τη νύφη της. Η σχέση τους παρέμεινε τεταμένη για πολλά χρόνια. Τελικά η Sura της έγραψε ένα γράμμα που μετέφρασε ο αδερφός του Haris. «Ήθελα να την κάνω να καταλάβει πόσο αγαπημένοι ήμασταν. Διάβασε το γράμμα, κατάλαβε τα πάντα και από εκείνη τη στιγμή γίναμε αχώριστες» λέει.

50 χρόνια και συνεχίζουν
   
Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες και ένα εγγόνι. Έχουν περάσει 50 χρόνια από τη γνωριμία τους. Μισός αιώνας με δυσκολίες αλλά περισσότερες ευτυχισμένες στιγμές. Ονειρεύονται να κάνουν ακόμα πολλά ταξίδια μαζί. «Υπήρξαν πληγές στην πορεία» λέει η Sura. «Η συνάντηση μάς άλλαξε και τους δύο» λέει ο Haris. Kαι οι δύο συμφωνούν ότι θα ήταν τελείως άλλοι άνθρωποι αν οι δρόμοι τους δεν είχαν διασταυρωθεί.

Το μυστικό ενός ευτυχισμένου γάμου; «Πρέπει να νιώθεις τη ζωή μέσα από τα σκαμπανεβάσματα, και να την κάνεις καλύτερη, να παλεύεις γι’ αυτήν» λέει εκείνος. Το κλειδί για την ευτυχία, λέει η Sura, είναι «να μην τα παρατάς» και να συνεχίζεις να «πιστεύεις ότι η αγάπη σου αξίζει κάτι».

.newsbeast.g

Μπροστά σε μια έκπληξη βρέθηκαν τρεις φίλοι από την Σκιάθο που πήγαν την Τρίτη 21 Απριλίου να κάνουν βόλτα στην παραλία Αχλαδιές. Περπατώντας στην άμμο, το βλέμμα τους έπεσε πάνω σε ένα μπουκάλι που έπαιρναν και έφερναν τα κύματα προς την ακτή και κάποια στιγμή αυτό σφηνώθηκε στο βράχο. Όταν πλησίασαν είδαν πως μέσα του είχε ένα σημείωμα.

“Ήταν ένα μικρό μπουκάλι από τσίπουρο και μέσα είχε ένα κομμάτι χαρτί τυλιγμένο σε ρολό. Το ανοίξαμε και το διαβάσαμε, ερχόταν από τα Βατερά της Λέσβου”, λέει στο ethnos.gr, ο Νίκος Τζούμας που το βρήκε, μαζί τον Θοδωρή Τζούμα και τον επιχειρηματία φίλο τους Σάκη Ζλατούδη. Το σημείωμα έγραφε: “Με αγάπη από Βατερά Μυτιλήνης – Απρίλιος 2020 Καραντίνα, Γιώργος – Λυδία,/ Ειρήνη στον Κόσμο”, ενώ είχε σχεδιασμένη και μια καρδιά

Όπως φαίνεται, ένα ζευγάρι ή δυο αδέρφια ή δυο φίλοι από τα Βατερά έγραψαν το σημείωμα, το έκλεισαν στο μπουκάλια και το πάταξαν στη θάλασσα. Το μπουκάλι “ταξίδεψε” σχεδόν 130 ναυτικά μίλια από την Λέσβο μέχρι την Σκιάθο και ξεβράστηκε στην ακτή Αχλαδιές, στο δρόμο προς τις Κουκουναριές. Οι τρεις φίλοι κοινοποίησαν το θέμα στα μέσα ενημέρωσης της Λέσβου και τώρα αναζητούν το ζευγάρι που έγραψε το μήνυμα για να τους προσκαλέσουν το καλοκαίρι στο νησί τους. “Θέλουμε τόσο πολύ να εντοπίσουμε τον Γιώργο και την Λυδία και να τους καλέσουμε στη Σκιάθο. Ήταν πολύ ωραία αυτή η κίνησή τους και μας συγκίνησε. Μας θύμισε την ταινία και το τραγούδι Message in a Bottle, αλλά και τόσες ενδιαφέρουσες ιστορίες που έχουν δει το φως σε όλο τον κόσμο”, συμπληρώνει ο Νίκος Τζούμας.

