Επικίνδυνες ιογενείς λοιμώξεις, αύξηση των καρκίνων και έξαρση των ψυχικών διαταραχών θα αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα τα επόμενα χρόνια.

Το 2023 θα συνεχιστεί η μάχη κατά της πανδημίας και οι επιστήμονες δεν μπορούν να προβλέψουν για πόσο διάστημα ακόμα θα διαρκέσει.

«Εκτός από την αντιμετώπιση των ιογενών λοιμώξεων η ανθρωπότητα θα βρεθεί αντιμέτωπη με σημαντική αύξηση των καρκίνων, εξαιτίας της μειωμένης προσέλευσης για πρώιμη διάγνωση την τελευταία τριετία λόγω της Covid, καθώς και με έξαρση των ψυχικών διαταραχών που προκάλεσε η ξαφνική στρεσογόνος απειλή για την υγεία μας», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιάννης Τούντας, ομότιμος καθηγητής Ιατρικής Σχολής, ΕΚΠΑ, διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής.

Η ανθρωπότητα θα συνεχίσει να βρίσκεται αντιμέτωπη με επικίνδυνες ιογενείς επιδημίες όσο δεν αντιμετωπίζονται οι αιτίες ανάδυσης τους, αναφέρει. Σημειώνει ότι από το 1975 έως το 2000 έχουν καταγραφεί στην ανθρωπότητα 30 επιδημίες προερχόμενες κυρίως από ζώα και πλέον βρισκόμαστε σε εποχή νέας νοσηρότητας. Σύμφωνα με τον κ. Τούντα, η στρατηγική της Ενιαίας Υγείας είναι το πιο ισχυρό όπλο που διαθέτουμε στη μάχη κατά των αναδυόμενων επιδημιών. Υπογραμμίζει την ανάγκη για στροφή στην Πρόληψη με την ενίσχυση της Δημόσιας Υγείας και της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ).

 Συνέχιση της πανδημίας, αύξηση των καρκίνων και έξαρση των ψυχικών διαταραχών
«Στο 2023 θα συνεχιστεί η μάχη κατά της πανδημίας. Στην Κίνα προβλέπονται 1 εκατ. θάνατοι στη διάρκεια του νέου χρόνου. Στην ΕΕ καταγράφεται το τελευταίο διάστημα αύξηση των κρουσμάτων και των νοσηλευόμενων. Στην Ελλάδα συνεχίζουμε να έχουμε κάθε εβδομάδα χιλιάδες κρούσματα και τριψήφιο αριθμό θανάτων, μία από τις χειρότερες επιδόσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ (26,8 θάνατοι ανά 1 εκατ. κατοίκους έναντι 9 στην ΕΕ), γεγονός που αντανακλά τις ανεπάρκειες του ΕΣΥ», αναφέρει ο κ. Τούντας.

Η μάχη αυτή, αναφέρει, δεν μπορούμε να προβλέψουμε για πόσο διάστημα ακόμα θα διαρκέσει, διότι υπάρχουν ορισμένοι αστάθμητοι παράγοντες. Πρώτα από όλα, οι μεταλλάξεις. Ο κορονοϊός μεταλλάσσεται αρκετά συχνά, περίπου κάθε 2-3 μήνες, σε αντίθεση με τον ιό της γρίπης που παρουσιάζει λίγες μόνο μεταλλάξεις από χρόνο σε χρόνο.

Επιπρόσθετα, δεν ισχύει ότι κάθε νέα μετάλλαξη είναι λιγότερο τοξική. Η Δέλτα ήταν πιο θανατηφόρος από την ‘Αλφα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι όταν μια μετάλλαξη είναι πιο μεταδοτική και λιγότερο θανατηφόρα τείνει σταδιακά να επικρατήσει, χωρίς όμως να αποτελεί φραγμό για νέες πιο τοξικές μεταλλάξεις.

Ένας άλλος αστάθμητος παράγοντας είναι η μελλοντική παραγωγή νέων πιο αποτελεσματικών εμβολίων και φαρμάκων. Το πόσο πιο αποτελεσματικά θα είναι και το πότε θα είναι διαθέσιμα, δεν το γνωρίζουμε ακόμα.

