Πολλές φορές στο σεξ υπάρχει πόνος. Κάποιες φορές υπάρχει λογική εξήγηση και δεν σημαίνει κάτι σοβαρό. Πότε όμως πρέπει να μας ανησυχήσει ο πόνος στην επαφή;

1. Ξηρότητα του κόλπου

Είναι ένα αρκετά συνηθισμένο σύμπτωμα. Παράγοντες όπως το στάδιο του κύκλου της περιόδου ή η μέθοδος αντισύλληψης που επιλέγει το ζευγάρι μπορεί να ευθύνονται για την ελλιπή λίπανση του κόλπου. Η χρήση λιπαντικού είναι στην περίπτωση αυτή μια εύκολη λύση για να αποφευχθεί ο πόνος και ο ερεθισμός των γεννητικών οργάνων.

2. Εκτενής αιμορραγία

Δεν είναι ανησυχητικό να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια του σεξ ίχνη αίματος, όμως η εκτενής αιμορραγία δεν είναι φυσιολογική. Εάν, για παράδειγμα, η ροή αίματος είναι αρκετά μεγάλη ώστε το αίμα να κυλά εσωτερικά στους μηρούς, επιβάλλεται η άμεση επίσκεψη στο γιατρό. Η αιμορραγία μπορεί να οφείλεται σε εσωτερική ρήξη του κόλπου, κατάσταση που συνοδεύεται από έντονους πόνους.

3. Τσούξιμο

Είναι ένα αρκετά συνηθισμένο σύμπτωμα. Μπορεί να οφείλεται σε προϊόντα προσωπικής υγιεινής που περιέχουν αρώματα ή άλλα συστατικά που προκαλούν ερεθισμούς. Εάν δεν χρησιμοποιείτε εσείς κάποιο προϊόν που σας προκαλεί ενοχλήσεις, ρωτήστε το σύντροφό σας τι προϊόντα χρησιμοποιεί. Επίσης, το ξύρισμα είναι μια άλλη συνηθισμένη αιτία, καθώς όταν αρχίζουν να φυτρώνουν οι καινούργιες τρίχες είναι αρκετά τραχιές και μπορεί να τραυματίσουν ελαφρώς την ευρύτερη περιοχή των γεννητικών οργάνων. Για άμεση ανακούφιση και μέχρι να επισκεφθείτε το γιατρό (εάν οι ενοχλήσεις επιμένουν για περισσότερο από δύο εβδομάδες), τοποθετήστε επάνω στο ευαίσθητο σημείο μια δροσερή κομπρέσα.

4. Κράμπες

Και οι κράμπες είναι ένα αρκετά συνηθισμένο σύμπτωμα κατά τη διάρκεια του σεξ. Η αίσθηση που έχει η γυναίκα είναι ότι εσωτερικά του κόλπου οι μύες συσπώνται ή είναι «πιασμένοι». Μια πιθανή αιτία του συμπτώματος είναι οι προσταγλαδίνες, ουσίες που περιέχει το ανδρικό σπέρμα. Οι προσταγλαδίνες βρίσκονται τόσο στο ανδρικό όσο και στο γυναικείο σώμα, ωστόσο η «έξτρα δόση» που λαμβάνει η γυναίκα μέσω του σπέρματος μπορεί να πυροδοτήσει τις μυϊκές συσπάσεις. Η κράμπα μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα της συσσώρευσης αίματος στα γεννητικά όργανα κατά τη διάρκεια του σεξ, όταν η ερωτική πράξη δεν ολοκληρώνεται με έναν οργασμό. Εάν οι κράμπες επιμένουν, συμβουλευτείτε το γιατρό σας, καθώς μπορεί να αποτελούν ένδειξη για κύστη στην ωοθήκη.

πηγή: tromaktiko.gr

Ο 44χρονος προπονητής τάε κβο ντο, ο οποίος είναι κατηγορούμενος για τον βιασμό ανήλικων αθλητριών του, είχε μετατρέψει σε σπίτι -όπου κοιμόταν ορισμένες φορές- τα αποδυτήρια στο γυμναστήριο που διατηρούσε στην Ηλιούπολη.

Ο ρεπόρτερ της εκπομπής «Live News» Κυριάκος Μαντούβαλος επισκέφθηκε το μέρος και έδειξε εικόνες, στις οποίες διακρίνονται καρέκλες, ψυγείο, καναπές και μια τεράστια ελληνική σημαία μέσα στο χώρο.

