Πέθανε ο Στέλιος Ράμφος
Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο συγγραφέας και στοχαστής, Στέλιος Ράμφος.
Ο Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1939. Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ακολουθώντας την ιδεολογία του μαρξισμού, ενώ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 πραγματοποίησε σπουδές φιλοσοφίας στο Université de Vincennes à Saint-Denis στο Παρίσι, όπου και ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με την ελληνική φιλοσοφία και μετέπειτα την πατερική φιλοσοφία και την Ορθοδοξία. Κατά την περίοδο μεταξύ 1969 και 1974 υπήρξε καθηγητής φιλοσοφίας στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Το 1960 ήταν με τη Νεολαία της ΕΔΑ και στο περιοδικό της Πανσπουδαστικής, ενώ το 1963 έκοψε τους δεσμούς του με την Αριστερά. Όταν ήταν για σπουδές στο Παρίσι γνώρισε τον Κορνήλιο Καστοριάδη ο οποίος και τον επηρέασε βαθιά.
Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου και συνέχισε το συγγραφικό του έργο.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 χαρακτηρίστηκε ως νεορθόδοξος, ωστόσο μετά το πέρας της δεκαετίας του 1990 υπήρξε υποστηρικτής του εκσυγχρονισμού.
Έγραψε πάνω από 30 βιβλία, ενώ είχε σημαντική παρουσία στη δημόσια ζωή με πολλές συνεντεύξεις στον Τύπο και στην τηλεόραση, με δημόσιες ομιλίες αλλά και άρθρα σε περιοδικά. Δίδαξε στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν και αργότερα στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.
«Τίποτε δεν αποκλείει το καλύτερο»
Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο booksjournal.gr, ο Στέλιος Ράμφος είχε πει πως «ένας είναι ο δρόμος: να μάθουμε να αναρωτιόμαστε για μας. Να μην έχουμε την αλήθεια έξω από εμάς. Το μεγάλο μας πρόβλημα είναι ότι ακολουθούμε τυφλά μια αλήθεια έξω από μας και τους μεσίτες της. Ποτέ δεν αναρωτιόμαστε για εμάς τους ίδιους. Εάν αναρωτηθούμε για εμάς τους ίδιους, τότε θα αρχίσει να γίνεται αποδεκτό και το δυσάρεστο».
«Όταν δεν υπάρχει πρόβαση στην πραγματικότητα, είναι ανοιχτή η πρόβαση σε ένα όνειρο. Και το όνειρο συναισθηματικά είναι πολύ πιο ισχυρό από τις αισθήσεις. Είναι πολύ πιο ισχυρό αυτό που ονειρεύομαι, αυτό που επιθυμώ από αυτό που βλέπω – και γι’ αυτό ερμηνεύω ό,τι βλέπω κατά την επιθυμία μου. Ειδικά στην Ελλάδα, η ερμηνεία της πραγματικότητος είναι άκρως επιθυμητική. Διαβάζουμε αυτά που θέλουμε να δούμε και εφαρμόζουμε αυτά που επιθυμούμε. Η επιθυμία μας είναι ακραία και άκρατη, σε βαθμό που τα πράγματα πάντα ξεφεύγουν», είχε αναφέρει στην ίδια συνέντευξη.
«Για μένα, παιδεία και κράτος είναι οι δύο μεγάλοι συντελεστές. Ακόμη δεν το έχουμε σκεφτεί σοβαρά όσο πρέπει. Γίνονται βήματα, αλλά τα υπόγεια ρεύματα κάθε τόσο ανατρέπουν τις πραγματικότητες. Κατά τα άλλα, τίποτα δεν αποκλείει το καλύτερο, αρκεί να το λέμε, να το έχουμε καταλάβει και εμείς που το λέμε καλά και να το εξηγούμε σωστά – γιατί καμιά φορά λες κάτι αλλά δεν το έχεις καταλάβει και καλά για να μπορείς να το πεις όπως πρέπει» είχε πει σε άλλο σημείο της συνέντευξης.