Η συνήθης συμβουλή που δίνεται σε πάσχοντες από μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος είναι η απώλεια βάρους. Ωστόσο αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.

Νεότερη έρευνα υποστηρίζει ότι βρήκε ένα τρόπο που συμβάλλει στη μείωση του λίπους στο ήπαρ σε άτομα με τη νόσο που επηρεάζει σχεδόν το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο American Journal of Gastroenterology.

«Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος ή συχνά στην καθομιλουμένη «λιπώδες ήπαρ» ( NAFLD) αποτελεί μία ηπατική νόσο που οφείλεται σε εναπόθεση λίπους στο ήπαρ χωρίς να υπάρχουν άλλα αίτια ηπατικής βλάβης και εναπόθεσης λίπους» εξηγεί ο Γεώργιος Παπαθεοδωρίδης, Καθηγητής Παθολογίας-Γαστρεντερολογίας της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ. «Οι ασθενείς με NAFLD δεν έχουν όλοι την ίδια βαρύτητα ηπατικής βλάβης, αφού η ΝAFLD περιλαμβάνει το «απλό λιπώδες ήπαρ», που δεν έχει σημαντικές πιθανότητες επιδείνωσης, και τη «μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα» (NASH), που σχετίζεται με φλεγμονή και προοδευτικά περισσότερη ίνωση του ήπατος. Oι ασθενείς με NASH έχουν κίνδυνο εξέλιξης σε κίρρωση και ανάπτυξης ηπατοκυτταρικού καρκίνου.

Η νέα μετα-ανάλυση έδειξε ότι η άσκηση για 150 λεπτά εβδομαδιαίως – η συνιστώμενη δηλαδή «δόση» από τους επίσημους φορείς – μειώνει σημαντικά το λιπώδες ήπαρ.

Η πληροφορία ότι η άσκηση συμβάλλει στη μείωση του λίπους φυσικά και δεν ήταν άγνωστη στους ερευνητές, παρέμενε όμως αδιευκρίνιστο το χρονικό διάστημα της άσκησης που  μπορεί να οδηγήσει σε αυτό το αποτέλεσμα σύμφωνα με τον Δρ Jonathan Stine ηπατολόγο και επίκουρο καθηγητή Ιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο Milton S. Hershey του Πανεπιστημίου Penn.

Για την μετα-ανάλυση οι ερευνητές θεώρησαν ότι μια σχετική μείωση ηπατικού λίπους της τάξης του 30% – μετρήσιμη μέσω μαγνητικής τομογραφίας – θεωρείται αρκούντως σημαντική βελτίωση των δεικτών υγείας. Στη συνέχεια εξέτασαν τα δεδομένα από 14 τυχαιοποιημένες μελέτες σε σύνολο 551 ατόμων με μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, με την άσκηση υπήρχαν 3,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να επιτευχθεί η μείωση του 30% στο ηπατικό λίπος σε σύγκριση με την τυπική φροντίδα των ασθενών.

Όσο για την βέλτιστη «δόση»  άσκησης, διαπίστωσαν ότι το 39% των ασθενών που ασκούνταν ζωηρά για 150 λεπτά την εβδομάδα ή περισσότερο πέτυχαν σημαντική ανταπόκριση στη θεραπεία σε σύγκριση με το 26% όσων ασκούνταν λιγότερο από αυτό το χρονικό διάστημα.

Τα ευρήματα ενισχύουν την διαπίστωση ότι η απώλεια βάρους, έστω και μικρή, μπορεί να έχει πολλά οφέλη στην υγεία, ενώ θα μπορούσε και να συνταγογραφείται με στόχο τη συνολική βελτίωση της υγείας.

Τι σημαίνει όμως ήπια άσκηση; Τι μπορούμε να κάνουμε; Ο Δρ Stine εξηγεί ότι αρκεί ένας ζωηρός περίπατος όπου θα μπορούμε να συνομιλούμε με τον συνομιλητή μας χωρίς να λαχανιάζουμε, ή μια βόλτα με το ποδήλατο είναι καλά παραδείγματα. Οτιδήποτε μπορεί να κάνει ακόμη και κάποιος που κάνει καθιστική ζωή.

