Σταύρος Θεοδωράκης: Αν δεν είχα κάνει μια εξέταση, δεν ξέρω αν θα ήμουν σήμερα εδώ

Ο Σταύρος Θεοδωράκης, βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου, «The 2Night Show»  το βράδυ της Τετάρτης, μεταξύ άλλων, μίλησε για την περιπέτεια του με τον καρκίνο του προστάτη, εξηγώντας πώς το πρόλαβε.

«Είμαι καλά αλλά με αυτά τα πράγματα ποτέ δεν ξεμπερδεύεις. Πρέπει να το παρακολουθείς συνεχώς. Ξέρεις, οι Έλληνες πολλές φορές νιώθουμε υπεράνθρωποι. Και έχουμε και φίλους που δεν κάνουν εξετάσεις. Έχουμε φίλες που δεν κάνουν μαστογραφίες» είπε αρχικά.

Και πρόσθεσε: «Εγώ έκανα μία εξέταση υπό την πίεση ενός φίλου Και αν δεν την είχα κάνει, δεν ξέρω αν θα ήμουν σήμερα εδώ. Είχα κάνει μια επίσκεψη στο στρατιωτικό Νοσοκομείο, ως πολιτικός και με έπιασε ένας φίλος στον διάδρομο και με ρώτησε εάν έχω κάνει PSA και με πίεσε να κάνω. Δεν ήθελα, αλλά με πήρε με το ζόρι. Μου πήρε αίμα και με πήρε τηλέφωνο μετά από τρεις μέρες και μου είπε “θέλεις να ξανάρθεις από εδώ να κάνουμε την εξέταση γιατί έχει γίνει ένα λάθος;». Ήταν τόσο υψηλά τα νούμερα, που πίστεψε ότι ήταν ένα λάθος. Οφείλω πολλά σε αυτόν τον άνθρωπο. Γιατί θα ξεχνιόμουν. Με ζόρισε, έκανα την εξέταση και πρόλαβα ένα μεγαλύτερο κακό».

Ο Σταύρος Θεοδωράκης παραδέχτηκε ότι ο φοβάται τον θάνατο, ενώ αποκάλυψε ότι ο πατέρας του έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, στα 62 του χρόνια.

«Δεν προσποιούμαι ότι δεν φοβάμαι τον θάνατο. Έχεις πράγματα που θέλεις να δεις που αφορούν το παιδί σου, που αφορούν τη ζωή σου, που αφορούν τους ανθρώπους που αγαπάς, θέλεις να συνεχιστεί αυτό το παραμύθι της ζωής. Και η ξαφνική διακοπή είναι άσχημο πράγμα», είπε.

«Ο πατέρας έφυγε ξαφνικά στα 62 του χρόνια μετά από μια σύντομη μάχη με τη λευχαιμία. Θα ήθελα να είχα ζήσει περισσότερα πράγματα μαζί του. Προσπάθησα να του πω όλα αυτά που ήθελα να του πω, αλλά έγινε ξαφνικά και δεν πρόλαβα να του πω πράγματα που σκεφτόμουν. Θα ήθελα να είχα χρόνο. Αλλά δυστυχώς δεν τον έχω πια αυτόν τον χρόνο» πρόσθεσε.

Στην ερώτηση του Γρηγόρη Αρναούτογλου, αν ντρεπόταν ως παιδί για τη δουλειά του πατέρα του, ο οποίος πωλούσε κουλούρια, είπε: «Δε ντράπηκα ποτέ για τη δουλειά του πατέρα μου. Δε ντράπηκα για τη δουλειά του πατέρα μου, γιατί τότε νόμιζα ότι είναι η μόνη δουλειά που μπορείς να κάνεις. Δηλαδή, όταν είσαι μικρό παιδί και βλέπεις ότι ο πατέρας σου πηγαίνει πρωί πρωί, παίρνει τα κουλούρια από την Αθηνάς και πάει στο Αρσάκειο, λες αυτή είναι η δουλειά. Εάν είχα μεγαλώσει σε ένα σπίτι γιατρών, θα έλεγα ότι αυτή πρέπει να είναι η δουλειά. Άρα, δεν είχα κανένα θέμα. Και τότε δεν υπήρχαν και social media. Θεωρούσα ότι είναι πολύ λογικό να είσαι δίπλα στον πατέρα σου, όποτε μπορείς τα απογεύματα, τα Σάββατα, όποτε αυτός δούλευε».

 

πηγή

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βέλτιστη εμπειρία πλοήγησης του επισκέπτη. Συμφωνώ Περισσότερα