Μια νέα ανακοίνωση εξέδωσε σήμερα η ΠΑΕ ΑΕΚ για το αυριανό παιχνίδι με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ στην Νέα Φιλαδέλφεια.

Όπως έχει πράξει πολλές φορές τους τελευταίους μήνες, στο πλαίσιο της προστασίας του νέου της γηπέδου, η Ένωση κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στους φιλάθλους της και τους καλεί να προστατέψουν την ομάδα. Στην ανακοίνωση επισημαίνονται πράξεις που πρέπει να αποφευχθούν ενόψει της ρεβάνς με τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ.

Μεταξύ άλλων, τονίζεται:

«Tα αυστηρά μέτρα και ο τρόπος που θα τηρηθούν επιβάλλονται πρώτα απ’ όλα πλέον από την ελληνική κυβέρνηση κι από την πρώτη στιγμή κι από την ίδια την UEFA. Η παρουσία της αστυνομίας είναι βασικό στοιχείο αυτών των μέτρων και πρέπει με κάθε τρόπο να γίνει σεβαστή αυτή η αναγκαιότητα. Κάθε τι άλλο πολύ απλά καταστρέφει την ΑΕΚ. Τίποτε λιγότερο.
Κανείς μην πλησιάσει έξω από το γήπεδο χωρίς εισιτήριο! Από τις 18.45 που θα ανοίξουν οι θύρες του γηπέδου, δεν θα περνάει κανείς χωρίς εισιτήριο από τους αυστηρούς προελέγχους.
Κανείς να μην επιχειρήσει να μπει στο γήπεδο έχοντας σακίδιο ή κρατώντας σακούλα. Κι αυτά θα αφαιρούνται στους προελέγχους και κανείς δεν θα περνάει πέρα από αυτούς.
Οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά μπορεί να σημαίνει κλείσιμο κερκίδων σε επόμενα ματς ή και τιμωρία έδρας.

Δεν υπάρχει περιθώριο να εμφανιστεί ούτε… δευτερόλεπτο μέσα στο γήπεδο βεγγαλικό, laser, καπνογόνο.

Κανείς στους διαδρόμους των εξεδρών. Οι διάδρομοι πρέπει να είναι άδειοι, αλλιώς τιμωρείται η ΑΕΚ.

Όχι πανό με περιεχόμενο που μπορεί να δώσει αφορμή στις αρχές του αγώνα ή τους αντιπάλους μας, για να δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα για την ΑΕΚ.

Κανείς στο γήπεδο με παιδί χωρίς εισιτήριο. Δεν πρόκειται να μπει παιδί χωρίς εισιτήριο και θα δημιουργηθεί ταλαιπωρία για όλους στις εισόδους.

Όλοι όσο το δυνατό νωρίτερα στο γήπεδο για να αποφύγουμε ουρές και ταλαιπωρία. Υπάρχει διαδικασία πολύ αυστηρών ελέγχων.

Έχετε μαζί σας αποδεικτικά της ταυτότητας σας, για την περίπτωση που ζητηθούν από τις αρμόδιες αρχές.

Όλα θα είναι όπως πρέπει, αν βγάλουμε από το μυαλό μας οτιδήποτε άλλο εκτός από τον αγώνα και την προσπάθεια για πρόκριση με θερμή στήριξη της ομάδας. Αυτό απαιτεί πάνω απ’ όλα η τιμή στην μνήμη του Μιχάλη μας!!!»

Ανακοίνωση ΠΑΕ ΑΕΚhttps://t.co/PSTaqzuk8z

— AEK F.C. (@AEK_FC_OFFICIAL) August 18, 2023

«Δεν θα σταματήσει η εντατική προσπάθεια για να ισχυροποιηθούν ακόμα περισσότερο οι Ένοπλες Δυνάμεις με μέσα. Σήμερα, στην εορτή της Πολεμικής Αεροπορίας, πέταξαν δύο καινούργια «Rafale» που ανήκουν στη δεύτερη εξάδα που παραδίδεται αυτό το διάστημα στην Πολεμική Αεροπορία». Αυτό τόνισε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος στον επίσημο εορτασμό του Προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τρίτη 8 Νοεμβρίου, στη Σχολή Ικάρων, στη Δεκέλεια.

