Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτή την Διάσκεψη για την Λιβύη δεν ήταν ποτέ θέμα», δήλωσε ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης, διευκρινίζοντας ότι αντικείμενο της Διάσκεψης δεν θα είναι οι «συμφωνίες» που υπέγραψε η Τουρκία με την Λιβύη, αλλά η προσπάθεια τερματισμού της στρατιωτικής αντιπαράθεσης στην Λιβύη, η οποία, όπως είπε, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε πόλεμο ξένων δυνάμεων «δι’ αντιπροσώπων».

«Σε κάθε Διάσκεψη πρέπει να ληφθεί μια απόφαση για την μορφή της σύνθεσης και η κυβέρνηση, το υπουργείο Εξωτερικών, η Καγκελαρία, προσανατολίστηκαν στο αντικείμενο της Διάσκεψης. Και αυτό είναι ακριβώς που προσπάθησα να περιγράψω – οι άμεσοι διεθνείς παράγοντες με επιρροή στην λιβυκή διένεξη, αυτοί συμμετέχουν σε αυτή την Διάσκεψη και αυτό βρίσκεται στο επίκεντρο της διοργάνωσης», δήλωσε ο Στέφεν Ζάιμπερτ και, απαντώντας σε αλλεπάλληλες ερωτήσεις σχετικά με τον αποκλεισμό της Ελλάδας, επισήμανε ότι η κυβέρνησή του κατανοεί την ελληνική ανησυχία σχετικά με την συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, για την οποία ωστόσο, όπως είπε, το Βερολίνο έχει ήδη λάβει θέση.

«Για αυτό το θέμα έγινε συζήτηση και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και υπήρξαν σχετικά Συμπεράσματα, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα το οποίο θα πραγματευτεί η Διάσκεψη της Κυριακής. Μπορώ μόνο να πω ότι βρισκόμαστε σε στενή διμερή ανταλλαγή (απόψεων) με την ελληνική κυβέρνηση», συνέχισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Διευκρίνισε επιπλέον ότι δεν είναι δική του αρμοδιότητα ο σχολιασμός της επίσκεψης του Στρατάρχη Χάφταρ στην Αθήνα, ενώ διέψευσε και δημοσίευμα της εφημερίδας Bild η οποία διερωτάται αν ο Ταγίπ Ερντογάν άσκησε πίεση στην Καγκελάριο προκειμένου να μην συμπεριληφθεί η Ελλάδα στην Διάσκεψη και αν τελικά ήταν εκείνος που υπαγόρευσε την λίστα συμμετεχόντων. «Όχι», απάντησε κατηγορηματικά ο κ. Ζάιμπερτ και εξήγησε ότι «η λίστα συμμετεχόντων καταρτίστηκε από την Γερμανία και τα Ηνωμένα έθνη σε στενή συνεννόηση, βάσει των εντυπώσεων οι οποίες αποκτήθηκαν από τις πολυάριθμες συναντήσεις εργασίας της Διαδικασίας του Βερολίνου».

Κληθείς μάλιστα να εξηγήσει με ποιο κριτήριο προσεκλήθη η Δημοκρατία του Κονγκό, διευκρίνισε ότι ο Πρόεδρος της χώρας, Ντένις Σάσου Νγκουέσο, είναι επικεφαλής της Υψηλής Επιτροπής για την Λιβύη στην Αφρικανική Ένωση.

Απαντώντας σε ερώτηση, εάν η Καγκελάριος θα εκφράσει στο πλαίσιο της Διάσκεψης τη θέση που έχει λάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με τη «συμφωνία» της Τουρκίας με την Λιβύη, όπως της ζητήθηκε από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Στέφεν Ζάιμπερτ δήλωσε:

«Σας είπα για το αντικείμενο της Διάσκεψης ό,τι μπορούσα σήμερα να σας πω. Αυτό που δεν μπορώ να κάνω και δεν θα κάνω είναι να προκαταλάβω τις συζητήσεις οι οποίες θα γίνουν στο τραπέζι ή κατά τις διμερείς συναντήσεις που μπορεί να γίνουν στο περιθώριο της Διάσκεψης». Από την πλευρά του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών ο εκπρόσωπος Ράινερ Μπρόιλ διευκρίνισε ότι στην Διάσκεψη θα εκπροσωπηθεί και η Ε.Ε.

