Η Μαρία Κίτσου βρέθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου καλεσμένη στην εκπομπή «Καλύτερα δεν Γίνεται» με την Ναταλία Γερμανού. Η ταλαντούχα ηθοποιός αποκάλυψε τις δύσκολες συνθήκες, μέσα στις οποίες γυρίστηκε η δεύτερη σεζόν της επιτυχημένης σειράς «Άγριες Μέλισσες».

«Η πρώτη ήταν ωραία με όλους αυτούς τους καυγάδες, τον δυναμισμό. Η δεύτερη σεζόν ήταν πιο δύσκολη με τις φυλακές, με τον Βόσκαρη, με τους βιασμούς. Το ζήσαμε ρεαλιστικά εμείς. Είχαμε πάει στο Δρομοκαΐτειο σε πτέρυγα που έχει κλείσει εδώ και δεκάδες χρόνια, δεν είχε καθαριστεί ποτέ. Υπήρχαν στενά κελιά ψυχοπαθών πολύ σοβαρών καταστάσεων, τους οποίους τους κλείδωναν. Ήμασταν μέσα σε αυτά τα κελιά», ανέφερε αρχικά η Μαρία Κίτσου.

«Το ξύλο ήταν αληθινό. Μας πέταγαν κάτω και μας έδεναν. Το ζητούσα κι εγώ βέβαια. Το σενάριο λέει ότι κρέμεται από τον τοίχο. Με έβαζαν να κρεμαστώ ή είχα κουβάδες με νερό. Είπα ότι θέλω να το ζήσω και να βγει αληθινό και να περάσει το νόημα που πρέπει. Οι βιασμοί ήταν κάτι πολύ σκληρό, αλλά άξιζε τον κόπο» συμπλήρωσε η ηθοποιός.

 

Η ομάδα Upstories εντόπισε πού βρίσκεται το σκηνικό που έχει στηθεί για τα γυρίσματα της αγαπημένης σειράς “Σασμός” το οποίο αναπαριστά την πλατεία του χωριού, καθώς και το καφενείο του Παντελή. Σημειώνεται ότι η υπόθεση βάσει σεναρίου εκτυλίσσεται σε κάποιο χωριό της Κρήτης.

Η ιστορία πίσω από το συγκεκριμένο μέρος προκαλεί αίσθηση.  Ο χώρος που έχει μετατραπεί στο σκηνικό της αγαπημένης σειράς δεν είναι άλλος από το Λαογραφικό Μουσείο Πηλιούνη που βρίσκεται στην Παιανία και υπεύθυνος για το εκπληκτικό αποτέλεσμα είναι ο σκηνογράφος της σειράς κ. Αντώνη Χαλκιά που ήταν και ο σκηνογράφος στις “Άγριες Μέλισσες”.

Το μυστηριώδες και ανεξιχνίαστο αιματοβαμμένο του παρελθόν

Το ημερολόγιο έδειχνε πρώτη Ιουλίου του 2009 όταν ο 78χρονος Αλέξανδρος Πηλιούνης έπεφτε θύμα δολοφονίας μέσα στο Λαογραφικό του Μουσείο, στην Παιανία. Ο Αλέξανδρος Πηλιούνης ήταν γόνος εύπορης οικογένειας γαιοκτημόνων της ανατολικής Αττικής, επιστήθιος φίλος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Ήταν κληρονόμος και διαχειριστής μίας πραγματικά τεράστιας περιουσίας. Ο άτυχος ηλικιωμένος φέρεται να είχε δεχτεί τρεις πυροβολισμούς στο κεφάλι, ενώ ήταν δεμένος χειροπόδαρα σε καρέκλα και φιμωμένος με ένα πουκάμισο στο κεφάλι. Το στυγερό έγκλημα είχε συγκλονίσει την κοινωνία της Παιανίας και παραμένει ανεξιχνίαστο μέχρι σήμερα.

