Ένας στους έξι ανθρώπους στη Γερμανία απειλήθηκαν πέρυσι με φτώχεια, με τις μονογονεϊκές οικογένειες και τα νοικοκυριά ενός ατόμου σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση. Η ανησυχία αυξάνεται ενόψει του χειμώνα και της εξελισσόμενης ενεργειακής κρίσης.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, το 2021 περίπου 13 εκατομμύρια άτομα ή το 15,8% του πληθυσμού κινδύνευσαν να διολισθήσουν σε κατάσταση φτώχειας. Ο αντίστοιχος αριθμός το 2020 ήταν 13,2 εκατομμύρια. Ένα άτομο θεωρείται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας εάν διαθέτει λιγότερο από το 60% του μέσου εισοδήματος του συνολικού πληθυσμού της χώρας, επισημαίνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για τη Γερμανία, το όριο το 2021 ήταν 15.009 ευρώ καθαρά ετησίως για ένα άτομο που ζει μόνο του και 31.520 ευρώ για δύο ενήλικες με δύο παιδιά κάτω των 14 ετών.

Σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο, τα μονογονεϊκά νοικοκυριά και τα νοικοκυριά ενός ατόμου κινδυνεύουν περισσότερο, επισημαίνει η Στατιστική Υπηρεσία. Το 2021 κίνδυνο φτώχειας διέτρεχαν το 26,6% των ατόμων σε μονογονεϊκό νοικοκυριό και το 26,8% των ατόμων που ζούσαν μόνα τους. Επιπλέον, το 19,3% των συνταξιούχων κινδύνευαν με φτώχεια, αλλά μεταξύ των πλήρως απασχολούμενων, το αντίστοιχο ποσοστό περιορίζεται στο 8,6%. Οι γυναίκες βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση, καθώς κινδυνεύει το 16,5% έναντι του 15,1% των ανδρών.

«Το δράμα που ζούμε είναι απερίγραπτο»
«Το δράμα που ζούμε αυτή τη στιγμή είναι απερίγραπτο. Η κατάσταση πλήττει κυρίως όσους έχουν ήδη λίγα», σχολιάζει στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων dpa η καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ντάρμσταντ ‘Αννε Λέντσε και εξηγεί ότι τα άτομα με χαμηλό εισόδημα ξοδεύουν ήδη ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων τους για στέγη και φαγητό, ενώ δεν είναι δυνατόν να αποταμιεύσουν προκειμένου π.χ. να ταξιδεύσουν. «Δεδομένου ότι οι περισσότεροι από αυτούς ζουν σε διαμερίσματα με ανεπαρκή μόνωση, θα επηρεαστούν ιδιαίτερα από το υψηλότερο κόστος ενέργειας», τονίζει η καθηγήτρια και εκτιμά ότι η φτώχεια θα αυξηθεί σημαντικά και πολλοί άνθρωποι «θα πέσουν κάτω από το επίπεδο επιβίωσης», ενώ θεωρεί ότι η βοήθεια από το κράτος δεν είναι αρκετή.

Σύμφωνα με τον ειδικό ερευνητή για θέματα φτώχειας και υποψήφιο ομοσπονδιακό πρόεδρο στις εκλογές του 2017 Κρίστοφ Μπουτερβέγκε, η απώλεια εισοδήματος κατά τη διάρκεια της πανδημίας επιδεινώνει ήδη την κατάσταση για μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, ενώ σε κάποιους κλάδους τα έσοδα στη διάρκεια της πανδημίας εκτοξεύτηκαν. «Το πραγματικό πρόβλημα λοιπόν είναι οι μεγάλες ανισότητες. Η τάση στην πλούσια χώρα μας είναι να αντιμετωπίζουμε τη φτώχεια όλο και περισσότερο ως φαινόμενο περιθωριακών ομάδων και όχι ως κατάσταση που έχει πλέον φθάσει στο μέσο όρο», δηλώνει στο dpa ο κ. Μπουτερβέγκε και προειδοποιεί για το ενδεχόμενο «η ενεργειακή και η επισιτιστική φτώχεια να εξελιχθούν στο βασικό κοινωνικό ζήτημα της δεκαετίας μας», αλλά και για τον κίνδυνο απώλειας της κοινωνικής συνοχής, καθώς, όπως λέει, στο περιβάλλον αστέγων, τοξικομανών και παράτυπων μεταναστών έχουμε τάσεις εξαθλίωσης.