 

ethnos

 Με μπουφάν, πανωφόρια και ζακέτες για μικρούς και μεγάλους ετοιμάζονται να “ντυθούν” τα δέντρα της Έδεσσας! Όχι για …διακοσμητικούς λόγους αλλά στο πλαίσιο της κοινωνικής δράσης “Κανείς μόνος στο κρύο!” που διοργανώνει ο Σύλλογος Καλλιτεχνών “Heart in the city” σε συνεργασία με τον δήμο Έδεσσας.

Στόχος της όλης προσπάθειας, που γίνεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, είναι να ντυθούν και να ζεσταθούν άνθρωποι που έχουν πραγματικά ανάγκη και λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν αδυνατούν να αγοράσουν ένα μπουφάν ή μια ζακέτα για τους ίδιους και τα παιδιά τους προκειμένου να περάσουν τους κρύους χειμωνιάτικους μήνες.

Αυτό το διάστημα “τρέχει” η διαδικασία συλλογής των ρούχων από τα μέλη του Συλλόγου Καλλιτεχνών. Καθημερινά σακούλες με είδη ένδυσης συγκεντρώνονται στα γραφεία επί της οδού Εγνατίας 50 από Εδεσσαίους που είτε δεν τους έκαναν πια τα πανωφόρια, είτε έχουν αγοράσει καινούργια. Η τοποθέτηση των μπουφάν στα δέντρα είναι προγραμματισμένη να γίνει την Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου, λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα στο πάρκο στο Κιουπρί.

Στην περσινή δράση είχαν συγκεντρωθεί περίπου 70 μπουφάν, ζακέτες και πανωφόρια, ανδρικά, γυναικεία και παιδικά, ενώ φέτος η ανταπόκριση του κόσμου είναι ακόμη μεγαλύτερη όπως αναφέρει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ – ΜΠΕ) η ταμίας του Συλλόγου Καλλιτεχνών, Μαρία Σαμσάκη.

“Τα μπουφάν και οι ζακέτες θα μείνουν κρεμασμένα στα δέντρα για ένα τριήμερο έως και την Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου, προπαραμονή των Χριστουγέννων. ‘Οποιος ενδιαφέρεται μπορεί να περάσει και να πάρει. Ποτέ δεν ξέρεις ποιος πραγματικά έχει ανάγκη ένα μπουφάν ή ένα πανωφόρι για τον χειμώνα”, είπε η κ.Σαμσάκη, προσθέτοντας πως όσα από τα ρούχα δεν βρουν κάτοχο, τότε θα αναλάβει “δράση” ο δήμος ‘Εδεσσας και θα τα μοιράσει σε δικαιούχους των κοινωνικών δομών.

Η εμπειρία της περσινής προσπάθειας έδειξε πόσο μεγάλη ανάγκη υπάρχει από ορισμένους ανθρώπους να καλυφθούν οι βασικές ανάγκες καθώς τα μπουφάν και οι ζακέτες που τοποθετήθηκαν στα δέντρα εξαφανίστηκαν μέσα σε λίγες ώρες, ενώ άμεση ήταν και η ανταπόκριση των πολιτών που άφηναν στα παγκάκια του πάρκου σκούφους, γάντια και κάλτσες για όποιον ενδιαφέρεται.

Η δράση είναι προγραμματισμένη για την Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου, ωστόσο υπάρχει ένα ενδεχόμενο να αλλάξει ημερομηνία σε περίπτωση που οι μετεωρολόγοι προβλέψουν ενδεχόμενο κακοκαιρίας, διότι σύμφωνα με τους διοργανωτές τα ρούχα θα μείνουν για τρεις ημέρες κρεμασμένα στα δέντρα και δεν θέλουν να βραχούν.

