Ερρίκος Πετιλόν στην Τατιάνα Στεφανίδου: Ο άνθρωπος που έβγαινε με την Ούρσουλα Άντρες πίνει νερό στο τέλος του μήνα για να χορτάσει

Υπήρξε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του μόντελινγκ, συνεργάστηκε με μεγάλους οίκους μόδας και βρέθηκε σε παρέες που έμοιαζαν βγαλμένες από τις σελίδες των κοσμικών περιοδικών. Στη συνέντευξή του στην Τατιάνα Στεφανίδου, όμως, ο Ερρίκος Πετιλόν μίλησε κυρίως για όσα συνέβαιναν μακριά από τα φώτα: τα δύσκολα παιδικά χρόνια, τη μακρόχρονη εξάρτηση, την οικονομική ανέχεια και τη μοναξιά που εξακολουθεί να τον βαραίνει.

Με αφορμή την εμπλοκή του στην υπόθεση φερόμενου κυκλώματος φοροδιαφυγής στη Θεσσαλονίκη, για την οποία έδωσε τη δική του εκδοχή, ξετύλιξε μια διαδρομή γεμάτη απότομες ανατροπές. Από τις υψηλές αμοιβές των διαφημιστικών εκστρατειών, μέχρι τις νύχτες που, όπως αποκάλυψε, δεν είχε τίποτα να φάει.

«Στο τέλος του μήνα πίνω νερό για να χορτάσω»

Περιγράφοντας τις συνθήκες στις οποίες ζει τα τελευταία χρόνια, ο Ερρίκος Πετιλόν ανέφερε ότι στηρίζεται σε επιδόματα και περιστασιακές εργασίες, ενώ δυσκολεύεται να εξασφαλίσει ακόμη και τα απαραίτητα.

«Έχω πιει νερό αρκετά βράδια. Στο είπα και διαπροσωπικά πριν την εκπομπή σου. Έπρεπε να πίνεις νερό πολλές φορές τις νύχτες, ένα λίτρο για να πας να ξαπλώσεις. Δεν είναι ευχάριστο», εξομολογήθηκε.

Όταν η Τατιάνα Στεφανίδου τον ρώτησε αν υπήρχαν νύχτες που έπινε νερό για να χορτάσει, εκείνος απάντησε: «Εντελώς. Βεβαίως, αρκετές νύχτες τον μήνα».

Η δυσκολία, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην επιβίωση. Μιλώντας για την καθημερινότητά του στη Θεσσαλονίκη, στάθηκε στην απουσία ενός ανθρώπου με τον οποίο θα μπορούσε να μοιραστεί τις πιο απλές στιγμές. «Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιος να με φροντίσει. Και μου λείπει αυτό πάρα πολύ», παραδέχτηκε.

Η δική του εκδοχή για την υπόθεση

Αναφερόμενος στην υπόθεση που τον έφερε ξανά στην επικαιρότητα, υποστήριξε ότι δέχτηκε να εμφανίζεται σε επιχείρηση έναντι 500 ευρώ τον μήνα, σε μια περίοδο μεγάλης οικονομικής και προσωπικής δυσκολίας.

«Για να συμπληρώσω το ψυγείο», είπε, εξηγώντας πως παρέδωσε τους κωδικούς του, παρότι αισθανόταν ανασφάλεια για όσα του προτείνονταν.

Σύμφωνα με την αφήγησή του, στη συνέχεια θέλησε να διακόψει αυτή τη συνεργασία, επειδή φοβήθηκε ότι θα βρεθεί μπλεγμένος. Ο ίδιος υποστήριξε ότι δεν γνώριζε την έκταση της υπόθεσης όταν συνελήφθη. Όπως επισημάνθηκε και στη συζήτηση, η υπόθεση θα κριθεί από τη Δικαιοσύνη.

Τα τραύματα πίσω από την οικονομική άνεση

Η συζήτηση επέστρεψε στα παιδικά του χρόνια στην Κηφισιά και στη φοίτησή του σε σχολείο της Ελβετίας. Πίσω από την εικόνα ενός παιδιού που μεγάλωνε με οικονομική άνεση, ο ίδιος περιέγραψε ένα οικογενειακό περιβάλλον με εντάσεις, αποχωρισμούς και κακοποιητικές εμπειρίες.

Ανέφερε ότι ο πατέρας του δεν του επέτρεπε για ένα διάστημα να βλέπει τη μητέρα του, ενώ μίλησε και για περιστατικά κακοποίησης από τη γιαγιά του.

«Με κλείδωνε σε ντουλάπες», αποκάλυψε, αναφέροντας ακόμη ότι βίωσε κρίση πανικού σε ηλικία περίπου δέκα ετών.

Η αφήγησή του ανέδειξε μια πλευρά της ζωής του που η δημόσια εικόνα της ευμάρειας δεν μπορούσε να αποτυπώσει: ένα παιδί μπορούσε να έχει υλικές ανέσεις και συγχρόνως να στερείται την ασφάλεια που χρειαζόταν.

Οι μεγάλοι οίκοι μόδας και οι διάσημες γνωριμίες

Στη συνέντευξη υπήρξαν και οι αναμνήσεις από τη διεθνή καριέρα του. Ο Ερρίκος Πετιλόν μίλησε για συνεργασίες με τους Armani, Versace και Hugo Boss, αναφέροντας ότι σε διαφημιστική δουλειά είχε αμειφθεί με επτά εκατομμύρια δραχμές για μία ημέρα.

Θυμήθηκε τις βραδιές στο Studio 54, αλλά και τις γνωριμίες του με τη Στεφανί του Μονακό και την Ούρσουλα Άντρες. Για την Γκρέις Κέλι, την οποία, όπως είπε, συνάντησε στο παλάτι, κράτησε μια απλή, καθημερινή εικόνα: «Μας έφτιαξε τσάι. Ήταν πολύ ευγενική και κούκλα».

Η οικονομική κατάρρευση της οικογένειάς του άλλαξε τη ζωή του. Όπως περιέγραψε, πούλησε ακίνητα για να στηρίξει τον πατέρα του και έφυγε στην Αμερική, όπου εργάστηκε ως σερβιτόρος, οικοδόμος και βοηθός ηλεκτρολόγου.

Η απώλεια της μητέρας του και η μάχη με την εξάρτηση

Μία από τις πιο φορτισμένες στιγμές ήταν η αναφορά στον θάνατο της μητέρας του, το 1995. Ο ίδιος περιέγραψε ότι δεν είχε χρήματα για την κηδεία της και χρειάστηκε να αναλάβει προσωπικά την ταφή της, με τη βοήθεια ενός κηπουρού.

«Έστειλα ένα φιλί τελευταίο και έριξα το χώμα, της έβαλα ένα λουλούδι και κάτι πετραδάκια», είπε.

Μιλώντας για την εξάρτηση, ανέφερε ότι πέρασε από 27 κέντρα απεξάρτησης, αφιερώνοντας συνολικά πέντε χρόνια της ζωής του σε αυτές τις προσπάθειες. Αναφέρθηκε επίσης στη διπολική διαταραχή και στη θεραπεία που ακολουθεί σήμερα.

«Στα εξήντα μου άρχισα να συνέρχομαι», δήλωσε, περιγράφοντας μια σταδιακή προσπάθεια επιστροφής σε μια πιο σταθερή καθημερινότητα.

Σήμερα, όπως είπε, αναζητά έναν τρόπο να εργαστεί και να αξιοποιήσει όσα έχει μάθει γύρω από τον εθισμό, ενδεχομένως σε έναν χώρο απεξάρτησης. Η επιθυμία που διατύπωσε αφορά πια τα βασικά: μια δουλειά, ένα γεμάτο ψυγείο και έναν άνθρωπο κοντά του.