Τέλος, σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσουν τα μέτρα που θα πρέπει να λαμβάνει το κάθε κράτος χωριστά, αλλά και η διεθνής κοινότητα συνολικά, ανάλογα με την εξέλιξη της πανδημίας, καθώς και ο βαθμός συμμόρφωσης των πολιτών στα εκάστοτε μέτρα. Η πρόωρη χαλάρωση των μέτρων στον Δυτικό Κόσμο τους τελευταίους μήνες δεν αντιστοιχεί στα τρέχοντα επιδημιολογικά δεδομένα.

«Τούτων δοθέντων, το πιο πιθανό σενάριο είναι της συνέχισης της πανδημίας σε πιο περιορισμένη έκταση για ορισμένους μήνες ακόμα, με εξάρσεις που ήδη βιώνομαι τις τελευταίες βδομάδες, και που θα είναι πιο έντονες όσο περισσότερο ξεχνάμε τη μάσκα, τις αποστάσεις, την υγιεινή των χεριών και τον αναγκαίο εμβολιασμό. Στην Ελλάδα τα ποσοστά εμβολιασμένων παραμένουν χαμηλά, ειδικά για την αναμνηστική δόση. Στη συνέχεια, πιθανότατα ο κορονοϊός θα γίνει ενδημική νόσος, όπως περίπου και η γρίπη, χωρίς να αποκλείεται και η πλήρης εξαφάνισή του, κάτι που έχει συμβεί με άλλους ιούς.

Εκτός όμως από την αντιμετώπιση της πανδημίας και των άλλων ιογενών λοιμώξεων που είναι σε έξαρση για τους λόγους που προανέφερα, η ανθρωπότητα θα βρεθεί αντιμέτωπη τα επόμενα χρόνια με σημαντική αύξηση των καρκίνων, εξαιτίας της μειωμένης προσέλευσης για πρώιμη διάγνωση την τελευταία τριετία λόγω της Covid, καθώς και με έξαρση των ψυχικών διαταραχών που προκάλεσε η ξαφνική στρεσογόνος απειλή για την υγεία μας και τη ζωή μας, αλλά και τα μέτρα εγκλεισμού και κοινωνικής αποστασιοποίησης, ειδικά στους νέους».

Τα αίτια ανάδυσης των νέων επιδημιών
Οι λοιμώξεις και οι επιδημίες αποτέλεσαν την πρώτη αιτία θανάτου από όταν οι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν σε μόνιμες κατοικίες πριν από περίπου 10.000 χρόνια και θα συνεχίσουν να αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για άγνωστο διάστημα ακόμα. Η σημαντική μείωση των λοιμώξεων στις αναπτυγμένες χώρες στη διάρκεια του 20ου αιώνα εξαιτίας της θεαματικής βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου, και στη συνέχεια χάρη στα αντιβιοτικά και στα νέα εμβόλια, οδήγησε στη λαθεμένη εκτίμηση στη δεκαετία του 1960 ότι ο πόλεμος κατά των λοιμώξεων είχε κερδηθεί.

Όμως, κατά τη δεκαετία του 1970, η εκτίμηση αυτή διαψεύστηκε. Από τότε μέχρι σήμερα, η ανθρωπότητα βιώνει ένα νέο κύμα έξαρσης των λοιμωδών νοσημάτων με νέες επιδημίες και πανδημίες, προερχόμενες κυρίως από ζώα (ζωονόσοι) και με εκατομμύρια θύματα σε όλον τον πλανήτη. Από το 1975 έως το 2020 είχαν καταγραφεί περισσότερες από τριάντα τέτοιες επιδημίες, ως επί το πλείστον ιογενούς αιτιολογίας, όπως Embola, AIDS, MERS, SARS, κ.ά. με αποκορύφωση την τρέχουσα πανδημία της Covid-19.