Αναφερόμενος στους στόχους της συνάντησης της Κυριακής, ο γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε ότι βασική προτεραιότητα αποτελεί η στήριξη των προσπαθειών του ΟΗΕ και του ειδικού απεσταλμένου του για την Λιβύη, «με την Διάσκεψη την οποία αυτή την Κυριακή διοργανώνουμε με μια σειρά από διεθνείς παράγοντες και χώρες με επιρροή σε αυτή την χώρα». Αυτή είναι η προσπάθεια που γίνεται, έπειτα από προετοιμασία εβδομάδων, μηνών, συνέχισε ο κ. Ζάιμπερτ και πρόσθεσε: «Αυτή η προσπάθεια πρέπει να γίνει, διότι η κατάσταση στην Λιβύη είναι αυτή που είναι. Διότι η κρατική οντότητα είναι τόσο αδύναμη, διότι υπάρχει ο μεγάλος κίνδυνος η διένεξη στην Λιβύη να επεκταθεί σε “πόλεμο δι’ αντιπροσώπων”. Θέλουμε να συνεισφέρουμε στο να το εμποδίσουμε και ένα είναι σαφές: ότι τα προβλήματα της Λιβύης δεν μπορούν να λυθούν σε μια μέρα και μία Διάσκεψη, αλλά στην καλύτερη περίπτωση αυτό θα είναι η έναρξη μιας πολιτικής διαδικασίας υπό την αιγίδα του ΟΗΕ (…) Αυτή η Διάσκεψη σίγουρα δεν μπορεί να δώσει μια λύση, αλλά μπορεί πιθανώς να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση».

 

Πηγή: ΑΠΕ

Η οριοθέτηση που κάνει είναι παντελώς αυθαίρετη και παραβιάζει κατάφωρα το Δίκαιο της Θάλασσας, επειδή δεν αναγνωρίζει στα ελληνικά νησιά υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ – Τι επιδιώκει τελικά η Άγκυρα – Μητσοτάκης: Δύσκολος ο δρόμος με την Τουρκία, απαιτείται ενότητα και ψυχραιμία

Η υπογραφή του μνημονίου Τουρκίας-Λιβύης για οριοθέτηση των «θαλασσίων δικαιοδοσιών» στην Ανατολική Μεσόγειο δρομολόγησε καταιγιστικές διπλωματικές εξελίξεις. Το κείμενο έφτασε στα χέρια όλων των τουρκικών κομμάτων την Τετάρτη και κάπως έτσι περιήλθε σε γνώση της ελληνικής πλευράς. Στην Αθήνα έγινε «φύλλο και φτερό», ώστε να εντοπιστεί κάθε λεπτομέρεια και να αποκωδικοποιηθεί κάθε πτυχή του. Πρόκειται για ένα κείμενο πέντε σελίδων, γραμμένο σε τρείς γλώσσες: τουρκικά, αραβικά και αγγλικά. Σύντομο και περιεκτικό θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς.

Συμφωνία η μνημόνιο συνεργασίας;

Ο όρος που υιοθετήθηκε είναι «μνημόνιο κατανόησης»

. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για συμφωνία. Είναι σαφές ότι ο λόγος που η συμφωνία δεν ονομάστηκε έτσι είναι ακριβώς για να μην απαιτείται η κύρωσή της από το λιβυκό Κοινοβούλιο, το οποίο την χαρακτήρισε «καταφανή παραβίαση» της ασφάλειας και της κυριαρχίας της Λιβύης. Ο λόγος, όμως, που δεν είναι μνημόνιο, αλλά συμφωνία είναι επειδή περιλαμβάνει δεσμευτικές διατάξεις και εσωτερικές διαδικασίες επικύρωσης. Αυτό είναι κάτι που προβλέπεται μόνο σε συμφωνίες.

Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ

Το κείμενο αποτελείται από ένα προοίμιο και έξι σύντομα άρθρα. Με αυτά οριοθετούνται οι θαλάσσιες ζώνες των δύο χωρών. Στο κείμενο γίνεται ρητή αναφορά στην υφαλοκρηπίδα και στην ΑΟΖ, παρ’ ότι η Τουρκία δεν έχει ανακηρύξει μέχρι σήμερα ΑΟΖ στο Αιγαίο ή στη Μεσόγειο, προφανώς για να μην ανακηρύξει ΑΟΖ και η Ελλάδα. Έχει βέβαια υφαλοκρηπίδα, την οποία δεν χρειάζεται ένα κράτος να ανακηρύξει.

