Ξεκινά τις επόμενες εβδομάδες η προθεσμία υποβολής αιτήσεων στη β’ προκήρυξη για την πρόσληψη 800 Συνοριακών Φυλάκων στην Ελληνική Αστυνομία.

Τις προηγούμενες μέρες δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ η απόφαση με την κατανομή των Συνοριακών Φυλάκων Ορισμένου Χρόνου που θα προσληφθούν για τη στελέχωση Υπηρεσιών Διαχείρισης Μετανάστευσης και Συνοριακής Φύλαξης και σε Προαναχωρησιακά Κέντρα Κράτησης Αλλοδαπών.

Οι Συνοριακοί Φύλακες αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας, το οποίο προσλαμβάνεται με σχέση δημοσίου δικαίου επί πενταετή θητεία. Μετά τη συμπλήρωση πενταετούς θητείας, στην οποία περιλαμβάνεται και ο χρόνος βασικής εκπαίδευσης, μπορούν να παραμείνουν μόνιμα στο Σώμα, ύστερα από αίτησή τους και εφόσον κριθούν ικανοί/ές από τα αρμόδια συμβούλια, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο Π.Δ. 303/2003 (Φ.Ε.Κ. Α΄-257). Η εξέταση των σωματικών, ψυχικών και διανοητικών προσόντων περιλαμβάνει υγειονομικές εξετάσεις και ψυχοτεχνικές και αθλητικές δοκιμασίες.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΘΕΣΕΩΝ

Π.Ε. Λέσβου 240

Π.Ε. Σάμου 180

Π.Ε. Χίου 160

Π.Ε. Κω 100

Νήσος Λέρος 80

Νήσος Σύμη 20

Νήσος Κάλυμνος 10

Νήσος Μεγίστη 10

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ

Η πρόσληψη των Συνοριακών Φυλάκων γίνεται με βάση τα κατωτέρω αντικειμενικά κριτήρια / ιδιότητες των υποψηφίων:

1. Τον γενικό βαθμό Απολυτηρίου Λυκείου ή Πτυχίου ΤΕΕ (Β΄ κύκλου) ή ΕΠΑΛ. Στην κατηγορία Β΄ (20%) ως βάση υπολογισμού λαμβάνεται υπόψη η βαθμολογία του Πτυχίου ΤΕΕ (Β΄ κύκλου) ή ΕΠΑΛ.

2. Την περιοχή κατοικίας τους.

3. Το επίπεδο γνώσης ξένης γλώσσας.

4. Την κατοχή τίτλου σπουδών δημόσιου ΙΕΚ ειδικότητας «Στέλεχος Ασφαλείας Προσώπων και Υποδομών» ή «Στέλεχος Υπηρεσιών Ασφαλείας». Τίτλοι σπουδών ιδιωτικού ΙΕΚ έστω και αν χαρακτηρίζονται ισότιμοι, δεν λαμβάνονται υπόψη.

5. Την εκπλήρωση των στρατιωτικών υποχρεώσεων ως εφέδρων αξ/κών ή σε ειδικές δυνάμεις ή ως ΕΠΥ ή ως ΕΠΟΠ στις Ενοπλες Δυνάμεις ή στην Προεδρική Φρουρά.

6. Την κατοχή άδειας οδήγησης μοτοποδηλάτου, μοτοσικλέτας ή αυτοκινήτου.

7. Αν είναι τέκνο προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας, που δολοφονήθηκε ή τραυματίστηκε θανάσιμα κατά την εκτέλεση του καθήκοντος και εξαιτίας αυτού.

8. Αν είναι γονέας ή τέκνο πολύτεκνης ή τρίτεκνης οικογένειας.

Εως 17/2 οι αιτήσεις για 400 μόνιμους συνοροφύλακες

Εν τω μεταξύ σε πλήρη εξέλιξη είναι οι αιτήσεις για την πρόσληψη 400 συνοροφυλάκων οι οποίοι θα διατεθούν -κατά κύριο λόγο- για την ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων στον Εβρο.

Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός της ΕΛ.ΑΣ. πριμοδοτεί την εντοπιότητα, καθώς δικαίωμα συμμετοχής έχουν Ελληνες και Ελληνίδες πολίτες, που κατοικούν την τελευταία διετία ή κατοικούσαν από τη γέννησή τους και μέχρι τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους σε περιοχές της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, στις οποίες υπάγεται η 4η Περιφερειακή Ενότητα Εβρου, όπου λειτουργούν Υπηρεσίες Διαχείρισης Μετανάστευσης και Συνοριακής Φύλαξης και Προαναχωρησιακά Κέντρα Κράτησης Αλλοδαπών και κατά προτίμηση στην Περιφερειακή Ενότητα Εβρου. Στον διαγωνισμό προβλέπεται, ακόμα, ότι από τις προκηρυσσόμενες θέσεις στην Περιφερειακή Ενότητα Εβρου, ποσοστό 5% αυτών επιφυλάσσεται αποκλειστικά για τους υποψήφιους Ελληνες-Ελληνίδες πολίτες, που ανήκουν στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.

Οι υποψήφιοι/ες υποχρεούνται να υποβάλουν αυτοπροσώπως στο Αστυνομικό Τμήμα του τόπου κατοικίας ή διαμονής τους τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, προσκομίζοντας παράλληλα και το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας, από την έκδοση της παρούσας προκήρυξης μέχρι την ώρα 15.00 της 17-02-2020. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας αυτής δεν θα γίνονται δεκτές αιτήσεις συμμετοχής.

Αίτηση που υποβάλλεται ταχυδρομικώς ή με εξουσιοδοτημένο πρόσωπο δεν γίνεται δεκτή και δεν θα λαμβάνεται υπόψη για τη συμμετοχή στον διαγωνισμό.

etypos

Τους τελευταίους μήνες ακούμε συνέχεια το όνομα Ρασπούτιν στην ελληνική βουλή και στις προανακριτικές για τη Novartis. Ποιος ήταν όμως ο πραγματικός Ρασπούτιν; Ο διαβολικός καλόγερος με τα «μεγάλα προσόντα» που από το κρεβάτι του είχε περάσει όλη η καλή κοινωνία της Τσαρικής Ρωσίας.

Ο Ρασπούτιν γεννήθηκε στο Ποκρόφσκογε της επαρχίας Τομπόλσκ, και από τις επικρατέστερες ημερομηνίες γέννησής του είναι η 21η Ιανουαρίου 1869. Δολοφονήθηκε στο Πέτρογκραντ στις 30 Δεκεμβρίου του 1916.

Ήταν γιος χωρικών από τη Σιβηρία και παρόλο που πήγε σχολείο, παρέμεινε αμόρφωτος σε σημείο που δεν ήξερε ούτε να γράφει.

Οι πνευματικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν σε ηλικία 18 ετών σε μοναστήρι, όπου μυήθηκε στη διδασκαλία των «Μαστιγουμένων», μίας αίρεσης, τα μέλη της οποίας ονομάζονταν επίσης και πειθαρχούμενοι, κουκουλοφόροι ή δερόμενοι και οι οποίοι μαστιγώνονταν για λόγους μετανοίας ή εξιλέωσης. Διαστρεβλώνοντας τα κηρύγματα της αίρεσης αυτής, ο Ρασπούτιν διατύπωσε δικό του δόγμα, σύμφωνα με το οποίο η σεξουαλική εξάντληση ήταν το καλύτερο μέσο για να φθάσει ο πιστός στην κατάσταση της «θείας αταραξίας», ώστε να βρεθεί πιο κοντά στον Θεό.

Έφυγε από το μοναστήρι πριν γίνει μοναχός και επέστρεψε στο χωριό του, όπου παντρεύτηκε το 1889 και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Τελικά, όμως, εγκατέλειψε το σπίτι και την οικογένειά του το 1901 για να γίνει προσκυνητής και πέρασε μεγάλο διάστημα περιπλανώμενος φτάνοντας μέχρι το Άγιο Όρος και τα Ιεροσόλυμα. Στο διάστημα αυτό, ζούσε από τις δωρεές των χωρικών ως αναχωρητής . Στα δύο χρόνια που μεσολάβησαν από τη στιγμή που έφυγε από το Ποκρόφσκογε, κατάφερε να γίνει γνωστός για τις υποτιθέμενες θεραπευτικές του δυνάμεις, αλλά και για τη σκανδαλώδη σεξουαλική του συμπεριφορά.