«Βρισκόμαστε πλέον σε μια εποχή νέας νοσηρότητας, που οι ιστορικοί της ιατρικής την αποκαλούν εποχή των αναδυόμενων επιδημιών. Τα αίτια σχετίζονται με την αλλοίωση των οικοσυστημάτων, την κλιματική αλλαγή, την αστικοποίηση, τη ραγδαία αύξηση των διεθνών ταξιδιών και του εμπορίου στο πλαίσιο της εντεινόμενης παγκοσμιοποίησης και κυρίως με σημαντικές αλλαγές στη διατροφή μας και στη σχέση μας με τα ζώα», αναφέρει ο κ. Τούντας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ανάδυση των νέων επιδημιών οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο εμπόριο των εξωτικών ειδών, στη βρώση άγριων ζώων, και κυρίως στις συνθήκες εντατικής εκτροφής των ζώων για την ικανοποίηση της ραγδαία αυξανόμενης ζήτησης για ζωική πρωτεΐνη παγκοσμίως. Στοιβαγμένα ζώα σε κατά κανόνα ανθυγιεινές συνθήκες εκτροφής, διευκολύνουν τη μετάδοση των ιών από ζώο σε ζώο και όσο περισσότερο μεταδίδεται ένας ιός τόσες περισσότερες μεταλλάξεις εμφανίζει, ορισμένες από τις οποίες επιτρέπουν στον ιό να μεταδοθεί στον άνθρωπο.

«Όσο δεν αντιμετωπίζονται οι αιτίες αυτές, η ανθρωπότητα θα συνεχίσει να βρίσκεται αντιμέτωπη με επικίνδυνες ιογενείς επιδημίες», τονίζει.

 Ισχυρό όπλο η στρατηγική της Ενιαίας Υγείας 
Τα συστήματα υγείας περιλαμβάνουν δύο βασικούς τομείς: Τον Τομέα των υπηρεσιών υγείας, όπως είναι τα νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας, τα ιατρεία, κ.ά. του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, τα οποία συναποτελούν το σύστημα υπηρεσιών υγείας (όπως είναι το ΕΣΥ στη χώρα μας) και τον Τομέα της Δημόσιας Υγείας, ο οποίος περιλαμβάνει την Πρόληψη της αρρώστιας, την Προστασία της υγείας και την Προαγωγή Υγείας.

«H δραματική εμπειρία της πανδημίας καθιστά τις πολιτικές Δημόσιας Υγείας άμεσης προτεραιότητας, διότι οι επιδημίες καταπολεμώνται πρωτίστως στην κοινότητα και όχι στα νοσοκομεία. Η υγεία του καθένα θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από την Παγκόσμια Υγεία, Global Health, όπως έχει ονομαστεί διεθνώς», τονίζει ο καθηγητής.

Στο πλαίσιο της σύγχρονης Δημόσιας Υγείας, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας διακήρυξε πρόσφατα τη στρατηγική της Ενιαίας Υγείας /One Health, η οποία αποτελεί μια συνεργατική, πολυτομεακή και διεπιστημονική προσέγγιση – που αναγνωρίζει τη διασύνδεση μεταξύ ανθρώπων, ζώων, φυτών και του κοινού τους περιβάλλοντος – για την αντιμετώπιση των ζωονόσων.

Ωστόσο, το εύρος της Ενιαίας Υγείας είναι σαφώς μεγαλύτερο και μπορεί να περιλαμβάνει και άλλους κλάδους, τομείς και θέματα, όπως είναι η περιβαλλοντική υγεία και η υγεία των οικοσυστημάτων, η οικολογία, η άγρια ζωή, η χρήση της γης, η βιοποικιλότητα, ενώ ακόμη και τα πεδία των χρόνιων νοσημάτων, της ψυχικής υγείας, της επαγγελματικής υγιεινής και των μη μεταδοτικών νοσημάτων, μπορούν να επωφεληθούν από την προσέγγιση της Ενιαίας Υγείας, εξηγεί ο κ. Τούντας. «Πάνω απ΄όλα όμως, η στρατηγική της Ενιαίας Υγείας είναι το πιο ισχυρό όπλο που διαθέτουμε στη μάχη κατά των αναδυόμενων επιδημιών».

