Το πλήρωμα του Dragon, ύστερα από την επιτυχή εκτόξευση του διαστημοπλοίου της SpaceX το Σάββατο, έφτασε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και βρίσκεται σε διαδικασία πρόσδεσης.

Οι Αμερικανοί αστροναύτες Μπομπ Μπένκεν και Νταγκ Χάρλεϊ εκτοξεύθηκαν από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα, της πρώτης ιδιωτικής εταιρείας στην οποία εμπιστεύθηκε η NASA μία τόσο πολύτιμη αποστολή.

Το διαστημόπλοιο προσέγγισε τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά από περίπου 19 ώρες ταξιδιού.

Docking confirmed! @AstroBehnken and @Astro_Doug officially docked to the @Space_Station at 10:16am ET: pic.twitter.com/hCM4UvbwjR

— NASA (@NASA) May 31, 2020

Την τελευταία φορά που οι Αμερικανοί Τζέσικα Μέιρ και Άντριου Μόργκαν και ο Ρώσος Όλεγκ Σκριπότσκα ήταν στην Γη, γινόντουσαν πάρτι στα σπίτια, ο κόσμος έδινε χειραψίες, πήγαινε σε συναυλίες και γενικά η λέξη κορωνοϊός ήταν παγκοσμίως άγνωστη.

 

Τώρα όμως, πάνω από 200 ημέρες από τότε που άφησαν τη Γη και πήγαν στο διάστημα, όλα μοιάζουν διαφορετικά. Φανταστείτε λοιπόν την αίσθηση που θα είχαν οι τρεις αυτοί αστροναύτες όταν το πρωί της Παρασκευής πάτησαν ξανά το πόδι τους στη Γη και συγκεκριμένα κοντά στο Dzhezkazgan του Καζακστάν.

 

Την τελευταία φορά που οι Αμερικανοί Τζέσικα Μέιρ και Άντριου Μόργκαν και ο Ρώσος Όλεγκ Σκριπότσκα ήταν στην Γη, γινόντουσαν πάρτι στα σπίτια, ο κόσμος έδινε χειραψίες, πήγαινε σε συναυλίες και γενικά η λέξη κορωνοϊός ήταν παγκοσμίως άγνωστη.

 

Τώρα όμως, πάνω από 200 ημέρες από τότε που άφησαν τη Γη και πήγαν στο διάστημα, όλα μοιάζουν διαφορετικά. Φανταστείτε λοιπόν την αίσθηση που θα είχαν οι τρεις αυτοί αστροναύτες όταν το πρωί της Παρασκευής πάτησαν ξανά το πόδι τους στη Γη και συγκεκριμένα κοντά στο Dzhezkazgan του Καζακστάν.

 

Πάλι πίσω σώοι και ασφαλείς. Η σημερινή προσγείωση δίνει τέλος σε μία αποστολή 205 ημερών για τους Τζέσικα Μέιρ και Όλεγκ Σκριπότσκα και αποστολή 272 ημερών για τον Άντριου Μόργκαν. Καλωσήρθατε σπίτι”, ανέφερε στον επίσημο λογαριασμό της στο Twitter η NASA, με τους αστροναύτες να έχουν πάντως ενημερωθεί για τις αλλαγές στον κόσμο.

 

“Βλέπουμε τα νέα εδώ πάνω και μιλάμε με φίλους και οικογένειες για να σχηματίσουμε μία άποψη για το τι συμβαίνει. Από εδώ όμως, είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι έχει συμβεί και πόσο διαφορετική θα είναι η ζωή όταν θα επιστρέψουμε”, δήλωσαν οι Μέιρ και Μόργκαν, σε συνέντευξη που είχαν παραχωρήσει την περασμένη εβδομάδα από το διαστημικό σταθμό που βρίσκονταν”.

 

Όπως σημειώνει το CNN, ο Μόργκαν, που επιλέχτηκε από την Nasa ως αστροναύτης το 2013 και υπηρετεί επίσης ως γιατρός έκτακτης ανάγκης στον αμερικανικό στρατό πρόσθεσε επίσης πως “ξέρω πώς είναι να βρίσκεσαι σε νοσοκομείο στην πρώτη γραμμή.

 

Είμαι πολύ υπερήφανος που εξασκώ αυτό το επάγγελμα αλλά ταυτόχρονα αισθάνομαι τύψεις που απέχω από όλο αυτό που συνέβη”.