To 1903, ο Ρασπούτιν παρέα με τη φήμη για τις υποτιθέμενες υπερφυσικές ικανότητές του, έφτασε στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί, χάρη σε μια μανία που είχε καταλάβει την υψηλή κοινωνία για τον μυστικισμό και τον αποκρυφισμό, κατάφερε να αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές σε αριστοκρατικούς κύκλους.

Η πρώτη επαφή του Ρασπούτιν με το αυτοκρατορικό ζεύγος ήταν το φθινόπωρο του 1905, όταν στη Ρωσία διαδραματίζονταν τα γεγονότα της γνωστής εξέγερσης ενάντια στη μοναρχία. Εκτός όμως από τα γεγονότα αυτά, την αυτοκρατορική οικογένεια είχε κλονίσει και η ανακάλυψη ότι ο Αλεξέι Νικολάγεβιτς, ο διάδοχος του θρόνου, ήταν αιμοφιλικός. Ο Ρασπούτιν, κατόρθωσε με αποστάγματα και γιατροσόφια δικής του εφεύρεσης να απαλύνει το πρόβλημα των αιμορραγιών του αγοριού και με το περιστατικό αυτό άρχισε μια δεκαετία κυριαρχίας του στις υποθέσεις της τσαρικής οικογένειας και του κράτους, αφού είχε φροντίσει να πείσει το ανήσυχο ζεύγος ότι η ζωή του παιδιού εξαρτιόταν από τον ίδιο.

Ζώντας στην Πετρούπολη και κηρύσσοντας ότι η σωματική επαφή μαζί του είχε εξαγνιστικά και θεραπευτικά αποτελέσματα, κατάφερε να αποπλανήσει πολλές γυναίκες και, ενώ οι αναφορές για τη διαγωγή του έφταναν στον τσάρο Νικόλαο, εκείνος δεν τις πίστευε, ενώ τιμωρούσε με πολιτικούς διωγμούς εκείνους που τις μετέφεραν.

Μέχρι το 1911 η συμπεριφορά του Ρασπούτιν είχε πάρει διαστάσεις σκανδάλου και οι ερωτικές ιστορίες για τον ακόλαστο αυτό «καλόγερο» ήταν στα χείλη όλων. Τελικά, ύστερα από πιέσεις, ο τσάρος εξόρισε τον ευνοούμενό του, αλλά κάτω από την επιμονή της τσαρίνας Αλεξάνδρας αναγκάστηκε να ανακαλέσει την απόφασή του λίγους μήνες αργότερα, καθώς δεν ήταν διατεθειμένος να θέσει σε κίνδυνο την ζωή του γιου του ή να δυσαρεστήσει την σύζυγό του, που ήταν φανατικά πιστή του Ρασπούτιν, επειδή της έλεγε πως ήταν «αγία» και πως την βλέπει στα όνειρά του με φωτοστέφανο.

Ο Ρασπούτιν ξελόγιαζε δεκάδες γυναίκες ανήλικες και ενήλικες. Καθημερινά τις υποχρέωνε να ικανοποιούν τα σαδιστικά σεξουαλικά βίτσια του, λέγοντας τους ότι τις εξαγνίζει και απομακρύνει από μέσα τους το σατανά. Τις έπειθε με μια μόνο ματιά καθώς είχε πολύ έντονο βλέμμα, αλλά και τη δυνατότητα να γυρνά τους βολβούς των ματιών του. Μερικές φορές πάθαινε κρίσεις, άρπαζε βίαια μια πόρνη του δρόμου, εξαφανιζόταν σε κάποιο σπίτι και σε λίγο έβγαινε μιλώντας με δυνατή φωνή και κάνοντας περίεργες χειρονομίες. Στην πρωτεύουσα κυκλοφορούσε η φήμη ότι ήταν προικισμένος με ένα τεράστιο όργανο, σαν του αλόγου. Ταυτόχρονα, αυξανόταν ο κύκλος των πιστών του Ρασπούτιν στο γυναικείο πληθυσμό των αργόσχολων κυριών της υψηλής κοινωνίας. Τον σέβονταν και τον τιμούσαν σα να ήταν επίσκοπος, ενώ δεν ανήκε καν σε μια μονή. Οι κοντέσες και οι δούκισσες επισκέπτονταν το διαμέρισμά του, του φιλούσαν το χέρι, γονάτιζαν μπροστά του, τον γέμιζαν δώρα και όταν έφευγαν ζητούσαν ως χάρη να πάρουν μαζί τους για να πλύνουν τα λερωμένα ρούχα του, αν ήταν δυνατόν με υπολείμματα ιδρώτα!…