Επιτακτική ανάγκη η στροφή στην πρόληψη με την ενίσχυση της Δημόσιας Υγείας
Σύμφωνα με τον κ. Τούντα, πρώτα από όλα, θα χρειαστεί τα κράτη να θέσουν την ενίσχυση του Τομέα της Δημόσιας Υγείας στις άμεσες προτεραιότητες της ασκούμενης εθνικής πολιτικής και των δημοσίων δαπανών, δημιουργώντας νέους ισχυρούς θεσμούς και νέες αποτελεσματικές υπηρεσίες σε διεθνές, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Θα πρέπει, επιπρόσθετα να διαμορφώσουν νέες σχέσεις συνέργειας της Δημόσιας Υγείας με τα συστήματα υπηρεσιών υγείας, στα οποία θα υπάρξουν επίσης σημαντικές αλλαγές.

«Τα συστήματα υγείας έχουν δομηθεί στη βάση μιας νοσοκομοκεντρικής-θεραπευτικής αντίληψης, υψηλής και ακριβής τεχνολογίας. Η λειτουργία τους εξυπηρετεί περισσότερο τα συμφέροντα του ιατροβιομηχανικού συμπλέγματος και του ιατρικού σώματος και λιγότερο τα συμφέροντα των πολιτών, που έχουν όλο και περισσότερες απαιτήσεις για αποτελεσματική, ποιοτική και κυρίως προσβάσιμη περίθαλψη. Η παρεχόμενη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι κατά 30% άσκοπη και συχνά επικίνδυνη για την υγεία, την ώρα που οι συνεχώς αυξανόμενες δαπάνες υγείας θέτουν σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας.

Η στροφή στην Πρόληψη με την ενίσχυση της Δημόσιας Υγείας και της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) είναι επιτακτική ανάγκη. Το 20% των πρόωρων θανάτων μπορεί να προληφθεί, ενώ για κάθε ευρώ που ξοδεύουμε στην πρόληψη κερδίζουμε πέντε ευρώ από το κόστος των θεραπειών. Από την άλλη, τα νοσοκομειακά κρεβάτια θα μειώνονται συνεχώς, τα νοσοκομεία θα είναι μόνο για βαριά περιστατικά και νέες υπηρεσίες, όπως μονάδες χρόνιων ασθενών, πρόληψη και περίθαλψη στο σπίτι, κ.ά, θα αναπτύσσονται παράλληλα με την εξατομικευμένη θεραπεία και τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας».

Χρειαζόμαστε ένα «Νέο» ΕΣΥ
«Στην Ελλάδα, τόσο η Δημόσια Υγεία όσο και η ΠΦΥ είναι εξαιρετικά υποβαθμισμένες. Τα πρόσφατα προγράμματα Πρόληψης και ο Προσωπικός Ιατρός είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν αρκούν. Η οργάνωση της ΠΦΥ προϋποθέτει σημαντικούς επιπλέον υλικούς και ανθρώπινους πόρους για την παροχή ολοκληρωμένης Οικογενειακής Ιατρικής. Το ίδιο ισχύει και για τη Δημόσια Υγεία, που θα πρέπει να οργανωθεί, παράλληλα με το ΕΣΥ, με ισχυρή κεντρική διοίκηση και αποτελεσματικές αποκεντρωμένες υπηρεσίες, οι οποίες δεν θα περιορίζονται μόνο στην Πρόληψη, αλλά θα περιλαμβάνουν την Προστασία της υγείας και την Προαγωγή-Αγωγή Υγείας», αναφέρει ο κ. Τούντας.

Σημειώνει ότι «το ΕΣΥ του 1983 έχει κλείσει τον κύκλο του. Οι χρόνιες παθογένειές του το καθιστούν όλο και πιο αναποτελεσματικό. Οι ελλείψεις σε προσωπικό, οι συνθήκες νοσηλείας, οι ουρές αναμονής, τα φακελάκια, κ.ά, δεν μας αρμόζουν. Χρειαζόμαστε ένα “Νέο” ΕΣΥ, θεμελιωμένο σε σύγχρονες αντιλήψεις, μακριά από τον κρατισμό και την κομματοκρατία, με αξιοκρατική διοίκηση σε όλα τα επίπεδα, με βιώσιμο μοντέλο χρηματοδότησης, με επανασχεδιασμό του νοσοκομειακού χάρτη, με πλουραλιστικές εργασιακές σχέσεις και αξιοπρεπείς αμοιβές. Πάνω από όλα, όμως, χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα για την υγεία και όχι μόνο ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση της αρρώστιας».