Κάθε χρόνο ακούμε διάφορα παράξενα πράγματα που συμβαίνουν τα Χριστούγεννα και αναφερόμαστε σε αυτά ως θαύμα των Χριστουγέννων. Η αλήθεια είναι πως τα Χριστούγεννα έχουν κάνει θαύματα στο παρελθόν, όπως η εκεχειρία των αντίπαλων στρατοπέδων του Α’ παγκοσμίου Πολέμου το 1914. Κυρίως όμως κάνουν ένα συγκεκριμένο θαύμα κάθε χρόνο: φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά…
Βέβαια, κάποιες άλλες φορές μπορεί να κάνουν περισσότερα και πιο εντυπωσιακά πράγματα. Η παρακάτω ιστορία δεν ξέρουμε αν είναι «θαύμα των Χριστουγέννων», αλλά σίγουρα είναι μια πολύ όμορφη χριστουγεννιάτική ιστορία.

 Η Tracy Hermanstorfer έφτασε μαζί με τον σύζυγό της, Mike, στο νοσοκομείο του Κολοράντο Σπρίνγκς την παραμονή των Χριστουγέννων του 2009. Η Tracy ήταν στην ώρα της και θα γεννούσε το τρίτο παιδί του ζευγαριού. Οι προηγούμενες γέννες ήταν πολύ φυσιολογικές και δεν υπήρχε τίποτα που να μαρτυρούσε αυτό που θα ακολουθούσε.

Πάνω στον τοκετό, η Tracy έπαθε ανακοπή καρδιάς. Η καρδιά της σταμάτησε να χτυπάει και οι προσπάθειες ανάνηψης των γιατρών δεν έπιασαν τόπο. Ήταν νεκρή.

 Οι γιατροί κινήθηκαν γρήγορα και προσπάθησαν να σώσουν το παιδί. Έκαναν καισαρική. Όμως όταν το παιδί βγήκε από την κοιλιά της μητέρας του, δεν είχε ούτε αυτό σφυγμό.

Οι γιατροί σκέπασαν την Tracy και μετέφεραν τα νέα στον Mike. Του έδωσαν να αγκαλιάσει το γιο του, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσαν να το φέρουν στην ζωή. «Ήταν τα χειρότερα νέα που μου έχουν πει. Δυο αγαπημένα πρόσωπα, δυο μέλη της οικογένειάς μου, ήταν νεκρά», είχε δηλώσει ο Mike.

Και τότε το «θαύμα» συνέβη. Όταν η Tracy έφτασε στο χειρουργείο, η καρδιά της άρχισε να χτυπά. Ξαφνικά. Για τέσσερα λεπτά την θεωρούσαν νεκρή. Και την ίδια στιγμή, το νεογέννητο αγόρι, άρχισε να αναπνέει. Λες και είχαν συνεννοηθεί…

 Οι γιατροί δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν. Κι όμως μητέρα και γιος, συνήλθαν, χωρίς περαιτέρω προβλήματα. Η μητέρα, που δεν είχε προβλήματα καρδιάς, και ο Coltyn συνέχισαν να ζουν, αν και για λίγο, παραλίγο να μιλούσαμε για τραγωδία. Ωστόσο, η «μαγεία των Χριστουγέννων», έβαλε το χέρι της.

Το μήνυμα του πατέρα, που πήγε από τον παράδεισο στην κόλαση και πίσω, είναι πως αν και οι άνθρωποι έχουν αμφιβολίες και έχουν δεύτερες σκέψεις, τα θαύματα συμβαίνουν. Και πως δεν πρέπει ποτέ να τα παρατάμε. Ποτέ…

e-daily

ΟΚ, γενικά αγαπάμε τα αυτοκίνητα -για αυτό άλλωστε ασχολούμαστε και ενημερωνόμαστε για ότι συμβαίνει για αυτά!- αλλά μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή η αγάπη;

Από ότι φαίνεται και με βάση τα αποτελέσματα έρευνας της Skoda στη Μεγάλη Βρετανία μακριά, πολύ μακριά, μιας και 10% των ερωτηθέντων Βρετανών απάντησε πως αγαπά ή ενδιαφέρεται περισσότερο για το αυτοκίνητό του παρά για την ή τον σύντροφό του. Επίσης 1 στους 7 ανέφερε πως η αγάπη τους για το αυτοκίνητό τους ξεπερνά τα αισθήματά τους για τους γονείς ή τα αδέλφια τους!