Με το μνημόνιο που έχει ήδη γίνει νόμος του τουρκικού κράτους, εμμέσως ανακηρύσσεται ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο. Ενώ στη Μαύρη Θάλασσα δημιούργησε ΑΟΖ με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, στην Ανατολική Μεσόγειο αγνοεί τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία προβλέπει ρητά ότι όποιο νησί διαθέτει ακόμα και στοιχειώδη οικονομική ζωή διαθέτει υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Είναι αλήθεια ότι η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, αλλά δεσμεύεται από αυτήν, επειδή μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν επικυρώθηκε από τον αναγκαίο αριθμό των 60 χωρών, αποτελεί διεθνές δίκαιο.

Η οριοθέτηση που κάνει το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης είναι παντελώς αυθαίρετη και παραβιάζει κατάφωρα το Δίκαιο της Θάλασσας, επειδή δεν αναγνωρίζει στα νησιά υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Τους αναγνωρίζει μόνο χωρικά ύδατα 6 μιλίων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τόσο η Τουρκία όσο και η Λιβύη να οικειοποιούνται ελληνική υφαλοκρηπίδα (δεν μιλάμε για ΑΟΖ, επειδή η Ελλάδα δεν έχει επισήμως ανακηρύξει ΑΟΖ) από τον άξονα Καστελλόριζο-Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη.

Η συμφωνία καθορίζει μία συνοριακή γραμμή Τουρκίας-Λιβύης μήκους 19 μιλίων (35 χλμ) που ορίζεται από δύο σημεία. Το πρόβλημα δεν είναι το μήκος του ορίου αλλά το σημείο στο οποίο βρίσκεται. Έχει τοποθετηθεί σε απόσταση 182 μιλίων (342 χλμ) από τις τουρκικές ακτές. Από αυτή τη συνοριακή γραμμή, η Κρήτη απέχει 43 μίλια (80 χλμ).

Η οριοθέτηση αυτή είναι παράνομη, επειδή στηρίχτηκε στον ισχυρισμό ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, ο οποίος παραβιάζει το Δίκαιο της Θάλασσας. Το διεθνές δίκαιο ορίζει ότι για να γίνει θαλάσσια οριοθέτηση πρέπει να υπάρχει γειτνίαση των περιοχών. Οι ακτές δύο κρατών πρέπει να είναι είτε παρακείμενες είτε αντικείμενες. Οι ακτές απέναντι στη Λιβύη είναι οι νότιες ακτές της Κρήτης όχι της Τουρκίας. Το όριο του μνημονίου-συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης σταματά στο σημείο ακριβώς που είναι τα δημοσιευμένα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στο Λιβυκό Πέλαγος, όπως παρουσιάσθηκαν το 2014.

Ας σημειωθεί ότι στο τμήμα αυτό της ελληνικής υφαλοκρηπίδας έχουν οριστεί θαλάσσια οικόπεδα με σκοπό έρευνες για τον εντοπισμό κοιτασμάτων. Με άλλα λόγια, απέφυγε να προς το παρόν να εισέλθει σ’ αυτό το τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Η «μετάφραση» των βασικών όρων της συμφωνίας

Υφαλοκρηπίδα: Είναι γεωφυσική έννοια. Αποτελεί την ομαλή προέκταση της ακτής κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας ως το σημείο στο οποίο αυτή διακόπτεται απότομα (κλίση 30-45 μοιρών). Με άλλα λόγια, είναι ο θαλάσσιος βυθός πέρα από τα χωρικά ύδατα ενός κράτους, στην περίπτωση της Ελλάδας πέρα από τα 6 μίλια (όλα σχεδόν τα υπόλοιπα παράκτια κράτη έχουν επεκτείνει μονομερώς τα χωρικά τους ύδατα στα 12 μίλια, όπως έχουν δικαίωμα από το Δίκαιο της Θάλασσας). Η υφαλοκρηπίδα είναι σημαντική, λόγω του γεγονότος ότι η τεχνολογία επιτρέπει την εκμετάλλευση υποθαλάσσιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το παράκτιο κράτος έχει κυριαρχικό δικαίωμα να εκμεταλλεύεται τέτοια κοιτάσματα στην υφαλοκρηπίδα του.