 

Σημειώνεται πως λόγω της κατάστασης στον πλανήτη με τον κορονοϊό, οι έλεγχοι στους οποίους θα υποβληθούν οι τρεις αστροναύτες δεν θα έχουν σχέση με τους συνήθεις ελέγχους στους οποίους υποβάλλονται προκειμένου να προσαρμοστούν μετά από επιστροφή από το διάστημα, καθώς τώρα καλούνται να εγκλιματιστούν σε μία εντελώς πρωτόγνωρη κατάσταση.

 

Μία κατάσταση όπου θα πρέπει να καθαρίζουν τις επιφάνειες, να κρατούν κοινωνικές αποστάσεις και να αποφεύγουν να έρθουν σε επαφή με άλλους ανθρώπους, όσο και αν επιθυμούσαν για το αντίθετο μετά από τόσο καιρό απομόνωσης στο διάστημα.

www.topontiki.gr

Για πολλούς ένα ταξίδι στο διάστημα αποτελεί όνειρο ζωής. Πολλοί θα ήθελαν να δουν τη Γη από τόσο ψηλά και να στοχαστούν για μια στιγμή τι πραγματικά είναι ο άνθρωπος, με φόντο το αχανές υπερπέραν.

Πίσω από τα όνειρα και τις φαντασιώσεις μιας τέτοιας εμπειρίας ζωής, υπάρχει φυσικά μπόλικη επιστήμη, που αφενός δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του- ή σχεδόν τίποτα- αφετέρου στηρίζει, τεκμηριώνει και μελετά όσα πρέπει να γίνουν για να στεφθεί με επιτυχία μία διαστημική αποστολή.

Και κάπου εκεί μπαίνει ο πάντα απρόβλεπτος ανθρώπινος παράγοντας. Γιατί όσο κι αν οι αστροναύτες είναι «καλοκουρδισμένες μηχανές», εκπαιδευμένοι να αντέχουν σε εξωπραγματικές, αν το καλοσκεφτεί κανείς, συνθήκες, είναι πιθανό κάποια χαραμάδα στον άψογο προγραμματισμό τους να ανατρέψει τον λεπτομερή σχεδιασμό μιας αποστολής.

Κάτι τέτοιο συνέβη, κι έγραψε ιστορία, στην τελευταία αποστολή Skylab, πριν από 45 χρόνια.

Η διαστημική «ανταρσία»

Οι λέξεις ανταρσία και απεργία χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν όσα συνέβησαν την 28η Δεκεμβρίου του 1973, αν και δεν επρόκειτο επ’ ακριβώς για τίποτα από τα δύο. Άλλωστε, σύμφωνα με μία τοποθέτηση, τίποτα δεν έγινε από πρόθεση, εκείνη την ημέρα. Στο βιβλίο του «Homesteading Space: The Skylab Story», ο David Hitt αμφισβητεί το ότι το πλήρωμα διέκοψε επίτηδες την επικοινωνία με τη Γη. Ας λάβουμε εδώ υπόψη πως επισήμως δεν υπάρχει καμία αναφορά για τη διαστημική απεργία ή ανταρσία. Οπότε όλες οι πληροφορίες στηρίζονται στις αναφορές όσων είτε συμμετείχαν είτε είναι γνώστες όσων συνέβησαν.

Οι ίδιοι πάντως οι πρωταγωνιστές της αφηγούνται αλλιώς τα γεγονότα.

Πλήρωμα του Skylab 4- ας πούμε του προγόνου του σημερινού Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού – ήταν οι Gerald P. Carr, Edward G. Gibson και William R. Pogue. Οι τρεις αστροναύτες πέρασαν 84 ημέρες στο διάστημα, με βαρύ πρόγραμμα και πλήθος δοκιμών, πειραμάτων και εργασιών που έπρεπε να φέρουν εις πέρας.

Αγκομαχώντας από το βάρος των υποχρεώσεων, κι ενώ είχαν ήδη αρχίσει να κουράζονται από τις συνθήκες, ζητούσαν από τη NASA να χαλαρώσει τον προγραμματισμό και να ελαφρύνει την καθημερινότητά τους. Κάτι που, από όσα έχουν γίνει γνωστά, η Υπηρεσία απέρριψε.

Έχοντας απέναντί τους την άρνηση της NASA στα αιτήματά τους, οι τρεις αστροναύτες έκλεισαν τις επικοινωνίες με τις υπηρεσίες ελέγχου, στο έδαφος, και πέρασαν την ημέρα τους περίπου όπως θα ονειρευόταν ο καθένας. Χαλαρώνοντας και χαζεύοντας τη θέα της Γης.