Επίσης από την έρευνα που έγινε σε 2.000 οδηγούς το 32% ανέφεραν πως έχουν δώσει «βαφτίσει» ένα τουλάχιστον αυτοκίνητό τους, ενώ το ¼ από αυτούς 3 ή και περισσότερα που είχαν στην κατοχή τους. Και αν αναρωτιέστε ποια είναι τα πιο δημοφιλή ονόματα που δίνουν στα αυτοκίνητά τους -μιλάμε πάντα για τη Μεγάλη Βρετανία είναι τα Betty, Freddie, Daisy και Rosie, από διάσημους τα Elvis Presley, Harrison Ford και Beyoncé, ενώ δεν λείπουν και τα Ketchup, Bubbles, Zorro, Beast.

Μια τέτοια έρευνα πάντως και τα αποτελέσματά της θα είχαν ενδιαφέρον και για την Ελλάδα εδώ που τα λέμε…

Homepage

Αν ήταν ένα πράγμα που ήθελε να τονίσει με περίσσεια διαύγεια ο σπουδαίος βρετανός συγγραφέας στο κλασικό «1984», αυτό ήταν ο ολοκληρωτικός βαθμός που μπορεί να φτάσει η κρατική επιτήρηση.

Το πόνημα σημείωνε όμως και κάποιες άλλες συνθήκες που τότε ονομάζονταν «οργουελικές», ενώ σήμερα είναι απτή πραγματικότητα: τη λογοκρισία, την προπαγάνδα και την καθεστωτική καταπίεση.

Καταστάσεις που δεν ήταν ακριβώς άγνωστες για τον νέο και θαυμαστό κόσμο μας, αλίμονο, μόνο που πλέον η πανδημία του κορονοϊού έχει αφαιρέσει τις όποιες μάσκες επέμεναν να υπάρχουν ακόμα.

Η τεράστια τεχνολογική πρόοδος των ημερών μας δεν έχει επιτρέψει απλώς στο «οργουελικό» σύμπαν να αναδυθεί, αλλά το έκανε να μοιάζει υποσημείωση για τον βαθμό της επιτήρησης που υφίστανται οι πολίτες. Ακόμα και οι πολίτες των πιο προωθημένων δημοκρατιών του πλανήτη.

Κι εκεί όπου όλα αυτά φάνταζαν πια απλή καθημερινότητα, ήρθε μια επιδημία επικών προδιαγραφών να δείξει τις πραγματικές διαστάσεις του Μεγάλου Αδερφού.

Ένας Μεγάλος Αδερφός που πλέον μοιάζει σωτήριος και, γιατί όχι, καλοδεχούμενος…

Τι είπε ο Όργουελ

Όταν ο Τζορτζ Όργουελ άρχισε να γράφει το «1984» το 1948 (εκδόθηκε την επόμενη χρονιά), η φαντασία του έμοιαζε αχαλίνωτη. Στις σελίδες του εξαιρετικού πονήματος με τον σταθερό υπότιτλο «Ο Μεγάλος Αδερφός», ο συγγραφέας αφηγείται ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που παρακολουθεί αδιαλείπτως τους πάντες και τα πάντα.

Εξασκώντας απόλυτο έλεγχο στις συνειδήσεις των πολιτών, το Κόμμα τούς παρακολουθεί μέσα από διαδραστικές τηλεοθόνες, ώστε να εναρμονιστούν με τη μοναδική αλήθεια που πρεσβεύει και να υπακούσουν στον αλάθητο μηχανισμό επιβολής του, τον Μεγάλο Αδελφό.

