Ιδιαίτερη ένταση σημειώθηκε στο Live News μεταξύ του Νίκου Ευαγγελάτου και του δημοσιογράφου της «Αυγής» και «Στο Κόκκινο», Ανδρέα Πετρόπουλου, το απόγευμα της Τετάρτης 28 Ιουνίου.

Αφορμή στάθηκε η απόφαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, να μην πάει στη Σύνοδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, κάτι που κλήθηκε να σχολιάσει ο δημοσιογράφος. Ο Ανδρέας Πετρόπουλος έκανε λόγο για «πολιτικό κουτσομπολιό», κάτι που ενόχλησε το Νίκο Ευαγγελάτο, ο οποίος είπε χαρακτηριστικά: «Σηκώνω το γάντι που έριξες και το πετώ στη μούρη».

Αναλυτικότερα, ο διάλογος του Νίκου Ευαγγελάτου και του Ανδρέα Πετρόπουλου:

Ευαγγελάτος: «Είναι λογικό να χρειάζεται έναν χρόνο σκέψης, περίσκεψης θα μπορούσα να πω. Το ερώτημα είναι πόσο θα είναι αυτός ο χρόνος και τι θα ακολουθήσει» (σ.σ. αναφέρεται στο γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει πάει στα γραφεία της Κουμουνδούρου τις τελευταίες δύο μέρες).

Πετρόπουλος: «Να κάνω μία επισήμανση ότι δεν έχω έρθει για κουτσομπολιό, αν είναι να κάνουμε πολιτική κουβέντα, είμαι εδώ».

Ευαγγελάτος: «Έχω την εντύπωση ότι για αυτό σε καλέσαμε, όμως αν έχεις κάποιον ενδοιασμό να μην την κάνουμε. Δεν καταλαβαίνω το σχόλιο σου για το πολιτικό κουτσομπολιό, γιατί αν θες να κάνεις πολιτικό κουτσομπολιό είσαι σε λάθος εκπομπή. Συγγνώμη, αλλά αυτό που είπες το θεωρώ προσβολή, αν αισθάνεσαι αυτό να το σταματήσουμε εδώ».

Πετρόπουλος: «Μην το παίρνεις προσωπικά».

Ευαγγελάτος: «Όχι, δεν το παίρνω προσωπικά, είναι προσωπική αιχμή η οποία δεν δέχομαι. Κάνουμε ρεπορτάζ και για αυτό είμαι εδώ. Και η κα Γεροβασίλη ήταν χθες και ο κ. Παππάς… Και αν αισθάνεσαι πως κάνουμε πολιτικό κουτσομπολιό, να σταματήσουμε τώρα την κουβέντα Ανδρέα. Είναι πρόκληση αυτό, δηλαδή σηκώνω το γάντι που έριξες και το πετώ στη μούρη, αυτό λέω Ανδρέα».

Πετρόπουλος: «Ώπα, ώπα ηρέμησε».

Ευαγγελάτος: «Αυτό λέω, το θεωρώ βαριά προσβλητικό αυτό που είπες».

Πετρόπουλος: «Το ρεπορτάζ που άκουσα μιλάει ότι τσακώθηκαν, βρίστηκαν και αντάλλαξαν καρεκλιές, τα οποία δεν συμβαίνουν. Αυτό λέω».

Ευαγγελάτος: «Πρόκειται για ένα ρεπορτάζ που είδες και δημοσιεύτηκε. Αν αισθάνεσαι ότι αυτό το ρεπορτάζ δεν συνέβη και θες να το διαψεύσεις, είναι κάτι που με πολλή χαρά το ακούω. Τα περί κουτσομπολιού τα αντιστρέφω».

Δες το σχετικό απόσπασμα από το Mega:

Ο Πέτρος Τατσόπουλος έφτασε πολύ κοντά στον θάνατο σύμφωνα και με τον Δημήτρη Λυμπεριάδη, τον άνθρωπο που χειρούργησε τον γνωστό συγγραφέα στο Ιπποκράτειο. «Τέτοια περιστατικά συνήθως πεθαίνουν. Δεν τα προλαβαίνουμε» είχε πει για τον πρώην βουλευτή, που βγήκε από τη Μονάδα Καρδιοχειρουργικής Ανάνηψης.

Με αφορμή την περιπέτεια υγείας του ο συγγραφέας Νίκος Δήμου έγραψε στο blog του ένα κείμενο για τον θάνατο. Σε αυτό κάνει λόγο για τον «”παρ’ ολίγον θάνατο”» που «έχει την φοβερή αιχμή». «Κι όσο πιο ζωντανός, ζωηρός, δυναμικός ο άνθρωπος – τόσο πιο ανορθογραφία ο θάνατός του. Ακόμα και η απλή απειλή» γράφει.

Διαβάστε το κείμενό του:

Η περιπέτεια του Πέτρου Τατσόπουλου με τάραξε. (Αυτή τη στιγμή που γράφω, είναι ακόμα στην εντατική).

