Η Ναυσικά Παναγιωτακοπούλου είναι από τα πρόσωπα που είναι ιδιαίτερα ενεργά στα social media και συχνά μέσα από τον λογαριασμό της στο Instagram μοιράζεται σκέψεις και προβληματισμούς της. Ωστόσο, αρκετές είναι και οι φορές που δέχεται αρνητικά σχόλια στα social media.

Κάτι τέτοιο συνέβη και πρόσφατα όταν με αφορμή μια ανάρτησή της για ένα άρθρο που διάβασε δέχτηκε ένα αρκετά προσβλητικό μήνυμα με αποτέλεσμα να ξεσπάσει.

«Αϊ μαρή μας έγινες και εσύ κουλτουριάρα! Ξ@κ@λ@ του survivor και του Σεφερλή», έγραφε το μήνυμα που δέχθηκε η Ναυσικά Παναγιωτακοπούλου, με την ίδια να του απαντά :

«Κρύψου πίσω από ένα ψεύτικο προφίλ. Μάλλον δεν έχεις τα κότσια να δείξεις τον πραγματικό σου εαυτό… Η μάλλον δεν έχεις έναν. Γιατί αν είχες προσωπικότητα δεν θα καθόσουν όλη ημέρα να προσπαθείς να υποβιβάσεις τους άλλους. Θα ήθελα πολύ να σε βρίσω αλλά λέω να σταθώ στο ύψος μου. Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν είσαι για βρίσιμο… Είσαι μόνο για λύπηση».

Το επεισόδιο του Survivor All Star την Τρίτη (23/5) φαίνεται πως θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των τηλεθεατών, με την κόντρα ανάμεσα στον Νίκο Μπάρτζη και τον Τάκη Καραγκούνια να φθάνει στα άκρα.

Οι δύο παίκτες όπως δείχνει και το τρέιλερ, θα έρθουν αντίπαλοι στον Αγώνα Ασυλίας και το αποτέλεσμα είναι σοκαριστικό. Οι παίκτες έρχονται σ’ έντονη σωματική επαφή, με τον Τάκη Καραγκούνια να καταλήγει να σφαδάζει στο έδαφος. Η ένταση δεν μένει εκεί, στο Συμβούλιο του Νησιού οι δύο παίκτες θα λογομαχήσουν με τον Νίκο Μπάρτζη να κατηγορεί τον μισθοφόρο, πως βρίζει σπίτια και οικογένειες. Ο Τάκης Καραγκούνιας θα αρνηθεί τα όσα λέει ο Νίκος Μπάρτζης, με τον δεύτερο να αποχωρεί εμφανώς εκνευρισμένος.

Τα όσα έχουν συμβεί σχολίασε ο Άρης Σοϊλέδης στο Twitter. Ο πρώην survivor, ο οποίος είχε συμμετάσχει στην ίδια σεζόν του ριάλιτι με τον Τάκη Καραγκούνια έγραψε στην πλατφόρμα: «2 τηλεοπτικές χρονιές #survivorGR τραμπουκίζει ΛΕΚΤΙΚΑ όλους τους παίχτες όλους τους ανθρώπους της παραγωγής χωρίς όρια σε εποχές που κατακεραυνώνουμε κάθε είδους #Bullying βρίζοντας σπίτια και οικογένειες. Βγάζει ανθρώπους εκτός εαυτού καθημερινά μπροστά και πίσω από κάμερα».

Ο Άρης Σοϊλέδης δεν είχε ιδιαίτερα καλές σχέσεις με τον Τάκη Καραγκούνια και μάλιστα σε Συμβούλιο του Νησιού, είχαν κοντέψει να πιαστούν στα χέρια. 

Ένα μακροσκελές κείμενο το οποίο υπογράφει ο Γεώργιος Τυμπανίδης και κάνει τον γύρο του διαδικτύου με αναπαραγωγή από διάφορα sites προσκαλεί την Έλενα Ακρίτα να κοιμηθεί μόνη της σε ένα σπίτι στο χωριό Καστανιές έστω για 2 – 3 μέρες ενώ την παροτρύνει να γκρινιάξει για κάτι άλλο.
Αφορμή για το κείμενο του οποίου συντάκτης φέρεται να είναι ο κ. Τυμπανίδης στάθηκε μια ανάρτηση της δημοσιογράφου στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook με την οποία αναφέρθηκε στην έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί τις τελευταίες ημέρες στα Ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο.