Η ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη): Είναι οικονομική έννοια, η οποία κατοχυρώθηκε με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Εκτείνεται το πολύ μέχρι τα 200 μίλια προς την ανοικτή θάλασσα. Στην περίπτωση της Μεσογείου, λόγω του κλειστού χαρακτήρα της δεν υπάρχουν τέτοιες αποστάσεις. Στην ΑΟΖ του ένα παράκτιο κράτος έχει κυριαρχικό δικαίωμα να εκμεταλλεύεται υποθαλάσσια κοιτάσματα (υφαλοκρηπίδα), τον βυθό (π.χ. φύκια ή και υδρίτες μεθανίου), τη στήλη του θαλάσσιου ύδατος (αλιεία), αλλά και την επιφάνεια της θαλάσσης. Στην ΑΟΖ του ένα κράτος μπορεί να κατασκευάσει ακόμα και τεχνητές νησίδες, καθώς και εγκαταστάσεις για την εκμετάλλευση της ενέργειας από τα κύματα.

Η οριοθέτηση της ΑΟΖ πραγματοποιείται όταν το κράτος την ανακηρύξει, εκτός εάν εμπλέκονται παρακείμενα (όμορα) ή παρακείμενα (γεωγραφικά αντικριστά) κράτη, όπως η Ελλάδα και η Τουρκία στο Αιγαίο. Τότε, απαιτείται συμφωνία διμερούς οριοθέτησης. Στην περίπτωση που υπάρχει διαφορά αυτή μπορεί να λυθεί με παραπομπή της σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, όπως το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Η αρχή της μέσης γραμμής: Η αρχή της μέσης γραμμής είναι ο βασικός κανόνας οριοθέτησης και της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ (όπως και των χωρικών υδάτων σε θαλάσσια στενά) μεταξύ κρατών. Σύμφωνα με αυτή την αρχή το όριο είναι τα σημεία στη θάλασσα που απέχουν ίση απόσταση από τις εκατέρωθεν στεριές (χερσαίες και νησιώτικες). Το διεθνές δίκαιο αναγνωρίζει ως συμπληρωματική αρχή οριοθέτησης και την αρχή της αναλογικότητας, η οποία λαμβάνει υπόψη το μέγεθος της εκατέρωθεν στεριάς, καθώς και τη γεωγραφική διαμόρφωση. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι η οριοθέτηση δεν μπορεί να γίνει με βάση την αρχή της μέσης γραμμής αλλά της «δίκαιης κατανομής». Επικαλείται την αρχή της ευθυδικίας

Αρχή της ευθυδικιας: επιτρέπει σε δύο γειτνιάζοντα παράκτια κράτη να οριοθετήσουν την υφαλοκρηπίδα τους κατά τρόπο που θεωρούν πιο δίκαιο από την αρχή της μέσης γραμμής, λόγω ειδικών συνθηκών που επικρατούν στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή. Η Άγκυρα έχει πιαστεί από αυτή τη δυνατότητα για να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ισχυριζόμενη ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα.

Τί θα γίνει μετά;

Δεδομένου ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για συμφωνία με δεσμευτικό χαρακτήρα, αυτή πρέπει να κυρωθεί και από τις δύο πλευρές, προκειμένου να τεθεί σε ισχύ. Η τουρκική Εθνοσυνέλευση με διαδικασία εξπρές κύρωσε το μνημόνιο-συμφωνία, αλλά αυτό δεν μπορεί να κυρωθεί και από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων.

Όπως είναι γνωστό, στη Λιβύη υπάρχει εμφύλιος πόλεμος, με την κυβέρνηση και τη Βουλή των Αντιπροσώπων να είναι σε αντίπαλα στρατόπεδα. Ο πρόεδρος της λιβυκής Βουλής, ο οποίος θα επισκεφθεί την Αθήνα, απέρριψε κατηγορηματικά το μνημόνιο. Για να παρακάμψει το εμπόδιο, είναι πιθανό ο πρωθυπουργός της αναγνωρισμένης κυβέρνησης που έχει έδρα την Τρίπολη, να επικαλεστεί κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ώστε να θέσει σε ισχύ τη συμφωνία, χωρίς κύρωση από τη λιβυκή Βουλή.

Η συμφωνία θα σταλεί στη γραμματεία του ΟΗΕ για να δημοσιευθεί, με σκοπό να δημιουργήσει νομικό τετελεσμένο. Με δεδομένο ότι μεγάλες δυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, αλλά και χώρες της περιοχής, όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ θεωρούν το μνημόνιο-συμφωνία παράνομο που δεν παράγει νομικό αποτέλεσμα, έχει ενδιαφέρον αν δούμε πως θα εξελιχτούν τα πράγματα σ’ αυτό το επίπεδο.