Μιλώντας σε στρατιωτικούς συντάκτες, ο Ν. Παναγιωτόπουλος ευχήθηκε «σε κάθε γιορτή της Πολεμικής Αεροπορίας να έχουμε ένα ή περισσότερα καινούργια μέσα να εμφανίζονται στους ελληνικούς ουρανούς». «Τα επόμενα τέσσερα “Rafale” από τη δεύτερη εξάδα θα παραδοθούν στο προσεχές διάστημα, με ρυθμό περίπου ένα ανά μήνα. Κι έπεται συνέχεια» επισήμανε.

«Το μέλλον της Πολεμικής Αεροπορίας» πρόσθεσε, «προδιαγράφεται λαμπρό αφού ήδη εντάσσονται τα “Rafale”, προχωρά με ταχείς ρυθμούς ο εκσυγχρονισμός των 83 F-16 στην εκδοχή “Viper”, την πιο προηγμένη εκδοχή στον κόσμο σήμερα».

Σημείωσε, δε, ότι «έχει παρθεί η απόφαση για τον εκσυγχρονισμό και των F-16 Block 50. Η Ελλάδα έχει μπει στο πρόγραμμα F-35, σε μερικούς μήνες περιμένουμε την απάντηση στο LOR που έχουμε στείλει προκειμένου να εξελιχθεί κι αυτή η διαδικασία και έπεται συνέχεια».

«Περισσότερη διακλαδικότητα, περισσότερη δικτυοκεντρικότητα, αφού στην σύγχρονη, την ψηφιακή εποχή η ταχύτητα μετάδοσης πληροφορίας στο χειριστή και από τον χειριστή σε άλλα μέσα και άλλων Κλάδων, είναι χρήσιμης σημασίας που τον βοηθούν να εκτελεί καλύτερα την αποστολή του. Και σε αυτή την εποχή μπαίνει λοιπόν και η Πολεμική Αεροπορία» υπογράμμισε ο Ν. Παναγιωτόπουλος.

Για την τελετή καθέλκυσης της πρώτης φρεγάτας Belharra του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, που έγινε χθες παρουσία του Ν. Παναγιωτόπουλου στη Γαλλία, ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας τόνισε ότι «ήταν μια μεγάλη μέρα για τις γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις, για το γαλλικό Ναυτικό, όμως με σημασία και για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αφού ακολουθεί το δεύτερο καράβι που θα είναι για λογαριασμό του Πολεμικού Ναυτικού». Η δεύτερη φρεγάτα, όπως είπε, «ναυπηγείται ήδη στα Ναυπηγεία της “Group Naval”, με ταχείς ρυθμούς. Το πρόγραμμα είναι μπροστά όσον αφορά στο χρονοδιάγραμμα παράδοσης. Τα δύο καράβια θα παραδοθούν στο Πολεμικό Ναυτικό, αρχές και τέλος του 2025».

«Άρα», συμπλήρωσε, «είμαστε μέσα στο πρόγραμμα, με ταχύτατους ρυθμούς κι είχα την ευκαιρία να δω από κοντά τις εργασίες ναυπήγησης, τις δυνατότητες αυτού του πολύ μεγάλου πλοίου, τις ψηφιακές ιδίως δυνατότητες που έχει, αφού στην ουσία κι αυτό μετατρέπεται σε ένα ψηφιακό κέντρο μετάδοσης και επεξεργασίας κάθε πληροφορίας που όπως είναι κατανοητό, δημιουργεί νέες δυνατότητες στο τακτικό περιβάλλον, το ναυτικό και όχι μόνο, καθώς και τις μεγάλες δυνατότητες που έχει σε επίπεδο εξοπλισμού».