Η απάντηση της δημοσιογράφου άμεση, μακροσκελής και με αιχμές για τον αν ο συντάκτης του κειμένου είναι υπαρκτό πρόσωπο, καθώς η κ. Ακρίτα, σύμφωνα με τα όσα έγραψε στη δική της ανάρτηση δεν κατάφερε να βρει στοιχεία για τον κ. Τυμπανίδη μέσω μις γρήγορης αναζήτησης που πραγματοποίησε.

Η απάντηση της Έλενας Ακρίτα: Σας εύχομαι υγεία, δημιουργία και προσωπική ευτυχία. Είτε υπάρχετε είτε όχι.

Στον κύριο Γιώργο Τυμπανίδη @tympanidis georgios που κόσμια ομολογουμένως ασχολήθηκε μαζί μου, να πω αυτό μόνον και δεν θα επανέλθω.

Κατ’ αρχάς είναι υπαρκτό πρόσωπο; Φωτογραφία δεν υπάρχει πουθενά στο προφίλ του κι έχει, λέει, γεννηθεί στην …Αβάνα. Ας είναι…

Κύριε Τυμπανίδη, μερικοί από μας δεν είμαστε αραχτοί στον καναπέ μόνο και μόνο επειδή δεν κρεμάμε στα μανταλάκια τη ζωη μας και τις πράξεις μας. Το ποιον ‘παίρνουμε στο σπίτι μας’ και ποιον όχι, ποιον στηρίζουμε και ποιον όχι, είναι δουλειά δική μας και δεν αφορά κανέναν.
Οι άνθρωποι με τους οποίους δουλεύουμε δίπλα δίπλα και βοηθάμε όποιον και όπως μπορούμε, δεν βγάζουν ντουντούκα για τα πεπραγμενα τους. Την αυτοπροβολή την αφήνουμε στις κυριες που φωτογραφίζονται σε φιλανθρωπικά γκαλά.

Εμείς βλέπετε, δεν πιστεύουμε στη φιλανθρωπία. Πιστεύουμε στην αλληλεγγύη. Κι η αλληλεγγύη δεν λογοδοτεί σε κανέναν όσο κι αν προκληθεί.

Κύριε Τυμπανίδη, αν καθόμουν στον καναπέ μου, δεν θα είχα να αντιμετωπίσω τον Απρίλιο στα Χανιά μια αγωγή 500.000€ του πρώην βουλευτή Χρήστου Μαρκογιαννάκη για τον θάνατο του αδικοχαμένου Βαγγέλη Γιακουμάκη. Κι αυτό επειδή ως δημοσιογράφος διερεύνησα την εμπλοκή πολιτικών προσώπων και κατέθεσα ως όφειλα στην ΓΑΔΑ και στη δίκη για τον Βαγγέλη στα Γιάννενα.

Αν καθόμουν στον καναπέ μου, δεν θα είχα από το 2012 απειλές της Χρυσής Αυγής για τη ζωή μου.

Αν καθόμουν στον καναπέ μου, δεν θα είχα τώρα νέο τσουνάμι απειλών – οι οποίες εννοείται αντιμετωπίζονται καταλλήλως.

Λυπάμαι που σάς στεναχώρησε το γεγονός πως μερικοί δεν μισούμε κανέναν, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό.

Λυπάμαι που θεωρείτε ότι εικοσάχρονα παιδιά πρέπει να παίρνουν το όπλο και να θερίζουν τους συνανθρώπους τους.

Λυπάμαι που δεν κατανοείτε πως τα φανταράκια του Έβρου είναι οι παρίες του Στρατού. Τα παιδιά που δεν έχουν βύσμα γι’ αυτό τα στέλνουν στα σύνορα για να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.

Λυπάμαι που δεν αντιλαμβάνεστε πως ένας νεος άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει έχοντας στην πλάτη του τον θάνατο των άλλων. Ξέρετε φαντάζομαι πως γυρίζουν οι στρατιώτες από τους πολέμους με ‘σαλεμένα λογικά’ και τραύματα της ψυχής ανεπούλωτα…

Το πολιτικό έγκλημα είναι του Ερντογάν, κύριε Τυμπανίδη. Αυτού του τραμπούκου που θέλει να μας βάλει να σκοτωθούμε μεταξύ μας, Έλληνες και ξένοι.