Ο Μεγάλος Αδελφός μάς βλέπει πάντα και παντού, μας είπε ο Όργουελ στο βιβλίο-σταθμό του 20ού αιώνα, ένα πραγματικό πολιτικό μανιφέστο και μια προφητεία ταυτοχρόνως. Η εφιαλτική του αλήθεια ήταν μία: το κράτος μπορεί να γίνει τρομοκράτης όταν συγκεντρώσει κάθε εξουσία.

Αφήνοντας κατά μέρος όλα τα μεγάλα και τρανά που λέει, αυτό που έχει σημασία για μας τώρα είναι ο βαθμός της αυταρχικής επιτήρησης που περιγράφει ο συγγραφέας στις σελίδες του. Το δυστοπικό καθεστώς έχει θέσει όλους τους πολίτες κάτω από συνεχή παρακολούθηση, καταργώντας ελευθερίες και ανθρώπινα δικαιώματα.

 

Μάτια που σε παρακολουθούν σε 24ωρη βάση, κάμερες και μικρόφωνα δηλαδή και οθόνες και ελικόπτερα, ένας αδιανόητος μηχανισμός χειραγώγησης που μόνο ένα αυταρχικό καθεστώς θα μπορούσε να φτιάξει.

Ή μήπως όχι;

Μαζική κρατική παρακολούθηση μέσω κινητών λόγω κορονοϊού

Σύμφωνα με όλα τα δημοσιεύματα που έχουν δει προσφάτως, εντός πανδημίας, το φως της δημοσιότητας, κυβερνήσεις ανά τον κόσμο χρησιμοποιούν τα δεδομένα γεωεντοπισμού των κινητών για να διαχειριστούν τον κορονοϊό.

Η πρακτική ποικίλει και κυμαίνεται από ανώνυμα δεδομένα για την ανίχνευση των μοτίβων εξάπλωσης της πανδημίας μέχρι και στόχευση σε συγκεκριμένους ασθενείς, ανάλογα με τη χώρα.

Ένα όμως είναι σαφές: όσο ο κορονοϊός συνεχίζει να μαστίζει την οικουμένη, ολοένα και περισσότερα κράτη βασίζονται στους παρόχους κινητής και τους τεχνολογικούς γίγαντες για τη μαζικότερη παρακολούθηση πολιτών που έχουν παραδεχθεί ποτέ.

Ξεκινώντας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, πάροχοι κινητής μοιράζονται τα δεδομένα από τα κινητά των πολιτών με τις υγειονομικές αρχές της Ιταλίας, της Γερμανίας και της Αυστρίας, όπως αποκάλυψε προσφάτως το πρακτορείο Reuters. Ο λόγος; Για να δουν οι κρατικές υπηρεσίες αν συμμορφώνονται οι πολίτες με τα μέτρα της κοινωνικής απομάκρυνσης, μένοντας μέσα ή κοντά στα σπίτια τους.

Τι κι αν ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (GDPR) συνεχίζει να υφίσταται στην Ε.Ε., ρυθμίζοντας υποτίθεται το πώς μπορούν οι εταιρίες κινητής να διαχειρίζονται και να μοιράζονται τις ευαίσθητες πληροφορίες των πελατών τους;

Στη Λομβαρδία δεν ίσχυσε προφανώς ο Κανονισμός, όπως μας λέει το Reuters, καθώς τα mobile data επιστρατεύτηκαν μαζικά στο lockdown για να δουν οι Αρχές αν και πώς συμμορφώνονται οι πολίτες με την απαγόρευση κυκλοφορίας. Και είδαν πράγματι πως η κίνηση του κόσμου περιορίστηκε κατά 60% τον τελευταίο μήνα.

Στις 16 Μαρτίου, το Ισραήλ γινόταν μια από τις πρώτες χώρες παγκοσμίως, φανερά τουλάχιστον, που επέτρεπε τη χρήση του γεωεντοπισμού του κινητού τηλεφώνου για «την ανίχνευση του ιού».