Τι επιδιώκει τελικά η Άγκυρα;

Με το μνημόνιο-συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης, η Άγκυρα δεν επιδιώκει μόνο να οικειοποιηθεί πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων που βρίσκονται εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπως αυτή ορίζεται από την αρχή της μέσης γραμμής. Αποσκοπεί και στο να αποκόψει την Ελλάδα από την Κύπρο, δημιουργώντας ανάμεσά τους μία τουρκική «λίμνη». Αφαιρείται από το τόξο των ελληνικών νησιών Καστελλόριζο-Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη η προς ανατολάς υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ τους.

Όπως αναμενόταν, μετά το κλείσιμο του μετώπου στη βορειοανατολική Συρία, η Τουρκία στράφηκε δυτικά, διατηρώντας την επεκτατική πίεσή της στην κυπριακή ΑΟΖ. Με το μνημόνιο-συμφωνία επιχειρεί να σφετεριστεί ελληνική υφαλοκρηπίδα και μάλιστα χωρίς την αφορμή, που είχε επικαλεστεί στην περίπτωση της κυπριακής ΑΟΖ. Η Ελλάδα δεν είχε στη συγκεκριμένη περιοχή κάνει οποιαδήποτε ενέργεια για έρευνες με σκοπό την εκμετάλλευση πιθανών κοιτασμάτων. Έχει, μάλιστα, αποφύγει ακόμα και την κατάθεση συντεταγμένων, οι οποίες να καταγράφουν τη θέση της Αθήνας για τα όρια της υφαλοκρηπίδας σ’ εκείνη την περιοχή.

 

anatakti

Το λεγόμενο “Μνημόνιο” μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης είναι όχι απλώς άκυρο αλλά παντελώς ανυπόστατο θεσμικώς, αφού δεν βρίσκει κανένα έρεισμα στο διεθνές δίκαιο. Γι’ αυτό και δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα για την Ελλάδα, τη διεθνή κοινότητα και την Ευρωπαϊκή Ένωση» δήλωσε, από την Αλεξανδρούπολη, όπου παρευρίσκεται για τον εορτασμό του πολιούχου της πόλης, Αγίου Νικολάου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος.

Ο κ. Παυλόπουλος ανέφερε ότι όσο είμαστε αποφασισμένοι να τείνουμε χείρα φιλίας και καλής γειτονίας προς την Τουρκία, άλλο τόσο είμαστε αποφασισμένοι, υπό όρους αρραγούς ενότητας και δίχως ίχνος υποχώρησης ή υπαναχώρησης, να επιβάλουμε τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου. «Προς τούτο έχουμε, όπως το αποδείξαμε ιστορικώς όταν χρειάσθηκε, και τη βούληση και τη δύναμη», σημείωσε και πρόσθεσε: «Σε αυτό το πλαίσιο, θα υπερασπισθούμε τα σύνορα, την επικράτεια και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνης της Ελλάδας, που είναι και σύνορα, επικράτεια και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Επίσης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τόνισε ότι απέναντι στις φαντασιώσεις της Τουρκίας περί του «δικαίου του ισχυρού», που την οδηγούν ολοένα και περισσότερο στο διεθνές περιθώριο, εμείς, οι Έλληνες, διακηρύσσουμε ότι θα φέρουμε, στο ακέραιο, σε πέρας την αποστολή μας ως εγγυητών της διεθνούς και της ευρωπαϊκής νομιμότητας.

Ειδικότερα, ο κ. Παυλόπουλος επισήμανε ότι με κάθε καλή πίστη και απόλυτη ειλικρίνεια διαμηνύουμε προς την Τουρκία πως «εμείς, οι Έλληνες, έχουμε αποδείξει ότι σεβόμαστε, διαχρονικώς, στο ακέραιο το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο, πρωτίστως, δε, τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, που απορρέουν από τη διεθνή και την ευρωπαϊκή έννομη τάξη».

Μάλιστα, υπογράμμισε ότι «ο σεβασμός αυτός μας έχει καταστήσει, τόσο διεθνώς όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, παράδειγμα προς μίμηση» και συμπλήρωσε: «Μέσα σε αυτό το πλαίσιο σεβόμαστε, στον ίδιο βαθμό, και τα κάθε είδους δικαιώματα των συμπολιτών μας Μουσουλμάνων της Θράκης, οι οποίοι αποτελούν θρησκευτική, αμιγώς, μειονότητα, όπως ρητώς ορίζει το διεθνές δίκαιο, ιδίως, δε, η Συνθήκη της Λωζάνης».