Ο Στράτος Τζώρτζογλου ήταν καλεσμένος στην εκπομπή After Dark και μίλησε μεταξύ άλλων για την συμμετοχή στη Φάρμα, αλλά  και για τις οικονομικές δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει.

«Στη “Φάρμα” πήρα το μεγαλύτερο ποσό που έχω πάρει. Πήρα λεφτά τα οποία σαν ηθοποιός να μην έβγαζα. Δεν είναι πολλά μην φανταστείτε αλλά σε σχέση με τον κόπο και την δουλειά που έχω κάνει άπειρες φορές, και με τον κίνδυνο να βάλω εγώ λεφτά και σε κάποιες παραγωγές έχασα κιόλας, για είκοσι χρόνια δεν είχα να πληρώσω το νοίκι, βέβαια είμαι ο Τζώρτζογλου, μοίραζα αυτόγραφα αλλά η ψυχούλα μου το ξέρει», είπε χαρακτηριστικά

 «Ήμουν παγκόσμιος πρωταθλητής φτώχειας, η τηλεόραση με απέκλεισε και έμεινα χωρίς λεφτά και με χρέη. Τελικά πείνασα», συμπλήρωσε στη συνέχεια.

Η πανδημία του κορωνοϊού αυξάνει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο έκρηξης της φτώχειας στη Βρετανία, ιδιαίτερα την παιδική, σε μια χώρα που ήδη πλήττεται από την αβεβαιότητα έπειτα από μια δεκαετία λιτότητας.

Αλυσιδωτές απώλειες θέσεων εργασίας, προσφυγή στο κράτος πρόνοιας, κλείσιμο των σχολείων: αυτή η κρίση της υγείας έρχεται να προστεθεί σε μια βαθιά κοινωνική κρίση που ανησυχεί οργανώσεις και σωματεία.

“Η πανδημία έφερε στο προσκήνιο την επισφαλή κατάσταση μεγάλου μέρους του πληθυσμού” και τις ελλείψεις της βρετανικής κοινωνικής ασφάλισης, επισημαίνει στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ντέιβ ‘Ινες, οικονομολόγος στο Ίδρυμα Joseph Rowntree, το οποίο πολεμά τη φτώχεια.

Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, πάνω από 14 εκατομμύρια άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο πλήττονται από τη φτώχεια, το ένα τέταρτο του πληθυσμού.

Ένδειξη της σοβαρότητας της κρίσης, τις δύο τελευταίες εβδομάδες, σχεδόν ένα εκατομμύριο Βρετανοί κατέθεσαν φάκελο για να λάβουν το Universal Credit (καθολικό επίδομα), ένα είδος ελάχιστου κοινωνικού εισοδήματος που θεσπίστηκε το 2013.

“Πολλοί άνθρωποι που ζούσαν με αξιοπρεπείς μισθούς πριν από την επιδημία ουδέποτε προσέφυγαν στην κοινωνική πρόνοια. Πολλοί θα βρεθούν με πολύ λίγα χρήματα”, εξηγεί η Λουίζα ΜακΓκίαν, εκπρόσωπος της ένωσης Child Poverty Action Group (Ομάδα Δράσης κατά της παιδικής φτώχιας). Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος πολλοί μεταξύ αυτών να μείνουν άστεγοι.

Σε αντίθεση με την κρίση του 2008, η κυβέρνηση άρπαξε τον ταύρο από τα κέρατα και ξοδεύει δισεκατομμύρια στερλίνες για να αποφύγει τις απολύσεις και να ενισχύσει το καθολικό επίδομα.

Ένας ενήλικος άνω των 25 ετών θα μπορεί να λαμβάνει 1.000 στερλίνες παραπάνω ετησίως, δηλαδή μηνιαίο επίδομα που από 320 θα αυξηθεί στις 400 στερλίνες, αλλά κάτω από το όριο της φτώχειας που είναι γύρω στις 600 στερλίνες.