Ανέφερε, επίσης, ότι αντάλλαξε απόψεις «με το Κλιμάκιο του Πολεμικού Ναυτικού, δηλαδή τα στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού που βρίσκονται ήδη εδώ κι αρκετό καιρό στη Λοριάν της Γαλλίας και παρακολουθούν από κοντά όλη την διαδικασία, διασυνδέουν την κατασκευάστρια εταιρεία με εταιρείες της ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας». «Ήδη», συνέχισε, «έχουν υπογραφεί συμβόλαια για να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα αυτό που λαμβάνει χώρα στη Γαλλία, αλλά εμπλέκει και ελληνικές εταιρείες». «Η στρατηγική σχέση με τη Γαλλία εξελίσσεται. Αποδεικνύεται μέσα σε αυτά τα προγράμματα που τρέχουν γρήγορα και νομίζω ότι το μεγάλο όφελος είναι ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις ενισχύονται με τα τελειότερα μέσα, τα πιο σύγχρονα μέσα, σε αέρα και θάλασσα και μάλιστα με ταχείς ρυθμούς» εξήγησε ο Ν. Παναγιωτόπουλος.

Για το ζήτημα των κορβετών, ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας επισήμανε ότι «είναι μία απόφαση που θα μας απασχολήσει στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα». Όπως ξεκαθάρισε, περιμένουμε «αυτή τη στιγμή τις τελικές προτάσεις των Γάλλων και των Ιταλών, οι οποίοι θα είναι στην τελική φάση επιλογής». «Αυτές οι προτάσεις έχουν να κάνουν και με το χρηματοδοτικό, το πρόγραμμα αποπληρωμής δηλαδή, το οποίο θα θέλαμε να είναι το ευνοϊκότερο δυνατό, ώστε να μπορούμε, να το καλύψουμε στον οικονομικό σχεδιασμό μας. Έχουν να κάνουν με τα χρονοδιαγράμματα παραλαβής και βέβαια με το ζήτημα της ναυπήγησης σε ελληνικό ή ελληνικά Ναυπηγεία» διευκρίνισε ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας.

«Εφ’ όσον δοθούν επαρκείς, ικανοποιητικές απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα», συνέχισε, «θα αξιολογηθούν βέβαια από το Πολεμικό Ναυτικό». «Νομίζω είμαστε κοντά στη λήψη απόφασης, ασφαλώς πριν από το τέλος του έτους και γι’ αυτό το ζήτημα» ανέφερε. Για τη στρατηγική σχέση Ελλάδας και Γαλλίας, ο Ν. Παναγιωτόπουλος τόνισε ότι με το Γάλλο ομόλογό του Σεμπαστιέν Λεκορνού επιβεβαίωσαν «την κοινή βούληση» για συνεργασία, «έτσι ώστε να υπερισχύσουν αυτοί που επιθυμούν ειρήνη, ασφάλεια και σταθερότητα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη».

«Κατανοούν όλοι τις διαφορές που έχουμε, την ένταση που υπάρχει, τις προκλήσεις, αλλά και τις προσβολές» εξήγησε και συμπλήρωσε: «Έκανα λόγο και για προσβολές σε καθημερινή σχεδόν βάση από τους γείτονες. Θα θέλαμε όλοι να φτάσουμε σε ένα καλύτερο επίπεδο κατανόησης, αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει να αλλάξει η ρητορική και να πέσουν οι τόνοι». Υπογράμμισε ότι «οι σύμμαχοί μας είναι κοντά μας», ενώ για τη γαλλική πλευρά ξεκαθάρισε ότι «διαχρονικά, κατανοούσαν τα επιχειρήματά μας και ήταν δίπλα μας και σε επίπεδο πολιτικής, αλλά και σε επίπεδο πράξεων».

«Όλα αυτά τα εξοπλιστικά που κάνουμε με τη Γαλλία, η συμφωνία που έχουμε υπογράψει, η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής που υπάρχει σ’ αυτή τη συμφωνία κι έχουν διατυπώσει την άποψή τους να εφαρμοστεί, εάν απαιτηθεί, νομίζω αποδεικνύουν καλύτερα απ’ όλα την ποιότητα και το βάθος αυτής της συμμαχικής σχέσης» κατέληξε ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας. Όπως ανακοινώθηκε, παρόντες στην εκδήλωση ήταν ο αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Χαράλαμπος Λαλούσης, ο αρχηγός ΓΕΝ αντιναύαρχος Στυλιάνος Πετράκης και ο αρχηγός ΓΕΑ αντιπτέραρχος Θεμιστοκλής Μπουρολιάς.