Δεν πιστεύω στους πολέμους, κύριε Τυμπανίδη. Όλους τους πολεμιστές μανάδες τούς γεννάμε. Συγχωρέστε μας.

Απολογούμαι για την αυτοαναφορικότητά, την αποφεύγω όσο μπορώ, όμως εδώ ήταν δυστυχώς αναγκαία.

Εγώ ξέρετε, δεν μεγάλωσα με τα ‘Μυστικά του Βάλτου’ της Πηνελοπης Δέλτα: μεγάλωσα με τον ‘Μάγκα’ και τον ‘Τρελαντώνη’ της ίδιας συγγραφέως. Και στο παιδί μου πριν κοιμηθεί διάβαζα Ευγένιο Τριβιζά και Άλκη Ζέη.

Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο, συνεπώς επιτρέψτε μου να μην επανέλθω όσο κι αν προκληθώ. Έχετε την άποψη σας κι εγώ τη δική μου. Σεβαστές και οι δυο.

Κύριε Τυμπανίδη, υπάρχετε;

Γκουγκλαρισα το όνομα σας και δεν βρήκα τίποτα απολύτως. Ούτε στοιχεία, ουτε βιογραφικό ούτε τίποτα. Μόνο στο LinkedIn υπήρχε ένα λινκ όπου αντί για φωτό προφίλ έχετε βάλει μια σκάλα. Σε επαγγελματικό προφίλ αυτό.

Σας εύχομαι υγεία, δημιουργία και προσωπική ευτυχία. Είτε υπάρχετε είτε όχι.

Το κείμενο του Γεώργιου Τυμπανίδη: Βλέπετε κυρία Ακρίτα ο «εχθρός» δεν ήταν η οικογένεια των μεταναστών

Αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω μια απάντηση στο άρθρο της κας Elena Akrita για την κατάσταση στον Έβρο.

Επειδή κυρία Ακρίτα είπατε τη γνώμη σας θέλω να πω και εγώ τη δική μου, ένας Εβρίτης, ένας Ορεστιαδίτης που έζησε τα γεγονότα λίγο πιο κοντά από εσάς.
Καταρχάς θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα 20χρονα παλικάρια μας μια χαρά ξέρουν να χειρίζονται τα όπλα τους και αν χρειαστεί θα είναι στην πρώτη γραμμή, γιατί αυτό που μετράει είναι η ψυχή και όχι η ηλικία. Γιατί καλό είναι να μη μισούμε κανέναν αλλά επειδή δεν μιλήσατε καθόλου για αγάπη, σας υπενθυμίζω αυτή τη μαγική λέξη και το τι μπορεί να κάνει η αγάπη για την πατρίδα. Και όταν αγαπάς και προστατεύεις την πατρίδα είναι το καλύτερο σημάδι. Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πατρης. Άλλωστε, είμαι σίγουρος ότι έχετε διαβάσει πολλαπλάσια βιβλία από εμένα και σίγουρα γνωρίζετε το βιβλίο “Στα μυστικά του Βάλτου” της Πηνελόπης Δέλτα. Θυμηθείτε λοιπόν τον Αποστόλη και τον Γιωβάν. Με τέτοια βιβλία μεγαλώσαμε κυρία Ακρίτα. Φαίνεται οι δάσκαλοί μας και οι καθηγητές μας στον Έβρο έκαναν καλά τη δουλειά τους γιατί έχουμε στο μυαλό μας την Ιλιάδα και βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα, δεν μπορούμε να τα ξεχάσουμε έτσι απλά.

Και για να ξέρετε ακόμη καλύτερα, αυτοί που έτρεξαν πρώτοι να υπερασπιστούν τα σύνορά μας ήταν οι Εβρίτες αστυνομικοί, συνοριοφύλακες, εθνοφύλακες, πυροσβέστες, απλοί πολίτες. Και αυτοί οι άνθρωποι έχουν ονόματα και οικογένειες.