Ιδιαίτερα προσεκτικές πρέπει να είναι οι έγκυες γυναίκες στη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού, λόγω του ότι βρίσκονται σε μερική ανοσοκαταστολή, ενώ ακόμα πιο προσεκτικές πρέπει να είναι εκείνες που κατατάσσονται σε περιπτώσεις κύησης υψηλού κινδύνου, έχοντας υποκείμενα νοσήματα, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης.

Αυτό έρχεται σε συνέχεια της πιθανότητας να νοσήσει η έγκυος από οποιαδήποτε λοίμωξη του αναπνευστικού, όπως ακόμα και από γρίπη.

Η επισήμανση αυτή του Δρ. Νικολάου Σκαρτάδου, Μαιευτήρα, Χειρουργού Γυναικολόγου, Διδάκτορος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, συνοδεύεται και από το γεγονός ότι η έγκυος δεν θα πρέπει να ανησυχήσει για την μετάδοση της οποιασδήποτε λοίμωξης, ακόμα και του κορονοϊού στο κυοφορούμενο έμβρυο, γιατί δεν υπάρχουν αντίστοιχα περιστατικά από μελέτες του τελευταίου διαστήματος, αλλά τα όποια περιστατικά μόλυνσης από κορωνοϊό του νεογνού, σημειώθηκαν μετά τον τοκετό.

Συγχρόνως θα πρέπει να επισημανθεί πως στα περιστατικά αυτά δεν εντοπίστηκε ιός στο αμνιακό υγρό και στο μητρικό γάλα.

Η υγεία της εγκύου είναι σε κάθε περίπτωση πολύτιμη και αυτή θα πρέπει να προστατέψει τον εαυτό της, τηρώντας τα απαραίτητα υγειονομικά μέτρα, ώστε να ελαχιστοποιήσει την περίπτωση η μερική ανοσοκαταστολή της να αποτελέσει θύρα εισόδου σε λοιμώξεις, κύρια του αναπνευστικού.

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να ακολουθήσει ορισμένους κανόνες, όπως η παραμονή στο σπίτι, η χρήση μάσκας όταν έρχεται σε επαφή με άλλους ανθρώπους, η αποφυγή επαφής με οποιονδήποτε έχει ήπια συμπτώματα, το σχολαστικό πλύσιμο των χεριών, η αποφυγή άσκοπων μετακινήσεων, η καλή ενυδάτωση, η ξεκούραση, ο ύπνος, αλλά και η καλή διατροφή.

Αν παρ’ ελπίδα νοσήσει από κορονοϊό και έχει ήπια συμπτώματα, καλό θα είναι να γίνεται υπερηχογραφικός έλεγχος του εμβρύου σε τακτά χρονικά διαστήματα, ενώ η εξέλιξη του τοκετού, φυσιολογικού ή με καισαρική θα εξαρτηθεί πιθανώς από άλλους λόγους και όχι εξαιτίας της COVID-19.

HealthStories

Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν πως μια μεγάλη στεναχώρια επηρεάζει τόσο πολύ τον οργανισμό, ώστε εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα, παρέχοντας έτσι την ευκαιρία σε επικίνδυνα μικρόβια να του επιτεθούν.
Το εύρημα αυτό εξηγεί περιπτώσεις ανθρώπων που αρρωσταίνουν βαριά ή και πεθαίνουν ακόμα όταν χάνουν τον/την σύντροφο της ζωής τους. Αυτό συνέβη για παράδειγμα στην περίπτωση του διάσημου μουσικού Τζόνι Κας, ο οποίος πέθανε το 2003 από επιπλοκές του διαβήτη. Ο Κας είχε χάσει τέσσερις μήνες νωρίτερα τη σύζυγό του Τζουν και οι συγγενείς του είχαν πει τότε ότι ο 71 ετών συνθέτης και τραγουδιστής δεν άντεξε τον θάνατό της.

