Τουλάχιστον ως σοκαριστική μπορεί να χαρακτηριστεί η ομολογία της οικιακής βοηθού στη Ρόδο για το πώς διέπραξε τη δολοφονία της κατάκοιτης ηλικιωμένης χθες το πρωί στις Καλυθιές, αλλά κι άλλων τριών γυναικών παλιότερα.

Η οικιακή βοηθός συνελήφθη από αστυνομικούς που ειδοποιήθηκαν από την ίδια και έσπευσαν στο σπίτι. «Έπνιξα την Φλώρα, ελάτε», φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Δημοκρατική» να είπε στο τηλέφωνο. Η 45χρονη περίμενε τους αστυνομικούς στην οικία της 75χρονης, την οποία φρόντιζε και τους ενημέρωσε ότι τις πρώτες πρωινές ώρες της ίδιας ημέρας την έπνιξε με μαξιλάρι.

Πιο συγκεκριμένα υποστήριξε ότι τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 21ης Νοεμβρίου, χωρίς κάποια αιτία, τοποθέτησε ένα μαξιλάρι στο πρόσωπό της, ενώ αυτή κοιμόταν, με συνέπεια να την αναισθητοποιήσει.

Προέκυψε από την προανάκριση ότι αρχικά τοποθέτησε το χέρι στο πρόσωπό της ενώ βρισκόταν στο κρεβάτι κι ακολούθως έβαλε το μαξιλάρι στο πρόσωπό της και την σκότωσε εξαιτίας της δυσφορίας που όπως είπε της προκάλεσαν οι φωνές και ο χαρακτήρας της.

Το πλήρωμα του ασθενοφόρου βρήκε την 75χρονη γυναίκα στο κρεβάτι και προσπάθησε να την επαναφέρει, καθώς μέχρι εκείνη την ώρα είχε ισχνό σφυγμό, ωστόσο παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των ανθρώπων του ΕΚΑΒ, αυτό δεν κατέστη δυνατό και τελικά λίγη ώρα αργότερα πιστοποίησαν τον θάνατό της.

Σημειώνεται ότι η 75χρονη έχει ένα παιδί το οποίο φιλοξενείται σε ίδρυμα, ενώ η δράστιδα έχει ομοίως νοσηλευτεί στο παρελθόν στο ψυχιατρείο της Λέρου. Έχει ένα παιδί το οποίο είχε επιχειρήσει στο παρελθόν να το πνίξει με ζώνη και για τον λόγο αυτό της έχει αφαιρεθεί η επιμέλειά του και την έχει αναλάβει η γιαγιά του.

Η 45χρονη είχε αναλάβει αποκλειστικά την φροντίδα της 75χρονης και διέμενε μαζί της.

Η συμβίωσή τους ήταν δύσκολη, καθώς η 75χρονη ήταν απαιτητική και η 45χρονη λόγω και των ψυχιατρικής φύσεως προβλημάτων που αντιμετώπιζε δεν μπορούσε να την διαχειριστεί. Δεν υπήρχαν όμως ενδείξεις για αυτά που ακολούθησαν και κανείς από τους οικείους του θύματος δεν φανταζόταν αυτά που έμελλε να συμβούν.

Εξεταζόμενη χθες στο πλαίσιο της προανάκρισης ομολόγησε τις πράξεις της υποστηρίζοντας ότι είχε σταματήσει να λαμβάνει την αντιψυχωσική αγωγή που της έχουν συνταγογραφήσει για να αντιμετωπίζει τη σχιζοφρένεια από την οποία πάσχει, καθώς της προκαλούσε βαριά καταστολή.

Η μη λήψη των φαρμάκων της όπως περιέγραψε με ακατάληπτη περιγραφή που σε ορισμένα σημεία της δεν έβγαζαν νόημα οι αστυνομικοί, της προκαλούσε εκνευρισμό και αισθήματα που δεν μπορούσε να ελέγξει και ισχυρίστηκε ότι η ηλικιωμένη την εκνεύρισε γιατί δεν την άφηνε να ηρεμήσει και την σκότωσε.

Οι καταθέσεις που έδωσε η 45χρονη
H 45χρονη στο πλαίσιο της προανάκρισης δίνοντας αδιευκρίνιστες πληροφορίες, ομολόγησε στους αστυνομικούς τρεις ακόμη φόνους. Σε κατάθεση που έδωσε σύμφωνα με τις πληροφορίες της «Δημοκρατικής» αναφέρθηκε αρχικώς στην απόπειρα ανθρωποκτονίας του γιου της, Ταξιάρχη, σε ηλικία ενός έτους. Είπε ότι τότε είχε διακόψει τη φαρμακευτική αγωγή της και προσπάθησε να τον πνίξει και για τον λόγο αυτό την έκλεισαν στο ψυχιατρείο.