Επίσης, έδωσαν το «παρών» βουλευτές, Ακόλουθοι Άμυνας ξένων χωρών, απόστρατοι αρχηγοί και αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας.

  «Να μη ξεχνάμε, να τιμούμε και να επαγρυπνούμε» – Κωνσταντίνος Χατζηλάκος: Ένας από τους τελευταίους αεροπόρους της γενιάς του 40

   Ο αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. Κωνσταντίνος Χατζηλάκος, πιλότος καταδιωκτικών στον Β’ΠΠ, και ζωντανός θρύλος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, στα 99 του χρόνια μιλά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και ξετυλίγει το νήμα της μυθιστορηματικής ζωής του.

   -Κύριε Χατζηλάκο είστε μια εμβληματική μορφή της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως πιλότος διώξεως με αεροσκάφη «Hurricane» και «Spitfire», πραγματοποιήσατε πάνω από διακόσιες πολεμικές αποστολές στα μέτωπα της Βορείου Αφρικής, της Μεσογείου, της Ιταλίας, της Γιουγκοσλαβίας και του Αιγαίου. Πείτε μας πως άρχισαν όλα.

   -Για μας τούς νέους Ίκαρους, όλα άρχισαν με το «ΟΧΙ» της Ελλάδας και συνεχίστηκε με την εκπλήρωση ενός όρκου και ενός χρέους. Μια πορεία γεμάτη άγχος, πόνο και αίμα. «Ή ταν ή επι τας». Έτσι και έγινε.

   -Με την κατάρρευση του μετώπου τον Απρίλιο του 1941, και την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα, από το Άργος όπου είχε μετασταθμεύσει η Σχολή Ικάρων -μέσω της αμυνόμενης Κρήτης- βρεθήκατε μαζί με τους υπόλοιπους 39 Ικάρους στην Αίγυπτο, και στη συνέχεια στη Ροδεσία (νυν Ζιμπάμπουε) και το Σουδάν. Εκεί ολοκληρώσατε την εκπαίδευσή σας ως πιλότος διώξεως, πριν ενταχθείτε στις ελληνικές πολεμικές μοίρες της Μ. Ανατολής, υπό την αιγίδα της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας. Δώστε μας μια εικόνα εκείνης της περιόδου, λίγο πριν μπείτε ενεργά ως μάχιμος πιλότος, στο καμίνι του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

   -Μπήκαμε στην Σχολή Ικάρων το καλοκαίρι του ’40, άρα ξέραμε τι μας περίμενε. Η διαδρομή μας από το Τατόι, στο Άργος, στην Κρήτη, στην Παλαιστίνη στην Αίγυπτο, στην Ροδεσία και στο Σουδάν, όπου τελειώσαμε την πολεμική μας εκπαίδευση, δεν ήταν παρά η διαδρομή για την εκπλήρωση του στόχου μας που ήταν να βρεθούμε το συντομότερο στις πολεμικές Μοίρες και να ριχτούμε στον αγώνα.

   -Τον Φεβρουάριο του 1943 τοποθετηθήκατε στην νεοϊδρυθείσα τότε 336η Μοίρα Διώξεως, εφοδιασμένης με αεροσκάφη «Hurricane». Για το επόμενο διάστημα ένα αντίσκηνο καταμεσής της ανελέητης Λιβυκής ερήμου, θα γίνει το σπίτι σας. Εξορμούσατε από πρόχειρα αεροδρόμια στα παράλια της Βορείου Αφρικής και από εκεί σε όλη τη Μεσόγειο για να προστατέψετε κυρίως συμμαχικές νηοπομπές, αλλά και σε επιχειρήσεις στην κατεχόμενη Κρήτη. Πείτε μας κύριε Πτέραρχε τι θυμάστε από αυτές τις αποστολές.

   -Απογειωνόμαστε τέσσερεις και επιστρέφαμε δύο, ή ένας, ή κάποιες φορές, κανένας. Aυτό θυμάμαι.