Η αποστολή συνεχίστηκε για πολλές εβδομάδες, πριν το πλήρωμα επιστρέψει στη Γη, το 1974. Η αποστολή ήταν η τελευταία του Skylab και η τελευταία φορά που Αμερικανοί αστροναύτες βρέθηκαν σε διαστημικό σταθμό για δύο δεκαετίες σχεδόν, μέχρι τη δεκαετία του ’90 και το αμερικανο-ρωσικό πρόγραμμα Shuttle-Mir.

Το πλήρωμα του Skylab 4, Gerald P. Carr, Dr. Edward G. Gibson και William R. Pogue παρατηρεί τη στολή που θα φοράει στο Skylab, πριν την αποστολή.

Το Skylab ήταν ένα σύντομο πρόγραμμα, στο πλαίσιο του οποίου εστάλησαν στο διάστημα τρία πληρώματα. Αναπτύχθηκε μετά το «Apollo» με επίκεντρο το Skylab, ένα εργαστήριο που είχε συναρμολογηθεί στη Γη και εκτοξεύτηκε με τον τελευταίο Saturn V. Ακολούθως ο πύραυλος Saturn 1B μετέφερε το πλήρωμα.

Το πλήρωμα του Skylab 2- Skylab 1 ονομάστηκε η αποστολή του ίδιου του διαστημικού σταθμού- έμεινε 28 ημέρες σε τροχιά. Βασικό αντικείμενό τους ήταν να συντηρούν τον σταθμό και να τοποθετήσουν ένα στέγαστρο για τον ήλιο, για να ρίξουν τη θερμοκρασία στα τμήματα του σταθμού όπου κοιμούνταν, και στη συνέχεια να ασχοληθούν με την παρατήρηση του Ήλιου, πειράματα για τους φυσικούς πόρους της Γης αλλά και ιατρικές δοκιμές.

Ακολούθως το πλήρωμα του Skylab 3 έμεινε σε τροχιά σχεδόν 60 ημέρες, συνεχίζοντας τις εργασίες συντήρησης του σταθμού αλλά προχωρώντας και σε επιπλέον επιστημονικά και ιατρικά πειράματα. Το Skylab 4 έσπασε όλα τα ρεκόρ παραμονής.

Οι Carr, Pogue και Gibson ξεκίνησαν το διαστημικό τους ταξίδι στις 16 Νοεμβρίου 1973, σε μία απαιτητική αποστολή 84 ημερών. Συνολικά καλούνταν να συμπληρώσουν 6.051 ώρες εργασίας, κάνοντας διάφορα επιστημονικά και ιατρικά πειράματα αλλά και παρατηρήσεις του Ήλιου, της Γης και του κομήτη Kohoutek. Είχαν προγραμματισμένους τέσσερις διαστημικούς περιπάτους συνολικής διάρκειας περίπου μιας ημέρας.

Μιλώντας το 2016, ο Edward Gibson είχε μιλήσει για τη δική του εμπειρία διαστημικού περιπάτου. «Όταν είσαι εκεί έξω, είναι ένας σιωπηλός κόσμος, εκτός από τους ψιθύρους της δικής σου αναπνοής. Νιώθεις σαν ο κόσμος εκεί κάτω να μην ξέρει καν πως εσύ είσαι εκεί».

Η επιδιόρθωση του σκέπαστρου και ο διαστημικός περίπατος του Gibson, μέσα από τον φωτογραφικό φακό του Pogue

Αλλά το πλήρωμα του Skylab 4 δυσκολεύτηκε περισσότερο με το απαιτητικό πρόγραμμα από τους προκατόχους του. Ίσως επειδή ήταν όλοι πρωτάρηδες: στα πληρώματα του Skylab 2 και 3 ηγούνταν οι Pete Conrad και Al Bean αντίστοιχα, οι οποίοι είχαν συμμετάσχει και στην αποστολή Apollo 12 και ήταν εξοικειωμένοι με τις πολύ αυστηρές απαιτήσεις του διαστήματος.

Οι πολλές ώρες δουλειάς και οι ατελείωτες λίστες υποχρεώσεων βάρυναν στους «πρωτάρηδες» αστροναύτες. Το πλήρωμα ήταν εξαντλημένο και έμενε πίσω στον προγραμματισμό. Η NASA εντωμεταξύ πίεζε, όπως οι ίδιοι λένε, παρότι εκείνοι δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν. Τα πληρώματα εδάφους που ασχολούνταν με την αποστολή διαφωνούσαν. Υποστήριζαν πως οι αστροναύτες παραπονούνταν πολύ και πως θα έπρεπε να δουλεύουν και τις ώρες των γευμάτων και τις ημέρες της ανάπαυσης, για να καλύψουν τον χαμένο χρόνο. Ήταν πολύ ακριβή η αποστολή σε τροχιά επί 84 ημέρες, και η NASA είχε αποφασίσει να αξιοποιήσει στο μέγιστο αυτό το «έξοδο».

Η παραμονή του ανθρώπου στο διάστημα ήταν και παραμένει ένα εξαιρετικά δαπανηρό εγχείρημα. Μία και μόνη μέρα στο Skylab κόστιζε 22, 4 εκατ. δολάρια- με την αξία του νομίσματος το 2017. Οπότε, κάθε διακοπή στις εργασίες ερμηνευόταν ως περιττή υπέρβαση των δαπανών.

Το αίτημα για ελεύθερο χρόνο προβλημάτιζε τις υπηρεσίες εδάφους. Οι υπεύθυνοι στο Κέιπ Κανάβεραλ το ερμήνευαν ως πιθανό σημάδι κατάθλιψης ή σύμπτωμα «λήθαργου»

Ο Pogue επέμεινε πως δεν ήταν τίποτα από τα δύο. Εξήγησε πως ο ίδιος και τα δύο άλλα μέλη του πληρώματος ήθελαν απλώς περισσότερο χρόνο για να κοιτούν έξω από το παράθυρο και να σκεφτούν. Η αποστολή τον είχε κάνει «να κλίνει προς το ανθρωπιστικό συναίσθημα προς τους άλλους ανθρώπους, τους άλλους αστροναύτες» είχε πει στο Science News το 1985. «Προσπαθώ να βάζω τον εαυτό μου σε ανθρώπινη κατάσταση αντί να προσπαθώ να λειτουργώ σαν μηχανή» είχε πει.

«Είχαμε πολύ βαρύ πρόγραμμα» είχε περιγράψει χαρακτηριστικά ο Pogue. «Αγκομαχούσαμε όλη μέρα. Η δουλειά κάποιες φορές ήταν κουραστική και βαρετή- αν και η θέα ήταν απίθανη».

Περίπου έξι εβδομάδες μετά την έναρξη της αποστολής, λίγες ημέρες πριν το τέλος του 1973, το πλήρωμα του Skylab 4 έφτασε στο μη περαιτέρω. Ανακοίνωσε στις υπηρεσίες εδάφους πως παίρνει μια μέρα «ρεπό»- εκτός προγράμματος, φυσικά, και οι αστροναύτες έκλεισαν τις επικοινωνίες με τη Γη και ευχαριστήθηκαν μία ημέρα ξεκούρασης, χαλαρώνοντας και απολαμβάνοντας την εκπληκτική θέα της Γης. Άλλωστε τι θα μπορούσε να κάνει η NASA γι’ αυτό; Να πάει και να τους πάρει;

Τελικά, επιτεύχθηκε συμβιβασμός. Κάποιες εργασίας ρουτίνας αποφασίστηκε να γίνονται όταν υπήρχε χρόνος και εφόσον το πλήρωμα μπορούσε. Το πλήρωμα στο Χιούστον συμφώνησε επίσης να αφήσει τους αστροναύτες να παίρνουν μια ανάσα στη διάρκεια των γευμάτων, στις προβλεπόμενες περιόδους ξεκούρασης και τις ώρες μετά το δείπνο.

Εν τέλει ικανοποιήθηκε το αίτημα του πληρώματος για μείωση του φόρτου εργασίας, κι αυτό οδήγησε στη βελτίωση των επιδόσεών του, προς μεγάλη χαρά της NASA, που είδε την αποστολή να ολοκληρώνεται χωρίς απόκλιση στο πρόγραμμα. Ωστόσο, το «διαστημικό πραξικόπημα» είχε και το τίμημά του: Κανείς από τους τρεις «στασιαστές» αστροναύτες δεν ξαναταξίδεψε στο διάστημα.

Το ταξίδι των τριών πίσω στη Γη διήρκεσε πέντε ώρες. Παρά κάποια προβλήματα με τον εξοπλισμό προσγείωσης, έπεσαν στον Ειρηνικό Ωκεανό στις 8 Φεβρουαρίου 1974, όπως ήταν προγραμματισμένο. Σύμφωνα με το BBC, ο Gibson βγήκε από την κάψουλα λέγοντας: «Νιώθω υπέροχα».