Τα ουδετερόφιλα

Ανοσολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ ανακάλυψαν ότι τα αυξημένα επίπεδα στρες και κατάθλιψης που προκαλεί η μεγάλη στεναχώρια, μπορεί να επηρεάσουν τη λειτουργία ενός είδους λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία λέγονται ουδετερόφιλα. Τα ουδετερόφιλα, που ανήκουν στο ανοσοποιητικό σύστημα, είναι υπεύθυνα για την καταπολέμηση βακτηριακών λοιμώξεων, όπως η πνευμονία.

Οι επιπτώσεις της στεναχώριας σε αυτά είναι πιο έντονες στους μεγάλης ηλικίας ανθρώπους. Και αυτό, διότι μετά τα 65 ο ανθρώπινος οργανισμός χάνει την ικανότητα να παράγει μία ορμόνη η οποία μπορεί να εξουδετερώσει αυτή την αρνητική επίδραση.

«Υπάρχουν πολλές περιγραφές ζευγαριών που ήταν παντρεμένα επί 30 ή 40 χρόνια και όταν πέθανε ο ένας, ο άλλος τον “ακολούθησε” πολύ σύντομα. Ως φαίνεται, υπάρχει βιολογική βάση σε τέτοιου είδους περιστατικά», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Τζάνετ Λορντ, καθηγήτρια Βιολογίας των Ανοσοκυττάρων και διευθύντρια στο Κέντρο Έρευνας της Υγιούς Γήρανσης του πανεπιστημίου.

«Οι άνθρωποι αυτοί δεν πεθαίνουν από το σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς, αλλά από “διαλυμένο” ανοσοποιητικό σύστημα, που επιτρέπει την εκδήλωση πάρα πολύ σοβαρών λοιμώξεων».

Κορτιζόλη και DHEA

Τα ευρήματα βασίζονται σε αναλύσεις του ανοσοποιητικού συστήματος και των ορμονικών επιπέδων 48 υγιών εθελοντών ηλικίας 65 ετών και πάνω. Οι μισοί από αυτούς είχαν χάσει κάποιο αγαπημένο πρόσωπο μέσα στο τελευταίο 12μηνο.

Η αντιβακτηριακή δράση των ουδετερόφιλων στους εθελοντές που πενθούσαν βρέθηκε σημαντικά μειωμένη σε σύγκριση με αυτήν στους υπόλοιπους εθελοντές.

Επιπλέον, όσοι πενθούσαν είχαν και σημαντικά αυξημένα επίπεδα της ορμόνης του στρες, της κορτιζόλης, η οποία είναι γνωστό ότι καταστέλλει τη δραστηριότητα των ουδετερόφιλων.

Τη δράση αυτή της κορτιζόλης καταστέλλει μία άλλη ορμόνη, η DHEA– και η αλληλεπίδραση των δύο ορμονών είναι που επιτρέπει στο ανοσοποιητικό σύστημα να λειτουργεί φυσιολογικά, ακόμα και σε περιόδους πένθους. Ωστόσο, η παραγωγή της DHEA μειώνεται με την ηλικία. «Ένα άτομο ηλικίας 70 ετών, παράγει το 10-20% της ποσότητας της DHEA που παράγει ένας 30άρης», εξήγησε η δρ Λορντ. «Η έλλειψή της DHEA όμως δίνει την ευκαιρία στην κορτιζόλη να εξουδετερώσει τα ουδετερόφιλα κύτταρα, με συνέπεια να αποδεικνύεται εξαιρετικά επικίνδυνη η μεγάλη στεναχώρια για τους ηλικιωμένους».

Η ίδια ερευνητική ομάδα έχει ανακαλύψει ότι την ίδια ορμονική διαταραχή προκαλεί στους ηλικιωμένους και το κάταγμα του ισχίου, γεγονός που εξηγεί γιατί το περίπου 25% των ατόμων ηλικίας άνω των 80 ετών που παθαίνουν αυτό το κάταγμα, χάνουν μέσα σε ένα χρόνο τη ζωή τους.

www.healthyliving.gr

Επιστήμονες στην Κίνα που μελετούν την προέλευση του νέου κορωνοϊού SARS-Cov-2 ανακοίνωσαν ότι βρήκαν πως τις λοιμώξεις προκαλούν δύο κύριοι τύποι του ιού.