Σε πόσο καιρό θα φανούν τα πρώτα αποτελέσματα της άσκησης στη μείωση του συνολικού λίπους στο ήπαρ; Δεδομένου ότι πρόκειται για ήπια άσκηση θα χρειαστούν από τέσσερις εβδομάδες έως ένα έτος σύμφωνα με τα δεδομένα της μετα-ανάλυσης.

Το κύριο μήνυμα της έρευνας είναι ότι πρέπει να αποκτήσουμε ένα πιο δραστήριο τρόπο ζωής.

Πηγή: ygeiamou.gr

Eίναι εξαιρετικά θρεπτικά και έχουν πολλά οφέλη για την υγεία, την πέψη, αλλά και το δέρμα. Το σημαντικότερό τους όμως πλεονέκτημα, είναι η υψηλή περιεκτικότητά τους σε αντιοξειδωτικά που ενισχύουν την υγεία του ήπατος.

Στρογγυλά, κίτρινα και γευστικά, τα βερίκοκα αποτελούν μια εξαιρετική διατροφική επιλογή, καθώς είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά που ενισχύουν τη συνολική υγεία του οργανισμού. Παρακάτω ακολουθούν τέσσερα οφέλη υγείας που σύμφωνα με τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία έχουν τα βερίκοκα.

Είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά
Τα βερίκοκα αποτελούν εξαιρετική πηγή πολλών αντιοξειδωτικών, όπως η β καροτίνη και οι βιταμίνες A, C και E. Επιπλέον, βρίσκονται ψηλά σε μια ομάδα αντιοξειδωτικών φαινολών που λέγονται φλαβονοειδή, τα οποία έχει αποδειχθεί ότι προστατεύουν έναντι ασθενειών όπως ο διαβήτης και οι καρδιακές παθήσεις.

Τα βασικά φλαβονοειδή στα βερίκοκα είναι τα χλωρογενικά οξέα, οι κατεχίνες και η κουερσετίνη. Οι ενώσεις αυτές εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες, δηλαδή τις επικίνδυνες ενώσεις που καταστρέφουν τα κύτταρα και προκαλούν οξειδωτικό στρες, το οποίο με τη σειρά του συνδέεται με την παχυσαρκία και πολλές χρόνιες ασθένειες, όπως οι καρδιακές παθήσεις.

Σε μία μελέτη 2.375 ανθρώπων, οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα σύστημα βαθμολόγησης για να μετρήσουν τις αλλαγές στα επίπεδα των φλεγμονωδών δεικτών. Διαπίστωσαν, λοιπόν, ότι η υψηλή πρόσληψη φλαβονοειδών και ανθοκυανινών σχετιζόταν με 42% και 73% χαμηλότερο βαθμό φλεγμονής αντίστοιχα. Επίσης, η υψηλή πρόσληψη φλαβονοειδών συνδέθηκε με 56% χαμηλότερο βαθμό οξειδωτικού στρες.

Ενισχύουν την υγεία του δέρματος
Οι βασικές αιτίες πρόκλησης των ρυτίδων και της ζημιάς στο δέρμα είναι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως ο ήλιος, η ρύπανση και ο καπνός του τσιγάρου. Επιπλέον, έρευνα υποδεικνύει μία άμεση σύνδεση ανάμεσα στην έκθεση στην υπεριώδη (UV) ακτινοβολία, τα ηλιακά εγκαύματα και τον κίνδυνο μελανώματος, την πιο επικίνδυνη μορφή καρκίνου του δέρματος.

