Οι Λονδρέζοι παλεύουν να αγοράσουν τρόφιμα, καθώς ο πανικός που προκλήθηκε από την κρίση του νέου κορωνοϊού είχε αποτέλεσμα να αδειάσουν τα ράφια των σουπερμάρκετ, όμως ορισμένοι από αυτούς θα αρχίσουν σύντομα να λαμβάνουν έτοιμα γεύματα, μαγειρεμένα από έναν βραβευμένο σεφ.

Ο Άντριου Ουόνγκ, ο οποίος μαγειρεύει εκλεπτυσμένες εκδοχές κλασικών κινεζικών πιάτων στο εστιατόριό του στο Πίμλικο, αναγκάστηκε να το κλείσει απότομα – την ίδια τύχη είχαν και όλοι οι άλλοι εστιάτορες της βρετανικής πρωτεύουσας, λόγω των μέτρων που επέβαλε η κυβέρνηση.

«Όλα τα επιχειρηματικά σχέδιά μας πετάχτηκαν από το παράθυρο», είπε ο Ουόνγκ μιλώντας στο πρακτορείο Reuters από το έρημο πλέον εστιατόριο A.Wong, το οποίο έχει βραβευτεί με ένα αστέρι Μισελέν. «Ό,τι μπορούμε να κάνουμε για το άμεσο μέλλον… αν μπορούμε να βοηθήσουμε έναν άνθρωπο και να του δώσουμε προσωρινά λίγη χαρά, να τους δώσουμε ένα γεύμα, αυτό αρκεί προς το παρόν», πρόσθεσε, ενώ ψιλόκοβε λαχανικά, έβραζε νουντλς και πρόσθετε σος στα κουτιά του ντελίβερι.

Ο ίδιος και οι υπάλληλοί του άρχισαν να φτιάχνουν πακέτα με σπιτικό φαγητό που σκοπεύουν να το μοιράσουν δωρεάν σε ευάλωτους ανθρώπους οι οποίοι υποφέρουν ακόμη περισσότερο λόγω των αυστηρών μέτρων που έχουν ληφθεί για να περιοριστεί η εξάπλωση της πανδημίας. Η ομάδα του σχεδιάζει να παράγει 50-100 τέτοια γεύματα ημερησίως, ανάλογα με τα διαθέσιμα τρόφιμα. Η διανομή τους είναι μια πρόκληση αλλά συνεργάζονται με τοπικές φιλανθρωπικές οργανώσεις για να διασφαλίσουν ότι το φαγητό τους θα φτάσει στους ανθρώπους που το χρειάζονται περισσότερο.

«Συνεργαζόμαστε με την τοπική εκκλησία, που έχει πολλές διασυνδέσεις με τοπικές φιλανθρωπικές οργανώσεις. Έχουν επίσης εθελοντές που θα τα μοιράζουν στους ανθρώπους που είναι σε απομόνωση αλλά επίσης σε τράπεζες τροφίμων, σε άστεγους και τα λοιπά», εξήγησε.

Τα ετήσια έσοδα του Ουόνγκ από τα εστιατόριά του ανέρχονται σε εκατομμύρια λίγες, όμως το μεγαλύτερο μέρος καλύπτει τους μισθούς των 70-80 εργαζομένων στο A.Wong και το «αδελφό» εστιατόριο Kym’s.

Ο σεφ τόνισε ότι με τη σεισμικής κλίμακας αναταραχή που προκάλεσε η πανδημία, η πρώτη του σκέψη δεν ήταν πώς θα διατηρούσε ζωντανή την επιχείρησή του. «Υπάρχουν πράγματα στον κόσμο που είναι πιο σημαντικά από τα έσοδα και τα χρήματα και, αν πρόκειται να χρεοκοπήσουμε, ας χρεοκοπήσουμε με καλή καρδιά. Φτάνεις σε ένα σημείο που δεν υπάρχει νόημα να ανησυχείς πια για αυτό, επειδή έχει ξεφύγει τελείως από τον έλεγχό σου», υπογράμμισε.

«Έδωσα όλο μου το είναι στα παιδιά, έχοντας πάει σε τρεις χώρες, στην Ουγκάντα, στη Ρουάντα και στο Μπουρούντι, όπου μαγειρεύουμε για 600 ψυχούλες»

Ο Στάθης Αυγουστάκης είναι 36 χρονών και κατάγεται από την Κρήτη.

«Ασχολούμαι με την μαγειρική εντελώς ερασιτεχνικά, δεν έχω δουλέψει σε επαγγελματική κουζίνα. Έχω ζήσει, όμως, την πιο απίστευτη εμπειρία της ζωής μου, διότι κατεβαίνω στην Αφρική και μαγειρεύω για 600 παιδάκια. Και θα προσπαθήσω όσο μπορώ να κατεβαίνω. Το έκανα σαν Ιεραποστολή. Νιώθω πάρα πολύ χαρούμενος διότι αντί να τους δίνω, μου δίνουν.