   -Αληθεύει πώς τον Νοέμβριο του 1943 ήσασταν ένα από τα τέσσερα «Hurricane», που σηκώθηκαν επειγόντως για να παρέχουν αεροπορική κάλυψη σ’ ένα καταδρομικό που κατέπλεε με μεγάλη ταχύτητα προς το λιμάνι της Αλεξάνδρειας, στο οποίο επέβαινε ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ, και δυο μέρες αργότερα πάλι συνοδεύσατε ένα αμερικάνικο βομβαρδιστικό «Liberator», που μετέφερε τον Αμερικανό πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούσβελτ στην Τεχεράνη;

   -Πράγματι, στις 22 και 26 του Νοεμβρίου του 1943, τέσσερα «Hurricane» της 336 απογειώθηκαν για δύο απόρρητες αποστολές. Η μία ήταν να παρέχουμε κάλυψη σ’ ένα καταδρομικό και η άλλη να συνοδέψουμε ένα βομβαρδιστικό «Liberator» με Αμερικάνικα χαρακτηριστικά. Αργότερα, όταν έληξε το απόρρητο, μάθαμε ποιό ήταν το πολύτιμο φορτίο τους. Έτυχε να λάβω μέρος και στις δύο αποστολές.

   -Από τα τέλη του 1943 οι δυο Ελληνικές Μοίρες Διώξεως στη Βόρεια Αφρική, εφοδιάστηκαν με αεροσκάφη «Spitfire». Πόσο διαφορετικό ήταν αυτό το αεροπλάνο σε σύγκριση με το «Hurricane», που πετούσατε ως τότε;

   -Το «Hurricane» είναι σαν το άλογο που τραβάει το άροτρο. Δυνατό, ανθεκτικό, επίμονο, πεισματάρικο. Το «Spitfire» είναι σαν ένα καθαρόαιμο κούρσας, ελαφρύ, γρήγορο, ευέλικτο και πάνω απ’ όλα, όμορφο.

   -Το Φθινόπωρο του 1944 τα ελληνικά φτερά αποχωρούν από τη Βόρεια Αφρική και εγκαθίστανται σε βάσεις στην Ιταλία. Είναι η περίοδος που τα γερμανικά στρατεύματα εγκαταλείπουν εσπευσμένα τα Βαλκάνια, μια και ο πόλεμος έχει μεταφερθεί στην καρδιά της δικής τους χώρας. Πείτε μας κύριε Χατζηλάκο για τις αποστολές στις οποίες λάβατε μέρος, επιχειρώντας από ιταλικά αεροδρόμια και πως νιώσατε όταν πληροφορηθήκατε ότι στις 12 Οκτωβρίου 1944, η Αθήνα ήταν και πάλι ελεύθερη.

   -Η 12η Οκτωβρίου του 1944 ήταν ημέρα χαράς για τους Αθηναίους αλλά εγώ την θυμάμαι σαν την ημέρα που σκοτώθηκε ο συνάδελφός μου Επαμεινώντας Κοττάς, σε μία αποστολή στην Γιουγκοσλαβία, την ώρα που ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας ύψωνε στην Ακρόπολη την ελληνική σημαία. Βλέπετε ο πόλεμος στην Ευρώπη συνεχίστηκε και μετά την 12η Οκτωβρίου. Μετά από τις αποστολές που κάναμε στο Αιγαίο, μέχρι να παραδοθούν και οι τελευταίες γερμανικές φρουρές, όπου σκοτώθηκαν άλλοι 6 συνάδελφοί μου, εγώ και ο Λευτέρης Καραμαλέγκος επιστρέψαμε στην Ιταλία όπου συνεχίζονταν με σφοδρότητα οι μάχες και ενταχθήκαμε σε αγγλική Μοίρα διώξεως, μέχρι το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη, στις 8 Μαίου 1945. Στις 12 Οκτωβρίου λοιπόν, χαρήκαμε για την απελευθέρωση της Αθήνας, αλλά εμείς δεν σταματήσαμε να πολεμάμε.

