Γεννήθηκε τυφλός, όμως η πλήρης έλλειψη όρασης δεν τον εμπόδισε ποτέ να σταματήσει να κυνηγά -και στο τέλος της διαδρομής να κατακτά- τα όνειρά του. Ο λόγος για τον πρώτο Ρουμάνο αθλητή, τον 21χρονο Άλεξ Μπεντσέα (Alex Benchea), που τον Δεκέμβριο του 2019, στην ηλικία των 20 ετών, κατάφερε να σκαρφαλώσει στην κορυφή Κιλιμάντζαρο, στα 5.859 μέτρα.

 

Όπως λέει στο λέει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, δίνει έτσι το μήνυμα ότι με θάρρος, αποφασιστικότητα, δουλειά, επιμονή και υπομονή, οι προσπάθειες επιβραβεύονται.

 

Ο αλπινιστής με τα «μαργαριταρένια μάτια», όπως αναφέρεται στον λογαριασμό που διατηρεί σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, δεν ένιωσε ποτέ μειονεκτικά έναντι φίλων του ή συμμαθητών του και, όπως αφηγείται. Έχοντας «εφόδια» την αγάπη και τη στήριξη φίλων και συναθλητών του κατάφερε, στο διάβα του χρόνου, να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο και να μετατρέψει την αναπηρία σε δεξιότητα.

 

Μέλος της ρουμανικής ομάδας Paraclimbing (αγώνες αναρρίχησης όπου συμμετέχουν άτομα με κινητικές αναπηρίες και με ολική ή μερική απώλεια όρασης), ο Άλεξ πάτησε στην κορυφή του Κιλιμάντζαρο τον Δεκέμβριο του 2019, κάνοντας ένα από τα όνειρά του πραγματικότητα.

 

«Είμαι αισιόδοξος. Όταν βρίσκομαι στο βουνό φαντάζομαι ότι δεν έχω καμία αναπηρία» υπογράμμισε ο κ. Μπεντσέα μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και, ταυτόχρονα, «αποκάλυψε» ότι βρίσκεται σε στάδιο προετοιμασίας για να κατακτήσει την υψηλότερη κορυφή των Άλπεων και το βουνό Ελμπρούς. Και όλα αυτά, όπως σημείωσε, μπορεί να φαντάζουν δύσκολα, αλλά είναι αποφασισμένος να τα καταφέρει τον επόμενο μήνα, δηλαδή τον Φεβρουάριο του 2020.

 

«Στόχος μου ήταν να ενθαρρύνω τους τυφλούς να έχουν μια ανεξάρτητη ζωή, να αθλούνται, επειδή το άθλημα έχει αλλάξει και συνεχίζει να αλλάζει τη ζωή μου. Ένας άλλος στόχος είναι να αποδειχθεί ότι τα άτομα με ειδικές ανάγκες έχουν παρόμοια ζωή. Με άλλα λόγια, μου αρέσει να είμαι έμπνευση για άλλους ανθρώπους», δήλωσε με αφοπλιστική ειλικρίνεια.

 

Έξι μήνες σκληρής δουλειάς

Ξετυλίγοντας το «νήμα» της προσπάθειας που ξεκίνησε πριν από έξι μήνες, ο Άλεξ Μπεντσέα μίλησε για σκληρή δουλειά, αδιάκοπη προσπάθεια, αλλά και στήριξη, καθοδήγηση και φίλους, συνοδοιπόρους που τού στάθηκαν κάθε στιγμή, ακόμα και τις πιο δύσκολες.

 

«Τον Μάιο του 2019 έλαβα από τον διεθνή οδηγό βουνού που με οδήγησε τον Κόσμιν Άντρον (Cosmin Adron), μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων Οδηγών Ορειβασίας – IFMGA, ένα προπονητικό πλάνο για την επίτευξη του πρώτου στόχου μου, την κατάκτηση του Κιλιμάντζαρο», επισήμανε.

 

Η προπόνηση περιελάμβανε δύο συνεδρίες κολύμβησης και δύο αναρρίχησης ανά εβδομάδα σε συνδυασμό με τις ασκήσεις και η όλη διαδικασία διήρκεσε έξι μήνες.