Έδωσα όλο μου το είναι στα παιδιά, έχοντας πάει σε τρεις χώρες, στην Ουγκάντα, στη Ρουάντα και στο Μπουρούντι, όπου μαγειρεύουμε για 600 ψυχούλες. Τα παιδιά αυτά δεν έχουν ζήσει ωραίες καταστάσεις όπως εμείς ζούμε καθημερινά κι έτσι όταν τους προσφέρεις κάτι, το παραμικρό, το μηδαμινό, το βλέπουν σαν να τους έχεις χαρίσει ολόκληρο τον κόσμο. Είναι απίστευτο αυτό που αντλείς από τα παιδιά.

Τους δίναμε σχολικά είδη, από μια γόμα, ένα μολύβι, μια ξύστρα στο κάθε παιδί. Και γυρίζει ένα παιδάκι και μου λέει “όλο αυτό το μολύβι είναι για μένα;”, διότι εκεί το κόβουν στα τρία το μολύβι και το μοιράζονται τρία παιδιά. Όπως επίσης κάποια στιγμή, είχα μια τελευταία καραμέλα στην τσέπη μου και είχαν έρθει δύο παιδάκια και δεν ήξερα σε ποιο να τη δώσω.

Και αποφάσισα να τη δώσω στο μεγάλο γιατί το μικρό δεν πολυκαταλαβαίνει. Και μου έκανε εντύπωση, όταν το αδερφάκι το ένα, σαν πιο μεγάλο, την έκοψε, πήρε τη γλυκάδα της ζάχαρης και την έδωσε στο αδερφάκι του. Κι εμείς καμιά φορά γινόμαστε αχάριστοι και παίζουμε μέχρι και ξύλο για το ποιος θα φάει πρώτος», είπε ο Στάθης Αυγουστάκης.

Ο Στάθης πέρασε στην επόμενη φάση του MasterChef με τρία «ναι».

Την απόφαση να λάβει μέρος στο MasterChef έλαβε ο Στάθης Αυγουστάκης, ο οποίος κατάγεται από χωριό του Ηρακλείου και συγκίνησε με την ιστορία του.

Είχε ζήσει δύο χρόνια σε μοναστήρι, όπου είχε αναλάβει το διακόνημα του μάγειρα, αλλά δεν ασχολείται επαγγελματικά με τη μαγειρική, όπως ο ίδιος τόνισε.

Στους κριτές του MasterChef παρουσίασε ένα κρητικό παραδοσιακό φαγητό, σκιουφιχτά μακαρόνια με απάκι και ανθότυρο Κρήτης.

«Ασχολούμαι με την μαγειρική εντελώς ερασιτεχνικά, δεν έχω δουλέψει σε επαγγελματική κουζίνα. Έχω ζήσει, όμως, την πιο απίστευτη εμπειρία της ζωής μου, διότι κατεβαίνω στην Αφρική και μαγειρεύω για 600 παιδάκια. Και θα προσπαθήσω όσο μπορώ να κατεβαίνω. Το έκανα σαν Ιεραποστολή. Νιώθω πάρα πολύ χαρούμενος διότι αντί να τους δίνω, μου δίνουν.

Έδωσα όλο μου το είναι στα παιδιά, έχοντας πάει σε τρεις χώρες, στην Ουγκάντα, στη Ρουάντα και στο Μπουρούντι, όπου μαγειρεύουμε για 600 ψυχούλες. Τα παιδιά αυτά δεν έχουν ζήσει ωραίες καταστάσεις όπως εμείς ζούμε καθημερινά κι έτσι όταν τους προσφέρεις κάτι, το παραμικρό, το μηδαμινό, το βλέπουν σαν να τους έχεις χαρίσει ολόκληρο τον κόσμο. Είναι απίστευτο αυτό που αντλείς από τα παιδιά.

Τους δίναμε σχολικά είδη, από μια γόμα, ένα μολύβι, μια ξύστρα στο κάθε παιδί. Και γυρίζει ένα παιδάκι και μου λέει “όλο αυτό το μολύβι είναι για μένα;”, διότι εκεί το κόβουν στα τρία το μολύβι και το μοιράζονται τρία παιδιά. Όπως επίσης κάποια στιγμή, είχα μια τελευταία καραμέλα στην τσέπη μου και είχαν έρθει δύο παιδάκια και δεν ήξερα σε ποιο να τη δώσω.

Και αποφάσισα να τη δώσω στο μεγάλο γιατί το μικρό δεν πολυκαταλαβαίνει. Και μου έκανε εντύπωση, όταν το αδερφάκι το ένα, σαν πιο μεγάλο, την έκοψε, πήρε τη γλυκάδα της ζάχαρης και την έδωσε στο αδερφάκι του. Κι εμείς καμιά φορά γινόμαστε αχάριστοι και παίζουμε μέχρι και ξύλο για το ποιος θα φάει πρώτος», είπε ο Στάθης Αυγουστάκης.