   -Πότε επιστρέψατε στην ελεύθερη πλέον Ελλάδα και πόσοι από τους αρχικά 40 Ικάρους της 10ης σειράς είχαν επιβιώσει;

   -Στην Αθήνα επιστρέψαμε στις 14 Νοεμβρίου του 1944. Από τους 22 χειριστές που επανδρώσαμε την 336η Μοίρα τον Φεβρουάριο του 1943, επιστρέψαμε μόνον επτά. Από τους 40 συμμαθητές μου γυρίσαμε οι μισοί.

   -Ποιόν από όλους τους συμπολεμιστές σας φέρνετε πιο συχνά στη μνήμη σας σήμερα. Γνωρίζετε εάν κάποιοι άλλοι αεροπόροι από τις ελληνικές μοίρες της Μ. Ανατολής βρίσκονται σήμερα στη ζωή;

   -Κανέναν δεν ξεχνάς. Και κυρίως εκείνον με τον οποίον μοίραζες το αντίσκηνό σου και το βράδυ μετά από την επιστροφή από αποστολή, το ράντζο του το έβρισκες άδειο. Από τους συμμαθητές μου σήμερα εν ζωή είναι μόνον ένας, ο Στάθης Αθανασόπουλος.

   -Με ποιο μαχητικό αεροσκάφος θα θέλατε να πετάτε σήμερα, εάν μπορούσαμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και ήσασταν 23 ετών;

   -Το «Spitfire», γιατί είναι συνδεδεμένο με τις πιο έντονες στιγμές της ζωής μου, ως αεροπόρος.

   -Τι έχετε να πείτε στους σημερινούς Έλληνες πιλότους της πολεμικής αεροπορίας, που υπερασπίζονται καθημερινά το Αιγαίο;

   -Να έχουν το καθήκον και την τιμή στην καρδιά τους και να κάνουν αυτό που αυτή υπαγορεύει.

   -Κύριε Χατζηλάκο εκπληρώσατε με το παραπάνω το χρέος σας προς την πατρίδα, στις πλέον αντίξοες συνθήκες. Ποιό είναι το δικό μας χρέος σήμερα;

   -Να μη ξεχνάμε, να τιμούμε και να επαγρυπνούμε.

   -Κύριε Πτέραρχε σας ευχαριστώ.

 

   Κωνσταντίνος Χατζηλάκος: Από τον πόλεμο στην ειρήνη. Ένα σύντομο βιογραφικό

   Ο αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. Κωνσταντίνος Χατζηλάκος γεννήθηκε στη Λάρισα το 1920. Κατετάγη στη Σχολή Ικάρων το 1940. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (1940-1945) ως μάχιμος πιλότος της Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας, έδρασε στα πεδία των μαχών της Βορείου Αφρικής, της Μεσογείου, της Ιταλίας, της Γιουγκοσλαβίας και του Αιγαίου. Έχει στο ενεργητικό του πάνω από 200 πολεμικές αποστολές με αεροσκάφη «Hurricane» και «Spitfire». Για την δράση του αυτή του απονεμήθηκαν δέκα πολεμικά παράσημα.

   Την περίοδο 1945-1967 διετέλεσε εκπαιδευτής σε στρατιωτικές σχολές και των τριών όπλων των ενόπλων δυνάμεων, καθώς και διοικητής μεγάλων αεροπορικών μονάδων και διευθυντής επιχειρήσεων σε στρατηγεία του ΝΑΤΟ. Το 1964-1967 ήταν ακόλουθος άμυνας στην ελληνική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον. Αποστρατεύτηκε τον Απρίλιο του 1967, πιστός στο Σύνταγμα, λόγω της αντίθεσής του με την χούντα των συνταγματαρχών.

   Στη συνέχεια εργάστηκε για εννέα χρόνια ως διευθυντικό στέλεχος στη Χαλυβουργική και από το 1978-1997 ήταν τεχνικός σύμβουλος της Mc Donnell Douglas Corporation. Από το 2006 είναι εφευρέτης του «TRITON», του ελληνικού Μετατροπέα Κυματικής Ενέργειας σε ηλεκτρισμό. Ως βετεράνος πολεμικός πιλότος είναι πρόεδρος του συνδέσμου παλαιμάχων αεροπόρων της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας, κλάδος Αθηνών. Ζει στην Αθήνα.