Παρατήρησε, ακόμη, ότι «το ίδιο αίσθημα σεβασμού, με απτές αποδείξεις στην πράξη, τρέφουμε και ως προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, οι οποίοι βρίσκουν καταφύγιο στην Ελλάδα, βεβαίως αναμένοντας από τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση να δείξουν και εκείνοι, επίσης εμπράκτως, την εν προκειμένω αλληλεγγύη τους, όπως αυτή προκύπτει από το ευρωπαϊκό δίκαιο αλλά και από τον κοινό μας ευρωπαϊκό πολιτισμό».

Ωστόσο, ο κ. Παυλόπουλος υποστήριξε ότι στον αντίποδα της δικής μας υποδειγματικής συμπεριφοράς κινείται, αυθαιρετώντας πολλαπλώς, η Τουρκία, η οποία, ως εκ τούτου, είναι υπόλογη διεθνώς, με αντιπροσωπευτικό παράδειγμα το άκρως βαρύ κλίμα εναντίον της στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

«Κατ’ αρχάς, η Τουρκία θα πρέπει να είναι περισσότερο υπεύθυνη έναντι της Ελλάδας όχι μόνο διότι οι ισχυρισμοί της για την ελληνική μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη ισοδυναμούν με παραχάραξη της Ιστορίας, αλλά και γιατί το παρελθόν της βαρύνεται με αδιανόητες διώξεις εις βάρος των Ελλήνων και του Ελληνισμού», δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πρόσθεσε: «Αναφέρομαι τόσο στις Γενοκτονίες του Ελληνισμού του Πόντου και της Μικράς Ασίας όσο και στο πογκρόμ και στους διωγμούς των Ελλήνων- και κυριολεκτώ, διότι κατά τη Συνθήκη της Λωζάνης αποτελούν εθνική μειονότητα- της Κωνσταντινούπολης, το 1955 και 1964, αντιστοίχως, που οδήγησαν στον αποδεκατισμό της ως τότε κραταιάς Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας της Κωνσταντινούπολης. Και, φυσικά, ουδείς μπορεί να ξεχνά την τραγωδία των αγνοούμενων στην Κύπρο, μετά την τουρκική εισβολή στο μαρτυρικό νησί, το 1974».

Ακολούθως, ανέφερε ότι τη στάση της Τουρκίας εις βάρος του ανθρώπου χαρακτηρίζει και η συμπεριφορά της έναντι των προσφύγων και των μεταναστών. «Στους οποίους φέρεται με τρόπο που παραβιάζει κάθε έννοια του διεθνούς δικαίου, φθάνοντας στο σημείο να τους χρησιμοποιεί ακόμη και ως ομήρους ή και μέσο εκβιασμού της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», σημείωσε και κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διεθνή κοινότητα, αμέσως, να συμπεριφερθούν στην Τουρκία επιβάλλοντας την εφαρμογή της διεθνούς και της ευρωπαϊκής νομιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της επιβολής εις βάρος της των προβλεπόμενων κυρώσεων.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Παυλόπουλος τόνισε: «Από εδώ, την Αλεξανδρούπολη, από εδώ, την ελληνική και ευρωπαϊκή Θράκη, την εσχατιά της Δύσης προς την Ανατολή, κατά τον εορτασμό της 100ής επετείου της Απελευθέρωσης και προσάρτησης της Θράκης στον εθνικό μας κορμό, εμείς, οι Έλληνες, διακηρύσσουμε ότι είμαστε και θα παραμείνουμε, αδιαλείπτως, υπερασπιστές και θεματοφύλακες των ως άνω αρχών και αξιών του ελληνικού και του ευρωπαϊκού πολιτισμού, όπως τις κληροδότησε η Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη».