Εδώ ήταν η υπηρεσία εσωτερικής ασφαλείας, η Shin Bet, που τέθηκε επικεφαλής του επιχειρησιακού σχεδίου, καθώς όπως αποκάλυψαν τα τοπικά Μέσα συγκέντρωνε τέτοια δεδομένα από τους παρόχους κινητής ήδη από το… 2002.

Με εντολή του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, οι πράκτορες της Shin Bet μπορούν πλέον ελεύθερα και ανοιχτά να παρακολουθούν τις κινήσεις των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων που έχουν τεθεί σε καραντίνα.

Εκπρόσωπος της κυβέρνησης είπε στους «New York Times» πως η κατάφωρη αυτή παραβίαση των προσωπικών ελευθεριών θα είναι «επικεντρωμένη, χρονικά προσδιορισμένη και περιορισμένη σε χρήση».

Άλλες πάλι χώρες χρησιμοποιούν τα δεδομένα από τα κινητά των πολιτών τους για να ιχνογραφήσουν την πανδημία με διαφορετικούς τρόπους. Το Ιράν μέσω μιας εφαρμογής (AC 19) που θα βοηθούσε υποτίθεται στη διάγνωση του κορονοϊού, στην πραγματικότητα όμως αυτό που έκανε ήταν να καταγράφει τα δεδομένα εκατομμυρίων πολιτών. Σε πραγματικό χρόνο, πάντα.

Η Κίνα επιστράτευσε ένα νέο λογισμικό για την καραντίνα, που έστελνε εν αγνοία των ανθρώπων προσωπικές πληροφορίες στην αστυνομία. Ακόμα και βιομετρικά δεδομένα. Σε κάτι προφανώς πρωτόγνωρο σε όρους αυτοματοποιημένου κοινωνικού ελέγχου.

Η Ταϊβάν καθέλκυσε τον λεγόμενο «ηλεκτρονικό φράχτη», ένα σύστημα που ειδοποιεί την αστυνομία όταν ο άνθρωπος σε καραντίνα απομακρύνεται από το σπίτι του. Εκεί βέβαια τηλεφωνούν και δύο φορές τη μέρα στους ανθρώπους σε κατ’ οίκον εγκλεισμό για να δουν ότι το κινητό δεν έχει μείνει στο σπίτι όσο ο ασθενής σουλατσάρει.

Η πιο επιθετική ωστόσο χρήση δεδομένων κινητού έχει καταγραφεί για την ώρα στη Νότια Κορέα, ένα από τα success stories του κορονοϊού. Εκεί η κυβέρνηση έχει φτιάξει έναν ζωντανό χάρτη, από τα δεδομένα πραγματικού χρόνου των κινητών, που μπορείς να συμβουλευτείς ανά πάσα στιγμή για να δεις αν έχεις έρθει σε επαφή με κάποιο κρούσμα.

Γιατί ναι, βλέπεις τα κρούσματα να κινούνται στον χώρο, σε δημόσιους χώρους και καταστήματα, σε real time. Η κυβέρνηση στέλνει ακόμα και γραπτά μηνύματα στον κόσμο, όπως αποκάλυψε ο «Guardian», για το πού βρίσκονται άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί θετικοί στον κορονοϊό. Καταστρατηγώντας προφανώς κάθε έννοια προσωπικής ζωής. Και στιγματίζοντας, δευτερευόντως, τους ανθρώπους που νοσούν με Covid-19.

«Μια γυναίκα 60 ετών διαγνώστηκε μόλις θετική. Κάνε κλικ στο link για να δεις τα μέρη που επισκέφτηκε πριν μπει στο νοσοκομείο», τέτοια πράγματα γράφουν τα μηνύματα που στέλνουν οι υγειονομικές υπηρεσίες στους πολίτες.

Όσο για τις ΗΠΑ, εκεί το πράγμα έχει αγγίξει νέα ύψη. Οι υγειονομικές υπηρεσίες δεν χρειάζονται καν τη βοήθεια των παρόχων κινητής, αποσπώντας πληροφορίες τοποθεσίας ακόμα και από τις διαφημίσεις στα κινητά!

