Αυτό που έζησες ως παιδί ίσως εξηγεί ποιον ερωτεύεσαι σήμερα

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί κάποιοι άνθρωποι σε τραβούν σαν μαγνήτης, ακόμα κι όταν ξέρεις πως μάλλον δεν σου κάνουν καλό; Ή γιατί νιώθεις ασφάλεια δίπλα σε έναν συγκεκριμένο τύπο ανθρώπου, ενώ κάποιος άλλος, αντικειμενικά πιο κατάλληλος, δεν σου προκαλεί το ίδιο συναίσθημα; Οι επιλογές μας στον έρωτα σπάνια γεννιούνται τυχαία. Πολύ πριν αρχίσεις να βγαίνεις ραντεβού, πριν μάθεις τι σημαίνει σχέση και δέσμευση, ο εγκέφαλός σου είχε ήδη αρχίσει να καταγράφει τι σημαίνει αγάπη, φροντίδα, αποδοχή και σύνδεση. Οι πρώτες εμπειρίες μέσα στην οικογένεια λειτουργούν σαν ένας αόρατος χάρτης, που πολλές φορές σε οδηγεί στις μετέπειτα ερωτικές σου επιλογές, χωρίς καν να το καταλαβαίνεις.

Οι πρώτες σχέσεις γίνονται το πρότυπο των επόμενων

Οι ψυχολόγοι μιλούν εδώ και χρόνια για τον τρόπο με τον οποίο ο δεσμός που αναπτύσσεις με τους ανθρώπους που σε μεγάλωσαν επηρεάζει τις ενήλικες σχέσεις σου. Αν ως παιδί ένιωθες ότι οι ανάγκες σου ακούγονταν, ότι υπήρχε σταθερότητα και συναισθηματική διαθεσιμότητα, είναι πιο πιθανό να αναζητάς αντίστοιχα χαρακτηριστικά και στους συντρόφους σου. Αν όμως μεγάλωσες με αστάθεια, υπερβολική κριτική ή συναισθηματική απόσταση, υπάρχει περίπτωση να σου φαίνονται γνώριμες, άρα και οικείες, τέτοιες συμπεριφορές. Ο εγκέφαλος δεν κυνηγά πάντα αυτό που είναι υγιές, κυνηγά συχνά αυτό που του είναι γνωστό. Κι αυτή η διαφορά εξηγεί γιατί μερικές φορές ο έρωτας μοιάζει περισσότερο με επανάληψη παρά με νέα αρχή.

Γιατί επαναλαμβάνεις τα ίδια μοτίβα χωρίς να το καταλαβαίνεις

Ίσως έχεις πει κάποια στιγμή πως όλοι οι σύντροφοί σου μοιάζουν μεταξύ τους, παρότι στην αρχή φαίνονταν εντελώς διαφορετικοί. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν επιλέγεις μόνο με τη λογική, αλλά και με ασυνείδητα συναισθηματικά μοτίβα. Αν έμαθες ότι η αγάπη πρέπει να κερδίζεται με προσπάθεια, ίσως ελκύεσαι από ανθρώπους που είναι δύσκολοι ή συναισθηματικά απόμακροι. Αν έμαθες ότι πρέπει να φροντίζεις τους άλλους για να αξίζεις την αγάπη τους, μπορεί να βρίσκεσαι συνεχώς σε σχέσεις όπου δίνεις περισσότερα από όσα παίρνεις. Δεν σημαίνει ότι είσαι καταδικασμένος να επαναλαμβάνεις το ίδιο σενάριο. Σημαίνει απλώς ότι η επίγνωση είναι το πρώτο βήμα για να γράψεις μια διαφορετική συνέχεια.

Η παιδική σου ιστορία δεν καθορίζει το μέλλον σου

Το πιο αισιόδοξο στοιχείο είναι ότι ο τρόπος που μεγάλωσες δεν αποτελεί μόνιμη ταυτότητα. Ο εγκέφαλος μαθαίνει σε όλη τη διάρκεια της ζωής και οι σχέσεις έχουν τη δύναμη να διορθώσουν, όχι μόνο να αναπαράγουν, παλιά τραύματα και παγιωμένες αντιλήψεις. Όταν αρχίζεις να αναγνωρίζεις τι σε κάνει να νιώθεις πραγματικά ασφαλής και τι απλώς σου φαίνεται γνώριμο, αποκτάς μεγαλύτερη ελευθερία στις επιλογές σου. Μαθαίνεις να ξεχωρίζεις την ένταση από την ουσιαστική οικειότητα, την αγωνία από την αγάπη και την ανάγκη από τη σύνδεση. Δεν αλλάζεις το παρελθόν σου, αλλά μπορείς να αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο αυτό επηρεάζει τις αποφάσεις που παίρνεις σήμερα.

Ίσως τελικά ο πιο σημαντικός άνθρωπος που αξίζει να γνωρίσεις καλύτερα δεν είναι ο επόμενος σύντροφός σου, αλλά ο μικρός εαυτός που κουβαλάς ακόμη μέσα σου. Εκεί βρίσκονται πολλές από τις εξηγήσεις για όσα σε συγκινούν, σε φοβίζουν ή σε κάνουν να επιμένεις σε ανθρώπους που δεν μπορούν να σου προσφέρουν αυτό που χρειάζεσαι. Δεν χρειάζεται να κατηγορήσεις τους γονείς σου ούτε να ψάξεις έναν ένοχο. Αρκεί να κοιτάξεις με ειλικρίνεια τη διαδρομή σου και να αναρωτηθείς αν οι σημερινές σου επιλογές υπηρετούν τον άνθρωπο που είσαι τώρα ή το παιδί που κάποτε προσπαθούσε να κερδίσει την αγάπη. Από εκεί ξεκινά κάθε πραγματικά ώριμη σχέση, πρώτα με τον εαυτό σου και ύστερα με τον άλλον.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock