Για μια σχετικά συχνή πάθηση, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) εξακολουθεί να είναι ευρέως παρεξηγημένη – ειδικά η ΔΕΠΥ στους ενήλικες. Αυτό είναι ένα πρόβλημα, γιατί μπορεί να επηρεάσει τα πάντα, από την εργασία σας μέχρι τις σχέσεις σας.

ΜΥΘΟΣ: Η ΔΕΠ-Υ υποχωρεί με την ηλικία.

ΑΛΗΘΕΙΑ: Για τους περισσότερους ανθρώπους, διαρκεί μια ζωή.

Εάν έχετε ΔΕΠΥ, ο εγκέφαλός σας λειτουργεί λίγο διαφορετικά από τους άλλους ανθρώπους. Αυτό διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεστε και αλληλεπιδράτε με τον κόσμο, από το πώς παίρνετε αποφάσεις έως το πώς ενεργείτε σε κοινωνικές καταστάσεις. Για τους περισσότερους ανθρώπους, δεν τελειώνει με την παιδική ηλικία. «Κάπου μεταξύ 60% και 80% των παιδιών και των εφήβων με ΔΕΠΥ μετατρέπονται σε ενήλικες που εξακολουθούν να έχουν ΔΕΠΥ», λέει ο Δρ Στίβενς.

ΜΥΘΟΣ: Εάν δεν είστε υπερκινητικοί, δεν έχετε ΔΕΠΥ.

ΑΛΗΘΕΙΑ: Η υπερκινητικότητα δεν είναι πάντα σύμπτωμα.

Όταν οι ειδικοί υγείας διαγιγνώσκουν ΔΕΠΥ, εξετάζουν περισσότερα από δώδεκα πιθανά συμπτώματα. Μόνο μερικά σχετίζονται με την υπερκινητικότητα. Άλλα σχετίζονται με την παρορμητικότητα και την απροσεξία. Για παράδειγμα, εδώ είναι μερικές συμπεριφορές που μπορεί να είναι ένα λιγότερο γνωστό σύμπτωμα ΔΕΠΥ:

Συχνή διακοπή συνομιλιών
Χρόνια καθυστέρηση ή κακή διαχείριση χρόνου
Παρορμητικές δαπάνες ή οικονομικές δυσκολίες
Λήθη ή απώλεια των ιχνών των πραγμάτων
Αποδιοργανωμένος χώρος διαβίωσης ή εργασίας

ΜΥΘΟΣ: Δεν είναι μεγάλη υπόθεση.

ΑΛΗΘΕΙΑ: Η ΔΕΠΥ στους ενήλικες επηρεάζει την υγεία και την ευτυχία.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν πρόσφατα χιλιάδες μελέτες για τη ΔΕΠΥ και βρήκαν κάποιες απογοητευτικές τάσεις. Εάν έχετε ΔΕΠΥ, είναι πιο πιθανό να:

Τραυματιστείτε: 1,5 φορές πιο πιθανό
Τρακάρετε το αυτοκίνητό σας: 37% περισσότερες πιθανότητες
Είναι επίσης πιο πιθανό να κάνετε κατάχρηση ουσιών – συγκεκριμένα:

Αλκοόλ: 1,7 φορές πιο πιθανό
Κοκαΐνη: 2 φορές πιο πιθανό
Μαριχουάνα: 2,5 φορές πιο πιθανό
Μια πρόσφατη σκανδιναβική μελέτη προτείνει επίσης ότι από τη στιγμή που θα συνταξιοδοτηθείτε, θα μπορούσατε να:

Έχετε 25% χαμηλότερη καθαρή αξία σε σύγκριση με τους συνομηλίκους σας
Νιώθετε λιγότερο ικανοποιημένοι με τη ζωή σας
Έχετε μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοκτονίας

«Εάν έχετε ΔΕΠΥ και δεν λαμβάνετε θεραπεία, μπορεί να υπάρξει ουσιαστικός πρακτικός αντίκτυπος», λέει ο Δρ Στίβενς.

ΜΥΘΟΣ: Η φαρμακευτική αγωγή είναι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της ΔΕΠΥ στους ενήλικες.

ΑΛΗΘΕΙΑ: Η θεραπεία και ακόμη και ο διαλογισμός με επίγνωση μπορούν να βοηθήσουν.

«Τα φάρμακα για την ΔΕΠΥ βοηθούν πολύ, αλλά η έρευνα δείχνει ότι δεν αποτελούν θεραπεία. Διαχειρίζονται τα συμπτώματα όταν τα παίρνετε, αλλά όχι πάντα 100%,» λέει ο Δρ Στίβενς. Οι ειδικοί συχνά συνιστούν επίσης γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία. Την τελευταία δεκαετία, δεκάδες μελέτες έχουν δείξει επίσης ότι οι ασκήσεις που βασίζονται στην ενσυνειδητότητα μπορεί να βοηθήσουν. Ακόμη και τώρα, οι ερευνητές της ΔΕΠΥ μελετούν νέες μη φαρμακολογικές θεραπείες για να δουν πόσο καλά λειτουργούν με άλλες πολλά υποσχόμενες επιλογές – τόσο για τη ΔΕΠΥ σε ενήλικες όσο και σε παιδιά.

Πιστεύετε ότι μπορεί να έχετε ΔΕΠΥ;
Εάν είστε ενήλικας και πιστεύετε ότι μπορεί να έχετε ΔΕΠΥ, επικοινωνήστε με έναν ειδικό που μπορεί να σας εξηγήσει τη διαδικασία αξιολόγησης. Αυτός μπορεί να είναι πάροχος πρωτοβάθμιας περίθαλψης, πάροχος ψυχικής υγείας ή νευρολόγος. Το κλειδί είναι να αναζητήσετε κάποιον με μεγάλη εμπειρία να βοηθάει ασθενείς με ΔΕΠΥ. «Ένας επαγγελματίας με εμπειρία ΔΕΠΥ μπορεί να σας βοηθήσει να βάλετε τη ζωή και τις εμπειρίες σας στο σωστό πλαίσιο και να σας προσφέρει την υποστήριξη που χρειάζεστε για να βεβαιωθείτε ότι ζείτε την καλύτερη ζωή σας», λέει ο Δρ. Στίβενς.

«Δώδεκα μύθοι σχετικά με τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία αποκαλύπτονται» τιτλοφορείται το άρθρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από την έναρξη της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία.

Αναλυτικά, η Κομισιόν γράφει στο άρθρο της:

 «Πριν από έναν χρόνο η Ρωσία ξεκίνησε έναν απρόκλητο επιθετικό πόλεμο κατά της ειρηνικής γειτονικής της χώρας, της Ουκρανίας, δείχνοντας στον κόσμο το πραγματικό πρόσωπο των ιμπεριαλιστικών φιλοδοξιών του Κρεμλίνου. Σήμερα, η Ουκρανία εξακολουθεί να μάχεται, παραμένει ανθεκτική και εξακολουθεί να είναι αποφασισμένη να υπερισχύσει της ρωσικής επίθεσης.

Η Ρωσία προετοιμάστηκε για τον πόλεμό της κατά της Ουκρανίας διαδίδοντας μύθους για τη χώρα. Πολύ πριν από την εισβολή πλήρους κλίμακας στις 24 Φεβρουαρίου 2022, μια συνεχής ροή παραπληροφόρησης άνοιξε το δρόμο για τη ρωσική στρατιωτική επιθετικότητα. Έχουμε εντοπίσει και αποκαλύψει την παραπληροφόρηση υπέρ του Κρεμλίνου καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Στην παρούσα επισκόπηση θα αποκαλύψουμε κάποιους κυρίαρχους μύθους σχετικά με τον πόλεμο, οι οποίοι διαδίδονται ενεργά από το οικοσύστημα παραπληροφόρησης υπέρ του Κρεμλίνου.

Μύθος: η ρωσική νίκη στον πόλεμο είναι αναπόφευκτη. Είτε η Ρωσία θα κερδίσει τον πόλεμο είτε η σύγκρουση θα οδηγήσει στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η δυτική στρατιωτική στήριξη στην Ουκρανία κλιμακώνει την κατάσταση και παρατείνει τα δεινά. Ο μόνος δρόμος προς την ειρήνη είναι η αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας.

Η αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, η αποφασιστικότητα και το άκαμπτο μαχητικό πνεύμα της Ουκρανίας έχουν αποδείξει επανειλημμένα ότι οι προοπτικές του Κρεμλίνου στον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας κάθε άλλο παρά νίκη σηματοδοτούν. Ο κόσμος έχει περιθωριοποιήσει τη Ρωσία, απαιτώντας την άμεση παύση των επιθέσεων στην Ουκρανία και την άνευ όρων απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων πέραν των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της Ουκρανίας. Από τότε που η Ρωσία ξεκίνησε τον απρόκλητο «πόλεμο τριών ημερών», η Ουκρανία κατόρθωσε να αναχαιτίσει την προέλαση των εισβολέων, να ανατρέψει την παλίρροια και να απελευθερώσει σημαντικά εδάφη από τον ρωσικό προσωρινό στρατιωτικό έλεγχο. Επίσης, οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν διαβρώσει σοβαρά τα ρωσικά στρατιωτικά μέσα.

Η επιμονή της Ουκρανίας απέναντι στην ακατανίκητη επιθετικότητα μάς έδειξε την πραγματική έννοια του θάρρους. Η στρατιωτική στήριξη της Δύσης προς την Ουκρανία κάνει τη διαφορά στο πεδίο της μάχης κάθε μέρα, βοηθώντας την Ουκρανία να προασπίσει το δικαίωμά της στην αυτοάμυνα, το οποίο κατοχυρώνεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Οι ρωσικές προτάσεις για κατάπαυση του πυρός ή ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις δεν είναι ειλικρινείς, αλλά απλώς ελιγμοί δημοσίων σχέσεων. Μια προσεκτική τους ανάλυση αποκαλύπτει τις ιμπεριαλιστικές ρωσικές απαιτήσεις για παράδοση της Ουκρανίας και εγκατάλειψη μεγαλύτερου μέρους της επικράτειάς της και της κυριαρχίας της.

Ο πραγματικός δρόμος προς την ειρήνη είναι η πλήρης απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων από την Ουκρανία εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της και η πλήρης εγκατάλειψη της ρωσικής επιθετικής πολιτικής. Η Ρωσία ξεκίνησε έναν απρόκλητο πόλεμο στην Ευρώπη περιφρονώντας κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, και ιδίως τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Η ειρήνη δεν μπορεί να επιτευχθεί αφήνοντας μια άοπλη Ουκρανία να αντιμετωπίσει μια άκρως στρατιωτικοποιημένη Ρωσία που αρνείται την κυριαρχία της Ουκρανίας και δεν κρύβει τις διαθέσεις για γενοκτονία.

Μύθος: Η Ρωσία βρίσκεται σε πόλεμο με τη Δύση. Η Ουκρανία είναι απλώς εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ και πεδίο μάχης. Η Ρωσία αμύνεται κατά της επιτιθέμενης Ουκρανίας.

Η Ρωσία ξεκίνησε μια εισβολή πλήρους κλίμακας στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022 και, από τότε και μέχρι σήμερα, η Ουκρανία εξακολουθεί να αμύνεται. Ο ψευδής ισχυρισμός ότι η Ουκρανία είναι ο επιτιθέμενος είναι μια κλασική τακτική χειραγώγησης υπέρ του Κρεμλίνου να παρουσιάσει τη Ρωσία ως θύμα και να περισπάσει το κοινό από τη δική της επιθετικότητα. Ενώ αυτό το αφήγημα είναι ξεκάθαρα παράλογο για το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, για το ολοένα και πιο απομονωμένο περιβάλλον πληροφόρησης στη Ρωσία χρησιμεύει ως έκκληση για κινητοποίηση της δημόσιας στήριξης στις αυταρχικές πολιτικές του Κρεμλίνου.

Το αφήγημα παραπληροφόρησης υπέρ του Κρεμλίνου, ότι δήθεν η Ρωσία μάχεται κατά της Δύσης στην Ουκρανία, προβλήθηκε ακόμη περισσότερο μετά την επιτυχή αντεπίθεση της Ουκρανίας κατά των Ρώσων εισβολέων. Οι προπαγανδιστές υπέρ του Κρεμλίνου αρέσκονται ιδιαίτερα να προβάλλουν αυτό το αφήγημα κάθε φορά που η Ουκρανία λαμβάνει στρατιωτική στήριξη από τους δυτικούς εταίρους της ή όταν η Ρωσία χάνει τον έλεγχό της σε προσωρινά κατεχόμενα εδάφη της Ουκρανίας. Ούτε ΕΕ ούτε η Δύση ούτε το ΝΑΤΟ έχει κηρύξει πόλεμο κατά της Ρωσίας. Η ΕΕ, οι ΗΠΑ και πολλά κράτη μέλη του ΝΑΤΟ παρέχουν στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία για να την βοηθήσουν να αποκρούσει την απρόκλητη επίθεση της Ρωσίας, αλλά δεν εμπλέκονται σε καμία σύγκρουση.

 Μύθος: Η Ουκρανία αναζητά πυρηνικά όπλα, επιτίθεται σε μη στρατιωτικές πυρηνικές υποδομές και κρύβει όπλα σε πυρηνικούς σταθμούς. Η Ουκρανία εργάζεται πάνω σε μια «βρώμικη βόμβα». Θα ήταν θεμιτό για τη Ρωσία να χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά όπλα κατά της Ουκρανίας.

Ενώ υπάρχουν πολλά που μπορούμε να αντιπαραθέσουμε εδώ, η συνολική τακτική είναι ξεκάθαρη. Η κινδυνολογία επιδιώκει να εκμεταλλευτεί την ορθολογική αποστροφή του κοινού για τα πυρηνικά όπλα και η όλο και πιο φιλοπόλεμη πυρηνική ρητορική κατά της Ουκρανίας είναι ένα σταθερό νήμα που υφαίνεται μέσα από τα πολεμικά αφηγήματα υπέρ του πολέμου του Κρεμλίνου.

Παρά τις συνεχείς κατηγορίες υπέρ του Κρεμλίνου, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η Ουκρανία εργάστηκε ποτέ για την κατασκευή πυρηνικών όπλων προοριζόμενων για χρήση κατά της Ρωσίας ή οποιουδήποτε άλλου. Στην πραγματικότητα, η Ουκρανία είναι μια χώρα χωρίς πυρηνικά όπλα από το 1994, όταν υπέγραψε το Μνημόνιο της Βουδαπέστης. Είναι μία από τις λίγες χώρες στον κόσμο που έχει εγκαταλείψει ένα πυρηνικό οπλοστάσιο, έχοντας εξαλείψει τα όπλα που κληρονόμησε από τη Σοβιετική Ένωση. Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία έχει ξεχάσει, όπως την εξυπηρετεί, τη δέσμευση που ανέλαβε όταν υπέγραψε τη συνθήκη επιβεβαιώνοντας ότι θα σεβαστεί την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και τα σύνορα της Ουκρανίας.

Το Κρεμλίνο σπεύδει επίσης να χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά αφηγήματα για να εκτρέψει την ευθύνη, να προβεί σε ελαφρώς καλυμμένες απειλές ή να καταφύγει σε πυρηνικούς εκβιασμούς προκειμένου να στηρίξει την επιθετικότητά του. Η δημιουργία μιας εικόνας ενός στριμωγμένου αλλά πυρηνικά οπλισμένου (όπως τονίζουν πάντα οι δημαγωγοί υπέρ του Κρεμλίνου) ζώου λειτουργεί προς όφελος του Κρεμλίνου.

Η Ρωσία χρησιμοποίησε τις κατηγορίες ότι η Ουκρανία δήθεν προσπαθεί να κατασκευάσει μια «βρώμικη βόμβα» ως πρόσχημα για μεγαλύτερη κλιμάκωση. Η Ουκρανία κάλεσε τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) να ερευνήσει τις τοποθεσίες που η Ρωσία ισχυρίζεται ότι δήθεν χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη μιας «βρώμικης βόμβας». ο ΔΟΑΕ δεν βρήκε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η Ουκρανία αναπτύσσει πυρηνικά υλικά για χρήση κατά της Ρωσίας.

Οι ισχυρισμοί ότι η Ουκρανία πλήττει σκόπιμα τις μη στρατιωτικές πυρηνικές υποδομές της είναι εξίσου αβάσιμοι. Στην πραγματικότητα, η Ουκρανία και οι ΗΠΑ έχουν καταβάλει επανειλημμένες προσπάθειες για την αποκλιμάκωση της έντασης γύρω από τον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια. Η Ρωσία έχει προβεί σε πολλές απερίσκεπτες ενέργειες με στόχο αυτό τον σταθμό. Τοποθέτησε στρατιωτικό εξοπλισμό και στρατεύματα μέσα στις εγκαταστάσεις, χρησιμοποίησε το περιβάλλον του ως βάση για πυραυλικές επιθέσεις, παίρνοντας τον de facto έλεγχο της εγκατάστασης και έκοψε τη σύνδεση με την κύρια γραμμή ηλεκτρικής ενέργειας πολλές φορές. Ο ΔΟΑΕ δεν έχει επιβεβαιώσει καμία ουκρανική βομβιστική ή άλλη επίθεση κατά του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ούτε πριν ούτε μετά από αυτές τις κατηγορίες του Κρεμλίνου.

Μύθος: Ολόκληρη η Ευρώπη στήριξε την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση, όπως ακριβώς η Ευρώπη στηρίζει σήμερα τη ναζιστική Ουκρανία. Η Ρωσία συνεχίζει τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο στην Ουκρανία για να απαλλαγεί ο κόσμος από τους Ναζί.

Εδώ και χρόνια παρακολουθούμε στενά τη χρήση του αφηγήματος του «φαντάσματος του ναζισμού» από το Κρεμλίνο. Το Κρεμλίνο έχει χρησιμοποιήσει συνεχώς αυτή την παραπληροφόρηση, που το εξυπηρετεί, καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου προκειμένου να προσδώσει στους Ουκρανούς απάνθρωπα χαρακτηριστικά και να τους διασύρει. Η παρουσίαση της Ρωσίας ως του σύγχρονου εξημερωτή του ναζισμού είναι ένα κλασικό παράδειγμα προβολής -ένας τρόπος για να μετατοπίσει το Κρεμλίνο την ευθύνη από τις δικές του καταστροφικές ενέργειες.

Οι κατηγορίες ότι ολόκληρη η Ευρώπη στήριξε την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση είναι πέρα από κάθε φαντασία. Αντιστρέφουν εντελώς την ιστορική πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, μέχρι το 1942, ο συνασπισμός κατά του Χίτλερ περιελάμβανε 26 κράτη, καθώς και τις εξόριστες κυβερνήσεις των κατεχόμενων ευρωπαϊκών χωρών. Η επίκληση της Ρωσίας περί πολέμου κατά του ναζισμού, με σκοπό να προκαλέσει μια ισχυρή ψυχολογική ή συναισθηματική αντίδραση, είναι όχι μόνο χειραγώγηση, αλλά και εντελώς γελοία, ιδίως αν ληφθεί υπόψη η στροφή του Κρεμλίνου προς μια απροκάλυπτα αντισημιτική ρητορική.

Μύθος: Η Ουκρανία είναι ένα τεχνητό κατασκεύασμα και όχι κυρίαρχο κράτος. Τα ουκρανικά εδάφη είναι ιστορικά ρωσικά. Οι άνθρωποι αυτών των εδαφών έχουν εκφράσει ελεύθερα την πολιτική τους βούληση να επιστρέψουν στη Ρωσία και είναι πατριωτικό καθήκον της Ρωσίας να απελευθερώσει και να προστατεύσει αυτούς τους ανθρώπους.

Η Ουκρανία είναι ένα κυρίαρχο κράτος με δική του ταυτότητα και μακρά ιστορία. Η άρνηση της κρατικής υπόστασης και της κυριαρχίας της Ουκρανίας είναι ένα ακόμη αφήγημα παραπληροφόρησης που οι προπαγανδιστές υπέρ του Κρεμλίνου προβάλλουν εδώ και χρόνια. Όταν η Ρωσία προσπάθησε να δικαιολογήσει την παράνομη αρπαγή εδαφών με τη διεξαγωγή εικονικών δημοψηφισμάτων στα προσωρινά κατεχόμενα εδάφη της Ουκρανίας, δεν προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι το οικοσύστημα παραπληροφόρησης υπέρ του Κρεμλίνου ανέλαβε δράση για άλλη μια φορά για να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ουκρανίας.

Οι προπαγανδιστές υπέρ του Κρεμλίνου χρησιμοποιούν συχνά τον ιστορικό αναθεωρητισμό ως τακτική χειραγώγησης για να διαμορφώσουν τον δημόσιο λόγο για τη στήριξη των τρεχουσών πολιτικών του Κρεμλίνου, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών παράνομης προσάρτησης των προσωρινά κατεχόμενων εδαφών της Ουκρανίας. Η εμμονή του Πούτιν να ξαναγράψει την ιστορία Η εμμονή του Πούτιν με την επανάληψη της ιστορίας είναι εξίσου καλά τεκμηριωμένη.

Δεν υπήρχε τίποτε ελεύθερο ή δημοκρατικό στα εικονικά δημοψηφίσματα. Οι ψηφοφόροι εξαναγκάστηκαν να ψηφίσουν με ένοπλους στρατιώτες να πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα για να συγκεντρώσουν ψήφους, σε άμεση αντίθεση με το σύνταγμα της Ουκρανίας. Η όλη διαδικασία παραβίασε το διεθνές δίκαιο και καταδικάστηκε από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ σχετικά με την προσάρτηση. Η απόφαση για την προσάρτηση καταδεικνύει τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου της Ρωσίας.

Μύθος: Η Ρωσία αγωνίζεται στην Ουκρανία κατά του δυτικού ιμπεριαλισμού και της νεοαποικιοκρατίας για να δημιουργήσει μια πολυπολική παγκόσμια τάξη στην οποία οι χώρες δεν θα παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις των άλλων χωρών.

Το καθεστώς του Κρεμλίνου επιδίωξε εδώ και καιρό να επιδείξει δημόσιο ύφος ως αντιιμπεριαλιστικό και αντιαποικιοκρατικό. Ωστόσο, ο βίαιος επιθετικός πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας αποκάλυψε τις ιμπεριαλιστικές και αποικιοκρατικές φιλοδοξίες της ίδιας της Ρωσίας έναντι των γειτόνων της στην Ευρώπη, στον Καύκασο και στην Ασία.

Με την έναρξη ενός πολέμου στην Ανατολική Ουκρανία το 2014, την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας το ίδιο έτος και την έναρξη μιας πλήρους κλίμακας εισβολής το 2022, η Ρωσία παραβίασε κατάφωρα το διεθνές δίκαιο και τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, απειλώντας την παγκόσμια ειρήνη, την παγκόσμια ασφάλεια και τη σταθερότητα.

Στις 2 Μαρτίου 2022 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία ψήφισμα με το οποίο απορρίφθηκε η βάναυση εισβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ουκρανία και ζητήθηκε από τη Ρωσία να αποσύρει αμέσως τις δυνάμεις της και να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο.

Τον Οκτώβριο του 2022 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία την καταδίκη των προσπαθειών της Ρωσίας να προσαρτήσει τέσσερις προσωρινά κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας, έπειτα από εικονικά δημοψηφίσματα.

Η παγκόσμια καταδίκη της στρατιωτικής επιθετικότητας της Ρωσίας κατά ενός ειρηνικού γείτονα δείχνει ότι η Ρωσία είναι μόνη και απομονωμένη.

Μύθος: Η Ουκρανία διαπράττει γενοκτονία στο Ντονμπάς εδώ και χρόνια και η Ρωσία χρειάστηκε να παρέμβει για να προστατεύσει τον λαό. Η Ουκρανία διεξάγει επίσης παραπλανητικές επιχειρήσεις και βιαιοπραγίες για να κατηγορήσει τη Ρωσία για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου.

Η κατηγορία της Ουκρανίας για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου και γενοκτονίας είναι πιθανότατα μία από τις πιο δόλιες μορφές παραπληροφόρησης υπέρ του Κρεμλίνου. Γενοκτονία είναι η εσκεμμένη και συστηματική καταστροφή μιας ομάδας ανθρώπων λόγω της εθνοτικής καταγωγής, της εθνικότητας, της θρησκείας ή της φυλής τους. Δεν υπήρχε τέτοιο σχέδιο στην Ουκρανία και δεν υπήρχαν ποτέ αποδεικτικά στοιχεία που να στηρίζουν τους ισχυρισμούς της Ρωσίας.

Μία από τις πιο ορατές περιπτώσεις ρωσικής χειραγώγησης πληροφοριών να προβάλει τα δικά της εγκλήματα στην Ουκρανία αφορούσε τις φρικαλεότητες που διέπραξαν Ρώσοι εισβολείς στη Μπούτσα. Η κατηγορία ότι η Ουκρανία διεξήγαγε παραπλανητικές επιχειρήσεις για να κατηγορήσει τη Ρωσία είναι τόσο ξεδιάντροπη όσο και αναληθής. Αντίθετα, έχουν ήδη διερευνηθεί τα εγκλήματα πολέμου της Ρωσίας στη Μπούτσα, στην Ιρπίν, στη Μαριούπολη και σε πολλά άλλα μέρη.

Επιπλέον, οι εσκεμμένες ρωσικές επιθέσεις κατά αμάχων και υποδομών, συμπεριλαμβανομένων σχολείων, νοσοκομείων και οικιστικών συνοικιών, έχουν τεκμηριωθεί επαρκώς, π.χ. στο Τσερνίχιβ, στη Μαριούπολη, στο Χάρκοβο και αλλού. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, θα μπορούσαν να ισοδυναμούν με εγκλήματα πολέμου.

Μύθος: Η Ρωσία διεξάγει ιερό πόλεμο κατά των άθεων σατανιστών στην Ουκρανία για να προστατεύσει τον Χριστιανισμό και τις παραδοσιακές αξίες.

Αν και μπορεί να φαίνεται σαν παρατραβηγμένη κατηγορία, η Ρωσία έχει συχνά αναφερθεί σε έναν ιερό πόλεμο κατά του ίδιου του Σατανά για να δικαιολογήσει τον πόλεμό της εναντίον της Ουκρανίας. Κατά τις πρώτες εβδομάδες και τους πρώτους μήνες του πολέμου, το Κρεμλίνο χρησιμοποίησε ισχυρισμούς περί ακράδαντης πίστης της Ουκρανίας προς τις σκοτεινές δυνάμεις προκειμένου να εξηγήσει την έλλειψη προόδου της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης.

Συχνά, οι προπαγανδιστές υπέρ του Κρεμλίνου, ιδίως ο Βλαντιμίρ Σολοβιόφ, αναπτύσσουν αυτό το αφήγημα παραπληροφόρησης σε συνδυασμό με αβάσιμες κατηγορίες κατά της Ουκρανίας για εικαζόμενη απόπειρα καταστροφής της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτή η τακτική χειραγώγησης ενισχύθηκε το 2019, όταν χορηγήθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας το καθεστώς ανεξάρτητης εκκλησίας και πάλι τον Νοέμβριο του 2022, όταν η ουκρανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα καταρτίσει νόμο για την απαγόρευση των εκκλησιών που συνδέονται με τη Ρωσία.

Η δαιμονοποίηση της Ουκρανίας και των δυτικών υποστηρικτών της ως άθεων ειδωλολατρών συμβαδίζει με την παραπληροφόρηση υπέρ του Κρεμλίνου ότι δήθεν η Δύση θέλει να καταστρέψει τις «παραδοσιακές αξίες». Μαζί, προβάλλουν τη Ρωσία ως προστάτιδα αυτών των αξιών. Αυτό το αφήγημα παραπληροφόρησης για την προστασία των απειλούμενων αξιών είναι γεμάτο από ομοφοβία που συχνά αγγίζει τα όρια της ρητορικής μίσους.

Μύθος: οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν, ανέπτυξαν και λειτούργησαν μυστικά προγράμματα ανάπτυξης βιολογικών όπλων σε εργαστήρια στην Ουκρανία, δοκιμάζοντας βιολογικά όπλα στον τοπικό πληθυσμό και εξοπλίζοντας την Ουκρανία με βιολογικά όπλα για να επιτεθεί στη Ρωσία.

Οι κατασκευασμένες ιστορίες των «παράνομων βιολογικών εργαστηρίων των ΗΠΑ» είναι κλασική περίπτωση θεωρίας συνωμοσίας που συναντά μια τακτική κινδυνολογίας, η οποία συχνά αναπτύσσεται από το Κρεμλίνο για να αποσπάσει την προσοχή και να προκαλέσει σύγχυση. Το οικοσύστημα παραπληροφόρησης υπέρ του Κρεμλίνου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να εμποδίσει τη σύμπραξη ΗΠΑ-Ουκρανίας για τη μείωση των βιολογικών απειλών, αναπροσάρμοσε μια παλαιά εκστρατεία παραπληροφόρησης για να δικαιολογήσει την απρόκλητη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Η παραπληροφόρηση υπέρ του Κρεμλίνου επιδιώκει να καταστήσει δυσδιάκριτη τη γραμμή μεταξύ βιολογικών όπλων και βιολογικής έρευνας, να ενδυναμώσει τον φόβο και να δυσφημίσει την Ουκρανία. Έγκυρες πηγές, μεταξύ άλλων η Ύπατη Εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών για θέματα αφοπλισμού, κ. Ιζούμι Νακαμίτσου, έχουν κατ’ επανάληψη καταρρίψει τους ισχυρισμούς για χρηματοδοτούμενα από τις ΗΠΑ βιολογικά εργαστήρια στην Ουκρανία για στρατιωτικούς σκοπούς.

Μύθος: Η ΕΕ δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς ρωσικούς ενεργειακούς πόρους. Οι ΗΠΑ ώθησαν την ΕΕ να εφαρμόσει πολιτικές που προκάλεσαν παγκόσμια ενεργειακή κρίση, επειδή η κρίση ωφελεί τις αμερικανικές εταιρείες ενέργειας.

Το Κρεμλίνο έχει μακρά παράδοση στη χρησιμοποίηση της ενέργειας ως όπλου στις εξωτερικές του σχέσεις και η παραπληροφόρηση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής της τακτικής. Μόνο που αυτή τη φορά, το τέχνασμα της Ρωσίας περί διακοπής των ροών φυσικού αερίου προς την ΕΕ επεφύλασσε στο Κρεμλίνο παταγώδη αποτυχία. Όταν η Ρωσία απαίτησε από την Ευρώπη να επιλέξει «Ουκρανία» ή «ρωσική ενέργεια», η ευρωπαϊκή απάντηση ήταν κατηγορηματική: «Ουκρανία».

Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της έσπευσαν να λάβουν πολλαπλά αντίμετρα για να αυξήσουν την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, όπως το σχέδιο REPowerEU και το σχέδιο «Αποθήκευση φυσικού αερίου για έναν ασφαλή χειμώνα» το οποίο συνίσταται σε εθελοντική μείωση της ζήτησης φυσικού αερίου κατά 15%. Τα υπόγεια αποθέματα φυσικού αερίου της ΕΕ καλύφθηκαν κατά 95 % και πλέον της χωρητικότητάς τους, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από το 80 % της χωρητικότητας για την επίτευξη του οποίου είχε οριστεί ως προθεσμία η 1η Νοεμβρίου 2022. Η Ευρώπη ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει αυτόν τον χειμώνα και κατόρθωσε να αντέξει τον ενεργειακό εκβιασμό της Ρωσίας.

Η παραπληροφόρηση υπέρ του Κρεμλίνου προσπαθεί επίσης να διασπάσει τη διατλαντική ενότητα προβάλλοντας μια ψευδή εικόνα της χαμένης κυριαρχίας της ΕΕ. Ειδικότερα, τα μέσα ενημέρωσης ισχυρίστηκαν ότι οι ΗΠΑ έχουν υποτάξει την ΕΕ και επωφελούνται από την αναταραχή στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Ωστόσο, η διαφοροποίηση του ενεργειακού εφοδιασμού αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ. Συμβάλλει στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας, στην αποτροπή του μονοπωλίου και στην ενίσχυση του ανταγωνισμού στην αγορά ενέργειας.

Μύθος: Η ΕΕ προκάλεσε παγκόσμια έλλειψη τροφίμων με την απαγόρευση των ρωσικών γεωργικών προϊόντων και λιπασμάτων. Η Ρωσία δεν φέρει καμία ευθύνη για την παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Η ΕΕ κρατά όλα τα σιτηρά από την Ουκρανία, αφήνοντας τις άλλες χώρες να λιμοκτονήσουν.

Εισβάλλοντας στην Ουκρανία, η Ρωσία απέκοψε αποτελεσματικά τα ουκρανικά προϊόντα από τις παγκόσμιες αγορές και επιδείνωσε την παγκόσμια οικονομική κατάσταση. Οι ενέργειες της Ρωσίας τροφοδοτούν τις υψηλές τιμές της ενέργειας και των λιπασμάτων σε όλο τον κόσμο, με ιδιαίτερο αντίκτυπο στην Αφρική και στις πιο ευάλωτες χώρες, αλλά και επηρεάζουν όλο και περισσότερο και άλλες περιοχές και χώρες. 

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι συγκρούσεις, η κλιματική αλλαγή και οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της COVID 19 έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στα συστήματα τροφίμων και στους ανθρώπους που βασίζονται σ’ αυτά. Η απρόκλητη επιθετικότητα της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας, ωστόσο, έχει επιδεινώσει σημαντικά αυτές τις προκλήσεις και τα τρωτά σημεία.

Βομβαρδίζοντας ουκρανικές υποδομές ενέργειας, ύδρευσης και μεταφορών, καίγοντας καλλιέργειες και κλέβοντας ουκρανικά δημητριακά, καταστρέφοντας τον γεωργικό εξοπλισμό της Ουκρανίας, την αποθήκευση καυσίμων και την εξόρυξη γεωργικής γης, η Ρωσία έχει υπονομεύσει τη μακροπρόθεσμη παραγωγή τροφίμων στην Ουκρανία και τις εξαγωγικές της ικανότητες.

Επιπλέον, η Ρωσία εξακολουθεί να εφαρμόζει εξαγωγικούς φόρους και ποσοστώσεις εξαγωγών τόσο για τα λιπάσματα όσο και για τα δημητριακά όπως το σιτάρι, το σιμιγδάλι, η σίκαλη, το κριθάρι κι ο αραβόσιτος.

Οι κυρώσεις της ΕΕ εξαιρούν ρητά τον εφοδιασμό με τρόφιμα και τα λιπάσματα: δεν έχουν επιβληθεί κυρώσεις έναντι των ρωσικών εξαγωγών τροφίμων στις παγκόσμιες αγορές. Οποιοσδήποτε μπορεί να δραστηριοποιείται, να αγοράζει, να μεταφέρει και να εξασφαλίζει τρόφιμα και λιπάσματα που εξέρχονται από τη Ρωσία. Σε αντίθεση με την παραπληροφόρηση της Ρωσίας, κανένα κράτος μέλος της ΕΕ δεν εμποδίζει τη δωρεά ρωσικών λιπασμάτων σε χώρες που έχουν ανάγκη.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η πλειονότητα των εξαγωγών τροφίμων που διευκολύνονται μέσω της Πρωτοβουλίας για τα Σιτηρά στον Εύξεινο Πόντο πηγαίνει σε τρίτες χώρες. Μόνο το 34 % αυτής της ποσότητας διατέθηκε στην ΕΕ. Και το 64 % του εξαγόμενου σιταριού έχει πάει σε αναπτυσσόμενες οικονομίες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με τους διεθνείς εταίρους, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των παγκόσμιων προσπαθειών για την αντιμετώπιση της επισιτιστικής ανασφάλειας. Μετά την εφαρμογή των λωρίδων αλληλεγγύης και της Πρωτοβουλίας για τα Σιτηρά στον Εύξεινο Πόντο, οι τιμές των τροφίμων μειώνονται συνεχώς, επιστρέφοντας στα προ του πολέμου επίπεδα.

Μύθος: Οι κυρώσεις της Δύσης κατά της Ρωσίας είναι παράνομες και προκαλούν παγκόσμια ζημία. Αποσταθεροποιούν την παγκόσμια οικονομία και αυξάνουν το κόστος ζωής για τους απλούς πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι κυρώσεις δεν έχουν επιπτώσεις στη ρωσική οικονομία και η Ρωσία έχει αποδείξει ότι οι κυρώσεις δεν είναι αποτελεσματικές.

Η παραπληροφόρηση υπέρ του Κρεμλίνου σχετικά με τις κυρώσεις της ΕΕ και της Δύσης αποτελεί παράδειγμα αντιφάσεων. Από τη μια πλευρά, οι κυρώσεις είναι μια παράνομη, απαράδεκτη μορφή εξαναγκασμού αλλά, από την άλλη, δεν έχουν καμία επίπτωση στη Ρωσία. Αυτό το αφήγημα παραπληροφόρησης, αφενός, υποβαθμίζει τις επιπτώσεις των κυρώσεων για το εγχώριο κοινό στη Ρωσία και, αφετέρου, προβάλλει μια ψευδή εικόνα ότι η Δύση καταρρέει. Σε διεθνές επίπεδο, το Κρεμλίνο θέλει να εντείνει τους αβάσιμους φόβους ότι οι ενέργειες της Δύσης κατά της Ρωσίας έχουν αρνητικές παγκόσμιες συνέπειες.

Όλες οι κυρώσεις της ΕΕ συμμορφώνονται πλήρως με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο. Οι κυρώσεις μειώνουν τα μέσα της Ρωσίας για τη χρηματοδότηση του πολέμου και την απόκτηση βασικών στοιχείων για το στρατιωτικοβιομηχανικό της σύμπλεγμα. Τα αποτελέσματα των κυρώσεων είναι ορατά σε όλους τους σημαντικούς τομείς της ρωσικής οικονομίας. Το 2022, δημοσιονομικό έλλειμμα της Ρωσίας εκτοξεύτηκε στα ύψη, σημειώνοντας αύξηση κατά 14 φορές. Η δε οικονομία, το 2022, συρρικνώθηκε έως και κατά 5 %. Οι κυρώσεις είναι αποτελεσματικές.

Η διεθνής απόφαση για την επιβολή ανώτατου ορίου στις τιμές του πετρελαίου αποσκοπεί στον περιορισμό των αυξήσεων των τιμών που προκαλούνται από τις εξαιρετικές συνθήκες της αγοράς. Θα μειώσει δραστικά τα έσοδα της Ρωσίας από το πετρέλαιο μετά την εισβολή της στην Ουκρανία. Το ανώτατο όριο τιμών του πετρελαίου θα συμβάλει επίσης στη σταθεροποίηση των παγκόσμιων τιμών ενέργειας, μετριάζοντας παράλληλα τις δυσμενείς επιπτώσεις στον ενεργειακό εφοδιασμό τρίτων χωρών.

Οι κυρώσεις της ΕΕ έχουν σημαντικές εξαιρέσεις. Εξαιρούν ρητά τον εφοδιασμό με τρόφιμα και τα λιπάσματα. Και μολονότι ο ευρωπαϊκός εναέριος χώρος δεν είναι ανοικτός στα ρωσικά αεροσκάφη, τα κράτη μέλη της ΕΕ μπορούν να επιτρέπουν υπερπτήση του εναέριου χώρου τους από ρωσικά αεροσκάφη, αν αυτό απαιτείται για ανθρωπιστικούς σκοπούς».

Ο ηθοποιός, Γιάννης Χατζηγεωργίου, και η δερματολόγος-αφροδισιολόγος, Παρασκευή Παυλάκου, μίλησαν στον Μιχάλη Κεφαλογιάννη και στην εκπομπή «Όλα για τη Ζωή μας» για τους μύθους και τις αλήθειες σχετικά με την ξηροδερμία.
Πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ της ξηροδερμίας και της πυρίτιδας.

Σύμφωνα με την κ. Παρασκευή Παυλάκου, η ξηροδερμία είναι ένα σύμπτωμα, το οποίο παρουσιάζεται σε πάρα πολλές παθήσεις.

«Είναι μια δερματική διαταραχή, η οποία οφείλεται σε μεταβολή της χημικής σύστασης του δέρματος, και έχει ως αποτέλεσμα μικρή περιεκτικότητα σε νερό και μεταβολή της σύνθεσης των λιπιδίων. Στην ξηροδερμία φεύγει το νερό, στεγνώνει το δέρμα μας».

Από την άλλη, σύμφωνα με τη δερματολόγο, η πιτυρίδα είναι φολίδες και μπορεί να είναι ξηρή ή λιπαρή. Όταν …

διαβάστε αναλυτικά και δείτε βίντεο στο ourlife.gr

Πόσες φορές μπορούμε να φάμε ξαναζεσταμένο φαγητό; Τι πρέπει να προσέξουμε και ποιες είναι οι επικίνδυνες θερμοκρασίες που μπορεί να αλλοιώσουν το τρόφιμο και να μας καταστήσουν ευάλωτους σε τροφική δηλητηρίαση.

 Είναι ευρέως διαδεδομένος ο μύθος ότι μπορούμε να ξαναζεστάνουμε το φαγητό μόνο μια φορά διαφορετικά καθίσται επικίνδυνη η κατανάλωσή του.

Ο καθηγητής μικροβιολογία Enzo Palombo από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Swinburne και η λέκτορας περιβαλλοντικής υγείας Sarah McLean από το ίδιο πανεπιστήμιο επιχειρούν με άρθρο τους στο The Conversation να εξετάσουν αυτό τον μύθο και να διερευνήσουν το ζήτημα της ασφαλούς εκ νέου κατανάλωσης του ήδη μαγειρεμένου φαγητού.

Οι δυο ειδικοί επισημαίνουν ότι ακολουθώντας μερικά απλά βήματα κατά την προετοιμασία και την αποθήκευση του φαγητού καθίσταται δυνατό να το ζεστάνουμε αρκετές φορές με ασφάλεια.

Διαβάστε ΕΔΩ περισσότερα

Η εκπομπή «Όλα για τη ζωή μας» ασχολείται σήμερα με το πώς μπορούμε να βιώσουμε τη μακροζωία, ακόμα και αν δεν έχουμε κληρονομήσει τα καλύτερα γονίδια. Στο Μιχάλη Κεφαλογιάννη μίλησαν σχετικά η δημοσιογράφος – παρουσιάστρια Νίκη Λυμπεράκη, και ο γενικός διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, δρ. Στάθης Γκόνος.
Έρευνες δείχνουν ότι κάθε μέρα το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται κατά 5 ώρες. Έτσι, λοιπόν, αρκετά από τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν τα 100. Ωστόσο, ακόμη υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες που επηρεάζουν το αν ένας άνθρωπος θα ζήσει υγιής για πολλά χρόνια.

«Νομίζω ότι η ποιότητα ζωής είναι πολύ σημαντική. Ο παππούς μου έλεγε να φύγω όρθιος, λειτουργικός. Αν το βάλουμε ως δίλημμα, από τα πολλά χρόνια προτιμώ τα καλά», είπε η γνωστή δημοσιογράφος.

«Θα ήθελα να μιμηθώ τους Ικαριώτες, αλλά η ζωή στην Αθήνα δεν το επιτρέπει. Προσπαθώ να τρώω και να κοιμάμαι σωστά. Αλλά αποτυγχάνω στο άγχος. Τα τελευταία χρόνια γυμνάζομαι και κάνω και διαλογισμό τον τελευταίο καιρό», ανέφερε η ίδια σχετικά με όσα κάνει για να επιτύχει τη μακροζωία.

«Υπάρχουν πολλές μελέτες που δείχνουν ότι η γιόγκα και ο διαλογισμός επιδρούν θετικά στο βιολογικό μας ρολόι», εξήγησε ο κ. Γκόνος.

«Μας γερνάει κυρίως ο τρόπος ζωής μας. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο τρόπος ζωής παίζει ρόλο σε ποσοστό 65-70%. Το υπόλοιπο είναι γονίδια. Οι υπεραιωνόβιοι χρειάζονται και τα δύο, και τα καλά γονίδια και το σωστό τρόπο ζωής. Το περιβάλλον ανοιγοκλείνει γονίδια. Μπορεί να έχουμε ένα καλό γονίδιο αλλά να μένει σε μια κατάσταση ύπνου. Αν ακολουθούμε για παράδειγμα τη μεσογειακή διατροφή έχει φανεί ότι πολλές ουσίες ενεργοποιούν τα καλά γονίδια. Το γενετικό μας υλικό είναι μια αποθήκη, που πρέπει τη σκαλίσουμε», συνέχισε….

διαβάστε αναλυτικά και δείτε βίντεο στο ourlife.gr

Ο λύκος μεταμφιασμένος σε πρόβατο. Ο αγώνας της χελώνας και του λαγού. Αυτοί είναι από τους πιο γνωστούς μύθους του Αισώπου, μια συλλογή ιστοριών που λέγεται ότι δημιουργήθηκε από έναν σκλάβο, πριν από περίπου 2.500 χρόνια, για να μεταδώσει ηθικά μηνύματα στους αρχαίους Έλληνες.

Είναι αξιοσημείωτο ότι οι μύθοι του Αισώπου εξακολουθούν να διαβάζονται σε όλο τον κόσμο, όπως και το ότι τα μηνύματα τους παραμένουν διαχρονικά ακόμα και σήμερα: σκεφτείτε ότι «αυτός που πορεύεται αργά και σταθερά κερδίζει τον αγώνα», «το ξινό σταφύλι» ή «η ειλικρίνεια είναι η καλύτερη επιλογή», είναι ιστορίες που συχνά πυκνά μνημονεύουμε όλοι και αναφέρουμε σαν μεταφορές για συμπεριφορές.

Επίσης, οι μύθοι αυτοί μας γεννούν και ιδέες μας για το πως συμπεριφέρονται τα ζώα στη φύση: μεγαλώνουμε με ιστορίες για την πονηρή αλεπού, το πονηρό κοράκι ή τον ανόητο γάιδαρο – αλλά ποια είναι η αλήθεια αυτών των αντιλήψεων; Τον περασμένο αιώνα σημειώθηκε μια έκρηξη επιστημονικής έρευνας σχετικά με το τι κάνουν τα ζώα και γιατί, πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε πλέον έτοιμη για να εξερευνήσουμε τι έχει να πει η επιστήμη για τους μύθους του Αισώπου.