 

Η πορεία προς την κορυφή

Η προσπάθειά του δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μοναχική διαδικασία, αφού σε όλη της τη διάρκεια έβρισκε στήριξη τόσο στο πρόσωπο του Κόσμιν Άντρον, όσο και στα μέλη της ομάδας Climb Again, όπου ο Άλεξ βρήκε μέρος για να προπονείται, αλλά και να λαμβάνει ειδικές οδηγίες που θα τον βοηθούσαν να πετύχει τον στόχο του.

 

«Η όλη διαδικασία υποστηρίχθηκε από την ομάδα Climb Again. Θεωρώ ότι όλοι οι άνθρωποι που συνέβαλαν σε αυτό το εγχείρημα με βοήθησαν να φτάσω στην κορυφή της Αφρικής. Θεωρώ ότι το επίτευγμα μου θα ενθαρρύνει άλλους ανθρώπους να μην σταματήσουν να πιστεύουν στα όνειρά τους», ανέφερε χαρακτηριστικά.

 

Την ίδια άποψη συμμερίζεται και ο οδηγός του Άλεξ, Κόσμιν Άντρον, που, μιλώντας στο ίδιο μέσο, τόνισε ότι «ήταν προνόμιο να βοηθήσω τον Άλεξ να φτάσει στο στόχο του. Ως οδηγός δεν μπορώ να πω ότι δεν επρόκειτο για πρόκληση, αλλά ο Άλεξ ήταν ένας τέλειος συνοδοιπόρος. Εκπαιδεύτηκε σοβαρά και διαρκώς. Ακολουθούσε τις οδηγίες και δεν παρέκκλινε από τον στόχο του. Ήταν αποφασισμένος να πετύχει και προετοιμάστηκε γι’ αυτό. Θαυμάζω τη δύναμη και την αποφασιστικότητά του».

 

«Κατάθεση» ψυχής

Στη διαδρομή προς το Κιλιμάντζαρο, ο Άλεξ βρήκε στήριγμα και στα υπόλοιπα μέλη της εθνικής ομάδας Paraclimbing με τον προπονητή της ομάδας Κλαούντιου Μίου να επισημαίνει πως η κατάκτηση του Κιλιμάντζαρο «είναι ένα εξαιρετικό επίτευγμα για τον Άλεξ και, ταυτόχρονα, εξαιρετική ώθηση για την εθνική ομάδα Paraclimbing, αλλά, το σημαντικότερο, είναι μια σαφής απόδειξη θέλησης και αποφασιστικότητας για παιδιά και νέους με προβλήματα όρασης σε όλη τη χώρα».

 

«Οι μαθητές στα ειδικά σχολεία γνωρίζουν τον Άλεξ, γι’ αυτούς είναι πρότυπο, αφού με την προσπάθειά του αποδεικνύει πως όλα είναι δυνατά. Ο Άλεξ είναι ζωντανό παράδειγμα για τα παιδιά και τα καλεί να έχουν περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, να αθλούνται και να μην αφήνουν την όποια μορφής αναπηρία να τα κρατά έξω από την ίδια τη ζωή», προσθέτει.

 

Η Ένωση Climb Again

Η Ένωση Climb Again είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός, που συνδέεται με τη Ρουμανική Ομοσπονδία Ορειβασίας και Αναρρίχησης. Από το 2014, το Climb Again ενθαρρύνει και υποστηρίζει τα παιδιά και τους νέους με αναπηρίες, να εξελιχθούν μέσω του αθλητισμού. Για πέντε χρόνια ο σύλλογος έχει αλλάξει τη ζωή των παιδιών και των νέων με ειδικές ανάγκες και τους βοηθά να ενταχθούν στην κοινωνία. Το Climb Again έφθασε σε 1.750 άμεσους δικαιούχους και πάνω από 5.000 έμμεσους δικαιούχους και το 2018 άνοιξε το πρώτο κέντρο αναρρίχησης στην Ευρώπη.

 

Το 2019, η Ένωση Climb Again ανακοίνωσε την έναρξη στρατηγικών συνεργασιών στη Ρουμανία για την ένταξη και την αθλητική θεραπεία παιδιών και νεαρών τυφλών. Η Ένωση συνεργάζεται με ειδικά σχολεία για τις οπτικές δυσλειτουργίες σε διάφορες πόλεις της Ρουμανίας και με τους συνεργάτες- αναρριχητικούς χώρους, όπου πάνω από 200 παιδιά από όλη τη χώρα επωφελούνται από δωρεάν περιόδους θεραπείας αναρρίχησης.