Το σημαντικό είναι ότι μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει τις βλάβες στο δέρμα μέσω μιας υγιεινής διατροφής πλούσιας σε αντιοξειδωτικά, τα οποία περιέχονται στα βερίκοκα. Οι βιταμίνες C και E, που βρίσκονται σε αυτό το φρούτο, μπορεί να βοηθήσουν το δέρμα. Συγκεκριμένα, η βιταμίνη C προστατεύει από της βλάβες της UV ακτινοβολίας και τους περιβαλλοντικούς ρύπους εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες. Επιπλέον, η βιταμίνη αυτή βοηθά στην οικοδόμηση του κολλαγόνου, το οποίο παρέχει στο δέρμα δύναμη και ελαστικότητα. Μια διατροφή πλούσια σε βιταμίνη C μπορεί, επίσης, να βοηθήσει το δέρμα να θεραπευθεί από τις βλάβες της UV και να αποτρέψει τις ρυτίδες.

 Η β καροτίνη, ένα άλλο θρεπτικό συστατικό του βερίκοκου, μπορεί να προστατεύσει από τα ηλιακά εγκαύματα. Σε μια μελέτη 10 εβδομάδων, μάλιστα, φάνηκε ότι η πρόσληψη β καροτίνης σε μορφή συμπληρώματος μείωσε τα ηλιακά εγκαύματα κατά 20%.

 Προωθούν την εντερική υγεία
Περίπου 165 γραμμάρια βερίκοκων παρέχουν 3,3 γραμμάρια φυτικών ινών, τα οποία αντιστοιχούν στο 8,6% και 13,2% της συνιστώμενης πρόσληψης για άνδρες και γυναίκες αντίστοιχα.

Οι φυτικές είναι που περιέχονται στα βερίκοκα είναι τόσο διαλυτές όσο και αδιάλυτες, με τις πρώτες να είναι σημαντικές για τη διατήρηση των υγιών επιπέδων σακχάρου και χοληστερόλης στο αίμα. Επίσης, καθυστερούν την κίνηση του φαγητού στην πεπτική οδό και εφοδιάζουν τον οργανισμό με ωφέλιμα εντερικά βακτήρια. Το πιο υγιές εντερικό μικροβίωμα συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο παχυσαρκίας.

 Προστατεύουν το ήπαρ

Κάποια δεδομένα υποδεικνύουν ότι τα βερίκοκα μπορεί να προστατεύουν το ήπαρ από το οξειδωτικό στρες. Σε δύο ζωικές μελέτες, τα τρωκτικά που τρέφονταν με αλκοόλ και βερίκοκα είχαν χαμηλότερα επίπεδα ενζύμων στο ήπαρ και χαμηλότερους δείκτες φλεγμονής από εκείνα που κατανάλωναν αλκοόλ αλλά όχι βερίκοκα. Η έρευνα υποδεικνύει ότι τα βερίκοκα μπορεί να συμβάλουν στην αποτροπή της βλάβης στο ήπαρ λόγω του φυσικά υψηλού περιεχομένου τους σε αντιοξειδωτικά.

Πηγή: ygeiamou.gr

Είναι εξαιρετικά θρεπτικά και έχουν πολλά οφέλη για την υγεία, την πέψη, αλλά και το δέρμα. Το σημαντικότερό τους πλεονέκτημα, όμως, είναι η υψηλή περιεκτικότητά τους σε αντιοξειδωτικά που ενισχύουν την υγεία του ήπατος

 Στρογγυλά, κίτρινα και γευστικά, τα βερίκοκα αποτελούν μια εξαιρετική διατροφική επιλογή, καθώς είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά που ενισχύουν τη συνολική υγεία του οργανισμού.

Δείτε ΕΔΩ τα τέσσερα οφέλη υγείας

Η κλιματική αλλαγή αλλά και τα δικαιώματα των ζώων είναι μόλις δύο από τους λόγους που αρκετοί άνθρωποι στρέφονται προς τη χορτοφαγική διατροφή. Η βελτίωση της υγείας τους όμως είναι ένας τρίτος λόγος, κάτι που ήδη έχει αποδειχθεί από πλήθος ερευνών και ερευντάται συνεχώς. Ακόμα μια έρευνα έρχεται να ενισχύσει αυτά τα δεδομένα καθώς σύμφωνα με τα στοιχεία της, οι χορτοφάγοι εμφανίζουν πιο υγιείς βιοδείκτες σε σύγκριση με τους κρεατοφάγους. Η έρευνα θα παρουσιαστεί στο ετήσιο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Παχυσαρκία.