Στη δεύτερη κατάθεση που έδωσε είπε ότι προ 10ετίας όταν είχε λάβει εξιτήριο από το ψυχιατρείο της Λέρου έμεινε στο σπίτι ενός ημεδαπού και φρόντιζε μία 63χρονη που είχε πρόβλημα με την καρδιά της. Κοιμόταν, όπως περιέγραψε, μαζί της κι ένα μεσημέρι πήρε μια σύριγγα έβαλε μέσα νερό και χάπια της πίεσης που ελάμβανε και της τα χορήγησε από το στόμα με αποτέλεσμα τον θάνατό της. Την επόμενη ημέρα όπως περιέγραψε πήγε στην κηδεία και φόρεσε και μαύρα.

Σε άλλη κατάθεση της αναφέρθηκε πως ήλθε σε επαφή με την οικογένεια μίας 86χρονης προ διετίας και πως ανέλαβε έναντι αμοιβής 650 ευρώ την φροντίδα της. Είπε ότι την πρόσεχε ένα χρόνο περίπου και κοιμόντουσαν μαζί σε δύο ενωμένα μονά κρεβάτια και της κρατούσε το χέρι. Η συγκεκριμένη ηλικιωμένη, όπως είπε, είχε κολίτιδα και σάκχαρο και όταν σταμάτησε τα χάπια που ελάμβανε για την αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας έβαλε σε μια σύριγγα γιαούρτι και ζάχαρη ή μέλι και της το έδωσε. Την επόμενη ημέρα μεταφέρθηκε η ηλικιωμένη με το ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο και πέθανε μια εβδομάδα μετά. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχε σκοπό να την σκοτώσει και ότι της έδωσε το συγκεκριμένο μείγμα τροφών γιατί δεν έτρωγε διότι είχε προσβληθεί από κορονοϊό.

Περιέγραψε ακολούθως ότι ανέλαβε την φροντίδα μίας 70χρονης που έπασχε από άνοια, ήταν παχύσαρκη και κατάκοιτη. Υποστήριξε ότι την έδερνε γιατί δεν έτρωγε το φαγητό της. Είπε ότι είχε σταματήσει να λαμβάνει την αγωγή της για την αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας νευρίαζε και έδερνε την ηλικιωμένη. Πιθανολόγησε ότι ευθύνεται για τον θάνατό της γιατί την είχε χτυπήσει στο κεφάλι και δεν την τάιζε σωστά.

Ωστόσο, σε ό,τι αφορά στον θάνατο της τελευταίας, οι αστυνομικοί ήρθαν σε επαφή με τους συγγενείς της ηλικιωμένης, οι οποίοι και δήλωσαν ότι ο θάνατός της παρήλθε έπειτα από μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και όχι στις 5 ημέρες που υποστηρίζει η 45χρονη και μάλιστα δήλωσαν ότι απομάκρυναν την οικιακή βοηθό από την συγγενή τους νωρίτερα από τον χρόνο που απεβίωσε η ηλικιωμένη.

Για το συμβάν εκδόθηκε χθες από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Νοτίου Αιγαίου το ακόλουθο δελτίο τύπου:

«Συνελήφθη σήμερα (21 Νοεμβρίου 2022) το πρωί στη Ρόδο, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας, μια 45χρονη ημεδαπή σε βάρος της οποίας σχηματίσθηκε ποινική δικογραφία για ανθρωποκτονία.

Ειδικότερα, όπως προέκυψε στο πλαίσιο άμεσης διερεύνησης σχετικής αναγγελίας, πρώτες πρωινές ώρες η 45χρονη προκάλεσε ασφυκτικό θάνατο σε ηλικιωμένη γυναίκα που φρόντιζε, μέσα σε κατοικία σε χωριό της Ρόδου.

Η συλληφθείσα θα οδηγηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου».

Την περασμένη εβδομάδα μου τηλεφώνησε μια φίλη κλαίγοντας. Είχε ρωτήσει το πρωί τον άντρα της για μια οικιακή δαπάνη κι εκείνος έγινε έξαλλος, τη χτύπησε επανειλημμένα και την πέταξε στον τοίχο.

«Τι να κάνω;», μου είπε ψιθυριστά, καθώς το σπίτι είναι μικρό και υπήρχε κίνδυνος ο άντρας της να την ακούσει. Όπως μου είπε, έχουν ξανασυμβεί τέτοιες σκηνές και θέλει να φύγει από το σπίτι μαζί με τα παιδιά. Φοβάται όμως ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο στη διάρκεια της καραντίνας. Και δεν θέλει να καταγγείλει τον άντρα της στην αστυνομία γιατί μπορεί να χάσει τη δουλειά του και να αφήσει την οικογένεια χωρίς εισοδήματα.

«Ο κορονοϊός μάς παγίδευσε στην κόλαση», είπε, εκφράζοντας την απόγνωσή της επειδή οι κυβερνήσεις επέβαλαν καραντίνα χωρίς να προστατεύσουν τις ευάλωτες οικογένειες.