Ο διαστημικός σταθμός Skylab παρέμεινε σε τροχιά έως το 1979 και έσπασε σε κομμάτια – κενός πληρώματος- καθώς έμπαινε στην ατμόσφαιρα της Γης.

 

newsbeast

Ο Λευκός Οίκος έχει θέσει το φιλόδοξο στόχο μιας νέας επανδρωμένης αποστολής στο νότιο πόλο της Σελήνης μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, πολύ νωρίτερα από τα αρχικά σχέδια της NASA για το 2028. Το νέο διαστημικό πρόγραμμα «’Αρτεμις» έρχεται να διαδεχθεί το ιστορικό πρόγραμμα «Απόλλων».

Ο δισεκατομμυριούχος Τζεφ Μπέζος, δημιουργός της Amazon, ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας νέας «εθνικής ομάδας» των ΗΠΑ, που φιλοδοξεί να κατασκευάσει την επόμενη σεληνάκατο με την οποία οι αστροναύτες της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) θα ξαναπατήσουν το πόδι τους στο φεγγάρι το 2024.

Η «ντριμ τιμ» αποτελείται από τη διαστημική εταιρεία Blue Origin του Μπέζος, τους αεροδιαστημικούς γίγαντες Lockheed Martin και Northrop Grumman, καθώς και τη Draper.

Ο Μπέζος, ο οποίος έκανε τη σχετική ανακοίνωση σε διεθνές αστροναυτικό συνέδριο στην Ουάσιγκτον, αποκάλεσε τη σύμπραξη των τεσσάρων εταιρειών «μια εθνική ομάδα για μια εθνική προτεραιότητα». Επικεφαλής των τεσσάρων εταιρειών θα είναι η Blue Origin, ανταγωνίστρια της Space X του Ίλον Μασκ.

Η Grumman Aircraft είχε συντονίσει την κατασκευή της ιστορικής ακάτου «Απόλλων» και αργότερα συγχωνεύθηκε με τη Northrop Corp, σχηματίζοντας τη Northrop Grumman.

Η υπό ανάπτυξη σεληνάκατος θα μεταφερθεί με ένα γιγάντιο πύραυλο στον, επίσης, υπό κατασκευή μικρό σεληνιακό σταθμό Gateway που θα έχει τεθεί σε τροχιά γύρω από το δορυφόρο της Γης και από εκεί θα μεταφέρει τους Αμερικανούς αστροναύτες στο φεγγάρι.

Στην πραγματικότητα θα κατασκευαστεί ένα νέο σύστημα προσελήνωσης από τρία ξεχωριστά τμήματα.

Το πρώτο (θα το φτιάξει η Northrop Grumman) θα είναι ένα όχημα καθόδου που θα μεταφέρει τα άλλα δύο σε χαμηλότερη σεληνιακή τροχιά, από όπου θα γίνει η τελική φάση καθόδου. Η κυρίως άκατος που στη συνέχεια θα μεταφέρει τους αστροναύτες στη Σελήνη, θα κατασκευαστεί από τη Blue Origin.

Ένα τρίτο τμήμα (που είναι ευθύνη της Lockheed Martin) θα αναλάβει να στείλει πίσω την επανδρωμένη άκατο από τη Σελήνη στο σεληνιακό σταθμό Gateway.

H Draper ανέλαβε να αναπτύξει το λογισμικό και τα ηλεκτρονικά συστήματα καθοδήγησης και πλοήγησης της σεληνακάτου, κάτι που είχε κάνει και στο πρόγραμμα «Απόλλων», αλλά βέβαια από τότε έχουν υπάρξει σημαντικές τεχνολογικές εξελίξεις σε αυτό το πεδίο.

Ωστόσο, η «εθνική ομάδα» του Μπέζος δεν έχει ακόμη επιλεγεί επίσημα από τη NASA, η οποία θα εξετάσει και άλλες εναλλακτικές προτάσεις από άλλες εταιρείες. Η τελική επιλογή θα ανακοινωθεί σε λίγους μήνες.

Στο μεταξύ, η Blue Origin του Μπέζος κάνει δοκιμές στο νέο υποτροχιακό σκάφος της New Shepard για πτήσεις διαστημικών τουριστών, που μπορεί να αρχίσουν εντός του 2020. Αναπτύσσει επίσης το νέο επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο New Glenn, ανταγωνιστικό των Falcon της Space X, ο οποίος αναμένεται να πετάξει το 2021.