 

 

 Ένα ανήλικο αγόρι διασχίζει για τελευταία φορά τη Λεωφόρο Κηφισίας. Είναι Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009. Ο 15 ετών τότε, Σόλων Καρυδάκης, βρίσκεται στη διάβαση στο ύψος του Ψυχικού. Το παιδί επιστρέφει από τον ετήσιο χορό του σχολείου του όταν ένας οδηγός το παρασύρει και το τραυματίζει θανάσιμα. Πέρασαν δέκα χρόνια από εκείνο το βράδυ και ο πατέρας του Σόλωνα, Φαίδων Καρυδάκης, μιλάει για το τραγικό συμβάν που στιγμάτισε τη ζωή του στην κάμερα του newsbeast.gr, εξιστορεί τι ακριβώς συνέβη τότε και στέλνει το δικό του μήνυμα προς όλους μας.

Η πεζογέφυρα «Σόλων Καρυδάκης» βρίσκεται στη Λεωφόρο Κηφισίας στο ύψος της οδού Στεφάνου Δέλτα στα όρια Ψυχικού και Φιλοθέης. Εκτιμάται πως χρησιμοποιείται από τουλάχιστον 3.000 άτομα καθημερινά, στην πλειονότητά τους μαθητές οι οποίοι κάνουν μια στάση στο σημείο και θυμούνται τον 15χρονο μαθητή που με το χαμόγελο αλλά και το τελευταίο δάκρυ του άλλαξε τη μορφή της λεωφόρου.

Η ιδέα να φτιαχτεί μία γέφυρα στο συγκεκριμένο σημείο δεν ήταν δική του, ανέφερε ο Φαίδων Καρυδάκης, εξηγώντας πως ήταν κάτι το οποίο σκέφτηκαν και του πρότειναν οι συμμαθητές του μικρού παιδιού σε μια συμβολική κατάληψη του σημείου που έχασε τη ζωή του ο Σόλων και πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες τον θάνατό του. «Πριν από αυτό εκείνη τη στιγμή ξημεροβραδιαζόμουν έξω από την Εντατική και αντίστοιχα τρέχαμε για να αποχαιρετήσουμε τον Σόλωνα, δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα», είπε χαρακτηριστικά.

Ο σχεδιασμός «της πεζογέφυρας των ονείρων» όπως την αποκαλούν έγινε από τον ίδιο, καθώς είναι Πολιτικός Μηχανικός και μία ομάδα αρχιτεκτόνων. Κύριος χρηματοδότης της γέφυρας, που τελικά στοίχισε 2,5 εκατομμύρια ευρώ, ήταν ο Γιώργος Προκοπίου, ο πατέρας μιας συμμαθήτριας του Σόλωνα, ο οποίος έδωσε το αρχικό έναυσμα. Δεν χρειάστηκε όμως να τη χρηματοδοτήσει εξ ολοκλήρου γιατί οι προσφορές ήταν ενθουσιώδεις.

–  Ποιος είναι ο συμβολισμός της γέφυρας για εσάς;

Αποτελεί ένα λειτουργικό μνημείο για τον Σόλωνα και μας θυμίζει πόσο πρέπει να προσέχουμε. Εξυπηρετεί καθημερινά, σύμφωνα με μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί από το Πολυτεχνείο, κατά μέσο όρο 3.000 ανθρώπους στην πλειονότητά τους παιδιά. Δυστυχώς όμως τις προηγούμενες ημέρες έγιναν κάποιοι σοβαροί βανδαλισμοί με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λειτουργεί σωστά η γέφυρα και να μειωθεί αισθητά η κίνηση.  Συγκεκριμένα, άγνωστοι έσπασαν όλες τις πόρτες των ανελκυστήρων της με βαριοπούλα. Δεν μπορώ να καταλάβω ποιος άνθρωπος μπορεί να πάει να καταστρέψει εσκεμμένα και συστηματικά ένα τόσο κοινωφελές έργο το οποίο δεν μπορεί να ενοχλεί κανέναν. Όταν έγινε η γέφυρα όπως είχε πει ο πρόεδρος της εταιρείας, SOS τροχαία εγκλήματα, «δεν υπήρχε κανένας μα κανένας λόγος να φύγει ο Σόλων. Η γέφυρα αυτή ας θεωρεί η έμπρακτη συγγνώμη της πολιτείας προς τα παιδιά της που δεν μπόρεσε να προστατεύσει».