«Με τον τρόπο αυτό είμαστε και θα παραμείνουμε, στο διηνεκές, υπερασπιστές του ανθρώπου και του ανθρωπισμού. Ιδίως, δε, σήμερα, όταν ο άνθρωπος χειμάζεται δεινώς σε ολόκληρο τον πλανήτη, όπως συμβαίνει και στην περιοχή μας, δυστυχώς με μεγάλη ευθύνη της γείτονος Τουρκίας», κατέληξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

«Καθώς συμπληρώνουμε 100 χρόνια ελεύθερης Θράκης, αισθανόμαστε την ανάγκη να εμπιστετούμε στα χέρια σας την αγωνία μας για το αύριο και να σας παρακαλέσουμε να μεταφέρετε στο σύνολο του πολιτικού μας κόσμου: Δεν τους επιτρέπουμε ολιγωρίες, να τους πείτε, που αφήνουν περιθώρια ώστε οι γείτονές μας να μας φοβερίζουν. Να μπορούμε εμείς στη συνέχεια, ξέγνοιαστοι, με τη σιγουριά που αντλούμε από την παρουσία του στρατού μας, να εκπληρώνουμε τα πνευματικά και αναπτυξιακά μας καθήκοντα». Αυτό ανέφερε ο μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης, Άνθιμος, στην Ιερά Μητρόπολη του Αγίου Νικολάου, μετά το πέρας της θείας λειτουργία που τελέστηκε για τη σημερινή εορτή.

«Να ειρηνεύσετε τις καρδιές μας και να χαράξετε την πορεία μας στη νέα 100ετία, της οποίας εσείς θα ανάψετε τα γενέθλια κεριά», πρόσθεσε ο μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης.

 

topontiki

Η Τουρκία και η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης υπέγραψαν συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα στη Μεσόγειο καθώς και μία άλλη για την επέκταση της συνεργασίας τους στην ασφάλεια και τον στρατιωτικό τομέα, ανακοίνωσε σήμερα η τουρκική κυβέρνηση.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν λεπτομέρειες για τη συμφωνία. Το Reuters επισημαίνει πως μπορεί να περιπλέξει περαιτέρω διενέξεις σχετικά με την εκμετάλλευση ενεργειακών κοιτασμάτων στην ανατολική Μεσόγειο.

Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ συμφωνήσαν πριν από δύο εβδομάδες οικονομικές κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας επειδή παραβιάζει την αποκλειστική οικονομική ζώνη της Κύπρου πραγματοποιώντας γεωτρήσεις στα ανοικτά των κυπριακών ακτών.

Το Reuters σημειώνει πως η διένεξη αντιπαραθέτει την Τουρκία με διάφορες χώρες της ανατολικής Μεσογείου που έχουν συμφωνήσει στην οριοθέτηση των θαλάσσιων και των οικονομικών ζωνών τους με την Ελλάδα και την Κύπρο, με αποτέλεσμα η Άγκυρα να αναζητεί συμμάχους στην περιοχή.

Οι νέες συμφωνίες υπογράφηκαν στη διάρκεια συνάντησης χθες, Τετάρτη, στην Κωνσταντινούπολη ανάμεσα στον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Φάγεζ αλ-Σάρατζ, τον επικεφαλής της κυβέρνησης με έδρα την Τρίπολη την οποία υποστηρίζει η Άγκυρα εναντίον μιας αντίπαλης στρατιωτικής δύναμης που έχει τη βάση της στην ανατολική Λιβύη.

«Η συμφωνία (ασφαλείας) καθιερώνει εκπαιδευτική συνεργασία, διαρθρώνει το νομικό πλαίσιο και ενισχύει τους δεσμούς μεταξύ των ενόπλων δυνάμεών μας», ανέφερε σε μήνυμά του στο Twitter o διευθυντής επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας Φαχρετίν Αλτούν.

«Θα συνεχίσουμε επίσης να υποστηρίζουμε μια πολιτική λύση για την οικοδόμηση μιας δημοκρατικής, σταθερής και ευημερούσας Λιβύης», πρόσθεσε.

Σε δήλωση που εκδόθηκε από το γραφείο του Αλτούν αναφέρεται πως οι δύο χώρες υπέγραψαν μνημόνιο συνεννόησης για τον «καθορισμό θαλάσσιων δικαιοδοσιών», που αποσκοπεί στην προστασία των δικαιωμάτων των δύο χωρών βάσει του διεθνούς δικαίου.

Η Λιβύη είναι από το 2014 διαιρεμένη σε αντίπαλα στρατιωτικά και πολιτικά στρατόπεδα τα οποία έχουν την έδρα τους στην πρωτεύουσα Τρίπολη και στην ανατολική Λιβύη. Η κυβέρνηση Σάρατζ βρίσκεται σε σύγκρουση με τις δυνάμεις με επικεφαλής τον Χαλίφα Χάφταρ που έχουν την έδρα τους στην ανατολική Λιβύη.