Από την ίδια πηγή ενημερώνονται και οι διωκτικές αρχές για τον βαθμό συμμόρφωσης των πολιτών στα περιοριστικά μέτρα. Αλλά και από κάθε εφαρμογή που ζητά την έγκρισή σου για να αποκτήσει πρόσβαση σε ολοένα και περισσότερα χαρακτηριστικά του κινητού.

Όπως αποκάλυψε η «Wall Street Journal», οι Αμερικανοί φτιάχνουν έναν live χάρτη με γεωπληροφορίες από 500 και πλέον πόλεις για να δουν αν υπακούει ο κόσμος στην πολιτική της κοινωνικής απομάκρυνσης. Κάποιοι που δεν υπάκουσαν και συγκεντρώθηκαν σε πάρκο της Νέας Υόρκης, ας πούμε, εντοπίστηκαν από το σύστημα (έπιασε τον μεγάλο αριθμό συσκευών) και δέχτηκαν την επίσκεψη της αστυνομίας.

Η «Washington Post» αποκάλυψε ήδη από τις 17 Μαρτίου πως η κυβέρνηση των ΗΠΑ «είναι σε συνομιλίες» με Facebook, Google, Amazon, Twitter και άλλους τεχνολογικούς γίγαντες για τη χρήση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων από κινητές συσκευές…

Drones παντού

Τα οργουελικά ελικόπτερα έχουν μεταμορφωθεί σε drones στις μέρες μας, drones με μεγάφωνα που νουθετούν τους πολίτες να πειθαρχήσουν στα περιοριστικά μέτρα της κοινωνικής απομάκρυνσης.

Οι εικόνες από τα αστυνομικά drones της Ουχάν έκαναν στην αρχή τον γύρο του διαδικτύου, μέχρι να δούμε αντίστοιχες εικόνες παντού στην Κίνα, την Ινδονησία κατόπιν και σειρά είχε μετά η Ευρωπαϊκή Ένωση, με πρώτες και καλύτερες την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ισπανία.

Τα quadcopters της Κίνας έφτασαν πιο μακριά από κάθε άλλο, βροντοφωνάζοντας προσωποποιημένες κατσάδες στους πολίτες που κυκλοφορούσαν στους δρόμους. Μέσω τεχνολογίας αναγνώρισης προσώπου, γνώριζαν βλέπετε την ταυτότητα του απείθαρχου πολίτη.

Αλλού στον κόσμο είδαμε σκηνές με drones πάνω ακριβώς από τα κεφάλια πολιτών σε φαινομενικά αθώες δραστηριότητες, όπως ένας περίπατος για καθαρό αέρα ή τα ψώνια της ημέρας. Οι βρετανικές Αρχές έφτασαν εδώ πιο μακριά από κάθε άλλο στη Γηραιά Ήπειρο, στέλνοντας drones πάνω από ανθρώπους σε πάρκο και ντροπιάζοντάς τους μετά στο Twitter.

Η καναδική εταιρία drones Draganfly αναπτύσσει ακόμα και «drone πανδημίας», όπως το λέει, σε συνεργασία με πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, που θα μπορεί να σκανάρει ομάδες ανθρώπων από ψηλά παρακολουθώντας τη θερμοκρασία τους, τον καρδιακό παλμό και άλλα βιομετρικά δεδομένα.

Και την ίδια στιγμή έχουμε και drone που ψεκάζει τον κόσμο με αντισηπτικά (Ινδονησία), όπως αποκάλυψε το Reuters, το οποίο ήταν έτοιμοι να παραγγείλουν οι Αμερικανοί μέχρι να αμφισβητηθεί τουλάχιστον από την επιστήμη η αποτελεσματικότητα του μέτρου. Και η ασφάλειά του για τον κόσμο.