–  Ποια επίδραση είχε ο θάνατος του Σόλωνα στη ζωή σας;

Με έχει αλλάξει σαν οδηγό. Οδηγώ πια σαν να πρόκειται στην επόμενη γωνία να συναντήσω τον Σόλωνα ή κάποιο άλλο παιδί να προσπαθεί να διασχίσει τον δρόμο. Έτσι πρέπει να οδηγούμε όλοι. Είναι τρομακτικό το ποσοστό των θανάτων που έχουμε στην Ελλάδα ακόμη κι αν υπάρχει μια μείωση τα τελευταία χρόνια. Ανάμεσα στους νέους, από 10 έως 35 ετών, είναι η δεύτερη ή τρίτη αιτία θανάτου. Μιλάμε για κάποια νούμερα που είναι τρελά. Περίπου κάθε χρόνο πεθαίνουν 1.000 άτομα αλλά τα τελευταία 20 με 25 χρόνια είχαμε πάνω από 50.000 νεκρούς. Μια ολόκληρη δηλαδή πόλη. Αυτό είναι το μέγεθος της απώλειας που καταγράφουμε και δεν δικαιολογείται. Άλλο ένα μεγάλο θέμα στο οποίο πρέπει να σταθούμε είναι η εγκατάλειψη. Όταν χτυπάει κάποιος ένα παιδί και το εγκαταλείπει είναι σαν να απαξιώνει την ανθρώπινη ζωή. Είναι θέμα ηθικής.

–  Τι ευθύνεται πιστεύετε για τα τόσα τροχαία;

Πρέπει να καταλάβουμε ότι η Ελλάδα έχει έλλειμμα κοινωνικής συνείδησης. Βγαίνω το πρωί από το σπίτι μου και νομίζω πως είμαι σε πόλεμο. Κοιτάζω γύρω και τρομάζω. Πρέπει να αλλάξει όλο αυτό. Να καταλάβουμε πως οδηγούμε ένα πολύ θανατηφόρο όπλο. Είναι εντελώς διαφορετική η νοοτροπία όταν οδηγείς ή όταν είσαι εκτός αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο σε απομονώνει.

–  Ήταν δύσκολη η απόφαση να δωρίσετε τα όργανα του Σόλωνα;

Είναι λυτρωτικό μερικές φορές να νιώθουμε πως ο θάνατος δεν είναι μάταιος και ότι δίνει ζωή σε άλλους ανθρώπους. Ένα από τα πράγματα που με πονάει προσωπικά πολύ είναι πως όταν χτυπήθηκε ο Σόλων και η γυναίκα μου είχε την επιθυμία να κάνουμε δωρεά οργάνων, το παιδί έμεινε πολλές μέρες στην εντατική ενώ ήταν εγκεφαλικά νεκρό από τη στιγμή που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Ο λόγος που έμεινε τόσες ημέρες ήταν γιατί ήταν πολύ βαριά τραυματισμένο το σώμα του και δεν μπορούσε να αποβάλει τα κατασταλτικά φάρμακα τα οποία του είχαν δώσει για τη διασωλήνωση. Όταν φεύγαμε, αφού τον είχαμε αποχαιρετήσει και μεταφέρθηκε στο χειρουργείο, είδαμε το νοσοκομειακό που ήρθε να παραλάβει την καρδιά του για να τη στείλουν σε ένα παιδάκι στη Γερμανία. Δυστυχώς μετά μάθαμε πως η καρδιά του δεν μπόρεσε να μεταφερθεί επειδή ήταν βαριά χτυπημένη. Κανένα δυστυχώς άλλο όργανο εκτός από τους νεφρούς δεν μπόρεσε να μεταμοσχευθεί. Έστω και αυτό αποτέλεσε μεγάλη παρηγοριά. Ο άνθρωπος αυτός που ευθύνεται για το ατύχημα δεν σκότωσε μόνο τον Σόλωνα αλλά και όλους όσους δεν μπόρεσαν να πάρουν τα όργανά του.