Μάλιστα, εκεί φέρεται να διέπραξε ορισμένους βιασμούς, ενώ επικαλούνταν οικονομικά προβλήματα, όποτε κοιμόταν στον χώρο.

«Εάν μιλήσετε, θα αυτοκτονήσω»

Οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που έχουν έρθει έως τώρα στο φως, αναφέρουν πως ο συγκεκριμένος προπονητής φέρεται να έχει βιάσει τουλάχιστον πέντε κορίτσια. Δύο από τα κορίτσια που φοιτούσαν στη σχολή του, ήταν τα πρώτα που έκαναν την καταγγελία βιασμού από τον ίδιο άντρα στο τμήμα Ανηλίκων, το οποίο ξεκίνησε αμέσως την έρευνα για τη δράση του προπονητή.

Σύμφωνα με πληροφορίες που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή «TLive» της Τατιάνας Στεφανίδου, ο άνδρας από το 2009 έβρισκε μόνος του κορίτσια και, πείθοντάς τα πως έχουν ικανότητες να γίνουν αθλήτριες Ταε κβο Ντο, τις έφερνε στη σχολή του. Ο ίδιος προσπαθούσε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των κοριτσιών, με το να επισκέπτεται τις οικογένειες των κοριτσιών στα σπίτια τους ή με το να πηγαίνει οικογενειακές διακοπές μαζί τους.

Όταν αποκτούσε την εμπιστοσύνη τους, βίαζε τα κορίτσια. Ύστερα, μέσω ψυχολογικού εκβιασμού, έλεγε στα κορίτσια «εάν μιλήσετε για αυτό που έγινε, θα αυτοκτονήσω. Θα αυτοκτονήσω και υπεύθυνες θα είστε εσείς». Ο τρόπος του ήταν τόσο μεθοδευμένος, ώστε είχε καταφέρει να «σαγηνεύσει» τα ανήλικα κορίτσια, με αποτέλεσμα κάποια μέχρι και να τον ερωτευτούν.

Η αστυνομία, δυστυχώς, εκτιμά πως τα κορίτσια που βίασε ο προπονητής δεν είναι μόνο πέντε, ενώ στο στόχαστρο των Αρχών μπαίνει και το κινητό του, καθώς ο ίδιος βιντεοσκοπούσε τα όσα έκανε.

Την Παρασκευή στον ανακριτή

Το κατώφλι του ανακριτικού γραφείου θα περάσει την ερχόμενη Παρασκευή ο προπονητής τάε κβο ντο ο οποίος συνελήφθη βάση εντάλματος.

Σε βάρος του 44χρονου ασκήθηκε ποινική δίωξη για βιασμό κατά συρροή, κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια, παραβίαση προσωπικών δεδομένων, προμήθεια και κατοχή ναρκωτικών.

Ο κατηγορούμενος ζήτησε και έλαβε προθεσμία προκειμένου να προετοιμάσει την υπεράσπιση του.

πηγή: newsbeast.gr

Η παιδίατρος Άννα Παρδάλη παρέχει δέκα απλές συμβουλές για να ενημερώσετε τα μικρά παιδιά για το νέο κορωνοϊό και γιατί έχει αλλάξει τη ζωή τους.

Ο κορονοϊός Covid-19 έχει φέρει μεγάλες ανατροπές στη ζωή των παιδιών, τα οποία καλούνται να κλειστούν στα σπίτια τους, μακριά από τα σχολεία, τους φίλους και τις δραστηριότητές τους.

 

Για τα μικρά παιδιά οι αλλαγές αυτές δεν είναι πάντοτε εύκολες και εύλογο είναι να έχουν απορίες. Η παιδίατρος Άννα Παρδάλη εξηγεί πως μπορείτε να τους μιλήσετε για τον κορωνοϊό και τα μέτρα προφύλαξης από αυτόν.

 

Μιλήστε απλά

Είναι σημαντικό να μιλάτε στα παιδιά με απλή γλώσσα και λεξιλόγιο που καταλαβαίνουν, αναλόγως με την ηλικία τους.

 

Χρησιμοποιήστε παραδείγματα

Αποδοτικοί τρόποι για να καταλάβουν πως τα επηρεάζει ο κορωνοϊός είναι να χρησιμοποιήσετε το συμβολικό παιχνίδι και ρόλους μίμησης.