Τι σημαίνει αυτό; Οι βιοδείκτες αντικατοπτρίζουν την κατάσταση της υγείας και σχετίζονται με την πρόληψη του καρκίνου, καρδιαγγειακών παθήσεων αλλά και ασθένειες σχετιζόμενες με την ηλικία και άλλες χρόνιες παθήσεις. Έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως από τους επιστήμονες για να εκτιμήσουν την επίδραση της διατροφής στην υγεία.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, έχοντας ως στόχο να κατανοήσουν τη διαφορά που μπορεί να παίξει αυτή η αλλαγή στη διατροφή στα επίπεδα των δεικτών που υποδεικνύουν την εμφάνιση κάποιας νόσου από τα δείγματα αίματος και ούρων, πραγματοποίησαν μια συγχρονική μελέτη αναλύοντας δεδομένα της μελέτης Biobank που αφορούσε περίπου 180 χιλιάδες υγιείς κατοίκους του Ηνωμένου Βασιλείου, ηλικίας 37-73 ετών. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε κρετοφάγους (166.516 συμμετέχοντες) και χορτοφάγους (4.111 συμμετέχοντες που δεν κατανάλωναν ψάρι, κόκκινο κρέας και πουλερικά) ενώ δεν είχαν αλλάξει σημαντικά διατροφή τους τα τελευταία πέντε χρόνια.

Εξετάσθηκαν 19 βιοδείκτες από το αίμα ή τα ούρα τους που συνδέονται με το σακχαρώδη διαβήτη, τις καρδιαγγειακές παθήσεις, τον καρκίνο αλλά και την εύρυθμη λειτουργία του ήπατος, των οστών, των αρθρώσεων και των νεφρών. Αφού έλαβαν υπόψιν τους τους παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, την εκπαίδευση, την εθνικότητα, την παχυσαρκία, το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ, διαπίστωσαν ότι οι χορτοφάγοι είχαν χαμηλότερες τιμές σε 13 βιοδείκτες σε σύγκριση με τους κρεατοφάγους. Αυτοί ήταν οι τιμές της «κακής χοληστερόλης LDL, της απολιποπρωτεΐνης Α και Β (που συνδέονται με τις καδιαγγειακές παθήσεις), της γ-GT (γ-γλουταμυλ-τρανσφεράση, GGT) και της αμινοτρανσφεράσης αλανίνης (ALT), δείκτες ηπατικής λειτουργίας που υποδηλώνουν φλεγμονή ή βλάβη στα κύτταρα, ο αυξητικός παράγοντας ομοιάζων στην ινσουλίνη-1 (IGF-1) μια ορμόνη που ενισχύει την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων, το ουρικό οξύ, η πρωτεϊνη και η κρεατίνη. Ωστόσο, οι χορτοφάγοι παρουσίασαν χαμηλότερα επίπεδα σημαντικών βιοδεικτών όπως η καλή χοληστερόλη HDL, η βιταμίνη D, το ασβέστιο, ενώ είχαν αυξημένες τιμές τριγλυκεριδίων και κυστατίνης-C.