Η Ειρήνη είναι έγκυος αλλά ο σύζυγός της γυρνούσε στο σπίτι για 3 ώρες κάθε 24ωρο και έφευγε χωρίς καν να μπορεί να κοιμηθεί από την υπερένταση. Η Χ που δεν θέλω να πω το όνομά της έχει ανίατη ασθένεια και κινητικά προβλήματα και ο σύζυγός της έλειπε συνεχώς αφήνοντάς της μόνη με 4 παιδιά. Ο Γιάννης και η Χρύσα και οι δύο αστυνομικοί άφησαν τα 3 παιδιά τους όπου βρήκαν και ήταν συνέχεια εκεί. Ο Θοδωρής (ο Τεό για εμάς τους φίλους) συνοριοφύλακας, άυπνος για 3 μέρες, δεν του έβγαινε η φωνή όταν μίλησα μαζί του. Και κανένας από αυτούς δεν γκρίνιαξε, αντί αυτών γκρινιάζετε εσείς κυρία Ακρίτα, κάπως άκριτα (μήπως έγινε λάθος στο ληξιαρχείο και μπήκε λάθος ο τόνος στο επώνυμο σας;).

Και δεν ήταν μόνο αυτοί, ήταν οι αγρότες στο Τυχερό, στον Πέπλο, στο Διδυμότειχο και σε άλλα σημεία που πήραν τα τρακτέρ και φώτιζαν τα σύνορα για να βλέπουν αυτοί οι άνθρωποι τη νύχτα να μπορούν να κάνουν ό,τι έπρεπε να κάνουν, ήταν οι εθελοντές που έτρεξαν να βοηθήσουν, ήταν οι γυναίκες από τα χωριά που φτιάχναν πίτες για να ταΐσουν τους υπερασπιστές των συνόρων μας, ήταν οι αρχές των δήμων και των χωριών που μας καθησύχαζαν και μας ενημέρωναν.

Βλέπετε κυρία Ακρίτα ο “εχθρός” δεν ήταν η οικογένεια των μεταναστών. Ίσως δεν είδατε ότι τουρκικά drones πετούσαν καπνογόνα στην Ελλάδα, μπορεί να μην είδατε την εικόνα με τους μαυροφορεμένους μασκοφόρους άντρες με στρατιωτικό υλικό να πετάνε επίσης καπνογόνα, ίσως δεν αναρωτηθήκατε πώς βρέθηκαν τόσα εργαλεία με τα οποία κόβανε τον φράχτη κάποιοι, ίσως δεν μάθατε ότι άνοιξαν φυλακές και ποινικοί κατευθύνθηκαν στα συνορά μας, ίσως δεν υπέπεσε στην αντίληψή σας ότι η μεταφορά αυτών των ανθρώπων ήταν δωρεάν και ότι αν και η Βουλγαρία είναι δίπλα δεν προσπάθησε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ να περάσει από εκεί. Ίσως δεν μάθατε ότι το 90% δεν ήταν Σύριοι με τις οικογένειές τους. Ίσως πλέον να έχετε καταλάβει τι δέχθηκε ο Έβρος και ότι καταφέραμε να αντέξουμε.

Όχι κυρία Ακρίτα, δεν μισούμε τον Σύριο πρόσφυγα και την οικογένειά του, και ας βάζει το παιδί του πάνω από τον καπνό και ας το χτυπάει για να κλάψει για να πάρει πλάνα η τηλεόραση. Ούτε μισούμε τον απλό Τούρκο πολίτη, ίσα ίσα συνυπάρχουμε όμορφα και φιλικά. Απλά φοβόμαστε, φοβόμαστε που κάποιοι σαν και εσάς δεν λένε να ενώσουν τα κομμάτια του παζλ και να δουν μια ξεκάθαρη εικόνα, φοβόμαστε που κρίνετε εκ του ασφαλούς χωρίς πιθανότατα να έχετε πατήσει το πόδι σας στον Βόρειο Έβρο. Φοβόμαστε που δίνουμε μάχη για την πατρίδα μας και υπάρχουν άνθρωποι που κρίνουν και γκρινιάζουν και δεν λένε ένα ευχαριστώ σε αυτούς που βοήθησαν. Ένα ευχαριστώ και ένα μπράβο βρε παλικάρια.