 

Να δείχνετε για τι μιλάτε

Μην ενημερώσετε απλώς τα παιδιά για τους κανόνες υγιεινής που πρέπει να τηρούν. Να τους δείξετε και να τους εξηγήσετε έναν-έναν.

 

Να είστε ήρεμοι

Οτιδήποτε κι αν τους εξηγείτε, πρέπει να μιλάτε με ήρεμο τρόπο, χωρίς έκφραση ανησυχίας ή πανικού. Να θυμάστε ότι τα παιδιά αντιλαμβάνονται τον πανικό και στη χροιά της φωνής σας.

 

Παίξτε μαζί τους

Στα τα παιδιά αρέσουν οι εικόνες, η κίνηση, τα βίντεο, οι ζωγραφιές… Χρησιμοποιήστε όλ’ αυτά τα μέσα για να τα βοηθήσετε να κατανοήσουν την κατάσταση και να αφομοιώσουν τους νέους κανόνες της ζωής τους. Παραμύθια και θεατρικό παιχνίδι είναι πολύτιμοι σύμμαχοί σας για να κατανοήσουν τι είναι ο κορωνοϊός, τι συνέπειες μπορεί να έχει στην υγεία και πως πρέπει να την προστατεύσουμε.

 

Επιβραβεύστε τα

Κάθε φορά που συμμορφώνονται με τους κανόνες υγιεινής, να τους λένε ένα ολόθερμο «μπράβο».

 

Να κάνετε επαναλήψεις

Τα παιδιά μαθαίνουν εύκολα, αλλά ξεχνούν ακόμα πιο εύκολα. Είναι επομένως απαραίτητη η συστηματική εκπαίδευση στους νέους κανόνες της καθημερινότητας και της υγιεινής. Φροντίστε μόνο να κάνετε τις επαναλήψεις παιχνίδι και να τις σκορπίσετε αρκετές φορές μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας.

 

Δώστε το καλό παράδειγμα

Τα παιδιά μαθαίνουν από τις επαναλήψεις αλλά και από τη μίμηση των μεγάλων. Φροντίστε λοιπόν να τηρείτε πρώτοι εσείς  τους κανόνες που συνιστά ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) όσον αφορά την απόσταση, τις χειραψίες, τα φιλιά, τις εξόδους από το σπίτι κ.λπ. Να τηρείτε επίσης σχολαστικά τους κανόνες υγιεινής, κατά προτίμηση όταν σας βλέπει το παιδάκι σας!

 

Συζητήστε

Να αφιερώνετε χρόνο για να συζητάτε με τα παιδιά σας και να τα κάνετε να νιώθουν ασφαλή. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό αν έχουν εκτεθεί σε εικόνες έντονης ανησυχίας ή πανικού (π.χ. σε κάποιο ρεπορτάζ στην τηλεόραση για τους ανθρώπους που αρρώστησε βαριά ο κορωνοϊός).

 

Αν το παιδί σας νοσήσει, να του εξηγήσετε τι έχει, χωρίς όμως να το ανησυχήσετε. Προσπαθήστε επίσης να του εξηγήσετε πως πρέπει να απομονώνεται κάθε ασθενής από τους υγιείς γύρω του, έως ότου γίνει εντελώς καλά.

 

Να ακούτε

Να ακούτε προσεκτικά το παιδί σας και τις απορίες του, που μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές από αυτές που νομίζατε ότι θα έχει.  Να τα ενθαρρύνετε επίσης να μιλήσουν, ανοίγοντας πρώτοι εσείς τη συζήτηση.

www.iatropedia.gr

Η μονογονεϊκή οικογένεια που είναι αποτέλεσμα θανάτου, αντιμετωπίζει ένα οριστικό, μη αναστρέψιμο γεγονός, που δεν υπήρξε επιλογή κανενός και που συγκλονίζει όλα τα μέλη της βαθύτατα. Ο γονιός που απομένει να ηγηθεί σε αυτήν, αναγκάζεται να θρηνήσει για το σύντροφό του αλλά και να απαλύνει ταυτόχρονα όσο μπορεί τις πληγές των παιδιών του. Όλοι πονούν αφόρητα γιατί πρέπει να αποδεχτούν πολύ πρόωρα το γεγονός του θανάτου αυτού καθαυτού –ένα γεγονός που οι περισσότεροι άνθρωποι απωθούν πλήρως ακόμα και ως σκέψη.