Οι ερευνητές αυτοί, από την Σχολή Επιστημών της Ζωής του Πανεπιστημίου του Πεκίνου και το Ινστιτούτο Παστέρ της Σαγκάης υπό την καθοδήγηση της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, επισήμαναν ωστόσο ότι η ανάλυσή τους στηρίχθηκε στην εξέταση περιορισμένης έκτασης δεδομένων και ότι χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις ευρύτερων συνόλων δεδομένων για να κατανοηθεί καλύτερα η εξέλιξη του ιού.

Η προκαταρκτική έρευνα που έκαναν έδειξε ότι ένας πιο επιθετικός τύπος του νέου κορωνοϊού, που συνδέεται με το ξέσπασμα στην Ουχάν στην Κίνα, αντιστοιχεί σε περίπου 70% των στελεχών που αναλύθηκαν, ενώ το υπόλοιπο 30% συνδέεται με έναν λιγότερο επιθετικό τύπο.

Η επικράτηση του πιο επιθετικού ιού μειώθηκε μετά τις αρχές του Ιανουαρίου του 2020, σημειώνουν.

“Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν σθεναρά τη θέση ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για περαιτέρω άμεσες, συνολικές μελέτες που να συνδυάζουν γονιδιωματικά δεδομένα, επιδημιολογικά δεδομένα και γραφήματα των κλινικών συμπτωμάτων των ασθενών που έχουν εμφανίσει την ασθένεια του νέου κορωνοϊού (COVID-19)”, υπογραμμίζουν.

Τα πορίσματά τους δημοσιεύτηκαν χθες, Τρίτη, στην επιθεώρηση National Science Review της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών.

Η ανακοίνωση του πορίσματος αυτού γίνεται την ώρα που στην Κίνα διαπιστώνεται μια πτώση στα νέα κρούσματα του κορωνοϊού, μετά τους αυστηρούς περιορισμούς που επιβλήθηκαν στην δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη για να σταματήσει η εξάπλωση της νόσου, μεταξύ των οποίων ήταν η αναστολή των μετακινήσεων και η παράταση των εορτών για το Σεληνιακό Νέο Έτος.

Η ηπειρωτική Κίνα κατέγραψε 119 νέα επιβεβαιωμένα κρούσματα του νέου κορωνοϊού χθες, Τρίτη, σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Υγείας, σημειώνοντας ελαφρά μείωση από τα 125 που είχε καταγράψει την προηγούμενη ημέρα, ενώ από τα μέσα Φεβρουαρίου διαπιστώνεται μια ευρεία τάση μείωσης των νέων κρουσμάτων.

Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων στην ηπειρωτική Κίνα έφτασε τώρα τα 80.270, ενώ ο αριθμός των θανάτων αυξήθηκε κατά 38, με τους οποίους ανέρχεται το σύνολό τους στην ηπειρωτική Κίνα σε 2.981 ως τις 3 Μαρτίου. Όλοι οι θάνατοι εκτός από έναν καταγράφηκαν στην επαρχία Χουμπέι, το κέντρο του ξεσπάσματος του νέου κορωνοϊού.

 

In an article published on the National Science Review Monday, Chinese scientists found that SARS-CoV-2, the virus that caused #COVID19，evolved into two major types: the more prevalent (~70%) and aggressive L type, and the evolutionarily older and less aggressive S type. pic.twitter.com/dKRf5IJFKP

— National Business Daily (@NBDPress) March 4, 2020

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ-Reuters

Ο πόνος στην πλάτη είναι ένα συχνό και πολύ διαδεδομένο πρόβλημα και εκτιμάται ότι σχεδόν όλοι οι άνθρωποι θα τον αντιμετωπίσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους.

Συνηθέστερα, ο πόνος στην πλάτη συνδέεται με τους μύες, τη δισκοκήλη, την οστεοαρθρίτιδα, την οστεοπόρωση και την κακή στάση του σώματος. Υπάρχουν, ωστόσο, πολλές αιτίες του πόνου στην πλάτη, που δεν είναι μυοσκελετικές, όπως είναι οι λοιμώξεις.

Κάθε πόνος στην πλάτη που δεν περνάει μέσα σε λίγες ημέρες, δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική θεραπεία, εξελίσσεται, ή συνδέεται με άλλα συμπτώματα θα πρέπει να διαγνωστεί από γιατρό.