– Υπάρχουν στη γέφυρα κάποιες ζωγραφιές και αποσπάσματα ποιημάτων. Τι συμβολίζουν;

Υπάρχουν δύο αποσπάσματα ποιημάτων του Ελύτη. Το ένα ήταν δική μου επιλογή το άλλο όχι. Οι δύο ζωγραφιές είναι επίσης του Ελύτη από κάποιες σειρά αγγέλων που είχε φτιάξει. Ορισμένοι συνάδελφοι με είχαν ρωτήσει «γιατί ενώ η γέφυρα είναι αντιδιαμετρική σαν τοποθέτηση οι ζωγραφιές αυτές δεν είναι αντίστοιχες». Αυτό συμβαίνει γιατί βρίσκονται στη θέση που χτυπήθηκε και αντίστοιχα στο σημείο όπου έπεσε μετά τον τραυματισμό του ο Σόλων. Είναι ακριβώς αυτή η διαγώνια κίνηση που έκανε το σώμα του παιδιού στον αέρα.

 – Δέκα χρόνια μετά ο πόνος είναι ίδιος;

Είναι ακριβώς ο ίδιος. Λίγο πριν φύγει ο Σόλων μια μητέρα που είχε χάσει τον γιο της μου είχε πει «δεν υπάρχει ούτε μια μέρα που δεν έχω κλάψει». Μου είχε φανεί υπερβολικό. Μετά από δέκα χρόνια μπορώ να πω πως «είχε απόλυτο δίκιο». Έχουμε ακόμη έναν γιο δίδυμο με τον Σόλωνα. Τα παιδιά μας μικρά πάντα μιλούσαν στον πληθυντικό. Ρωτούσα το ένα «είσαι καλά;» και απαντούσε «είμαστε». Δεν τους περνούσε από το μυαλό ο ενικός. Η στιγμή που ο πληθυντικός έγινε ενικός ήταν η πιο δύσκολη. Ο πόνος είναι αφόρητος για όλους και ειδικά για τη μάνα τους που δεν μπορεί να χαρεί τίποτα διότι κάθε καινούργιο ορόσημο παραπέμπει στην απώλεια. Εκτός των άλλων η σύζυγός μου έπρεπε να βοηθήσει τον άλλον μας γιο να μην μεγαλώσει σε μία οικογένεια που μόνο πενθεί. Αυτός είναι ένας μεγάλος ηρωισμός. Εγώ εάν δεν την είχα δεν θα μπορούσα να το κάνω.

newsbeast.

Ο Παναγιώτης – Ραφαήλ ετοιμάζεται για το πιο σημαντικό ταξίδι της ζωής του. Οι γονείς του δεν βρίσκουν λόγια για να ευχαριστήσουν τον κόσμο…

Τσουνάμι αγάπης για τον μικρό Παναγιώτη – Ραφαήλ που ετοιμάζεται για το ταξίδι ελπίδας στη Βοστώνη. Η Χαλκίδα ευχήθηκε καλή επιτυχία στον ίδιο και τους γονείς του, με την παρουσία του Τάκη Ζαχαράτου.

Με την αλληλεγγύη του κόσμου συγκεντρώθηκαν 3.700.000 ευρώ και έτσι ο “μικρός ήρωας” θα πετάξει σε λίγες μέρες για τις ΗΠΑ, προκειμένου να λάβει γονιδιακή θεραπεία.

“Για μας το ταξίδι ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ανυπομονούμε να δούμε και πάλι το παιδί μας καλά” λένε οι γονείς του, που βρέθηκαν με το παιδί στη Χαλκίδα.

Η MDA Ελλάς, το Σωματείο για τη φροντίδα των ατόμων με νευρομυικές παθήσεις, έδωσε λεπτομέρειες για τον απολογισμό της καμπάνιας που ολοκληρώθηκε στις 31 Οκτωβρίου και κάνοντας γνωστό ότι συγκεντρώθηκε το ποσό των 3.681.100,15 ευρώ.

Ο μέσος όρος διάρκειας της παραμονής του Παναγιώτη Ραφαήλ στις ΗΠΑ υπολογίζεται σε 2 με 3 μήνες, με βάση τη νοσηλεία ανάλογων περιστατικών.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες οι δωρητές των χρημάτων για το 18 μηνών μικρούλη είναι τουλάχιστον 100.000.