Για τα παιδιά ο θάνατος του γονέα αποτελεί συνήθως την πρώτη τους συνάντηση με κάτι οριστικό και αμετάκλητο που δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Εισάγει πολύ νωρίς στη ζωή τους το φόβο της αιφνιδιαστικής και τεράστιας αλλαγής, τις μεταφυσικές αγωνίες, την έννοια του άδικου ή του μοιραίου κλπ.

Όταν ανακοινώσετε το γεγονός του θανάτου στο ή στα παιδιά,

– Τα βρέφη θα αντιληφθούν την απουσία του άλλου γονέα γιατί δεν θα βλέπουν πλέον το πρόσωπό του. Επίσης θα αντιληφθούν την έντονη αλλαγή στη συναισθηματική ατμόσφαιρα του σπιτιού, τη φόρτιση και τη θλίψη σας. Ίσως αντιδράσουν με αλλαγές συμπεριφοράς. Θα πρέπει να τα φροντίζετε ακόμα πιο τρυφερά και κάποια στιγμή, όταν μεγαλώσουν λίγους μήνες ακόμα, θα πρέπει ασφαλώς να μιλήσετε για το θάνατο του άλλου γονέα τους με απλά λόγια.

– Τα νήπια ηλικίας 1-3 ετών δεν θα αντιληφθούν την έννοια του θανάτου, αλλά θα πρέπει να αναφερθείτε στο γεγονός με κάποιο τρόπο που να το καθιστά κατανοητό. Μπορείτε επεξηγηματικά να πείτε π.χ. ότι ο νεκρός «δεν αναπνέει πια» ή «δεν μπορεί να σηκωθεί να τρέξει» ή «δεν μπορεί να παίξει», αλλά ταυτόχρονα να τονίσετε ότι εσείς μπορείτε και θα συνεχίσετε να μπορείτε όσο θα θέλει το παιδί.

– Εξηγήστε ότι ο θάνατος «είναι για πάντα» επειδή τα μικρά παιδιά δεν αντιλαμβάνονται τη μονιμότητα και μπορεί να κοιτούν συνεχώς την πόρτα περιμένοντας να ξαναμπεί ο γονιός που πέθανε. Θα ρωτούν ίσως πολλές φορές τα ίδια και τα ίδια. Εμπνεύστε τους όσο μπορείτε μεγαλύτερη σιγουριά και φροντίστε να τους παρέχετε γαλήνη.

– Στα λίγο μεγαλύτερα παιδάκια προσχολικής ηλικίας μιλήστε κάπως αναλυτικότερα και πείτε τα αίτια του θανάτου, γιατί σε αυτές τις ηλικίες δημιουργούνται παράλογα αισθήματα ενοχής και φαντασιώσεις. Μπορεί να νομίζουν ότι έδιωξαν εκείνα το γονιό τους. Μια συνήθης αντίδραση των μικρών παιδιών είναι επίσης αυτή της εξαιρετικής ψυχραιμίας. Ο λόγος είναι ότι το παιδί δεν πιστεύει αυτό που του λέτε ή ότι το πιστεύει, αλλά δεν συναισθάνεται τη σοβαρότητά του. Πιθανόν να αρχίσει να εκδηλώνει αντιδράσεις αργότερα, καθώς θα συνειδητοποιεί τι ακριβώς σημαίνει ο θάνατος

– Στα παιδιά σχολικής ηλικίας και στους εφήβους θα πρέπει να δώσετε πολύ περισσότερες εξηγήσεις, αλλά όχι βομβαρδίζοντάς τους. Οι ανάγκες αυτών των ηλικιών είναι μεγαλύτερες και θα χρειαστεί να τα στηρίξετε περισσότερο από όσο τα βρέφη και τα νήπια. Στην προεφηβεία και ειδικά στην εφηβεία, πείτε στα παιδιά ότι είστε στη διάθεσή τους για να σας ρωτήσουν ό,τι θέλουν και περιμένετε. Μην τους δώσετε δηλαδή πληροφορίες που δεν σας ζητούν.
Τι αντιδράσεις να περιμένετε
Ο τρόπος που θα αντιδράσει στο τραγικό γεγονός του θανάτου κάθε παιδάκι, εξαρτάται από τη συμπεριφορά του χήρου ή της χήρας και από την προσωπικότητα και την ηλικία του ίδιου του παιδιού. Συνήθως, μετά το θάνατο του ενός γονέα, οι αναμενόμενες αντιδράσεις των παιδιών τους επόμενους 3-4 μήνες είναι οι εξής:

• Σοκ και παγωνιά ή εκρήξεις απελπισίας, οργής και φόβου. Τα συναισθήματα αναδύονται άλλοτε σταδιακά και άλλοτε ορμούν απροειδοποίητα και –φαινομενικά- στα «καλά καθούμενα».
• Συμπεριφορές ενοχής επειδή τα παιδιά νιώθουν ότι οφείλουν κάτι σε εκείνον που έφυγε και ότι δεν θα έχουν ποτέ πια την ευκαιρία να «τακτοποιήσουν» τις εκκρεμότητές τους.
• Συμπεριφορές έντονης ανασφάλειας, ανάλογα με την ηλικία των παιδιών. Όσα είναι προσχολικής ηλικίας μπορεί να εκδηλώσουν πισωγυρίσματα ακόμα και στη γλωσσική ανάπτυξή τους ή ίσως να «ξαναβρέχουν» το κρεβάτι τους. Τα παιδιά σχολικής ηλικίας εκδηλώνουν πιο συχνά ψυχοσωματικά προβλήματα, όπως πονοκεφάλους ή πονόκοιλους και στομαχικές ενοχλήσεις. Τα αγόρια εκδηλώνουν επιθετικότητα και παραμελούν τη μελέτη τους. Τα παιδιά και των δύο φύλων αυτής της ηλικίας τείνουν από ανασφάλεια να προσκολληθούν έντονα στον γονιό που τους απομένει. Οι έφηβοι εκδηλώνουν την ανασφάλειά τους περίπου όπως οι ενήλικες, αλλά με πιο μεγάλη ένταση και μεγαλύτερες διακυμάνσεις. Ανασφάλεια βιώνει ασφαλώς και ο χήρος ή η χήρα, με αποτέλεσμα στη μονογονεϊκή οικογένεια να παρατηρούνται πολλές εκδηλώσεις οργής και άγχους.
• Κατά διαστήματα γίνονται από όλους απόπειρες «να συνεχιστεί κανονικά η ζωή», αλλά η οικογένεια συνήθως δεν μπορεί να ξαναβρεί πλήρως τους φυσιολογικούς ρυθμούς της αν δεν περάσουν 3-4 μήνες από την απώλεια. Οι διακυμάνσεις θα συνεχιστούν και μετά το 4μηνο, αλλά η ρουτίνα θα μπορεί πια να εδραιωθεί πιο εύκολα.

Καλό είναι να γνωρίζετε ότι μερικά σημαντικά προβλήματα στον ψυχισμό του παιδιού δεν εκδηλώνονται αμέσως, αλλά 2 ή και περισσότερα χρόνια μετά το θάνατο του γονέα. Αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες.
Πώς να αντιμετωπίσετε την κατάσταση
Μετά το θάνατο του συντρόφου σας, είναι περιττό να προσπαθήσετε να «ξεπεράσετε» τη θλίψη σας άμεσα και γρήγορα. Ο θρήνος είναι μια βασική λειτουργία που πρέπει να ολοκληρωθεί και το χρονικό διάστημα που κρατά το πένθος ποικίλει από λίγους μήνες έως και μερικά χρόνια ανάλογα με υποκειμενικούς παράγοντες.

Επειδή τα παιδιά θα προσκολληθούν αναπόφευκτα σε εσάς, προσπαθήστε να είστε τρυφεροί αλλά διατηρήστε σε κάποιους τομείς μια μικρή απόσταση, ώστε ούτε εσείς να αγκιστρωθείτε από αυτά, ούτε εκείνα από εσάς. Έχει σημασία να συνεχιστεί η ομαλή αυτονόμηση των παιδιών, αλλά και η δική σας.