Εκατομμύρια Βρετανοί μπορεί να δυσκολεύονται να σιτίζονται και οι τράπεζες τροφίμων αντιμετωπίζουν “πρωτοφανείς προκλήσεις”, προειδοποίησε το Trussell Trust, το οποίο διαχειρίζεται 1.200 τράπεζες σε ολόκληρη τη χώρα.

Ένα φαινόμενο που συναντά κανείς στις Ηνωμένες Πολιτείες για παράδειγμα, όπου σχεδόν 10 εκατομμύρια άνθρωποι μόλις συμπεριλήφθηκαν στους ανέργους.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 30% των παιδιών, που εξακολουθούν να είναι μεταξύ των πιο ευάλωτων πληθυσμών, ζουν σε συνθήκες φτώχειας, δηλαδή 4,2 εκατομμύρια.

Το κλείσιμο των σχολείων στερεί σε πολλά από αυτά το δωρεάν μεσημεριανό γεύμα και έναν χώρο όπου είναι “ζεστά και ασφαλή”, σημειώνει η Αμάντα Μάρτιν, πρόεδρος του μεγαλύτερου εκπαιδευτικού συνδικάτου, Εθνική Ένωση Εκπαίδευσης (NEU), όταν ρωτήθηκε από το AFP.

Η Ένωση προσφέρει επί του παρόντος στο σχολείο της στο Πόρτσμουθ (στη νότια Αγγλία) συσκευασμένα γεύματα για να παίρνουν μαζί τους τα παιδιά, των ασθενέστερων οικονομικά οικογενειών, που φοιτούν ακόμα στο σχολείο.

“Πολλές οικογένειες δεν έχουν ίντερνετ ούτε υπολογιστές”, γεγονός που εμποδίζει τον μαθητή να παρακολουθεί τα μαθήματα ηλεκτρονικά, σημειώνει επίσης η ΜακΓκιάν. Αυτό επιδεινώνει τις προϋπάρχουσες ανισότητες.

Η δεκαετία της λιτότητας μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 κατάφερε πολύ βαρύ πλήγμα, μεταξύ της μείωσης των μισθών και του παγώματος της κοινωνικής πρόνοιας την περίοδο 2016 – 2020.

Εάν η αγορά εργασίας δείχνει σταθερή με πολύ χαμηλό ποσοστό ανεργίας μέχρι στιγμής, βασίζεται στην επισφάλεια με τις περίφημες συμβάσεις “ώρα μηδέν”, οι οποίες δεν εγγυώνται κανένα ελάχιστο ωράριο.

“Ο κίνδυνος της φτώχειας είναι ιδιαίτερα υψηλός σε τομείς όπως η εστίαση και τα καταστήματα όπου οι μισθοί είναι χαμηλοί και η εργασία επισφαλής”, δήλωσε ο ‘Ινες.

Η πανδημία μπορεί να πλήξει σκληρά τις μη προνομιούχες περιοχές της κεντρικής και της βόρειας Αγγλίας και το Λονδίνο, όπου “οι οικογένειες πρέπει να κάνουν οικονομία από την τροφή και την ένδυση των παιδιών για να πληρώνουν τα ενοίκια” που συχνά είναι αστρονομικά ποσά, λέει η ΜακΓκίαν.

Πιστεύει ότι η αύξηση των οικογενειακών επιδομάτων θα είναι πολύ πιο αποτελεσματική για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας.

Αυτή η επιδημία μπορεί να αφήσει σημάδια, κυρίως εάν η κυβέρνηση υπαναχωρήσει στα μέτρα βοήθειας μόλις τελειώσει η υγειονομική κρίση, όταν είναι δύσκολο για μια χώρα να ανακάμψει έπειτα από μια τέτοια οικονομική κατάρρευση, δήλωσε η ΜακΓκίαν.

Ωστόσο, εκείνοι που ήδη πάσχιζαν να τα βγάλουν πέρα, καταλήγει ο ‘Ινες, “είναι τα πρώτα θύματα σε περίπτωση μεγάλης ύφεσης”.

 

Πηγή: ΑΠΕ