 

 

 

Πηγή: Άλεξ Μπεντσέα

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Για τις ανάγκες ενός ρεπορτάζ ταξιδέψαμε στην Κεντρική Ελλάδα και επιλέξαμε ως δρόμο μας το τμήμα Ξυνιάδας-Τρικάλων. Πρόκειται για έναν πολύ ποιοτικό αυτοκινητόδρομο, με σωστή χάραξη και με καλή ποιότητα οδοτρώματος που παρακάμπτει το δρόμο-φιδάκι του Δομοκού και χαίρεται ο κάθε οδηγός να τον χρησιμποιεί. Η πρώτη ζώνη αποτελείται από το τμήμα  Α/Κ Ξυνιάδας – Α/Κ Καρδίτσας, το οποίο έχει συνολικό μήκος 47,012 χλμ. Η δεύτερη ζώνη αποτελείται από το τμήμα Α/Κ Καρδίτσας έως ΑΚ Τρικάλων, το οποίο έχει συνολικό  μήκος 30,535 χλμ.

Τι ήταν όμως αυτό που μας έκανε εντύπωση; Το γεγονός ότι ο αυτοκινητόδρομος έχει πολύ μικρή κίνηση, με την έννοια ότι πολύ λίγα οχήματα ουσιαστικά επιλέγουν να τον χρησιμοποιήσουν λόγω των δύο μετωπικών και δύο πλευρικών διοδίων που λειτουργούν. Ουσιαστικά για να περάσει ένα αυτοκίνητο από Λαμία προς Καρδίτσα ή Τρίκαλα θα χρειαστεί να πληρώσει 3 και 5 ευρώ αντίστοιχα. 

Κι όμως όπως φαίνεται και από το ρεπορτάζ με ντόπιους κατοίκους της περιοχής του «Π», λίγοι από αυτούς τον χρησιμοποιούν. Κυρίως τα λεωφορεία των ΚΤΕΛ, επιλέγουν τη χρήση του, κάποιοι επαγγελματίες φορτηγών και οδηγοί που κατευθύνονται από Αθήνα προς τις μεγάλες πόλεις της Θεσσαλίας. 

Προφανώς οι κάτοικοι της ευρύτερης ζώνης επιλέουν τις πολλές επαρχιακές οδούς που έχει η περιοχή ή τον παλιό ορεινό δρόμο από το Νέο Μοναστήρι προς Λαμία μέσω της διάβασης του Δομοκού. 

Είναι ίσως το τίμημα που καλείται να πληρώσει ο κατασκευαστής και όσοι συνέβαλαν στη δημιουργία ενός τυφλού δρόμου που θέλει παρακάμψεις αρκετών χιλιομέτρων για να εισέλθει και να εξέλθει ένα όχημα – με το ανάλογο αντίτιμο- από τον αυτοκινητόδρομο, μέχρις ότου δρομολογηθούν τα έργα για το πρώτο τμήμα, Λαμία-Ξυνιάδα, που θεωρείτα και το πιο ώριμο, και για το τρίτο και πολύ πιο δύσκολο τμήμα, Τρίκαλα-Εγνατία (Παναγιά), όπου ο Ε65 θα έρχεται να “κουμπώσει” με την Εγνατία Οδό και κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη-Έβρο ή Γιάννενα-Θεσπρωτία αντίστοιχα. 

Τι δείχνουν τα επίσημα στοιχεια

Το μεσαίο τμήμα του Ε65 παραδόθηκε στην κυκλοφορία λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2017 αλλά τα δύο πλευρικά διόδια λειτούργησαν τον Ιανουάριο 2018, με συνέπεια αφού συμπληρώθηκε ένας χρόνος λειτουργίας, να μπορούμε να έχουμε συγκεντρωτικά στοιχεία αναφορικά με την μεταφορική κίνηση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, προκύπτει ότι από τις Σοφάδες πέρασαν όλο τον χρόνο περίπου 815.045 οχήματα κάθε κατηγορίας (2.233 μέση ημερήσια κυκλοφορία) και από τα Τρίκαλα περίπου 509.540 οχήματα (1.396 μέση ημερήσια κυκλοφορία). Συνολικά, με ορισμένες ακόμη διελεύσεις, η ετήσια κυκλοφορία άγγιξε το 1.419.485 οχήματα (3.889 μέση ημερήσια κυκλοφορία), ένας αριθμός σημαντικός μεν, όμως μικρός για το μέγεθος του κατασκευαστικού έργου.

topontiki