• Καλό είναι να δείχνετε υγιείς και δυνατοί, γιατί τα παιδιά μπορεί να φοβούνται ότι ίσως αρρωστήσετε και πεθάνετε κι εσείς. Εξηγήστε πάντως στα παιδιά ότι ασφαλώς και δεν πεθαίνουν όλοι οι άρρωστοι άνθρωποι και ότι οι ασθένειες αποτελούν συνηθισμένα προβλήματα της ζωής.
• Φροντίστε να τονωθούν οι σχέσεις με θείους, αδέλφια, ξαδέλφια, καλούς φίλους, συμμαθητές κλπ. Όταν έχετε κι εσείς και τα παιδιά διάφορα «αποκούμπια», θα απομακρυνθεί ο κίνδυνος να αναπτυχθεί μεταξύ σας νοσηρή σχέση αλληλεξάρτησης.
• Η ψυχρή, αδιάφορη και παθητική στάση των παιδιών δείχνει συνήθως ότι έχουν σοκαριστεί και ότι επιδιώκουν να εμποδίσουν τα συναισθήματά τους να αναδυθούν. Σεβαστείτε τη στάση τους, αλλά αρχίστε να μιλάτε πιο συχνά για τα συναισθήματά σας, ώστε να σας μιμηθούν και τα παιδιά. Όταν μιλάτε για τα προβλήματά σας, επιτρέπετε την έκφρασή τους και τα νομιμοποιείτε. Η πληγή κάποτε θα κλείσει βέβαια είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο, αλλά θα αφήσει πιο πολλές και βαθιές ουλές όταν καταπιέζετε τα συναισθήματά σας
• Αν τα παιδιά πενθούν παρατεταμένα, παροτρύνετέ τα με έμμεσο τρόπο να φροντίσουν για την ψυχαγωγία τους. Μπορείτε κατά καιρούς να λέτε ότι ο γονιός που πέθανε, θα χαιρόταν με τις χαρές σας ή ότι «ο πατέρας σας/ η μητέρα σας θα στενοχωριόταν πάρα πολύ αν σας έβλεπε συνέχεια κλεισμένους μέσα στο σπίτι». Αν το πένθος παρατείνεται κατά πολύ, συζητήστε με ειδικό.
•Κατά καιρούς να λέτε στα παιδιά ότι ο γονέας που πέθανε τα αγαπούσε πολύ και ότι ήξερε πολύ καλά πόσο τον αγαπούσαν και εκείνα. Αυτό είναι σημαντικό γιατί πολλά παιδιά – ή και ενήλικες ακόμα – έχουν την έγνοια πως ο πατέρας ή η μητέρα τους έφυγαν για πάντα από τη ζωή χωρίς εκείνα να του δείξουν πόσο πολύ τον/την αγαπούσαν.
• Φροντίστε σταδιακά η οικογένεια να επανέλθει στους φυσιολογικούς της ρυθμούς. Τα παιδιά είναι πολύ εύκολο σε αυτή τη φάση να επαναστατήσουν και στο εξής να αρνούνται πολλές οικογενειακές ή προσωπικές συνήθειες –π.χ. ώρες φαγητού ή μπάνιου κ.λπ. Θα πρέπει να επιμείνετε ώστε το παιδί να αντιληφθεί ότι η μεγάλη σας απώλεια, δεν σημαίνει πως η ζωή σταματά. Πρέπει να συνεχιστεί και μάλιστα, όπως πριν.
Όσο οδυνηρή και αν είναι η ανάμνηση του άλλου γονέα, μην βγάλετε τις φωτογραφίες του από το σπίτι. Το παιδί ή τα παιδιά θέλουν να τον/την βλέπουν έστω και στη φωτογραφία. Ακόμα κι αν σκέφτεστε μετά από καιρό να ξαναφτιάξετε τη ζωή σας και να ξαναπαντρευτείτε, τα παιδιά θα πρέπει να αισθάνονται πάντα ότι κανένας δεν θα πάρει τη θέση του νεκρού πατέρα ή της νεκρής μητέρας τους ούτε στην καρδιά τους, ούτε στο κομοδίνο τους.

Παράλληλα θα ήταν καλό να ζητήσετε από φίλους ή συγγενείς που εκτιμάτε «να έχουν λίγο το νου τους» στο ή στα παιδιά. Ο λόγος είναι ότι ο παρατεταμένος θρήνος σας μπορεί να σας έκανε να παραμελήσετε τις γονεϊκές υποχρεώσεις σας και ίσως το παιδί σας να αντιμετωπίζει προβλήματα που δεν είστε σε θέση να διακρίνετε. Είναι χρήσιμο να υπάρχουν αγαπητά πρόσωπα που να σας στηρίζουν στο γονεϊκό σας ρόλο.