«Τα ευρήματά μας προσφέρουν πραγματικά τροφή για σκέψη», σημειώνει ο Δρ Carlos Celis-Morales από το Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης του Ηνωμένου Βασιλείου, επικεφαλής της έρευνας. «Τα άτομα που ακολουθούν μια χορτοφαγική διατροφή τείνουν να καταναλώνουν περισσότερα λαχανικά, φρούτα και ξηρούς καρπούς που περιέχουν περισσότερες θρεπτικές ουσίες και φυτικές ίνες. Αυτές οι διατροφικές διαφορές μπορεί να μας βοηθήσουν να εξηγήσουμε γιατί οι χορτοφάγοι φαίνεται να έχουν χαμηλότερα επίπεδα βιοδεικτών ασθενειών που μπορούν να οδηγήσουν σε βλάβη των κυττάρων ή κάποια χρόνια ασθένεια» καταλήγει.

https://ygeiamou.gr

Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Ben-Gurion (BGU) με επικεφαλής τον καθηγητή Iris Shai δημοσίευσε μια σημαντική μελέτη σχετικά με τις συνέπειες του συνδυασμού μεσογειακής διατροφής με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και άσκησης.

Για τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Hepatology, οι ερευνητές πραγματοποίησαν μαγνητικές τομογραφίες στο σώμα 278 παχύσαρκων ατόμων, χαρτογραφώντας τα αποθέματα λίπους τους, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από μια 18μηνη δοκιμαστική περίοδο, για να αναλύσουν τα αποτελέσματα των διάφορων διατροφικών επιλογών στην εναπόθεση λίπους στο σώμα.

Η μελέτη έδειξε ότι η μεσογειακή διατροφή χαμηλών υδατανθράκων μειώνει περισσότερο την ποσότητα του λίπους γύρω από το ήπαρ, την καρδιά και το πάγκρεας, σε σχέση με τις δίαιτες χαμηλών λιπαρών με παρόμοιο αριθμό θερμίδων. Σημειώνεται ότι, η αυξημένη ποσότητα ηπατικού λίπους είναι συνδεδεμένη με το μεταβολικό σύνδρομο, τον διαβήτη τύπου 2 και τη στεφανιαία νόσο. Ωστόσο, ανάμεσα στις δύο διατροφές, η απώλεια βάρους αποδείχθηκε σχεδόν η ίδια. Η ομάδα διαπίστωσε επίσης ότι η μέτριας έντασης σωματική άσκηση μείωσε την ποσότητα του σπλαχνικού λίπους που αποθηκεύεται στο στομάχι.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι μια σημαντική μείωση της τάξης του 30% στο ηπατικό λίπος σε συνδυασμό με μέτρια απώλεια βάρους είναι η κίνηση-κλειδί για τη μείωση των κινδύνων που συνδέονται με την παχυσαρκία σε βάθος χρόνου. Παράλληλα με τη μέτρια απώλεια βάρους των συμμετεχόντων στη μελέτη, το λίπος γύρω από την καρδιά μειώθηκε κατά 11% και το σπλαχνικό λίπος κατά 25%, ενώ το παγκρεατικό και μυϊκό λίπος μειώθηκαν κατά 1% και 2% αντίστοιχα.

«Η μείωση του ηπατικού λίπους είναι ένας καλύτερος παράγοντας πρόβλεψης για τη μακροπρόθεσμη υγεία σε σχέση με το σπλαχνικό λίπος, το οποίο μέχρι πρότινος θεωρούταν ο βασικότερος παράγοντας. Τα ευρήματα της μελέτης μας συνεισφέρουν σημαντικά στην ολοένα και καλύτερη κατανόηση του γεγονότος ότι, για πολλούς παχύσαρκους ανθρώπους, το υπερβολικό ηπατικό λίπος δεν είναι απλώς ένα σημάδι κινδύνου για την υγεία σχετιζόμενου με την παχυσαρκία, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο διαβήτης. Είναι, επίσης, και η αιτία του», σχολιάζει ο Δρ. Shai και καταλήγει:

«Τελικά, η υγιεινή διατροφή, παράλληλα με τη συνεπή, μέτρια απώλεια βάρους έχει πολύ πιο σημαντική επίδραση στα επίπεδα σωματικού λίπους που σχετίζονται με τον διαβήτη και τις καρδιαγγειακές παθήσεις σε σχέση με ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα».

Πηγή: ygeiamou.gr