Οσο την άκουγα, με κατέλαβε θλίψη όχι μόνο γι’αυτή την οικογένεια, αλλά και για πολλές ακόμη γυναίκες και παιδιά που είναι παγιδευμένα σε ένα κλουβί τρόμου, άγχους και κακοποίησης.

Στοιχεία από όλο τον κόσμο δείχνουν ότι ο εγκλεισμός έχει οδηγήσει σε αύξηση της οικιακής βίας. Στη Βρετανία, οι κλήσεις στην ειδική τηλεφωνική γραμμή έχουν αυξηθεί κατά 49% και είναι πλέον 400 την ημέρα.

Ανάλογα είναι τα στοιχεία από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και πολλές ακόμη χώρες, γεγονός που έκανε τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες να ζητήσει από τις κυβερνήσεις να θέσουν στην πρώτη γραμμή την ασφάλεια των γυναικών.

Ακόμη και σε μέρη όπου οι καταγγελίες μειώνονται – όπως στο Λος Αντζελες, όπου έχουν μειωθεί κατά 18% σε σχέση με πέρυσι -, αυτό προκαλεί ανησυχία, όχι ανακούφιση, καθώς η αστυνομία φοβάται ότι πολλά θύματα φοβούνται να μιλήσουν ή δεν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν.

Για ορισμένες εύπορες και χαρούμενες οικογένειες, η καραντίνα μπορεί να μοιάζει με δημιουργικές διακοπές. Για τις περισσότερες οικογένειες, όμως, ο εγκλεισμός δημιουργεί γκρίνιες, άγχος και συχνά αρρώστιες. Και στα σπίτια με επιθετικά άτομα, ο εγκλεισμός ισοδυναμεί με εφιάλτη. Δεν είναι μόνο ότι είναι δύσκολο να δραπετεύσεις. Είναι κι ένα άλλο πρόβλημα: το πνευματικό κλουβί.

Εκείνοι που κακοποιούν τα θύματά τους δεν το κάνουν μόνο με τη σωματική βία. Τους κάνουν επίσης να πιστεύουν ότι η κακοποίηση είναι δικαιολογημένη, αν όχι αναπόφευκτη. Μερικές φορές απομονώνουν τα θύματά τους από τους άλλους, ελέγχουν τις επικοινωνίες τους ή τους κάνουν να ντρέπονται. Το ανώμαλο αρχίζει έτσι να φαίνεται ομαλό.

Η πανδημία ενισχύει την αίσθηση αυτή. Σήμερα τίποτα δεν μοιάζει εντελώς «ομαλό». Απαιτείται φυσική απόσταση. Πολλοί αισθάνονται ψυχολογική κατάπτωση. Για τα θύματα κακοποίησης, είναι ακόμη πιο δύσκολο να διαφύγουν, καθώς αυτό απαιτεί ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική και σωματική ενέργεια – για να μη μιλήσουμε για τα χρήματα.

Μπορούν να βοηθηθούν τα θύματα; Φυσικά. Χρειάζεται όμως μεγαλύτερη υποστήριξη. Η φίλη μου μου είπε ότι προσπάθησε να τηλεφωνήσει στην ειδική γραμμή, αλλά την άφησαν να περιμένει τόσο πολλή ώρα που τελικά το έκλεισε.

Πρέπει επίσης να υπάρξουν κι άλλοι τρόποι για να καταγγέλλουν τα θύματα το πρόβλημά τους χωρίς να τους καταλάβουν. Μια ωραία ιδέα που ξεκίνησε από τις Κανάριες Νήσους και τη μιμήθηκαν στη συνέχεια αρκετές χώρες είναι να χρησιμοποιούν τα θύματα τον κωδικό «Mask-19» στα φαρμακεία ώστε να δηλώνουν με διακριτικό τρόπο το πρόβλημά τους.

Τα άδεια ξενοδοχεία μπορεί και πρέπει να χρησιμοποιούνται ως ξενώνες. Οι κυβερνήσεις πρέπει να ενισχύουν οικονομικά όσους προσπαθούν να ξεφύγουν. Υπάρχει επίσης η απόλυτη ανάγκη θεραπείας, όχι μόνο τώρα αλλά και στο μέλλον. Το τραύμα από την οικιακή βία μπορεί να διαρκέσει για χρόνια.

Υπάρχει και κάτι ακόμη που μπορούμε να κάνουμε: να έχουμε τον νου μας. Η φίλη μου σκοπεύει να μείνει στο σπίτι της, αφού δεν έχει χρήματα και δεν θέλει να ταράξει τα παιδιά της, ελπίζοντας ότι τα πράγματα θα ηρεμήσουν. Θέλει όμως η ιστορία της να γίνει γνωστή , ώστε να αποκαλυφθεί τι προκαλεί η καραντίνα σε οικογένειες όπως η δική της και να λάβουν οι κυβερνήσεις μέτρα.