Ο θάνατος έχει το απόλυτο, το οριστικό. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα παρά να θρηνήσεις. Ο «παρ’ ολίγον θάνατος» έχει την φοβερή αιχμή. Ένα πόντο από κει, η ζωή. Έναν από εδώ, το μηδέν. Ανάμεσα: τα πάντα και τίποτα.

Κι όσο πιο ζωντανός, ζωηρός, δυναμικός ο άνθρωπος – τόσο πιο ανορθογραφία ο θάνατός του. Ακόμα και η απλή απειλή.

Ας ξεφύγει αυτή τη φορά ο Πέτρος – σίγουρα θα τον προλάβει αργότερα κάπου αλλού ο Χάροντας. Αλλά ας είναι τότε γέρος, ανήμπορος, κουρασμένος από τη ζωή. (Αν και δεν μπορώ να τον φανταστώ έτσι…).

Κάθε φορά που περνάει δίπλα μου ο δρεπανηφόρος θυμάμαι ένα παιδικό μου διάλογο:

“Όλοι;” ρωτούσα επίμονα. “Όλοι; Δεν θα γλυτώσει κανένας;”

Θυμάμαι και την περίφημη ερώτηση στον Αντρέ Μαλρώ. Στα πρώτα του χρόνια, κομμουνιστής ινστρούχτορας ζωγράφιζε σε μία συγκέντρωση εργατών τον κόσμο του μέλλοντος. Αταξική κοινωνία, αδελφοσύνη και φροντίδα για όλους, ισότητα και αγάπη, προχωρημένη τεχνολογία στην υπηρεσία όλων – ένα υπέροχο ειδύλλιο…

«Και με τον θάνατο τι θα κάνετε, σύντροφε Μαλρώ» ακούστηκε μία βραχνή φωνή από το βάθος.

Και η ουτοπία ξεφούσκωσε σαν τρύπια σαμπρέλα.

ΤΙ ΣΟΦΙΣΤΕΙΕΣ ΕΧΟΥΝ σκαρφιστεί οι άνθρωποι για να κρυφτούν και να κρύψουν. Επίκουρος: “Ὁ θάνατος οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς· τὸ γὰρ διαλυθὲν ἀναισθητεῖ͵ τὸ δ΄ ἀναισθητοῦν οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς”.

Μα, μεγάλε μας φιλόσοφε δεν συζητάμε για την φύση του θανάτου. Όμως νιώθουμε τον φόβο του. Σωστά μίλησες: “Ένα τίποτα είναι για μας ο θάνατος» είπες, γιατί «όταν υπάρχουμε εμείς, ο θάνατος είναι απών, και όταν ο θάνατος είναι παρών, δεν υπάρχουμε εμείς”.

Κι όμως ο θάνατος είναι παρών σε όλη μας τη ζωή, μας συντροφεύει και μας καταδυναστεύει, ενώ υπάρχουμε. Αυτό που περιγράφεις είναι ένα δευτερόλεπτο που αληθεύει μόνο μαθηματικά. Και που κανείς δεν θα προλάβει να το καταγράψει.

Να τι μου κάνεις Πέτρο. Με στέλνεις στο Πλάτωνα. «Φιλοσοφία, μελέτη θανάτου». Αλλά ο Πλάτωνας πίστευε στην ύπαρξη μιας αθάνατης ψυχής. Στον «Κρατύλο» και στον “Μένωνα” μιλά για το σώμα-τάφο της ψυχής. Που μετά θάνατον, ελεύθερη από το σώμα, θα συνέχιζε να ζει, να στοχάζεται, να συναναστρέφεται σπουδαίους ανθρώπους… Έτσι που ο Σωκράτης την περιγράφει στον “Φαίδωνα”, μα το Θεό κάνει την μεταθανάτια ύπαρξη να φαίνεται πολύ καλύτερη από την επίγεια. Αυτός λοιπόν είναι ένας μισός θάνατος – αν όχι και κάτι λιγότερο.

Πρόδρομος της χριστιανικής μεταφυσικής ο Πλάτωνας. Γι αυτό – και για την αυταρχική του σκέψη στην «Πολιτεία» και στους «Νόμους», πάντα προτιμούσα τον Αριστοτέλη. Μεγάλος ποιητής ο Πλάτων, αλλά δεν θα ήθελα να ζω κάτω από τη σκέπη του.

Να λοιπόν Πέτρο που με ξαναπήγες στην πρώτη μου ερωμένη, την φιλοσοφία.

Και τι γίνεται όμως με αυτούς που δεν πιστεύουν ούτε στην αθανασία της ψυχής, ούτε στην μέλλουσα ζωή;

Κάποτε τις νύχτες, έφηβοι, τραγουδάγαμε μεθυσμένοι το άσμα της αθανασίας:

«Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη!»

Κι αυτός γελούσε κάτω από τα μουστάκια του.

Πέτρο να γίνεις γρήγορα καλά και να συνεχίσεις. Να σε χαιρόμαστε οι φίλοι και σένα και τα βιβλία σου. Να σε χαίρονται και οι γυναίκες που αγάπησες και σε αγάπησαν – αυτός κι αν είναι λόγος να ζεις!…