Όσο για το πάρτι λογοκρισίας, επιτήρησης και παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έλαβε χώρα στην Κίνα κατά τους τελευταίους μήνες, γι’ αυτό θα χρειαζόταν αναμφίβολα ξεχωριστό άρθρο.

Είναι γεγονός πως κάτω από κανονικές συνθήκες, οι περισσότεροι πολίτες της δημοκρατικής οικουμένης θα είχαν διαμαρτυρηθεί για όλα αυτά. Μόνο που δεν ζούμε σε κανονικές συνθήκες τώρα με τον κορονοϊό και τον πρωτόγνωρο τρόμο που έχει εξαπολύσει στον πλανήτη.

Το μεγάλο ζητούμενο είναι τι θα συμβεί όταν ο κόσμος επιστρέψει ξανά στη συνήθη κανονικότητά του…

 

newsbeast

Μπήκε στις ζωές μας μέσα από τη μικρή οθόνη και έγινε κομμάτι της. Την πρωτογνωρίσαμε στις 5 Οκτωβρίου του 1995 ως τηλεοπτική Ντορίτα, στη νέα κωμική σειρά του Mega «Ντόλτσε Βίτα». Ήταν ένα νέο χαρούμενο, υπεραισιόδοξο, ασυμβίβαστο και ευαισθητοποιημένο κοινωνικά κορίτσι που είχε διαρκώς το χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του. Έβλεπε πάντα τη θετική, την όμορφη πλευρά της ζωής μέσα από τα αθώα νεανικά της μάτια κι αυτή την αθωότητα μάς τήν διοχέτευε επί δυόμιση ολόκληρα χρόνια που παιζόταν το δημοφιλές σίριαλ το οποίο παρακολουθούμε μέχρι σήμερα, πάνω από δύο δεκαετίες μετά, το ίδιο ευχάριστα.

Αυτή ήταν η τηλεοπτική Ντορίτα, ο τηλεοπτικός χαρακτήρας που τόσο πετυχημένα ενσάρκωσε στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα η Κατερίνα Ζιώγου η οποία έφυγε πριν λίγες ημέρες από τη ζωή, στα 49 της μόλις χρόνια, σκορπίζοντας βαθιά θλίψη σε όσους την γνώρισαν αλλά και σε εκείνους που την ξεχώρισαν μέσα από τους ρόλους της.

Ανάμεσά τους και η Άννα Παπαναγιωτοπούλου, η τηλεοπτική Χριστίνα Μαρκάτου, η…μάμα της όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούσε. “Έπεσα από τα σύννεφα όταν πληροφορήθηκα πως έφυγε τόσο ξαφνικά και τόσο νωρίς. Δεν γνώριζα για την περιπέτεια της υγείας της, δεν μού είχε κάτι κάποιος από τους κοινούς γνωστούς μας. Στενοχωρήθηκα πάρα πολύ. Η Κατερίνα ήταν ένα υπέροχο πλάσμα και μια εξαιρετική ηθοποιός απ’ αυτές που δεν συναντάς συχνά” δήλωσε στο protothema.gr η δημοφιλής ηθοποιός μην μπορώντας να συνειδητοποιήσει την τόσο πρόωρη αυτή απώλεια.

Οι δυο τους συναντήθηκαν για πρώτη φορά την εποχή που φτιαχνόταν το καστ του σίριαλ: «Την πρωτοείδα λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα του “Ντόλτσε Βίτα” στο θέατρο, σε μια παράσταση που έπαιζε τότε στο πλευρό της Νόνικα Γαληνέα. Την γνώριζε, ο Αλέξανδρος Ρήγας, που είχε κάνει το σενάριο και την σκηνοθεσία, και με πήγε για να τού πω τη γνώμη μου. Ήταν πραγματικά πάρα πολύ καλή και συμφώνησα αμέσως πως είναι η ιδανική επιλογή για το ρόλο της Ντορίτας» διηγείται η ίδια με νοσταλγική διάθεση.