Ο λύκος με την προβιά

 Δεδομένου του πόσο ριζωμένο είναι το παραπλανητικό στερεότυπο του λύκου στη σύγχρονη κουλτούρα, μπορεί να σας εκπλήσσει το γεγονός ότι δεν έχει καμία πραγματική βάση. Οι λύκοι ζουν σε στενά συνδεδεμένες οικογενειακές ομάδες («αγέλες») και δείχνουν τάσης συνεργασίας, παιχνιδιάρικης διάθεσης και πίστης στους συγγενείς τους. Δουλεύουν μαζί, για να κυνηγήσουν τροφή για το κοπάδι του και απέχουν πολύ από το να είναι αδίστακτες μηχανές δολοφονίας – αν και συνήθως καταδιώκουν τα πιο ευάλωτα θηράματα, η αγέλη συχνά αποτυγχάνει να σκοτώσει.

Οι λύκοι είναι οι πλησιέστεροι εν ζωή συγγενείς των κατοικίδιων σκύλων και μελέτες έχουν αποκαλύψει μερικές αξιοσημείωτες ομοιότητες και διαφορές στις ικανότητές τους, στην επίλυση προβλημάτων: και τα δύο είδη ζώων μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά με τους ανθρώπους για την εκτέλεση εργασιών, αλλά οι λύκοι επίσης συνεργάζονται πολύ καλύτερα με άλλους λύκους, από ότι οι σκύλοι μεταξύ τους.

Όταν αντιμετωπίζουν ένα δύσκολο πρόβλημα, οι λύκοι τα καταφέρνουν με απόλυτη επιμονή να το λύσουν, ενώ οι σκύλοι συχνά αναζητούν βοήθεια στους ανθρώπους τους. Η εξαπάτηση δεν έχει νόημα για αυτούς τους συνεργατικούς τύπους, πράγμα που σημαίνει ότι ο Αίσωπος (και πολλοί άλλοι αφηγητές από τότε) έκαναν λάθος.

Ευτυχώς, υπάρχουν καλύτερα υποψήφια ζώα που μπορούν να παίξουν τον ρόλο του απατεώνα.

Ο πίθηκος και ο ψαράς

Ο συγκεκριμένος μύθος του Αισώπου παρουσίασε τον πίθηκο σαν «το πιο μιμητικό από όλα τα ζώα» και είναι ένας χαρακτηρισμός που του έχει κολλήσει, διατηρημένος σε ρητά όπως «ο πίθηκος βλέπει, ο πίθηκος κάνει». Αρχικά, η μίμηση (δηλαδή η πιστή αντιγραφή των πράξεων των άλλων) θεωρήθηκε ότι αποκάλυπτε έλλειψη ευφυΐας, έτσι οι πίθηκοι βάφτηκαν ως ανόητοι, ανόητοι μιμητές που δεν μπορούσαν να σκεφτούν μόνοι τους.

Τον τελευταίο περίπου αιώνα, η επιστημονική έρευνα επ’ αυτού άλλαξε και η μίμηση έχει γίνει κάτι σαν το «ιερό δισκοπότηρο» στην κοινωνική μάθηση των ζώων, πιθανότατα λόγω των συσχετισμών της με τον πολιτισμό και του γεγονότος ότι στηρίζει τη δική μας πολιτιστική εξέλιξη.

Αυτό που θεωρήθηκε αρχικά ως γεγονός, έχει γίνει πλέον μυθοπλασία, μιας και μελέτη δεκαετιών, έδειξε ότι ενώ πολλά είδη πιθήκων επηρεάζονται από αυτά που κάνουν τα άλλα μέλη της ομάδας τους, δεν τα μιμούνται. Αντίθετα, ένας πίθηκος μπορεί απλώς να δώσει προσοχή σε οτιδήποτε με το οποίο αλληλεπιδρά ένας άλλος πίθηκος και στη συνέχεια να εξερευνήσει και να μάθει για αυτό.

Αυτη η συμπεριφορά είναι κατηγορηματικά διαφορετική από τη μίμηση, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι οι πίθηκοι δεν μαθαίνουν από άλλους πιθήκους, αλλά μαζί τους.

Ο γάιδαρος που κουβαλούσε μια εικόνα

Ενώ τα γαϊδούρια ήταν πάντα ζώα που κουβαλούσαν φορτία, δεν τα θεωρούσαν ανέκαθεν χαζά. Οι αρνητικές αντιλήψεις για αυτά, φαίνεται να έχουν αυξηθεί καθώς τα άλογα έγιναν πιο κοινά σαν ζώα στους ανθρώπους και ξεπέρασαν τα μικρότερα ξαδέρφια τους ως κυρίαρχα ιπποειδή (η ομάδα συγγενικών ειδών που περιλαμβάνει επίσης ζέβρες και άγριους γαϊδούρια).

Στην πραγματικότητα, τα χαρακτηριστικά των γαϊδάρων που συχνά χλευάζονται μπορούν να εξηγηθούν από την προγονική τους καταγωγή και την εξελικτική τους πορεία στις αφρικανικές πεδιάδες. Τα μεγάλα κεφάλια τους σημαίνουν μεγάλους μύες της γνάθου, που τους επιτρέπουν να τρίβουν σκληρά, πλούσια σε λιγνίνη φυτά, ενώ τα μεγάλα αυτιά τους βοηθούν στη διάχυση της θερμότητας. Σε αντίθεση με τα άλογα, δεν είναι ζώα αγέλης και αυτό σημαίνει ότι είναι πιο επιρρεπή στη μάχη παρά στη φυγή – τα γαϊδούρια θα σταθούν στο έδαφος και θα υπερασπιστούν τον χώρο τους, γεγονός που τα καθιστά εξαιρετικά αποτελεσματικά ζώα φύλαξης.

Ενώ υπάρχει έλλειψη μελετών που αξιολογούν τη νοημοσύνη τους, τα γαϊδούρια είναι ικανοί μαθητές και δείχνουν μεγαλύτερη ευελιξία συμπεριφοράς από ό,τι λέει η ταμπέλα που τους έχει μπει εδώ και αιώνες. Επιπλέον, έρευνες για την κοινωνική νοημοσύνη των αλόγων, τα οποία έχουν εξημερωθεί για περίπου το ίδιο χρονικό διάστημα με τα γαϊδούρια, αποκαλύπτουν μερικές αξιοσημείωτες ικανότητες. Ίσως αν κάναμε την προσπάθεια να ερευνήσουμε τα μυαλά των γαϊδάρων, να εκπλαγούμε με αυτό που βρίσκουμε.

e-daily

Η Πανσέληνος του Αυγούστου είναι γνωστή και ως Φεγγάρι του Οξύρρυγχου, ενώ αποτελεί το τελευταίο Φεγγάρι για το καλοκαίρι. Το όνομά της προέρχεται από τους Ινδιάνους της Αμερικής, επειδή τότε ψάρευαν το συγκεκριμένο ψάρι, που είναι γνωστό και ως Μουρούνα, ενώ πρόκειται για ένα μοναδικό υπερθέαμα που παρακολουθούν από όλες τις γωνιές του πλανήτη.

Έτσι, είναι λογικό πως κατά καιρούς έχουν δημιουργηθεί διάφοροι μύθοι για το αυγουστιάτικο φεγγάρι, ενώ ορισμένες δοξασίες επιβιώνουν μέχρι τις μέρες μας.

Συγκεκριμένα, πρώτος και καλύτερος μύθος είναι ότι πρόκειται για την μεγαλύτερη πανσέληνο του έτους, κάτι που μπορεί να φαίνεται έτσι με γυμνό μάτι δεν είναι όμως πραγματικότητα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι στη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών ο Ήλιος βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της ετήσιας φαινόμενης τροχιάς του στον ουρανό, ενώ αντίθετα η Σελήνη βρίσκεται σχετικά πιο κοντά στον ορίζοντα. Σε αυτή τη θέση η πανσέληνος μπορεί να συγκριθεί με διάφορα άλλα χαρακτηριστικά που βρίσκονται εκεί, όπως δέντρα, κεραίες και διάφορα κτίσματα. Με αυτόν τον τρόπο ο εγκέφαλος του παρατηρητή παρασύρεται να πιστέψει ότι η πανσέληνος είναι μεγαλύτερη, ενώ επανειλημμένες μετρήσεις έχουν αποδείξει ότι το μέγεθος της δεν διαφέρει καθόλου από ώρα σε ώρα.