Η δύναμη του τυχοδιώκτη χωρικού έφτασε στο απόγειό της μετά το 1915, όταν ο Νικόλαος έφυγε για το μέτωπο κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο τσάρος Νικόλαος ανέλαβε προσωπικά την ηγεσία του στρατού επειδή ο Ρασπούτιν ισχυρίστηκε ότι είδε σε όραμα, ότι σε αντίθετη περίπτωση θα χανόταν ο πόλεμος. Με την απουσία του Νικολάου, η αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα διαδραμάτισε έναν πιο ενεργό ρόλο στη διακυβέρνηση και έτσι ο Ρασπούτιν κατάφερε να ασκεί σημαντική επιρροή διορίζοντας και παύοντας το προσωπικό του κράτους κατά τις επιθυμίες του. Η δύναμη αυτή τον έκανε να παραφέρεται και να αναγκάζει νομάρχες, υπουργούς και διευθυντές να εξευτελίζονται κολακεύοντας τον ευνοούμενο της τσαρίνας. Ο ίδιος ο Ρασπούτιν, αν άλλαζε γνώμη για την ικανότητα κάποιου στελέχους, έπειθε την Αλεξάνδρα να τον διώξει, λέγοντας απλά ότι «μπήκε ο διάβολος μέσα του» και κολακεύοντας ταυτόχρονα τη δική της αφέλεια λέγοντας ότι «βλέπει τον Χριστό να στέκει στο πλάι της».

Εναντίον του Ρασπούτιν οργανώθηκε συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν πρόσωπα του συγγενικού περιβάλλοντος του Τσάρου, με σκοπό να τερματιστούν τα απανωτά πλήγματα που δεχόταν η μοναρχία σε μια τόσο ταραγμένη εποχή, την οποία τελικά θα ακολουθούσε η περίφημη Ρωσική επανάσταση. Τη νύχτα της 29ης προς την 30η Δεκεμβρίου 1916, ο σύζυγος της ανιψιάς του Τσάρου, Γιουσούποφ, προσκάλεσε τον Ρασπούτιν στο σπίτι του και του προσέφερε δηλητηριασμένο κρασί και γλυκό.

Το τέλος του Ρασπούτιν όμως ήταν εξίσου επεισοδιακό με τη ζωή του. Ενώ ήπιε το δηλητηριασμένο κρασί, ζητά δεύτερο ποτήρι, τρώει και τα γλυκά, όμως δεν δείχνει κανένα ίχνος αδιαθεσίας. Υπάρχει η θεωρία ότι η ζάχαρη εξουδετέρωσε την επίδραση του δηλητηρίου. Έτσι, ο Γιουσούποφ τον πλησιάζει και του ρίχνει μια σφαίρα στην καρδιά. Ο Ρασπούτιν όμως καταφέρνει να συρθεί φωνάζοντας μέχρι την αυλή, όπου τον προφταίνουν και του αδειάζουν ολόκληρο γεμιστήρα επάνω του. Κατόπιν, πήραν το σώμα του, το τύλιξαν μέσα σ’ ένα χοντρό ύφασμα, του έδεσαν ένα βαρίδι και το φόρτωσαν σε ένα αμάξι για να το ρίξουν στο παγωμένο ποτάμι. Καθώς το ξεφόρτωναν όμως, διαπίστωσαν ότι το σώμα του ακόμα κινείτο και την επόμενη μέρα όλη η Ρωσία γνωρίζει ότι ο Ρασπούτιν δεν έπαψε ν’ ανασαίνει παρά μόνο μετά το ρίξιμό του στον ποταμό. Αυτό ήταν αρκετό ώστε τα λαϊκά αναγνώσματα να δημιουργήσουν ένα θρύλο γύρω από τον Ρασπούτιν, κάνοντας τους χωρικούς να φοβούνται το στοιχειωμένο πνεύμα του.

Η θεωρούμενη και μοναδική του κόρη, Μαρία, πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1977 σε προάστιο του Λος Άντζελες

 

Πηγή:Wikipedia, mixanitouxronou.gr