Κυρία Ακρίτα το χωριό Καστανιές και όλα τα χωριά μας έχουν 200-300 κατοίκους το κάθε ένα στην καλύτερη περίπτωση. Σε απόσταση 500μ υπήρχαν πάνω από 10.000 άνθρωποι, κάποιοι από αυτούς πετούσαν δακρυγόνα, καμμένα ξύλινα δοκάρια, πέτρες και ό,τι άλλο μπορούσαν να βρουν, κόβανε τον φράχτη. Και όμως κανένας από εμάς δεν έφυγε, κανένας δεν φοβήθηκε γιατί όλοι γίναμε μια γροθιά, γιατί έχουμε εμπιστοσύνη.

Σας προσκαλώ και σας προκαλώ να έρθετε να μείνετε στις Καστανιές για έναν μήνα, μια εβδομάδα, έστω 2-3 μέρες. Μόνη σας σε ένα σπίτι στο χωριό, και όταν το βράδυ κλείνετε το φως και έχετε στα 500μ ένα εξαγριωμένο πλήθος κόσμου με τις ριπές του ανέμου να φέρνουν κατά κύματα τις φωνές τους να μπορείτε να κοιμηθείτε, και θα το κάνετε, αλλά πρώτα πρέπει να πιστέψετε στους ανθρώπους αυτούς που τόσο άδικα κρίνατε ότι είναι ανεπαρκείς.

Και μπορεί να μην μπορώ να πω “η Ελλάδα μου” όπως λέτε, αλλά μπορώ να πω “ο Έβρος μου” γιατί ζω εδώ με τα παιδιά μου άσχετα αν πρέπει να φεύγω κάθε τόσο για να κάνω τις δουλειές μου σε μεγάλα αστικά κέντρα, άσχετα αν τρέχω με 200 χιλιόμετρα την ώρα για να προλάβω τον γιο με αιμορραγία 120 χιλιόμετρα μακριά, άσχετα αν υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν 180 χιλιόμετρα για να κάνουν αιμοκάθαρση στην Αλεξανδρούπολη και άλλα τόσα για να επιστρέψουν τρεις φορές την εβδομάδα γιατί δεν φτάνουν οι θέσεις στο Διδυμότειχο. Αλλά αγαπώ τον τόπο μου και μου φτάνει ένα μπράβο και ένα ευχαριστώ. Αλλά για αυτά τα τόσα προβλήματα που έχουμε δεν θυμάμαι (μακάρι να κάνω λάθος) να γκρινιάζετε γιατί δεν είναι “Ο Έβρος σας” κυρία Ακρίτα.

Βλέπετε κυρία Ακρίτα μπορεί να έχετε εσείς το όνομα αλλά εμείς έχουμε τη χάρη να ονομαζόμαστε ακρίτες και η ανάρτησή σας, εκτός από τις προφανώς σωστές τοποθετήσεις σας, με αρκετή δόση ειρωνείας, είναι γενικά εκτός θέματος (για την κατάσταση στον Έβρο θα μιλούσατε, έτσι ξεκινάτε την ανάρτησή σας). Φαίνεται ότι δεν καταλάβατε τι συνέβη. Και ναι, σε έναν κόσμο ιδανικά πλασμένο δεν θα υπάρχουν συγκρούσεις, όπλα, διλήμματα ηθικής, πρόσφυγες, μετανάστες, λάθρομετανάστες, Ειδομένες, Έβροι, Ερντογάν, καπνογόνα, φράχτες.

Όμως ο κόσμος δεν είναι έτσι. Δεν μπορεί κάποιος να παραμένει τόσο εγκληματικά ρομαντικός κι αθώος απέναντι στην ωμή πραγματικότητα και τα σκληρά προβλήματα, που οπωσδήποτε με κάποιο τρόπο πρέπει να επιλυθούν. Μακάρι να ήταν εύκολο να βρεθεί ο ιδανικός τρόπος αντιμετώπισης. Οι ειρωνείες (εκ του ασφαλούς) δεν λύνουν προβλήματα. Απλά προσβάλλουν τόπους και ανθρώπους.

Και να ξέρετε κυρία Ακρίτα ότι σε αυτή την αλυσίδα ανθρώπων, καταστάσεων, ενημερώσεων, σχεδιασμού, επικοινωνίας και επαναλαμβάνω κυρίως ανθρώπων εδώ στον Έβρο δεν θα βρείτε κανέναν αδύναμο κρίκο. Γκρινιάξτε για κάτι άλλο.