Η ανακοίνωση της MDA Ελλάς

Σε συνέχεια της ανακοίνωσής μας στις 25/10/2019, σας ενημερώνουμε για τις πρόσφατες εξελίξεις που αφορούν στο ταξίδι του μικρού Παναγιώτη Ραφαήλ στη Βοστώνη. Με τη συγκινητική συμπαράστασή σας, συμπληρώθηκε το σύνολο του ποσού που απαιτείται για τη μετάβαση του Παναγιώτη Ραφαήλ στη Βοστόνη και τη λήψη της θεραπείας Zolgensma και κατέστη δυνατόν να οριστεί ημερομηνία μετάβασης και εισαγωγής στο νοσοκομείο Boston Children’s Hospital.

Από τη μέχρι τώρα επικοινωνία με το νοσοκομείο, η προτεινόμενη ημερομηνία εισαγωγής στο Boston Children’s Hospital είναι, εκτός απροόπτου, η 15η Νοεμβρίου 2019. Ευελπιστούμε, με τις πληροφορίες που διαθέτουμε μέχρι στιγμής και εκτιμώντας όσο είναι δυνατόν την πορεία των εξελίξεων, πως αυτή η ημερομηνία θα είναι οριστική. Η καμπάνια για τον Παναγιώτη-Ραφαήλ ολοκληρώθηκε αναμφισβήτητα με μεγάλη επιτυχία.

Το συνολικό ποσό που συγκεντρώθηκε από τις 27/09/2019 έως τις 31/10/2019 είναι 3.681.100,15 ευρώ. Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως, κατόπιν επανειλημμένων προσπαθειών, υπήρξε επιπλέον μείωση του συνολικού εκτιμώμενου κόστους του νοσοκομείου, δεδομένου ότι το κόστος δεν θα καλυφθεί από τον ασφαλιστικό φορέα. Η νέα εκτίμηση ανέρχεται στα 2.787.325,66 δολάρια. Η εν λόγω εκτίμηση περιλαμβάνει την τιμή του φαρμάκου, τις υπηρεσίες χορήγησης και τις αμοιβές του ιατρικού προσωπικού.

Για το συνολικό κόστος, το οποίο θα περιλαμβάνει επιπλέον τα έξοδα μεταφοράς με ιδιωτικό αεροσκάφος ασθενοφόρο, αγοράς απαραίτητου ιατρικού εξοπλισμού που θα χρειάζεται να έχει μαζί του, διαμονής σε διαμέρισμα στη Βοστώνη, μετακίνησης, καθώς και τις θεραπείες που απαιτούνται για την βελτίωση και διατήρηση της φυσικής κατάστασης του ασθενούς (φυσικοθεραπείες, εργοθεραπείες, λογοθεραπείες, υδροθεραπείες), τυχόν νοσηλείας ή περαιτέρω νοσοκομειακών υπηρεσιών που ενδέχεται να προκύψουν και ότι άλλο χρειασθεί, θα δοθεί λεπτομερής απολογισμός με την ασφαλή επιστροφή του Παναγιώτη Ραφαήλ στην Ελλάδα.

Ο μέσος όρος διάρκειας της παραμονής ανάλογων περιστατικών στη Βοστώνη, μετά από επικοινωνία μας με τον υπεύθυνο ιατρό του νοσοκομείου, υπολογίζεται στους 2 με 3 μήνες. Ευχαριστούμε για μία ακόμη φορά τους 100.000 και πλέον δωρητές που αγκάλιασαν όλη αυτή τη προσπάθεια. Επίσης ευχαριστούμε όλους όσους από καρδιάς υποστήριξαν και συνεχίζουν να μας υποστηρίζουν και να συμπαραστέκονται, με οποιοδήποτε τρόπο στην πορεία αυτής της υπερπροσπάθειας, κατανοώντας τον δύσκολο αγώνα δρόμου που έχουμε αναλάβει προκειμένου να επιτευχθεί το αίτημα της οικογένειας και βρίσκονται στο πλευρό του Παναγιώτη – Ραφαήλ.

 

newsit