“Πώς ήταν Κατερίνα Ζιώγου στα γυρίσματα και κατά πόσο είχε κοινά στοιχεία με τον εύθυμο και αλέγκρο χαρακτήρα της Ντορίτας που υποδυόταν;” τη ρωτάμε. Κι εκείνη μάς αποκαλύπτει το αληθινό πρόσωπο της πρόωρα χαμένης ηθοποιού, το οποία, πιθανότατα, να μην ταυτίζεται με αυτό που φανταζόμαστε. Γιατί η Κατερίνα ήταν ένα ευγενικό, χαμηλών τόνων πλάσμα, που συχνά κλεινόταν στον εαυτό της και έβαζε όρια τα οποία δεν επέτρεπε στους γύρω της να ξεπερνούν.

«Η Κατερίνα είχε έμφυτη ευγένεια και καλοσύνη. Δεν ήταν απλώς ευγενική στα τυπικά. Η ευγένειά της έβγαινε σε κάθε της κίνηση. Ήταν αξιοπρεπέστατη» μάς λέει η Άννα Παναγιωτοπούλου για να περιγράψει, αμέσως μετά, την πιο εσωστρεφή και ευαίσθητη πλευρά της μέσα από ένα άγνωστο περιστατικό: «Θυμάμαι κάποια στιγμή στα γυρίσματα ορισμένοι από τους ηθοποιούς, δεν έχει σημασία ποιοι, τής είχαν κάνει μια χοντρή πλάκα κι εκείνη στενοχωρήθηκε τόσο πολύ που ήθελε να φύγει από τη σειρά. Την έπιασα εγώ και τής είπα να μην δίνει σημασία σε σαχλαμάρες και να κάνει τη δουλειά της. ήταν μεν ευγενική με όλους, δεν κρατούσε ποτέ κακίες δεν ήθελε όμως και να τής συμπεριφέρονται με τρόπους που την ενοχλούν. Η αλήθεια είναι πως συχνά τής έδινα συμβουλές. Ήμουν πολύ προστατευτική απέναντί της. Την αγαπούσα και με αγαπούσε πολύ».

Η γνωστή ηθοποιός κάνει επίσης λόγο για ένα κλειστό, αρκετά μοναχικό κορίτσι που ήταν μεν ευγενική με όλους, δεν κρατούσε ποτέ κακίες δεν ήθελε όμως και να τής συμπεριφέρονται με τρόπους που την ενοχλούν.

Μετά το τέλος του «Ντόλτσε Βίτα», τον Μάιο του 1997, η Κατερίνα Ζιώγου συμμετείχε σε κάποιες ακόμη τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ των οποίων και οι “Παππούδες εν δράση” (ΕΡΤ, 2000 – 2001), «Safe Sex» (Mega, 2004) και «Πήρα κόκκινα γυαλιά» (Alpha, 2007). Παράλληλα έπαιξε και σε θεατρικές παραστάσεις όπως τα «Τέρατα» που ανέβηκαν το 2015, στον Τεχνοχώρο και «Το φαινόμενο του θερμοκηπίου» που έκανε πρεμιέρα το Φθινόπωρο του 2017. Δυστυχώς όμως αναγκάστηκε να αποχωρήσει καθώς τα πρώτα άσχημα νέα για την υγεία της τής χτύπησαν την πόρτα.

Η διάγνωση ήταν σαφής και εξαιρετικά σκληρή: καρκίνος στον πνεύμονα. Από την πρώτη στιγμή ποφάσισε να το παλέψει με δύναμη και κουράγιο πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα για χάρη του πιο σημαντικού πλάσματος της ζωής της, την 15χρονη κόρη της. Δυστυχώς ο αγώνας αποδείχτηκε άνισος… Κι εκείνη έφυγε ξαφνικά κι αθόρυβα, ακριβώς όπως τότε, πριν 25 σχεδόν χρόνια, που έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο χαρίζοντάς στιγμές γέλιου και ξεγνοιασιάς.

Πηγή protothema.gr