Από την άλλη, όντως υπάρχει διαφορά του μεγέθους της Σελήνης ανάλογα με το αν βρίσκεται στο περίγειό της (δηλαδή στο κοντινότερο σημείο της τροχιάς της γύρω από τη Γη) ή στο απόγειό της (στο πιο μακρινό σημείο), κάτι που συμβαίνει μια φορά κάθε μήνα. Το πλησιέστερο περίγειο της Σελήνης φέτος θα είναι στις 3 Δεκεμβρίου (356.794 χιλιόμετρα), ενώ το μεγαλύτερο απόγειο ήταν στις 11 Μαΐου (406.512 χιλιόμετρα). Αυτό όμως δεν έχει σχέση με το πόσο μεγάλη φαίνεται η Σελήνη, όταν βρίσκεται κοντά στον ορίζοντα, κάτι που οφείλεται αποκλειστικά και μόνο σε οπτική απάτη.

Ο μύθος για το μεγαλύτερο αυγουστιάτικο φεγγάρι δεν είναι ο μοναδικός. Υπάρχουν και άλλοι μύθοι που έχουν καλλιεργηθεί κατά καιρούς στους διάφορους λαούς, μεταξύ των οποίων η σύνδεση της έξαρσης της «τρέλας» τη μέρα της πανσελήνου, εξ ου και η λέξη «σεληνιασμός», αλλά και η σύνδεσή του φεγγαριού με την επιληψία. Στατιστικές μελέτες όμως που έγιναν επανειλημμένα και έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά (Annals of Emergency Medicine, Journal of Emergency Nursing, Journal of Toxicology and Psychological Report) αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει καμιά απολύτως σχέση ανάμεσα στη συμπεριφορά του ανθρώπου και στην πανσέληνο.

Μύθος είναι, επίσης, ότι τη μέρα της πανσελήνου γεννιούνται περισσότερα παιδιά ή ότι υπάρχουν περισσότερα ατυχήματα, παρ’ όλα αυτά οι μύθοι αυτοί δεν λένε να “πεθάνουν” έως σήμερα. Ένας άλλος μύθος αφορά τον χρωματισμό της πανσελήνου που ορισμένοι τον θέλουν μερικές φορές να είναι «μπλε». Κάτω από ορισμένες σπάνιες συνθήκες πράγματι η χροιά της Σελήνης παίρνει ένα γαλαζωπό χρώμα (αντί του κανονικού γκρίζου), όταν π.χ. στην ατμόσφαιρα υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση σκόνης από κάποια πρόσφατη μεγάλη έκρηξη ηφαιστείου, όπως συνέβη με την έκρηξη του ηφαίστειου Κρακατόα το 1883.

Η φράση «Μπλε Σελήνη» χαρακτηρίζει την ύπαρξη δύο πανσελήνων σ’ ένα μήνα, με τη δεύτερη να ονομάζεται «Μπλε». Ένα τέτοιο φαινόμενο, αν και ασυνήθιστο, δεν είναι ιδιαίτερα σπάνιο. Ο Φεβρουάριος είναι αδύνατο να περιλάβει ποτέ μια «Μπλε Σελήνη», ενώ κατά μέσο όρο ένας μήνας με δύο πανσελήνους συμβαίνει μια φορά κάθε κάθε 2,72 χρόνια. Συνολικά στα επόμενα 40 χρόνια θα υπάρξουν 17 μήνες που θα περιλαμβάνουν δύο πανσελήνους τον ίδιο μήνα.

Ανάμεσα στους μύθους και τις οπτικές απάτες, ανήκει και το γεγονός ότι από την αρχαιότητα στο ορατό «πρόσωπο» της Σελήνης (υποτίθεται ότι) διακρίνονταν διάφορες μορφές και σχήματα. Οι περισσότεροι μάλιστα έλεγαν ότι μπορούσαν να διακρίνουν ένα ανθρώπινο πρόσωπο στη Σελήνη. Στη Γροιλανδία απαγόρευαν στις νέες κοπέλες να κοιτάζουν την πανσέληνο γιατί πίστευαν ότι θα έμεναν έγκυοι (προφανώς από τον “άνθρωπο” του φεγγαριού).

https://www.ieidiseis.gr

Διαδεδομένους μύθους σχετικά με το εμβόλιο κατά του κορονοϊού κατέρριψε η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών Μαρία Θεοδωρίδου κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης της Δευτέρας, για την πορεία της πανδημίας στη χώρα μας. Η κυρία Θεοδωρίδου ξεκαθάρισε, μεταξύ άλλων, ότι οι θάνατοι των ηλικιωμένων στη Νορβηγία δεν συνδέονται με τον εμβολιασμό και ότι το εμβόλιο δεν μπορεί να προκαλέσει τη νόσο Covid-19. 

Όπως ξεκαθάρισε η Μαρία Θεοδωρίδου, ο αρμόδιος νορβηγικός Οργανισμός εξέτασε εάν το εμβόλιο συνδέεται με τους θανάτους και πριν λίγο εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία υπογράμμιζε ότι δεν υπάρχει συσχέτιση των θανάτων με την εφαρμογή των εμβολίων. 

Παράλληλα η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών σημείωσε ότι οι εμβολιασμοί παγκοσμίως εξελίσσονται ανάλογα με την διαθεσιμότητα των εμβολίων και ότι μέχρι στιγμής έχουν εμβολιαστεί 40 εκατ. άνθρωποι σε 51 χώρες.

Μύθοι και αλήθειες για το εμβόλιο  

Η Μαρία Θεοδωρίδου επανέλαβε κατά τη διάρκεια της σημερινής ενημέρωσης τις τρεις βασικές ιδιότητες των εμβολίων. Συγκεκριμένα τα εμβόλια χαρακτηρίζονται από:

1. Έλεγχο ανοσογονικότητας: η δυνατότητα δηλαδή να παρέχουν εξουδετερωτικά αντισώματα
2. Αποτελεσματικότητα: η δυνατότητα να προφυλάσσουν το άτομο από τη νόσηση  
3. Ασφάλεια: η προστασία από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες

Η παρακολούθηση για τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες συνεχίζεται και μετά την χορήγησή τους, είπε. Σε κάθε χώρα καταγράφονται όλα τα περιστατικά ανεπιθύμητων ενεργειών και όλα υφίστανται ενδελεχή έλεγχο, δηλαδή, εάν συνδέεται η ανεπιθύμητη ενέργεια με τον εμβολιασμό, σημείωσε η κ. Θεοδωρίδου.

Παράλληλα διέψευσε ότι:

1. οι θάνατοι στη Νορβηγία δεν συνδέονται με το εμβόλιο
2. το εμβόλιο δεν προκαλεί τη νόσο Covid-19, καθώς το mRNA δεν μπορεί να προκαλέσει νόσο. Αν κάποιος εμβολιασμένος νοσήσει, η λοίμωξη του είχε δρομολογηθεί πριν τον εμβολιασμό.
3. το εμβόλιο έχει ως αποτέλεσμα να γίνεται ταχύτερη η θετικότητα του rapid test: Η απάντηση είναι και σε αυτή την περίπτωση αρνητική, καθώς αν το τεστ ή ο μοριακός έλεγχος βγει θετικός σημαίνει ότι ο εμβολιαζόμενος είχε ήδη μολυνθεί.
4. αν κάποιος έχει εμβολιαστεί ή πρόκειται να εμβολιαστεί με ποια σχέση μπορούν να γίνονται τα εμβόλια με πνευμονιόκοκκο και γρίπη: Η απάντηση είναι 15 μέρες πριν και 15 μέρες μετά τον εμβολιασμό.