Ο Χάφταρ ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος των λιβυκών πετρελαιοπηγών και πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, όμως τα πετρελαϊκά έσοδα ελέγχονται από την κεντρική τράπεζα στην Τρίπολη. Οι δύο αντίπαλες στρατιωτικές συμμαχίες αντιπαρατίθενται επίσης στα περίχωρα της πρωτεύουσας.

Τον Ιούνιο, ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός (LNA) του Χάφταρ ανακοίνωσε πως διέκοψε όλες τις σχέσεις με την Τουρκία και πως όλες οι τουρκικές εμπορικές πτήσεις ή τα τουρκικά πλοία που προσπαθούν να φθάσουν στη Λιβύη θα αντιμετωπίζονται ως εχθρικά.

Σύμφωνα με διπλωμάτες, η Άγκυρα έχει προμηθεύσει τον Σάρατζ με μη επανδρωμένα αεροπλάνα και με φορτηγά, ενώ ο LNA δέχεται υποστήριξη από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο.

Η τουρκική εφημερίδα Yeni Safak σε δημοσίευμα της με τίτλο “Στο τραπέζι ο χάρτης της Μεσογείου” αναφέρθηκε στη συνάντηση του Ερντογάν με τον Σαράζ.

“Με τη συμφωνία η προσπάθεια της Ελλάδας να εισβάλλει στη Μεσόγειο θα πέσει στο κενό ενώ Τουρκία και Λιβύη θα αποκτήσουν θαλάσσιες αρμοδιότητες στην περιοχή νότια της Κρήτης και γύρω από την Κύπρο”, σημειώνει η φιλο-κυβερνητική τουρκική εφημερίδα, προσθέτοντας ότι “μετά τις εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο γίνεται ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη της οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης”.

#Özel Türkiye-Libya arasında imzalanan deniz yetki anlaşması ne anlama geliyor?

Yeni Şafak ‘tarihi anlaşmayı’ uzmanlara sordu:

“Türkiye çıkarlarını tehdit eden gelişmeleri Girit Adası açıklarından itibaren karşılama hakkına sahip olacak”

@Hasanhhizhttps://t.co/lKZX1n1bfH

— Yeni Şafak (@yenisafak) November 28, 2019

Δένδιας: Τελείως αδόκιμη κάθε συζήτηση για καθορισμό τουρκικής ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης

Αναφερόμενος στο θέμα της Λιβύης, ο υπουργός εξωτερικών, Νίκος  Δένδιας, χαρακτήρισε «τελείως αδόκιμη» κάθε συζήτηση για καθορισμό τουρκικής αποκλειστικής ζώνης μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. «Μια τέτοια προσπάθεια είναι παντελώς αγεωγράφητη, γιατί αντιβαίνει κάτι το οποίο ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ότι ανάμεσα στις δυο χώρες υπάρχει ο μεγάλος όγκος της Κρήτης» εξήγησε.

Ενημέρωσε, τέλος, ότι η χώρα είναι έτοιμη να αποστείλει πρέσβη στη Λιβύη, όταν οι συνθήκες επιτρέψουν την παραμονή του εκεί.

 Τσαβούσογλου για συμφωνία με Λιβύη: Προστατεύουμε τα δικαιώματα μας

«Η συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη για τα θαλάσσια σύνορα έχει στόχο την προστασία των δικαιωμάτων της Άγκυρας βάσει του διεθνούς δικαίου», υποστήριξε σήμερα ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, μια ημέρα μετά την υπογραφή της εν λόγω συμφωνίας στην Κωνσταντινούπολη.

Σε συνέντευξη Τύπου, ο Τσαβούσογλου δήλωσε πως η Τουρκία δεν μπόρεσε να καταλήξει σε τέτοιες συμφωνίες με μερικές άλλες χώρες, αλλά μπορεί να το πράξει στο μέλλον.

Το Ρόιτερ επισημαίνει πως η συμφωνία μπορεί να περιπλέξει περαιτέρω διενέξεις σχετικά με την εκμετάλλευση ενεργειακών κοιτασμάτων στην ανατολική Μεσόγειο.

Όπως μεταδίδει το skai.gr, οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ συμφώνησαν πριν από δύο εβδομάδες οικονομικές κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας επειδή παραβιάζει την αποκλειστική οικονομική ζώνη της Κύπρου πραγματοποιώντας γεωτρήσεις στα ανοικτά των κυπριακών ακτών.

Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ – ΜΠΕ, Reuters, philenews