Μηνιγγίτιδα

Οι μήνιγγες είναι μεμβρανώδη περιβλήματα που καλύπτουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Η μηνιγγίτιδα είναι πάθηση που συμπεριλαμβάνει τη φλεγμονή αυτών των μεμβρανών. Η μηνιγγίτιδα μπορεί να προκληθεί από έναν ιό ή από βακτήρια, με την βακτηριακή μηνιγγίτιδα να αποτελεί πολύ πιο σοβαρή κατάσταση. Τα συμπτώματα της βακτηριακής μηνιγγίτιδας περιλαμβάνουν υψηλό πυρετό, κεφαλαλγία, νωτιαία δυσκαμψία, ναυτία, έμετο, ακόμη και πόνος στην πλάτη, σύμφωνα με τη Mayo Clinic. Είναι σημαντικό να διαγνωσθεί η μηνιγγίτιδα σωστά, προκειμένου να εξασφαλιστεί η κατάλληλη θεραπεία. Για βακτηριακή μηνιγγίτιδα, τα αντιβιοτικά είναι αποτελεσματική θεραπεία και μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης της μόλυνσης.

Βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα

Η βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα, που είναι επίσης γνωστή ως λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα, είναι μια λοίμωξη στην εσωτερική επένδυση της καρδιάς, που ονομάζεται ενδοκάρδιο, καθώς και στις βαλβίδες της καρδιάς. Αυτή η μόλυνση είναι σπάνια σε άτομα με φυσιολογική καρδιά, αλλά είναι μια πολύ πραγματική ανησυχία για όποιον έχει κατεστραμμένες καρδιακές βαλβίδες ή καρδιακό ιστό. Τα βακτήρια που καταφέρνουν να εισέλθουν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος στον κατεστραμμένο ιστό της καρδιάς, μπορεί να προκαλέσουν μεγάλη βλάβη στην καρδιά. Η γρήγορη διάγνωση και θεραπεία είναι αναγκαία για να αποφευχθεί η σοβαρή βλάβη. Σύμφωνα με μια μελέτη του 1977 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Annals of Internal Medicine, η βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί με πολλά μυοσκελετικά συμπτώματα, όπως είναι ο πόνος στην πλάτη.

Φυματίωση

Η φυματίωση είναι μία λοίμωξη που μπορεί να επιτεθεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματoς, αλλά συνήθως χτυπά στους πνεύμονες. Μόλις η λοίμωξη εγκατασταθεί στους πνεύμονες προκαλεί επίμονο βήχα που διαρκεί για πολλές εβδομάδες και χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου. Παράλληλα ο ασθενής έχει απώλεια βάρους χωρίς προφανή λόγο, απώλεια όρεξης, νυχτερινές εφιδρώσεις, κόπωση και πυρετό. Ολες οι μορφές της φυματίωσης είναι ιάσιμες, χωρίς μόνιμα αποτελέσματα, αν διαγνωστούν και αντιμετωπιστούν εγκαίρως. Μόνο η  φυματίωση των πνευμόνων και του φάρυγγα είναι δυνητικά μολυσματικές. Μια λοίμωξη φυματίωσης μπορεί να ταξιδέψει σε άλλα μέρη του σώματος και μπορεί να προκαλέσει μια ποικιλία συμπτωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του πόνου στην πλάτη.

Ουρολοιμώξεις

Το ουροποιητικό σύστημα περιλαμβάνει δομές όπως τα νεφρά, την κύστη, τους ουρητήρες και την ουρήθρα. Η λειτουργία του ουροποιητικού συστήματος έχει σκοπό να εξαλείψει τα απόβλητα. Η λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος είναι η πιο συχνή λοίμωξη στο ανθρώπινο σώμα. Οταν η λοίμωξη φτάσει στα νεφρά, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν συχνή ούρηση, επώδυνη ούρηση, αίσθηση καψίματος κατά τη διάρκεια της ούρησης, ένα αίσθημα πληρότητας, ένα γενικό αίσθημα αδυναμίας, ναυτία και έμετο και φυσικά πόνο στην πλάτη.

Related Posts